Кіріспе
Уэйленд Хилтон Янг, 2-ші барон Кеннет (2 тамыз 1923 – 7 мамыр 2009) – британдық жазушы және саясаткер, ерекше жоспарлау және табиғатты қорғау мәселелерімен айналысқан. Еңбек партиясының министрі ретінде ол Қоршаған орта департаментін және Қоршаған ортаның ластануы жөніндегі Корольдік комиссиясын құруға жауапты болды. Кейіннен ол СДП-ға қосылды. 1999 жылғы Лордтар палатасы заңынан кейін ол Лордтар палатасындағы өкілдігінен айырылды.
Wayland Hilton Young, 2nd Baron Kennet (2 August 1923 – 7 May 2009) was a British writer and politician, notably concerned with planning and conservation. As a Labour minister, he was responsible for setting up the Department of the Environment and the Royal Commission on Environmental Pollution. Later he joined the SDP. He lost his seat in the Lords following the House of Lords Act 1999.
Ерте өмір
Янг – көп дағдылы саясаткер Хилтон Янгтың, 1-ші барон Кеннеттің және Антарктида саяхатшысы, капитан Роберт Фалькон Скотттың жесірі Кэтлин Скотттың ұлы болды. Оның бір туысы – таушы Джеффри Уинтроп Янг. Жартылай ағасы – суретші және табиғатты қорғаушы сэр Питер Скотт. Вест Даунс мектебінен кейін, ол Винчестер колледжінде бір ғана бақытсыз семестр өткізді, сосын Альпинг колледжіне, Стоу мектебіне, ал соңында Кембридждегі Тринити колледжіне, стипендиямен оқуға түсті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1942 жылдан 1945 жылға дейін Корольдік теңіз күштерінде қатарлы теңізші және кіші лейтенант болып қызмет етті. Содан кейін 1946-1947 және 1949-1951 жылдары Сыртқы істер министрлігінде жұмыс істеді. Осы аралықта және кейін Янг журналист болды – Рим мен Солтүстік Африкадағы Observer тілшісі, The Guardian газетіндегі апталық бағана авторы ("Бағанада отыру") және Tribune газетінде театр сыншысы. Ол Encounter журналына жиі үн қосты, оның мақалалары кеңінен танылды – соның ішінде "Байлыққа отыру" (проституция туралы) және Роланд Хантфордтың Скотт пен Амундсен туралы кітабындағы көптеген фактілік қателерді көрсеткен рецензиясы. Бұл кітапта Скотттың экспедициясының ғылыми сипаты ескерілмеген және бәсекелес жарыс ретінде бейнеленген. Янг үш роман және Фабиан қоғамы үшін қорғаныс, қарусыздандыру, ластану, Еуропа және басқа да тақырыптар бойынша бірнеше памфлет жазды, олардың кейбіреулерін әйелі Элизабет Янгпен бірге жазды. Олар бірге "Ескі Лондон шіркеулері" атты кітап жазды, онда Николас Хоксмур салған алты шіркеудің дизайны нағыз гениальды туынды деп бағаланды. Янг сондай-ақ Театр цензурасын жою науқанына хатшы ретінде қатысты. Оның қарусыздандыруға деген ынтасы оны Ядролық қарусыздандыру науқанына қосылуға итермелемеді, себебі ол тек жалпы және толық қарусыздандыру ғана тиімді деп сенді.
Саяси мансап
Янг 1960 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін барон Кеннет атағына ие болды және Лордтар палатасында орын алды. Ол 1956 жылы Суэц қақтығысына қарсылық білдірген Еңбек партиясына қосылып, саяси мансабын бастады. 1999 жылғы Лордтар палатасы заңына сәйкес, ол палатада автоматты түрде орын алу құқығын жоғалтты; заң күшіне енгеннен кейін орын алуын жалғастыру үшін Еңбек партиясының мұрагерлік пэрлерінің сайлауында сәтсіз аяқтады, алты үміткердің арасында соңғы орынды иеленді. 2005 жылы ол граф Расселдің қайтысынан туындаған Либералды-демократтардың мұрагерлік пэрлері арасындағы қосымша сайлауда Лордтар палатасына қайта оралуға тырысты, бірақ сәтті болмады, ешбір дауыс алған жоқ. Сондай-ақ ол Авебери қоғамының және Кеннет өзенін қорғау жөніндегі іс-қимыл (ARK) ұйымының белсенді мүшесі болды.
Жеке өмір
Лорд Кеннет 1948 жылы Элизабет Энн Адамсқа үйленді. Олардың Уильям Альдус (Тобби) Янг атты ұлы және бес қызы болды: Истер Расселл, педагог; мүсінші Эмили Янг; Мопса Инглиш, педагог; және жазушылар Луиза Янг (балалар авторы Зизу Кордер) және Зои Янг. 1960 жылдары құпиялы және әсерлі жасөспірім қыз ретінде сипатталған Эмили, Pink Floyd тобының "See Emily Play" әніне түрткі болған болуы мүмкін. Отбасы Бейсуотерде және Уилтширде тұрды, онда 1908 жылы Янгтың әкесі Марлборо қаласына жақын Локерридж ауылының шетінде орналасқан 18 ғасырлық сабаннан төселген The Lacket коттеджін сатып алған.
Шығармалары
Янг негізінен саяси тақырыптардың кең ауқымында, әсіресе Италия саясаты, қарусыздандыру және қару-жарақты бақылау, Лондон шіркеулері (әйелі Элизабет Янгпен бірлесіп жиі жұмыстаған), және түрлі саяси даулар, соның ішінде Профумо ісі мен Монтези жанжалы туралы жариялаған. Оның 1964 жылғы "Эросқа тыйым салынды" атты еңбегі – жыныстық революцияның маңызды манифесті болды. 1972 жылы жарияланған "Сақтау туралы" еңбегі 19-шы ғасырдың соңынан бастап 1968 жылғы жоспарлау заңына дейінгі сақтау күресі арқылы Ұлыбританияның қазіргі консервация және сақтау заңдары мен саясатын түсінуге көмектеседі.