Руслан Аушев: Ингуш президенті және Кеңес Одағының Батыры

Кіріспе

Руслан Султанович Аушев (29 қазан 1954 жылы туған) – кеңестік Ресейдің генерал-лейтенант және саясаткері. Ол 1993 жылдың наурызынан 2001 жылдың желтоқсанына дейін Ингушетия президенті болды. Кеңес әскерінде генерал-лейтенант шеніне жеткен ең жас офицер болған деп хабарланады. 1982 жылдың 7 мамырында Ауғанстандағы ерлігі үшін Кеңес Одағының Батыры атағымен марапатталды. Аушев Бірінші шешен соғысы кезінде бейбітшілік пен тұрақтылықты сақтап, Ингушетияның ең беделді саясаткері ретінде танылды.

Ерте өмір

Аушев 1954 жылғы 29 қазанда Қазақстанда тұратын ингуш отбасында дүниеге келді, олар 1944 жылы Ресей Кеңестік Федеративтік Социалистік Республикасынан (РКФСР) жер аударылған болатын. Аушевтің бала кезі туралы көп мәлімет жоқ.

Әскери қызмет

Аушев 1971 жылы Кеңес әскеріне қабылданып, 1975 жылы Орджоникидзе жоғары біріктірілген қарулар командалық мектебін бітірді. Одан кейін Солтүстік Кавказ әскери округінде қызмет етті, онда 1980 жылы Ауғанстанға жіберілгенге дейін мотоатқыштар батальонының штаб бастығы лауазымына дейін көтерілді. Ауғанстанда ол елдегі Кеңес әскерлерінің шектеулі контингентінің құрамындағы 180-ші мотоатқыштар полкінің мотоатқыштар батальонына қолбасшылық етті. Батальонына шабуыл жасауға тырысқан көтерілісшілермен қауіпті шайқастан сәтті өткеннен кейін, 1982 жылдың 7 мамырында Кеңес Одағының Батыры атағы және Ленин орденімен марапатталды. Ауғанстанға алғашқы рет жіберілгеннен кейін М.В. Фрунзе атындағы әскери академияны бітіріп, 1985 жылы майор болып Ауғанстанға қайта оралды. 1986 жылдың 16 қазанында Саланг жотасында ауыр жарақат алды, бірақ кейін қызметке оралды. 1989 жылдан 1991 жылға дейін Бас штабтың әскери академиясында оқып, үздік дипломмен бітірді. 1991 жылы генерал-майор, ал 1997 жылы генерал-лейтенант шеніне көтерілді.

Саяси мансап

Кейіннен ол Кеңес Парламентіне өтті және екі жыл бойы Әскери істер комитетінде қызмет етті. 1992 жылдың қараша айында Аушев Ингушетияның уақытша әкімшілігін басқаруға тағайындалды, бірақ екі айдан кейін Ингушетия президенттік сайлауына қатысу үшін қызметінен кетті. Ол жалғыз кандидат болғандықтан, 1993 жылдың 28 ақпанында 99,99% дауыспен президент болып сайланды және бес жылдан кейін қайта сайланды. Бірінші шешен соғысы кезінде Чечня мен көршілес Солтүстік Осетиядан келген 200 000-ға жуық босқын Ингушетияның әлсіз экономикасына үлкен салмақ салды. Аушев бірнеше рет орыс әскерлерінің шабуылдарына наразылық білдірді және тіпті Ресей Қорғаныс министрлігіне келтірілген залап үшін сотқа берумен қорқытты. Президент Аушев өз халқының 1992 жылы Солтүстік Осетияда болған этникалық қақтығыс кезінде сол ресейлік бронетехникалардың және сол Қорғаныс министрінің (Павел Грачевтің) ингуш елді мекендерін қиратуға және ингуш халқын қуып шығуға көмектескенін ешқашан ұмыта алмайтынын айтты. 2001 жылдың желтоқсанында ол отставкаға кетті, ал 2002 жылдың 23 мамырында Мурат Зязиков даулы жағдайда Ингушетия президенті болып сайланды. Осыдан кейін республикада зорлық-зомбылық күшейді. Содан кейін Аушев 1993 жылдың желтоқсанында Ресей Федерациясы Кеңесіне, Ресей Парламентінің жоғарғы палатасына сайланды, бірақ 2003 жылдың сәуірінде осы қызметінен бас тартты. Аушев Беслан мектебіндегі кешірімшілік оқиғасының екінші күні келіссөзші ретінде тағайындалды және қамауға алушыларды 26 бала күтіміндегі әйел мен олардың нәрестелерін босатуға көндірді. 2008 жылдың 30 қыркүйегінде "Эхо Москвы" радиостанциясына берген сұхбатында Аушев Ингушетиядағы жағдайдың ушығуына тоқталып, қазіргі билікті республикада күш қолдануда айыптады, бұл қоғамның радикалданғанына және Ингушетияны азаматтық соғысқа итермелеуі мүмкін екенін мәлімдеді. Оппозициялық "Ингушетия" жаңалықтар сайты Ингуш президенті Мурат Зязиковтың Аушев сөйлеген кезде "Эхо Москвы" радиосының эфирін тоқтатуға бұйрық бергенін хабарлады.

Later he ascended to the Soviet parliament where he remained for two years while serving on the Military Affairs Committee. In November 1992 Aushev was appointed to lead the provisional administration in Ingushetia, a position he resigned two months later to run in the Ingushetian presidential elections. Being the sole candidate, he won the presidency on 28 February 1993 with 99.99% of the vote, and he was re elected five years later. During the First Chechen War as many as 200,000 refugees from Chechnya and neighboring North Ossetia strained Ingushetia's already weak economy and on several occasions, Aushev protested incursions by Russian soldiers, and even threatened to sue the Russian Ministry of Defence for damages inflicted. President Aushev said that his people could not forget how the same Russian armored columns "and the same Defense Minister" (Pavel Grachev) assisted in the destruction of Ingush settlements and the expulsion of Ingush population during the 1992 ethnic conflict in North Ossetia. He resigned in December 2001 and on 23 May 2002, Murat Zyazikov was elected president of Ingushetia under controversial circumstances. Since then the republic has become more violent. Then Aushev was elected to the Federation Council of Russia, the upper house of the Russian Parliament in December 1993, a position he resigned from is April 2003. Aushev served as a negotiator on the second day of the Beslan school hostage crisis, convincing the hostage takers to release 26 nursing women and their infants. On 30 September 2008, Aushev commented, in his interview to Echo of Moscow radio station, on the increasingly tense situation in Ingushetia, accusing the current authorities of excessive use of force in the republic, leading to the radicalization of the society and threatening to plunge Ingushetia into civil war. The opposition news website Ingushetia. org reported that the Ingush president Murat Zyazikov ordered the republic's television and radio broadcasting center to block Echo of Moscow's signal for the duration of Aushev's appearance.

Жеке өмір

Аушев Аза Аушеваға үйленген, екі ұлы – Әли мен Умар, екі қызы – Лейла мен Лемасы бар. Русланның танылмаған (жасырын) ағасы да болған.