Кіріспе

Ағылшын жазбалар продюсері Стивен Алан Лиллиуайт, (15 наурыз 1955 жылы туған) – британдық жазбалар продюсері. 1977 жылы карьерасын бастағаннан бері Лиллиуайт 500-ден астам жазбада жұмыс істеген, және XTC, Big Country, Siouxsie and the Banshees, Simple Minds, Psychedelic Furs, Toyah, David Byrne, Talking Heads және Kirsty MacColl сияқты жаңа толқынның әртістерімен, сондай-ақ U2, Rolling Stones, Pogues, Blue October, Steel Pulse, The La's, Peter Gabriel, Morrissey, The Killers, Dave Matthews Band, Phish, Counting Crows және Joan Armatrading сияқты көптеген музыканттармен ынтымақтастық еткен. Ол алты рет «Грэмми» сыйлығын жеңіп алды, оның ішінде 2006 жылы «Жылдың классикалық емес продюсері» атағын иеленді. 2012 жылы ол музыкаға қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің командирі (CBE) атағымен марапатталды.

Алғашқы жылдар

Лилливайт 1972 жылы PolyGram компаниясында таспа операторы болып жұмыс істеген кезде музыка индустриясына қадам басты. Ол Ultravox! тобы үшін демо-жазба жасады, осының нәтижесінде оларға Island Records компаниясымен жазба жасауға келісімшарт ұсынылды. Лилливайт көп ұзамай Island компаниясына штаттық продюсер болып қосылды, онда ол көптеген жетекші жаңа толқын музыканттарымен, соның ішінде ағасының тобы The Members және гитарист Джонни Тундерспен жұмыс істеді, ол үшін ол «So Alone» атты жеке альбомын шығарды. Оның алғашқы коммерциялық табысы 1978 жылдың тамызында Siouxsie and the Banshees тобының тұңғыш синглы «Hong Kong Garden» әнінің продюсері ретінде келді, ол Ұлыбритания синглдер тізімінде 7-орынды иеленді. Ол көп ұзамай Siouxsie and the Banshees тобының тұңғыш альбомы «The Scream»-ді шығару үшін шақырылды, ол Ұлыбританияда күміс сертификатын алды. Ол сондай-ақ 1978 жылы Island Records компаниясында Steel Pulse тобының алғашқы синглы «Ku Klux Klan» әнін шығарды. 1979 жылы ол Virgin Records үшін The Members тобымен екі хит жазды: Суррейдің «Sound of the Suburbs» әнұраны және регги классикасы «Offshore Banking Business». Лилливайт инженер Хью Падгаммен бірге 1979 жылдың маусым және шілде айларында Лондонның Townhouse студиясында Virgin Records үшін XTC тобымен жұмыс істей бастады. Нәтижесінде 1979 жылдың 17 тамызында «Drums and Wires» альбомы жарық көрді, ал альбомынан алынған «Making Plans for Nigel» синглы сол жылдың күзінде Ұлыбритания синглдер тізімінде 17-орынға жетті.

1980 жылдар

1980 жылдың ақпан айында Psychedelic Furs тобының дебюттік альбомы, Lillywhite продюсерлігімен жарық көрді. Ол сондай-ақ Питер Габриэльдің сынға толы үшінші жеке альбомын – «Питер Габриэль» (ішкі атаулары III немесе Melt) шығарды, ол 1980 жылдың мамырында жарық көрді және Ұлыбритания альбомдық чартында көшбасшы болды. Бұл Габриелді «роктың ең амбициялық және жаңашыл музыканттарының бірі» ретінде таныстырды және Lillywhite-тың беделін «қатты арттырды». Альбомды жазу кезінде ол (Габриэль және инженер Хью Падгаммен бірге) Фил Коллинстің жеке мансабындағы ерекшелікке айналған «жабық реверб» барабан дыбысын жасады. Осы жылы Lillywhite продюсерлігімен U2 тобының дебюттік альбомы «Boy» жарық көрді. Lillywhite-тың U2 тобымен ынтымақтастығы «October» және «War» альбомдарымен жалғасты. Ол Брюс Фокстонның (The Jam тобынан), Big Country, XTC, The Chameleons, Toyah, Talking Heads, Eddie and the Hot Rods, Morrissey, The Rolling Stones және бұрынғы ABBA вокалисі Анни Фрид Лингстадтың «Shine» альбомын шығаруға көшті. Lillywhite сонымен қатар 1984 жылы Rush тобының «Grace Under Pressure» альбомын продюсерлеу үшін шақырылды, бірақ олардың наразылығына орай, Simple Minds тобымен жұмыс істеу үшін жобадан бас тартты. Алекс Лифессон, Гедди Ли және Нил Перт Lillywhite-ты уәдесіне тұрмаған адам деп атады, себебі ол бұрын келісілген жоспарларды орындамады. 1987 жылы Lillywhite Pogues тобымен жұмыс істеп, «Fairytale of New York» әнін шығарды. Оның әйелі Кирсти Макколл әнге негізгі әйел вокалын сыйлады, ол топтың ең үлкен хитіне айналды. Сингл Ұлыбританияның Рождестволық хит-парадында бірінші орынға ие болмаса да, сол жылғы ең көп сатылған жазбалардың бірі болды және мерекелік чарттарға жиі оралды. Макколл сонымен қатар Lillywhite-тың Talking Heads тобының соңғы альбомын, 1988 жылғы «Naked» альбомын өндіру кезінде қосымша вокалмен қамтамасыз етті. Pogues тобының 1989 жылғы «Peace and Love» альбомындағы «Cotton Fields» әні (сонымен қатар Lillywhite продюсерлік еткен) «Стив Lillywhite-тың мас араласы» деген сілтеме бар.

1990 жылдар

1990 жылдары Лилливайт Dave Matthews Band тобының "Under the Table and Dreaming", "Crash" және "Before These Crowded Streets" атты көп платиналық альбомдарын жасатты. 1991 жылы ол Морриссиге продюсерлік жасады және U2 тобының "Achtung Baby" әндерін продюсерлікпен бірге жасады, Брайан Ино, Дэниел Лануа және Floodпен бірге жұмыс істеді. Сол жылы ол Дублинге оралып, Engine Alley тобының "A Sonic Holiday" атты тұңғыш альбомын жасатты, ал Кирсти Макколл тағы да қосымша вокалмен қамтамасыз етті, бұл жолы "Song for Someone" синглі үшін. Ол сондай-ақ Travis тобының дебюттік альбомын және The La's тобының дебюттік (және жалғыз) альбомын жасатты. 1996 жылы ол Phish тобының "Billy Breathes" альбомын, ал 2009 жылы Joy альбомын қайтадан жасатты. Лиливайт BBC Radio 1 радиосының рекордтық продюсерлер туралы деректік фильмінің басты кейіпкері болды. 1999 жылы ол американдық Guster тобының "Lost and Gone Forever" альбомын жасатты.

2000 жылдар

2000 жылы Лилливайт Дейв Мэтьюс Бендтің төртінші альбомынан шығарылды, топ мүшелері шығармашылық айырмашылықтарды келтірді. 2001 жылы олардың бірнеше жазбасы қазір The Lillywhite Sessions деп аталатын пираттық альбомда пайда болды; осы жазбалардан көптеген әндер кейін Дейв Мэтьюс Бендтің Busted Stuff альбомында жарық көрді. Аяқталмаған тректер интернетке тарады, ал көптеген тректер Лилливайтсыз, Стивен Харрис таңдауы бойынша қайта жазылды. 2002 жылы Universal Music Group басшысы Люсиан Грейдж Лилливайтты басқарушы директор қызметіне шақырды. Лилливайт әнші-сазгер Дариус Данешпен келісімшарт жасасты және оның тұңғыш альбомы Dive In-нің атқарушы продюсері болды, ол үш топ 10 хитке және Mercury Records үшін он сегіз жылдағы бірінші орынға ие болды. Ол Razorlight-пен де келісімшарт жасады, сондай-ақ Джейсон Мраздың Mr. A Z альбомын продюсерлікке көмектесті. 2005 жылдың қыркүйегінде Лилливайт Columbia Records компаниясына A&R аға вице-президенті болып қосылды. Осы қызметте ол MGMT тобымен келісімшарт жасасты. 2006 жылдың соңында ол лейблден кетті. Лилливайт U2 тобының "Beautiful Day" және "Walk On" әндерімен екі жыл қатарына "Жылдың жазбасы" номинациясында Grammy сыйлығын жеңіп алды. 2006 жылы Лилливайт тағы үш Grammy сыйлығын жеңіп алды: "Жылдың продюсері" (классикалық емес), U2 тобының How to Dismantle an Atomic Bomb альбомымен "Үздік рок альбомы"; және "Жылдың альбомы" номинациясында жартылай жеңіс, де сонымен қатар How to Dismantle an Atomic Bomb үшін. 2006 жылдың соңында ол Крис Корнеллдің Carry On альбомында жұмыс істеді, сондай-ақ Switchfoot тобының Oh! Gravity альбомындағы екі әнді продюсерлікке көмектесті. 2007 жылдың ақпан айында Лилливайт Crowded House тобымен олардың он төрт жылдан кейінгі алғашқы студиялық альбомы Time on Earth үшін жұмыс істей бастады. Альбомның көп бөлігін Итан Джонс продюсерлікке көмектесті, бірақ Лилливайт жаңа барабаншы Мэтт Шеррод пен студиялық гитарист Джонни Маррдың қатысуымен топтың толық құрамымен төрт әнді жазды. Лилливайттың келесі жобасы Matchbox Twenty тобымен бірге Exile on Mainstream альбомының бір бөлігін құрайтын EP-де жұмыс істеу болды, бұл екі дискілік альбом АҚШ чарттарында 3-орынды, ал Австралия чарттарында 1-орынды иеленді. 2008 жылы Лилливайт U2 тобының No Line on the Horizon альбомында Брайан Ино мен Дэниел Лануиспен бірге жұмыс істеді. Ол Blue October тобының Approaching Normal альбомында да жұмыс істеді және Thirty Seconds to Mars тобының This Is War альбомында жұмыс істеу үшін Flood-қа қосылды. 2008 жылы Лилливайт NPR радиосындағы World Cafe шоуы үшін бірқатар жазбалар жасады. Бұл жазбаларға Нью-Йорктегі Avatar студиясындағы Fleet Foxes, She & Him, Bell X1, Dr. Dog және Mercury Rev топтарының сессиялары кірді. 2009 жылдың қарашасында ол East Village Radio радиосында "The Lillywhite Sessions" деп аталатын апталық радиошоуын жүргізе бастады.