Кіріспе

XVIII ғасырдағы британдық герцог Джон Монтегю, Монтегюдің 2-герцогы (1690 – 5 шілде 1749), 1705 жылға дейін Монтермер виконты, ал 1705-1709 жылдар аралығында Монтермер маркизі болған британдық теңдесі.

Өмір

Монтегю көмір шахтасының иесі болған. Монтегю Пьер Сильвестрмен бірге үлкен саяхатқа шықты. 1705 жылдың 17 наурызында Джон Марлбороның 1-ші герцогы Джон Черчилль мен Марлборо герцогинясы Сара Черчилльдің қызы Мэри Черчилльге үйленді. 1717 жылдың 23 қазанында Монтегю Корольдік дәрігерлер колледжінің мүшесі атанды. 1719 жылы Гартер орденінің рыцары, 1725 жылы Бат орденінің иегері, сондай-ақ Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және Англиядағы алғашқы масондық Ұлы ложасы құрылған Премьерлік Ұлы ложасының бас ұстазы болды. 1722 жылдың 22 маусымында Георг I Монтегюді Батыс Индиядағы Сент-Люсия және Сент-Винсент аралдарының губернаторы етіп тағайындады. Ол өз кезегінде сауда кемесінің капитаны және авантюрист Натаниел Урингті губернатордың орынбасары етіп тағайындады. Уринг жеті кемеден тұратын топпен аралдарға барды және Петит-Каренаж қаласында бекініс құрды. Британдық соғыс кемелерінен жеткілікті қолдау алмағандықтан, ол және жаңа қоныс аударушылар француздар тарапынан тез қуылды. 1739 жылы Лондонда елдегі тасталып қалған балаларға арналған алғашқы үй – Foundling Hospital ашылды. Монтегю осы бастаманы қолдады және қайырымдылық қорының негіздеуші басқарушыларының бірі болды. Ол сонымен қатар сол дәуірдегі екі белгілі қара британдық тұлға – Игнатиус Санчоның (Блэкхиттегі Монтегю үйіндегі үй шаруашылығының басшысы) және Фрэнсис Уильямстың білімін қаржыландырды, соңғысын Кембридж университетіне жіберді (бірақ университет оның онда оқығаны туралы ешқандай жазба сақтамаған). 1745 жылы Монтегю Монтегюдің карабинерлері деп аталған атты әскер полкін құрды, бірақ ол Каллоден шайқасынан кейін таратылды. Монтегю белгілі әзілкеш еді, оның қарындасы оның туралы былай деп жазды: "Оның барлық қабілеттері он бес жастағы ұлдарға ғана тән нәрселерде, ал ол шамамен елу екі жаста; адамдарды бақшасына шақырып, оларды сумен шашу, немесе елдік үйіне қонақ шақырып, төсекке қысып қоятын заттарды жасыру және осы сияқты жиырмадай әдемі ойлар". Монтегюдің саяси философ Монтескьеді әзіл үшін суық суға батырғаны да айтылады. Монтегю сонымен қатар Уильям Хогартқа бас судья Джон Уиллсті жағымсыз бейнелеуді тапсырды, ол «Before and After» (Хогарт) атты бірнеше карикатуралар сериясындағы құмарлық, адалсыздыққа бейім адамдардың әйелдерді азғындауын көрсетті. Монтегюдің елдік үйі, Боттон Хаус, Нортгемптонширде, шағын Версаль ретінде салынды және қазір Букклюх отбасының меншігінде. Ол қайтыс болғаннан кейін, оның қалалық резиденциясы, Монтегю Хаус, Блумсбери, қазіргі Британ мұражайының орнында, ұлттық коллекцияларды қабылдады және көптеген жылдар бойы сақтады. Олар 1759 жылы Британ мұражайы деген атпен алғаш рет көпшілікке ашылды.

Мұрагерлік

Монтегюдің ұлдарының ешқайсысы тірі қалмағандықтан, оның лауазымдары 1749 жылы қайтыс болғаннан кейін тоқтатылды. Оның мүлкін қызы Мэри мұралады, ал оның күйеуі Джордж Бруденелл, Кардиганның 4-ші графы Монтегю атын және гербін қабылдады, содан кейін 1766 жылы Монтегюдің 1-ші герцогы (екінші құрылыс) атанды. 1790 жылы Монтегюдің екінші герцогтығы да жойылды; оның жалғыз ұлы (Боттон бароны Монтегю атанған) одан бұрын қайтыс болды. Оның қызы Елизавета Генри Скоттқа, Букклехтің 3-ші герцогына, Куинсберридің 5-ші герцогына үйленді, осылайша Монтегю герцогтарының барлық мүлігі оның меншігіне өтті.