Кіріспе

Онтарио хоккей лигасының Саулт-Сте. Мари қаласындағы командасы

Саулт-Сте. Мари Грейхаундс (көбінесе Со Грейхаундс деп қысқартылады) – Онтарио хоккей лигасының жастар хоккей командасы. Грейхаундтар өз алаңындағы ойындарын GFL Memorial Gardens аренасында өткізеді. Қазіргі команда 1962 жылы Солтүстік Онтарио хоккей қауымдастығында құрылған. Грейхаундс атауы 1919 жылдан бері Канаданың Онтарио штатындағы Саулт-Сте. Мари қаласындағы бірнеше хоккей командаларымен байланысты.

Алғашқы жылдар

Бірінші "Грейхаундс" командасы 1919 жылы құрылды, ол қазір жойылған Жоғарғы жартыарал лигасынде ойнады. Команданың жаттықтырушысы Джордж Макнамара болды. Ол команданы "Грейхаундс" деп атауды ұсынды, себебі "Грейхаунд қасқырдан әлдеқайда жылдам". Осылайша ол "Садбери Вулвз" деп аталатын жарысқа түсетін клубқа сілтеме жасады. Бірнеше маусымнан кейін "Грейхаундс" Солтүстік Онтарио хоккей қауымдастығының "А" дивизионына көшті. Команда 1921, 1923, 1924 және 1925 жылдары "А" сыныптық чемпионатты жеңіп алды. 1924 жылы "Грейхаундс" сондай-ақ Алан кубогын жеңіп алды, бұл Саулт-Сте. Мари қаласынан осы жетістікке қол жеткізген жалғыз команда болды. 1925 жылдың қазан айында клуб Нью-Йорктан Шығыс Аматорлық Хоккей Лигасында "Никербокерс" ретінде ойнауға шақыру алды. "Грейхаундс" 1925-26 маусымда Америка Құрама Штаттарының Аматорлық Хоккей Ассоциациясының бөлімшесі – Орталық Аматорлық Хоккей Ассоциациясына қосылды. Маусымнан кейін бірнеше ойыншы кәсіби хоккейге өтті және команда таратылды. 1929 жылы жас "Грейхаундс" командасы құрылды, ол Солтүстік Онтарионың Жас Хоккей Лигасында өнер көрсетті. Жас команда 1928 жылдан 1931 жылға дейін қатарынан төрт рет лига чемпионы атанды, ал 1942 жылы бесінші титулға ие болды. Саулт-Сте. Маридегі жастар хокеюі 1945 жылы Гуин-стрит аренасы өртенгеннен кейін күрт тоқтатылды. Аға "Грейхаундс" командасы 1948 жылы қайта құрылды. Жаңа команда 1949 жылы Мемориалды бақша ашылғанға дейін Пуллар стадионында (Sault Sainte Marie, Мичиган, АҚШ) уақытша орналасты. Аға "Грейхаундс" NOHA чемпионатын төрт рет жеңіп алды: 1950, 1951, 1952 және 1955 жылдары. Бұл команда 1958-59 маусымнан кейін лигамен бірге таратылды.

Қазіргі заман

Қазіргі Greyhounds Junior A франшизасы 1962 жылы Солтүстік Онтарионың Юниорлық хоккей лигасының (NOJHL) мүшесі ретінде құрылды. Команданың негізін қалаушылар Анджело Бумбакко, Ллойд Прокоп, Фил Сурачи, Пат Эспозито және Билл Келли болды. Greyhounds NOJHL-дегі он маусым бойында ешқашан жеңіліс көрмеді және лига чемпионатында үш рет жеңіске жетті. 1972 жылы Greyhounds Онтарио хоккей қауымдастығына Үлкен жастағы А деңгейіндегі жаңа команда ретінде қосылды. Алғашқы негізін қалаушылар директорлар болып тағайындалды, ал оларға Франк Капуто және Франк Сарло қосылды. Анджело Бумбакко 2020 жылдың 27 қазанында 88 жасында дүние салды.

Уэйн Гретцки 1977-78 жылдар

1977 жылы Саульт Стэ. Мари Грейхаундс клубы 2 метр бойындағы және салмағы белгісіз 16 жастағы Уэйн Гретцкиді Онтарио штатының "Миджет" драфтында үшінші нөмірмен таңдады. Ол бойы жөнінен әлі кішкентай болғанмен, ойынға үлкен әсер ететін еді. Гретцки өзінің кумирі Горди Хаудың құрметіне 9-шы нөмірді киюді сұрады, бірақ бұл нөмір командаласы Брайан Гуалацциге бұрыннан берілген еді. Сондықтан Гретцки 14-ші нөмірді таңдады. Бірнеше ойын өткен соң, жаттықтырушы Мез Макферсон бір тоғызды емес, екі тоғызды киюдің жақсырақ болатынын ұсынды. Сол маусымнан бастап Гретцки әрқашан аңызға айналған 99-шы нөмірді киді. Сол жылы өткен 63 ойында ол 70 гол соғып, 112 нәтижелі пас берді, жалпы есебінде 182 ұпай жинады. Гретцки бомбаршыр атағын жеңіп алар еді, егер 20 жастағы Бобби Смит 192 ұпай жинамаған болса. Гретцки "Жылдың жаңашылы" ретінде Эммс отбасының сыйлығымен, ал "Ең адал ойыншы" ретінде Уильям Хэнли кубогымен марапатталды.

Мемориалдық кубок, 1985 жыл

OHL чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін, «Грейхаундс» Квебектің Шоуниган қаласына барып, ұлттық жастар хоккей титулы үшін «Мемориал кубогы» турниріне қатысты. «Грейхаундс» командасы үй иесі «Шоуниган Катарактс», QMJHL чемпионы «Вердюн Джуниор Канадиенс» және WHL чемпионы «Принс Альберт Рейдерс» командаларымен күш сынасты. «Грейхаундс» командасын болашақ NHL ойыншылары Джефф Бьюкбум, Крис Феликс, Дерек Кинг, Уэйн Пресли, Боб Проберт және Роб Зеттлер бастап келді. Тұрақты маусымдағы ең көп гол соққан ойыншылар: Уэйн Гроулкс, Грэм Бонар және Саулт Сент-Мари қаласының тумасы Майк Оливерио. 11 мамырда Шоунигада өткен алғашқы ойында «Грейхаундс» үй командасын 4:3 есебімен жеңіп, 3276 жанкүйердің алдында қуантты. Шоунигадағы «Жак Планте аренасынан» ойындарды тікелей эфирде көрсету мұз айдынының айналасындағы тіреу бағаналарының кедергісінен қиын болды. Шоунигада өткен екі ойыннан кейін турнирдің қалған бөлігі Квебек штатының Драммондвилл қаласындағы «Марсель Дион орталығында» өтті. «Грейхаундс» Драммондвиллдегі алғашқы ойында «Вердюнды» 6:3 есебімен жеңіп, Дерек Кинг екі гол соқты. Турнирдегі алғашқы жеңілісі үшінші ойында болды, «Принс Альберт Рейдерс» командасынан 8:6 есебімен жеңілді. Бұл жеңілістен кейін «Катарактс», «Рейдерс» және «Грейхаундс» командаларының барлығы бес ойында екі жеңіс және бір жеңіліс тіркелді. «Шоуниган» голдардың айырмасы бойынша финалға өтті, ал Саулт Сент-Мари және «Принс Альберт» жартылай финалда қайта кездеседі. 16 мамырда «Грейхаундс» «Рейдерске» тағы да есе жіберді. + 1985 жылғы «Мемориал кубогы» нәтижелері Ойын Жеңімпаз Ұпалы Жеңілген Ұпалы Өтетін орын Күміс медаль үшін S. S. Marie 4 Шоуниган 2 «Жак Планте аренасы» Күміс медаль үшін Шоуниган 6 Принс Альберт 2 «Жак Планте аренасы» Күміс медаль үшін S. S. Marie 6 Вердюн 3 «Марсель Дион орталығы» Күміс медаль үшін Принс Альберт 5 Вердюн 3 «Марсель Дион орталығы» Күміс медаль үшін Принс Альберт 8 S. S. Marie 6 «Марсель Дион орталығы» Күміс медаль үшін Шоуниган 5 Вердюн 1 «Марсель Дион орталығы» Жартылай финал Принс Альберт 8 S. S. Marie 3 «Марсель Дион орталығы» Чемпиондық Принс Альберт 6 Шоуниган 1 «Марсель Дион орталығы»

Мемориалдық кубок, 1991 жыл

Грейхаундтардың 1990–91 жылғы маусымы алдыңғы маусымдағы жетінші орыннан бірінші орынға және Эмс дивизионында жеңіске жету үшін керемет өзгеріске ұшырады. Бас менеджер Шервуд Бассин жаттықтырушы Тед Ноланның жеңіске жетуіне септігін тигізді. Бассинге OHL-ге сіңірген еңбегі үшін Билл Лонг сыйлығы берілді, 1991 жылы OHL жылдың атқарушысы және CHL жылдың атқарушысы болып аталды. Грейхаундтар екі плей-офф сериясын да жеңіп, екінші раундқа жолдама алды және ОШХЛ финалына қорғаныстағы чемпион Ошава Генералдарға қарсы шықты. J. Ross Robertson кубогының финалында алдыңғы маусымдағы клубтар арасындағы үлкен сауда-саттыққа байланысты көптеген қосалқы сюжет болды. Ошауадан келген Джо Бусильо да осы топқа қосылды. Ол өткен жылы "Дженералз" командасымен "Мемориал" кубогын жеңіп алған еді. Судан келген жанкүйерлер әлі де Ошава капитаны Эрик Линдросқа қатты ашуланды, оны 1989 жылы Грейхаундс құрамына енгізді, бірақ олар үшін ойнамауды таңдады (соңында Генералдарға ауыстырылды). Су тобында Линдрос чемпионат сериясы кезінде мұз үстінде болған сайын қатты келекеледі. Грейхаундтар алты ойындық серияда басымдықты қорғап отырған чемпионды ренжітіп, үйдегі соңғы ойынды жеңді. Грейхаундтарды гол салуда Колин Миллер, Тони Айоб, Тревор Купманс, болашақ НХЛ ойыншылары Адам Фут және мықты жігіттер Боб Боугнер мен Денни Ламберт басқарды. НХЛ-ге ауысқан басқа мүшелерге Дрю Баннистер, Ральф Интрануово, Брэд Тайли және қақпашылар Кевин Ходсон мен Майк Ленардуцци кірді. 1991 жылғы Мемориал кубогын Квебек қаласында QMJHL ұйымдастырды. Олардың қарсыластары WHL чемпионы Спокан Чифс, QMJHL финалистері Драммондвилл Вольтижерлері және чемпион Чикутими Сагуенеенс болады. Грейхаундтар турнирде бірде-бір ойын жеңе алмады, бірақ келесі маусымға құнды тәжірибе жинады. + 1991 жылғы Мемориал кубогының нәтижелері. Квебек колосиесінде өткен барлық ойындар. Дөңгелек турнирДраммондвилл4С. С. Мари2Дөңгелек турнирСпокан7Драммондвилл3Дөңгелек турнирЧикутими2С. С. Мари1Дөңгелек турнирСпокан7Чикутими1Дөңгелек турнирСпокан8С. С. Мари4Дөңгелек турнирДраммондвилл5Чикутими3Жартылай финалДраммондвилл2Чикутими1ШампионатСпокан5Драммондвилл1

Мемориал кубогы, 1992 жыл

1991–92 жылғы «Грейхаундс» командасы «Эммс» дивизионында жеңімпаз атанды. «Саульт-Сте. Мари» плей-оффтың бірінші турында ойнамай-ақ келесі сатыға өтті, содан кейін «Китченер Рейнджерс» және «Ниагара Фоллс Тундер» командаларын жеңіп, лига финалына шықты. «Грейхаундс» үшінші рет J. Ross Robertson кубогын жеңіп алды, «Солтүстік Бей Centennials» командасын жеті ойындық серияда жеңді. «Грейхаундс» командасына капитан Рик Ковальски жетекшілік етті, ал ең көп гол соққан ойыншы Джарретт Рид (53 гол) болды, сондай-ақ Колин Миллер мен Ральф Интрануо 100 ұпайдан жинаған екі ойыншы болды. «Су» маусым ортасында Крис Саймонды «Оттава 67’s» командасынан сатып алып, құрамын күшейтті. 1992 жылғы Мемориал кубогын WHL лигасы Вашингтон штатының Сиэтл қаласындағы «Сиэтл орталығы» Колизейінде өткізді. Олардың қарсыластары WHL чемпионы «Камлупс Блейзерс», QMJHL чемпионы «Вердун Колледж Франсуа» және турнирдің иесі «Сиэтл Тандэрбирдс» болды. «Грейхаундс» өткен Мемориал кубогындағы нәтижесін өзгертіп, дөңгелек турнирдегі үш ойында жеңіске жетіп, бірден турнир финалына өтті. Финалда олардың қарсыласы «Камлупс Блейзерс» командасы болды. «Грейхаундс» ойынның басында 0:3 есебімен ұтылып, 15 минуттан кейін 3:3 есебімен теңесті. «Камлупс» үшінші кезеңнің басында 4:3 есебімен алға шықты. Крис Саймон «Саульт-Сте. Мари» үшін ойын аяқталуға 4 минут қалғанда есепті теңестірді. Ойын қосымша уақытқа бара жатқандай болды, бірақ «Камлупс» командасының ойыншысы Зак Бойер ойын аяқталуға 14.6 секунд қалғанда шайбаны соғып, «Блейзерс» командасына жеңіс сыйлады. + 1992 жылғы Мемориал кубогының нәтижелері Барлық ойындар «Сиэтл орталығы» Колизейінде өтті. Жеңімпаз – есеп – жеңілген – раунд. «Сиэтл» – 5 – «Вердун» – 3. «С. С. Мари» – 6 – «Камлупс» – 3. «Камлупс» – 4 – «Вердун» – 0. «С. С. Мари» – 4 – «Вердун» – 2. «С. С. Мари» – 3 – «Сиэтл» – 3. «Камлупс» – 3 – «Сиэтл» – 1. Жартылай финал. «Камлупс» – 8 – «Сиэтл» – 3. Чемпионат. «Камлупс» – 5 – «С. С. Мари» – 4.

Мемориалдық кубок, 1993 жыл

1992–93 жылдары «Грейхаундс» Emms дивизионында үшінші рет қатарынан жеңімпаз атанды. Олар тұрақты маусымдағы жеңістерінің саны арқасында «Детройт Жастар Қызыл қанаттарынан» асып өтті, екі команда да 81 ұпай жинағанмен. OHL 1993 жылғы Мемориал кубогын қабылдаушы команданы анықтау үшін алты жыл бұрынғы Суперсерия идеясын жаңартып, қайта қолға алды. «Грейхаундс» Лейден дивизионының чемпионы «Питерборо Петс» командасын жеңіп, үшінші рет қатарынан Мемориал кубогына қатысу құқығын алды. Жаррет Рид плей-офф кезеңінде «Солт Сент-Мари» командасының есебінен 19 гол және 16 нәтижелі пас беріп, 18 ойында көзге түсті. Суперсерия аяқталғаннан кейін, негізгі плей-офф басталды. «Солт Сент-Мари» бірінші турдан босатылып, кейін «Оуэн Саунд Плейтерс» және «Жастар Қызыл қанаттарын» жеңіп, финалға «Петс» командасына қарсы шықты. Бұл жолы «Петс» 4:1 есебімен жеңіске жетіп, «Грейхаундстың» үшінші рет қатарынан J. Ross Robertson кубогын ұтып алу мүмкіндігін жоққа шығарды. «Грейхаундс» пен «Петс» командаларына қосылып, WHL чемпионы «Свифт Каррент Бронкос» және QMJHL чемпионы «Лавал Титан» да Мемориал кубогында бақ сынады. «Грейхаундс» және «Петс» командалары Мемориал кубогының айналымдық турнирінде екі жеңіс және бір жеңіліс тіркеді. «Солт Сент-Мари» айналымдық турнирде «Петс» командасын жеңіп, финалға өтуге құқық алды. Екі команда 23 мамырда «Мемориал Гарденс» стадионында 4757 көрерменнің алдында турнир финалында тағы да кездесті. «Солт Сент-Мари» бірінші кезеңнен кейін 3:0 есебімен алға шығып, «Петс» командасын 4:2 есебімен жеңіп, алғашқы Мемориал кубогын жеңіп алды. Жеңіс тойы кешкі уақытқа дейін Куин-стритте жалғасты. + 1993 жылғы Мемориал кубогының нәтижелері Барлық ойындар «Солт Сент-Мари Мемориал Гарденс» стадионында өтті. Ойын Жеңімпаз Есеп Жеңілген Есеп Айналым S. S. Marie 3 Laval 2 Айналым Swift Current 5 S. S. Marie 3 Айналым Peterborough 6 Laval 4 Айналым Peterborough 7 Swift Current 3 Айналым Laval 4 Swift Current 2 Айналым S. S. Marie 7 Peterborough 3 Тай-брейк Laval 4 Swift Current 3 Жартылай финал Peterborough 3 Laval 1 Финал S. S. Marie 4 Peterborough 2

Соңғы жылдары

Грейхаундс Мемориал кубогын жеңіп алған маусымды 1993–94 жылғы күшті маусыммен жалғастырды, дивизионда екінші орынды иеленді. Су жартылай финалға жетті, бірақ алты ойыннан кейін «Джуниор Ред Уингс» командасына ұтылып қалды. Маусым аяқталғаннан кейін бас жаттықтырушы Тед Нолан «Хартфорд Уэйлерс» клубына кетті. Келесі 1994–95 маусымда «Грейхаундс» командасы қайта құру маусымында лигада соңғы орынды алды. Көбірек сатуды қамтамасыз ету үшін «Грейхаундс» өз логотипін жаңартты. Бірақ ол жанкүйерлерге ұнаған жоқ, команда 1998–99 маусымынан кейін оны пайдалануды тоқтатты және классикалық логотипке оралды. Орталық шабуылшы Джо Торнтон 1995–96 жылғы ОХЛ жаңа ойыншысы атанды және франшиза тарихында НХЛ дұрыс таңдауында бірінші болып таңдалған алғашқы ойыншы болды. Оны «Бостон Брюинз» клубы таңдады. 2001–02 маусымында бұрынғы «Грейхаундс» қорғаушысы Крейг Хартсбург бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Хартсбург сол маусымда ОХЛ жылдың жаттықтырушысы атанды, содан кейін командадан кетіп, «Филадельфия Флайерс» клубының жаттықтырушылар құрамына қосылды. Хартсбургтің орнына бұрынғы «Грейхаундс» қақпашысы және команданың бір бөлігінің иесі Джон Ванбисбрук келді. Ванбисбрук команда капитаны Тревор Дейлиге қатысты расистік пікірлер айтқандықтан маусым ортасында бас жаттықтырушы лауазымынан кетіп қалды. Хартсбург 2004–05 маусымының ортасында бас жаттықтырушы болып қайта келді. 1962–2006 жылдары «Солт Мемориал Гарденс» аренасында ойнағаннан кейін «Грейхаундс» командасы 2006–07 маусымында жаңа аренасы – «Стилбек орталығына» көшті. 2008 жылдың маусым айында аренаның атауы «The Essar Centre» деп өзгертілді, себебі «Essar Steel Algoma» компаниясы атау құқығын сатып алды. 2007–08 жылғы ОХЛ маусымында «Грейхаундс» 1985 жылдан бері ең жақсы тұрақты маусымын өткізді – 44–18–2–4 көрсеткішпен, жыл басында ұзақ жеңіліссіз сериямен. «Грейхаундс» сондай-ақ 1994 жылдан бері ең ұзақ плей-оффты өткізді, конференция финалына жетті, бірақ бес ойыннан кейін «Китченер Рейнджерс» командасына ұтылып қалды. 2008–09 маусымында көмекші жаттықтырушы Денни Ламберт Крейг Хартсбург НХЛ-дің «Оттава Сенаторс» клубының бас жаттықтырушысы болып кеткеннен кейін бас жаттықтырушы міндетін атқарды. Көмекші жаттықтырушы Тутс Ковакс та командадан кетіп, оның орнына Майк Стейплтон мен Ник Уорринер келді. «Грейхаундс» 2004 жылдан бері бірінші рет плей-оффқа ілікпеді. Ұйымда бірнеше ауыстырулар жасалып, команданы қайта құруға бағытталғаннан кейін, Дэйв Торри (бас менеджер) 2011 жылдың қаңтар айында Денни Ламбертті жұмыстан босату арқылы бас жаттықтырушы міндетін атқарды. Кейін сол жылы Дэйв Торри де лауазымынан босатылып, оның орнына Кайл Дубас бас менеджер болып тағайындалды. Жанкүйерлер келесі маусымда Майк Стейплтонды жаңа бас жаттықтырушы ретінде қарсы алды, бірақ ол жұмыстан босатылып, 2012 жылдың 3 желтоқсанында Шелдон Кифке ауыстырылды. 2014–15 жылғы ОХЛ маусымынан кейін «Грейхаундс» «Гамильтон Спектатор» кубогын жеңіп алып, тұрақты маусымдағы ұпайлар бойынша франшизалық рекорд орнатты. 2015 жылғы плей-офф кезінде «Грейхаундс» командасының жолын батыс конференциясының финалында Коннор МакДэвид пен «Эри Оттерс» командасы тоқтатты. Команданың ең жақсы маусымдарының бірінен кейін бас жаттықтырушы Шелдон Киф АХЛ-дің «Торонто Марлиз» клубымен келісімшартқа отырды. 2015 жылдың 10 шілдесінде Дрю Баннистер «Грейхаундс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Ол 2017–18 маусымынан кейін АХЛ-дегі «Сан-Антонио Рэмпэйдж» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Баннистер «Хаундс» командасын жалпы 136–50–13–5 көрсеткішімен, екі Батыс дивизионының титулына жеткізді және 2018 жылы ОХЛ және CHL жылдың жаттықтырушысы атанды.

Бапкерлер

Терри Крисп екі рет ОХЛ жыл жаттықтырушысы деп танылды, 1982-83 және 1984-85 жылдары Мэтт Лейден кубогын жеңіп алды. Крейг Хартсбург 2001-02 жылы осы сыйлықты жеңіп алды. Соңғы рет Дрю Баннистер 2017-18 жылы жеңімпаз атанды. Көп маусымдық тәжірибесі бар жаттықтырушылар тізімі жақшада берілген.

Ойыншылар

Солт-Сте. Мари 1972 жылы ОХА-ға қосылғаннан бері, «Грейхаундс» клубы 77 тәрбиеленушісін НХЛ-де ойнауға жіберді. Олардың үшеуі (Пол Коффи, Рон Фрэнсис және Уэйн Гретцки) Хоккей даңқы залының мүшесі болды.

Хоккей даңқы залының мүшелері

Хоккей даңқы залының алты мүшесі «Саулт Стей Мари Грейхаундс» деп аталатын командада ойнаған. Билл Кук пен Бун Кук 1921-1925 жылдар аралығында Солтүстік Онтарио хоккей қауымдастығының (NOHA) «Грейхаундс» командасында ойнады. Билл Кук 1952 жылы даңқ залына енгізілді, ал Бун 1995 жылға дейін, құрасы жойылған ветерандар санатында енгізілмеді. Тони Эспозито 1962–1963 маусымында Солтүстік Онтарио жастар хоккей лигасының (NOJHL) «Грейхаундс» командасында ойнады және 1988 жылы даңқ залына енгізілді. Қазіргі кездегі жастар «Грейхаундс» командасының үш түлегі Хоккей даңқы залына енген. Олар – 1999, 2004 және 2007 жылдары сәйкесінше даңққа ие болған Уэйн Гретцки, Пол Коффи және Рон Фрэнсис.

Плей-офф

1962–63 жылдары жартылай финалда жеңілді. 1963–64 жылдары финалда жеңілді. 1964–65 жылдары жартылай финалда жеңілді. 1965–66 жылдары финалда жеңілді. 1966–67 жылдары Макнамара кубогының чемпионы. 1967–68 жылдары жартылай финалда жеңілді. 1968–69 жылдары финалда жеңілді. 1969–70 жылдары Макнамара кубогының чемпионы. 1970–71 жылдары финалда жеңілді. 1971–72 жылдары Макнамара кубогының чемпионы. 1972–73 жылдары плей-оффқа қатыспады. 1973–74 жылдары плей-оффқа қатыспады. 1974–75 жылдары плей-оффқа қатыспады. 1975–76 жылдары бірінші раундта Ошава Генералсын 6:4 есебімен жеңді. Төртінші раундта Садбери Вулвзден 9:5 есебімен жеңілді. 1976–77 жылдары бірінші раундта Питерборо Петс клубын 3:1 есебімен жеңді. Ширек финалда Оттава 67-ге 4:0 есебімен ұтылып, 1 тең ойын ойнады. 1977–78 жылдары бірінші раундта Кингстон Канадиенсін 6:4 есебімен жеңді. Ширек финалда Оттава 67-ге 9:7 есебімен жеңілді. 1978–79 жылдары плей-оффқа қатыспады. 1979–80 жылдары плей-оффқа қатыспады. 1980–81 жылдары дивизион жартылай финалында Ошава Генералсын 8:4 есебімен жеңді. Дивизион финалында Кингстон Канадиенсінен 9:5 есебімен жеңілді. Финалда Китченер Рейнджерсден 9:3 есебімен жеңілді. 1981–82 жылдары бірінші раундқа тікелей өтті. Эммс турнирінде 2-орын. Ширек финалда Брантфорд Александэрсті 8:6 есебімен жеңді. Жарым финалда Китченер Рейнджерсден 9:3 есебімен жеңілді. 1982–83 жылдары бірінші раундқа тікелей өтті. Эммс турнирінде 1-орын. Ширек финалда Брантфорд Александэрсті 8:2 есебімен жеңді. Жарым финалда Китченер Рейнджерсті 8:2 есебімен жеңді. Финалда Ошава Генералсынан 9:5 есебімен жеңілді. 1983–84 жылдары бірінші раундта Виндзор Спитфайрзін 6:0 есебімен жеңді. Ширек финалда Брантфорд Александэрсті 8:4 есебімен жеңді. Жарым финалда Китченер Рейнджерсден 8:6 есебімен жеңілді. 1984–85 жылдары бірінші раундта Китченер Рейнджерсті 8:0 есебімен жеңді. Ширек финалға тікелей өтті. Эммс турнирінде 1-орын. Жарым финалда Хэмилтон Стилхоксті 9:1 есебімен жеңді. Финалда Питерборо Петс клубын 9:5 есебімен жеңді. ОХЛ ЧЕМПИОНЫ. Мемориал кубогының топтық кезеңін екінші орында аяқтады. Жарым финалда Принс Альберт Рейдерске 8:3 есебімен жеңілді. 1985–86 жылдары плей-оффқа қатыспады. 1986–87 жылдары бірінші раундта Виндзор Спитфайрзден 4:0 есебімен жеңілді. 1987–88 жылдары бірінші раундта Лондон Найтс клубынан 4:2 есебімен жеңілді. 1988–89 жылдары плей-оффқа қатыспады. 1989–90 жылдары плей-оффқа қатыспады. 1990–91 жылдары бірінші раундта Дюкс оф Хэмилтон клубын 4:0 есебімен жеңді. Ширек финалға тікелей өтті. Эммс турнирінде 1-орын. Жарым финалда Ниагара Фолс Тундер клубын 4:0 есебімен жеңді. Финалда Ошава Генералсын 4:2 есебімен жеңді. ОХЛ ЧЕМПИОНЫ. Мемориал кубогының турнирін 4-орында аяқтады. 1991–92 жылдары бірінші раундқа тікелей өтті. Эммс турнирінде 1-орын. Ширек финалда Китченер Рейнджерсті 4:3 есебімен жеңді. Жарым финалда Ниагара Фолс Тундер клубын 4:1 есебімен жеңді. Финалда Норт-Бей Сентенниалз клубын 4:3 есебімен жеңді. ОХЛ ЧЕМПИОНЫ. Мемориал кубогының топтық кезеңін 1-орында аяқтап, финалға жолдама алды. Чемпионат ойынында Камлупс Блейзерске 5:4 есебімен жеңілді. 1992–93 жылдары Питерборо Петс клубын 4:0 есебімен жеңіп, Мемориал кубогын өткізу құқығын алды. Бірінші раундқа тікелей өтті. Эммс турнирінде 1-орын. Ширек финалда Оуэн Саунд Плейтс клубын 4:0 есебімен жеңді. Жарым финалда Детройт Жр. Ред Уингс клубын 4:1 есебімен жеңді. Финалда Питерборо Петс клубына 4:1 есебімен жеңілді. Мемориал кубогының топтық кезеңін 1-орында аяқтап, финалға жолдама алды. Чемпионат ойынында Питерборо Петс клубын 4:2 есебімен жеңді. МЕМОРИАЛ КУБОГЫНЫҢ ЧЕМПИОНЫ. 1993–94 жылдары дивизиондық ширек финалда Виндзор Спитфайрз клубын 4:0 есебімен жеңді. Дивизион жартылай финалында Гюльф Сторм клубын 4:0 есебімен жеңді. Жарым финалда Детройт Жр. Ред Уингс клубына 4:2 есебімен жеңілді. 1994–95 жылдары плей-оффқа қатыспады. 1995–96 жылдары Сания Стинг клубынан 4:0 есебімен жеңілді. 1996–97 жылдары Диотройт Уэйлерс клубын 4:1 есебімен жеңді. Ширек финалда Гюльф Шторм клубына 4:2 есебімен жеңілді. 1997–98 жылдары плей-оффқа қатыспады. 1998–99 жылдары Оуэн Саунд Плейтс клубына 4:1 есебімен жеңілді. 1999–2000 жылдары конференция ширек финалында Китченер Рейнджерс клубын 4:1 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Эри Отерс клубын 4:3 есебімен жеңді. Конференция финалында Плимут Уэйлерс клубына 4:1 есебімен жеңілді. 2000–01 жылдары плей-оффқа қатыспады. 2001–02 жылдары конференция ширек финалында Виндзор Спитфайрз клубына 4:2 есебімен жеңілді. 2002–03 жылдары конференция ширек финалында Китченер Рейнджерс клубына 4:0 есебімен жеңілді. 2003–04 жылдары плей-оффқа қатыспады. 2004–05 жылдары конференция ширек финалында Виндзор Спитфайрз клубына 4:3 есебімен жеңілді. 2005–06 жылдары конференция ширек финалында Лондон Найтс клубына 4:0 есебімен жеңілді. 2006–07 жылдары конференция ширек финалында Сагинау Спирит клубын 4:2 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Лондон Найтс клубына 4:3 есебімен жеңілді. 2007–08 жылдары конференция ширек финалында Сагинау Спирит клубын 4:0 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Гюльф Сторм клубын 4:1 есебімен жеңді. Конференция финалында Китченер Рейнджерс клубына 4:1 есебімен жеңілді. 2008–09 жылдары плей-оффқа қатыспады. 2009–10 жылдары конференция ширек финалында Плимут Уэйлерс клубына 4:1 есебімен жеңілді. 2010–11 жылдары плей-оффқа қатыспады. 2011–12 жылдары плей-оффқа қатыспады. 2012–13 жылдары конференция ширек финалында Оуэн Саунд Аттак клубына 4:2 есебімен жеңілді. 2013–14 жылдары конференция ширек финалында Оуэн Саунд Аттак клубын 4:1 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Эри Отерс клубына 4:0 есебімен жеңілді. 2014–15 жылдары конференция ширек финалында Сагинау Спирит клубын 4:0 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Гюльф Сторм клубын 4:0 есебімен жеңді. Конференция финалында Эри Отерс клубына 4:2 есебімен жеңілді. 2015–16 жылдары конференция ширек финалында Сания Стинг клубын 4:3 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Эри Отерс клубына 4:1 есебімен жеңілді. 2016–17 жылдары конференция ширек финалында Флинт Файербердс клубын 4:1 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Оуэн Саунд Аттак клубына 4:2 есебімен жеңілді. 2017–18 жылдары конференция ширек финалында Сагинау Спирит клубын 4:0 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Оуэн Саунд Аттак клубын 4:3 есебімен жеңді. Конференция финалында Китченер Рейнджерс клубын 4:3 есебімен жеңді. Финалда Хэмилтон Булдогс клубына 4:2 есебімен жеңілді. 2018–19 жылдары конференция ширек финалында Оуэн Саунд Аттак клубын 4:1 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Сагинау Спирит клубына 4:2 есебімен жеңілді. 2019–20 жылдары плей-оффқа қатыспады. 2020–21 жылдары жарыс жойылды. 2021–22 жылдары конференция ширек финалында Гюльф Сторм клубын 4:1 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Флинт Файербердс клубына 4:1 есебімен жеңілді. 2022–23 жылдары плей-оффқа қатыспады. 2023–24 жылдары конференция ширек финалында Гюльф Сторм клубын 4:0 есебімен жеңді. Конференция жартылай финалында Сагинау Спирит клубына 4:3 есебімен жеңілді.

Киім-кешектер мен логотиптер

Грейхаундтардың түстері негізінен қызыл және ақ, ал формалары Детройт Ред Уингс командасының стиліне өте ұқсас. 1980-ші жылдардың соңында қара және күміс жиектер қосылды, сондай-ақ логотиптің үстіне төрт жұлдыз орналастырылды. Сауль-Сент-Мари қаласы өздерінің классикалық қызыл шеңбер логотипін, жүгіріп бара жатқан грейхаунд суретімен, барлық уақытта үш маусымды қоспағанда пайдаланды. 1996 жылдан 1999 жылға дейін Грейхаундтар логотипін қайта жасады (оң жақта көрсетілгендей), оны жанкүйерлер «Келбетсіз иттің» немесе «Снупидің» логотипі деп атады. Жанкүйерлердің наразылығы мен оны алып тастау туралы петициясынан кейін команда оны қолдануды тоқтатып, классикалық логотипке қайта оралды. 2009/10 маусымда Reebok Edge жүйесіне ауысу кезінде Грейхаундтар 1970-ші және 80-ші жылдардың басындағы классикалық формаларына оралды, соның ішінде логотиптерінен қара және күміс түстерін алып тастады. 2013 жылы команда НХЛ-дің Детройт Ред Уингс командасының формасына ұқсас форма киді. Грейхаундтар 2006 жылдан бері үшінші формаларды пайдаланып келеді, ол кезде команда «Soo Greyhounds» деген жазуы бар қара түсті үшінші форманы, сондай-ақ қызыл, ақ және сұр жиектерді, белдің айналасында жұлдыздарды енгізді. 2010 жылы Reebok Edge жүйесіне ауысқаннан кейін форма сәл жаңартылды, бірақ 2013 жылы оның орнына жүгіріп бара жатқан грейхаунд суретін негізгі логотип ретінде, ал аты қызыл әріптермен жазылған ақ түсті тақтасы бар қарапайым қызыл үшінші форма келді.

Ареналар

1919-1945 жылдар аралығында «Грейхаундс» клубының алғашқы үйі «Гуин-стрит Арена» болды. Аренада 1000 көрерменге арналған ағаш орындықтар орналасқан. 1945 жылы өрт сөндірілгенше толығымен қирады. Жаңа жабық арена салынғанға дейін Саулт-Сте. Мари, Мичиган қаласындағы Пулар стадионындағы ашық мұз айдыны пайдаланылды. «Грейхаундс» 1979 жылы Саулт-Сте. Мари, Мичиганға қайта оралып, «Gardens» аренасының төбесі жөнделгендіктен Lake Superior State University кампусындағы «Taffy Abel Arena»-да шамамен бір ай бойы ойын өткізді. «Грейхаундс» 1949 жылдан 2006 жылға дейін Саулт Мемориал Гарденс аренасында өз алаңындағы ойындарын өткізді. Бұл ғимарат Екінші дүниежүзілік соғыстың ардагерлерінің құрметіне аталған. «Gardens» аренасы 1978 және 1993 жылдары Мемориал кубогы ойындарына, ал 1979 жылы OHL All Star ойынына төрағалық етті. «Gardens» аренасындағы соңғы ойын 2006 жылдың 28 наурызында өтті. Аренаны бұзу 2006 жылдың 27 сәуірінде басталды. «Gardens» аренасынан қазірде «Ескерлік алаңының» бөлігі болып табылатын Мемориал мұнарасы ғана қалды. Мемориал мұнарасының қызыл шамдары сақталды және ойын күндері жағыла береді. «Грейхаундс» 2006–07 OHL маусымы үшін жаңа GFL Memorial Gardens аренасына (бұрын Steelback Centre және Essar Centre деп аталған) көшті. Жаңа арена Мемориал Гарденс аренасының шығыс тұрақ орнында салынды және Солтүстік Онтариодағы ең ірі арена болып табылады. Аренаның атау құқығы қазіргі уақытта GFL Environmental компаниясына тиесілі. Бірінші ойын 2006 жылдың 11 қазанында өтіп, «Садбери Вулвз» командасына 2:1 есебімен ұтылды. 2008 жылғы OHL All Star Classic 2007–08 маусымында «Essar Centre» аренасында өткізілді.

Медиа

2009–10 маусымынан бастап, «Грейхаундс» командасының ойындары көршілес Мичиган штатындағы Саулт-Сте. Мари қаласындағы Rock 101 радиостанциясы арқылы тікелей эфирге беріледі, бұрынғыда Q104 және CKCY радиостанцияларында көрсетілген болатын. «Грейхаундс» командасының көптеген тұрақты маусым және плей-офф ойындары Саулт-Сте. Мари қаласындағы Shaw Spotlight телеарнасында көрсетіледі.