Кіріспе

Онтарио хоккей лигасының командасы – Китченердегі «Китченер Рейнджерс» клубы.

«Китченер Рейнджерс» – Канаданың Онтарио штатының Китченер қаласында орналасқан ірі жасөспірімдер хоккей командасы. Олар Онтарио хоккей лигасының Батыс конференциясының «Midwest» дивизионының мүшелері. «Рейнджерс» клубы 1981, 1982, 2003 және 2008 жылдары OHL чемпионы атанды және J. Ross Robertson кубогын жеңіп алды. Олар алты рет «Мемориал кубогында» (1981, 1982, 1984, 1990, 2003 және 2008) өнер көрсетіп, осы алты жылдың әрқайсысында турнирдің финалдық ойынына жолдама алды. «Рейнджерс» екі мәрте «Мемориал кубогының» чемпионы (1982, 2003). «Рейнджерс» – Канада хоккей лигасының (Moose Jaw Warriors, Swift Current Broncos, Lethbridge Hurricanes, Peterborough Petes) мемлекеттік меншіктегі алты командасының бірі. Клуб құрылғаннан бері, команданың 39 адамнан тұратын директорлар кеңесі, оның ішінде тоғыз адамнан тұратын атқару комитеті, команданың маусымдық билет иелерімен сайланады, олар команданың сенімді тұлғалары болып табылады. Бұл директорлар кеңесінің құрамында тек «Китченер Рейнджерс» клубының маусымдық билет иелері ғана бар. Олар – түлектерінің саны (180-нен астам ойыншы мен жаттықтырушы) және NHL-де ойнаған ойыншыларының көптігі бойынша Канада хоккей лигасының ең табысты командаларының бірі. Олардың тәрбиеленушілерінің бесеуі Хоккей даңқы залына енді: Скотт Стивенс, Билл Барбер, Пол Коффи, Ларри Робинсон және Ал МакИннис.

Тарих

Китченер Рейнджерс франшизасы 1947–48 жылғы Онтарио хоккей қауымдастығы маусымы алдында Гвельф Билтмор Мад Хэттерс ретінде құрылды. Онтарионың Гвельф қаласына жақын орналасқан Билтмор Мад Хэттерс, Ұлттық хоккей лигасының «Нью-Йорк Рейнджерс» командасының фермалық клубы болды. Команда 1950 жылдары үлкен жетістіктерге қол жеткізіп, үш лига чемпионатын және Мемориал кубогын жеңіп алды. Дегенмен, 1960 жылға қарай команда қаржылық қиындықтарға тап болып, жаңа иелеріне сатылды. Жаңа иелері команданы Гвельфтің «Royal City» деген лақап атына сай Гвельф Роялз деп қайта атады. Бұл күш-жігерге қарамастан, команданың қаржылық мәселелері шешілмеді. 1962–63 маусымының соңында Китченер кәсіпкері Юджин Джорджқа «Нью-Йорк Рейнджерс» командасы Китченерге көшіп, жастар хоккейін дамытуға көмектесу туралы ұсыныс жасады. 1963 жылы Джордж пен Китченер бизнесмендерінің тобы Гвельф Роялз клубын Китченерге көшіріп, оны Китченер Рейнджерс жастар хоккей клубы деп атады. «Нью-Йорк Рейнджерс» командасының демеушілігі 1967 жылы НХЛ-дің «Original Six» дәуірінің кеңейтілуімен аяқталды, сондықтан Джордж команданы «Нью-Йорк Рейнджерс» командасынан бір долларға сатып алуға келісті, бірақ жеке меншікке ие болудан бас тартты. Оның орнына ол команданы коммерциялық емес ұйым құру арқылы қауымдастыққа тапсырды. Китченер Рейнджерс клубының жарғысында: «Клубтың үйде өткізілетін хоккей ойындарының ағымдағы маусымына билет алған әрбір адам Корпорацияның мүшесі болады және маусымдық билет иегерлерінің барлығы автоматты түрде мүшелікке құқылы» деп жазылған.

1960 жылдар

1963–64 жылдардағы дебюттік маусымда команда Китченер Мемориалдық аудиториясына көшті, бұл арена бұрын Китченер Гринширттер және Китченер Кэнукс командаларының үйі болған. 1963 жылғы 1 қазанда «Рейнджерс» клубының алғашқы жаттықтырушысы Стив Брклачич үй матчына екі апта бұрын 54 үміткерден тұратын жаттығу лагеріне қатысушыларды қарсы алды. Алғашқы көрсету ойыны 1963 жылғы 6 қазанда, жексенбі күні «Питерборо Пэтс» командасына қарсы өтті. Команданың алғашқы ресми маусымдық ойынында 1963 жылғы 15 қазанда, сейсенбі күні «Рейнджерс» және қонақ «Сент-Катаринес Блэк Хокс» командалары өнер көрсетті, олар лиганың жұлдыздары Деннис Халл және Даг Джарретт сияқты ойыншыларды киіндірді. Команда тарихындағы алғашқы голды Джон Бичи соқты, оған Гари Сабурин және Томми Миллер ассистенттік жасады, бұл гол бірінші кезеңнің 11:36 минутында соғылды. Команданың алғашқы капитаны Александр «Сэнди» Фицпатрик команда тарихындағы алғашқы жеңіс голын соқты, үшінші кезеңде 3–3 есебімен теңдікті бұзып, «Блюзширтс» командасын 4–3 есебімен жеңіске жеткізді. «Рейнджерс» команданы қоғамдастықта жарнамалауда табысқа қол жеткізді, нашар алғашқы маусымның нәтижесіне қарамастан (9–41–6), жоғары көрермендер жиналды. «Рейнджерс» OHA-дағы алғашқы үш маусымында күресті, келесі екі маусымда 0.500 көрсеткіштен төмен аяқтады (1964–65 жылы 6-шы орын, 1965–66 жылы 7-ші орын). 1965–66 жылғы жетінші орынға қарамастан, команда жылды күшті аяқтады және плей-оффтың алғашқы екі турында жеңіске жетіп, OHA финалына өтті, бірақ 7 ойындық серияда 4–1 есебімен «Ошава Генералдарына» және жас Бобби Оррға есе жіберді. Китченер келесі маусымда (1966–67, 38–10–6) бірінші орынды иеленді, франшиза тарихында алғашқы рет тұрақты маусымның чемпионы ретінде «Гамильтон Спектатор» кубогын жеңіп алды, бірақ жартылай финалда «Торонто Марлборостың» қарсылығына тап болды. 1967–68 жылдары «Рейнджерс» OHA-да қайтадан бірінші орынды иеленді және екінші рет қатарынан «Гамильтон Спектатор» кубогын жеңіп алды. Олар тағы да финалға өтті, бірақ бұл жолы 4–3 есебімен, бір тең ойынмен «Ниагара Фолс Флайерс» командасына есе жіберді, олар ақырында Мемориалдық кубоктың иегері атанды. 1968–69 жылдары Джим Маллек Юджин Джорджты команда президенті лауазымынан алмастырды. 1968 жылғы қарашада Китченерде туған Дейв Вебер Уолли Куллман лауазымынан босатылғаннан кейін жаттықтырушы болып тағайындалды. Бірақ «Рейнджерс» тек тоғыз жеңіске қол жеткізді (9–40–5), өткен маусымдағы 13 ойыншының кәсіби лигаға өтіп кеткенін көргеннен кейін 10-шы орынды иеленді. 1969 жылы Уолтер (Панч) Шерер, бұрынғы «Бостон Брюинс» клубының скауты, команданың бас менеджері болды. Декаданы жақсы жағдайда аяқтады, жаңадан келген Билл Барбер Китченерде үш маусымның біріншісін өткізіп, тек 54 ресми ойында 37 гол мен 86 ұпай жинады. 1969 жылы Лес Брэдли де командаға қосылды. Брэдли 1969 жылдан 1986 жылға дейін команданың жаттықтырушысы ретінде орындықтағы негізгі тұлға болды, содан кейін жаттықтырушы лауазымынан кеткеннен кейін 15 жылдан астам уақыт бойы баспасөз бөлмесінде команданың өкілі болды.

1970-ші жылдар

1970–71 жылғы маусымда Джерри Форлер «Рейнджерс» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, бірақ 1970 жылдың желтоқсан айында қызметтен кетіп, маусым қалған бөлігінде Рон Мерфи оны алмастырды. «Китченер» командасы онжылдық бойына күресіп, тек екі жемісті маусымды өткізді (1971–72 жылы 31–24–8 көрсеткіші, ал 1973–74 жылы 43–18–9). Барбер 1970–71 жылдары екі маусым қатарынан 100-ден астам ұпай жинады, 61 реткі ойында 46 гол соғып, 105 ұпайға ие болды. Ол сол жылы 100 ұпайға жеткен екі ойыншының бірі болды (Том Кэссиди, 104 ұпай), бірақ «Рейнджерс» плей-оффтың бірінші турында жеңіле бастады. 1973–74 жылдары «Рейнджерс» OHA-да бірінші орынды алып, сегіз жыл ішінде үшінші рет Гамильтон көрермендер кубогын жеңіп алды, бұл үлкен дәрежеде Дональд Эдвардстың қақпасының есебінен болды, ол лигадағы ең төменгі гол өткізу көрсеткішіне ие болды. Команда плей-оффтың екінші турында «Питерборо Петс» клубына есе жіберді. 1974–75 жылғы маусымда клуб лигада соңғы орынды алып, 17–47–6 көрсеткішімен плей-оффқа 20 ұпай жетпей қалды. Соңғы орынға қарамастан, «Рейнджерс» сол маусымда Мемориал кубогына ие болды, себебі үй командасы болған клуб табылған жоқ. 1975–76 жылғы келесі маусымда президент, бас менеджер және бас жаттықтырушы қызметтеріне өзгерістер енгізілді. Команда 17 ұпайға жақсарып, турнир кестесінде төртінші орынға көтерілді. 1976–77 жылдары Фостер бір маусымдағы ұпай саны бойынша «Рейнджерс» клубының рекордтық көрсеткішін (143 ұпай) орнатты, бұл көрсеткіш бүгінгі күнге дейін сақталып тұр. Оның 1973–77 жылдары 262 реткі ойында жинаған жалпы саны 382 ұпай клуб рекорды болып қала береді. «Рейнджерс» клубының 1979–80 жылғы маусымдағы көрсеткіші 17–51–0-ге дейін төмендеді, бірақ «Солт Сент-Мари Грейхаундс» клубынан алынған жас қорғаушы Пол Коффи 52 реткі ойында 71 ұпай жинады, ал 1980 жылғы НХЛ драфтында «Эдмонтон Ойлерс» клубы оны жалпы есеп бойынша алтыншы орынға таңдады.

1981 жылғы Мемориал кубогы

Рейнджерс 1979–80 маусымдағы 17–51–0 есебінен кейін жаңа серпіліс алғысы келді, бірақ 1980–81 маусымының бірінші жартысы оларды Рождествоға дейін соңғы орынға тастады. Алайда, маусымның екінші жартысындағы күшті ойын, соңғы тоғыз ойында сегіз жеңіске жетіп, Рейнджерсті бірінші орынға және Эммс дивизионының чемпионы атанына жеткізді. Олар өткен маусыммен салыстырғанда 35 ұпайға жақсарып, 34–33–1 есебімен аяқтады. Орвал Тессьердің баптауымен Рейнджерс шабуыл шебін оң қанаттан Брайан Беллоустың (49 гол, 116 ұпай) және сол қанаттан Джефф Лармердің (54 гол, 108 ұпай) есебінен күшейтті. Орталық шабуылшы Грант Мартин ғасыр клубына қосылуға екі ұпай ғана жетпей, 41 гол мен 98 ұпай жинады. Команданың басқа да көрнекті ойыншылары – Ал МакИннис, Майк Иглз, Ларри Кэрролл және қақпашы Венделл Янг. Китченердің плей-офф кезеңі Ниагара Фоллс Флайерс клубына қарсы басталды, оларды 4–2 есебімен (бір тең ойынмен) жеңіп шықты. Рейнджерс серияның барлық ойындарында бес немесе одан көп гол соқты, төртінші ойындағы 3–3 есебінен басқа. Келесі қарсыласы – үшінші раундта Виндзор Спитфайрз болды, оларды бір тең ойынмен 4–0 есебімен жеңді. «Блюзширтс» командасының шабуылдық әлеуеті тағы да көзге түсті, әр ойында кемінде төрт гол соғып, екі рет жеті голдан соқты. Бұл ОХЛ финалында Саулт-Сте. Мари Грейхаундс клубымен кездесуге жол ашты. «Итбасшылар» лигадағы ең жоғары гол көрсеткішіне ие болғандықтан және тұрақты маусымда Китченерден 27 ұпайға алда болғандықтан, лига титулын жеңуге фавориттер саналды. Алайда, Рейнджерс серияның алты ойынында Грейхаундтарды 16 голмен шектеді және лига финалында жеңіліссіз болды. Олар үш тең ойынмен 3–0 есебімен жеңіске жетіп, франшиза тарихында алғаш рет OHL чемпионы атанды және J. Ross Robertson кубогын иеленді. 1981 жылғы Мемориал кубогы Онтарио штатының Виндзор қаласындағы Виндзор аренасында өтті. Китченер Онтарио хоккей лигасынан, ал орталық Барри Педерсон (55 тұрақты маусым ойынында 65 гол, 147 ұпай), оң қанаттан Рич Черномаз (72 ойында 49 гол, 113 ұпай) және қақпашы Грант Фухр Батыс хоккей лигасының Виктория Кугарс клубының негізгі ойыншылары болды. Квебек жастар хоккей лигасының құрамындағы және Мемориал кубогының қорғаушы чемпионы Корнуолл Роялз клубында орталық Дейл Хаверчук (72 ойында 81 гол, 183 ұпай), сол қанаттан Марк Кроуфорд (63 ойында 42 гол, 99 ұпай) және орталық Даг Гилмор (51 ойында 35 ұпай) сынды ойыншылар бар болды. Китченер алғашқы екі ойында жеңіліске ұшырады: Корнуоллға 6–3, Викторияға 7–4. Содан кейін Рейнджерс екі ойынды қатарынан жеңіп алды: Белоустың хет-трик жасаған 6–4 есебімен Роялзға, содан кейін 4–2 есебімен Кугарсқа. Рейнджерс турнирдің финалында Корнуоллмен кездесті, бірақ Роялзға 5–2 есебімен жеңіліп, олар екінші рет қатарынан Мемориал кубогын жеңіп алды.

1982 жылғы Мемориал кубогы

Джо Крозье 1980–81 маусымынан кейін жаттықтырушы/бас менеджер Орвал Тессьер команданы тастап, Америка хоккей лигасының «Нью-Брансуик Хоукс» командасының бас бапкері болып кетті, ол команданы Калдер кубогының чемпионы атандырды. «Китченер» өткен маусымдағы жетістіктерін жалғастырды, үздік ойыншылары Ларри Кэрролл, Брайан Беллоус және Джефф Лармердің жетекшілігімен сәтті өнер көрсетті, сондай-ақ болашақ НХЛ ойыншылары Скотт Стивенс және Майк Хоуг қосылды. «Рейнджерс» (44 21 3) есебімен Emms дивизионын екінші жыл қатарынан жеңіп алды. «Китченер» плей-оффтың бірінші турында байқаусыз өтті, содан кейін 2-турда «Виндзор Спитфайрз» командасын 4–0 есебімен жеңді. Олар тағы да «Саулт-Сте. Мари Грейхаундс» командасымен кездесті, бұл жолы 3-турда, және серияны бес ойында (4–1) жеңіп алды. «Рейнджерс» лига финалында Брайан Килреа бас бапкері болып табылатын «Оттава 67's» командасына қарсы шықты және бір тең ойынмен қоса 4–0 есебімен жеңіске жетіп, екінші рет қатарынан J. Ross Robertson кубогын жеңіп алды. 1982 жылғы Мемориал кубогы Квебек провинциясының Халл қаласындағы Роберт Гертин аренасында өтті. «Китченер» Онтарио хоккей лигасынан өкілдік етті, ал «QMJHL» лигасының «Шербрук Касторс» командасының құрамында сол қанаттан шабуылдайтын Жерар Галлан (58 ойында 34 гол, 92 ұпай) және орталық Джон Шабо (62 ойында 34 гол, 143 ұпай) болды. «Батыс хоккей лигасының» чемпионы «Портленд Винтер Хокс» командасының құрамында орталық Кен Яремчук (72 ойында 58 гол, 157 ұпай) және оң қанаттан шабуылдайтын Брайан Шоу (69 ойында 56 гол, 132 ұпай) болды. «Китченер» ашылу ойынында «Шербрукке» 10–4 есебімен жеңіліп, екінші ойында «Портлендті» 9–2 есебімен жеңді. Брайан Беллоус «Портлендке» қарсы ойынның 11-ші секундында гол соғып, Мемориал кубогының рекордын орнатты. Үшінші ойында «Рейнджерс» «Касторсты» 4–0 есебімен жеңді. Ойын өте шиеленісті болды және екінші кезеңде жаппай төбелес болды. «Китченер» келесі күні «Портлендтен» 4–2 есебімен жеңіліп, шаршағандай көрінді. «Рейнджерс» пен «Касторс» командалары раундтағы ойындарда әрқайсысы екі ойын жеңіп, екі ойында жеңілгеннен кейін голдардың жалпы көрсеткіші бойынша финалға өтті. Финалдық ойынға 4091 көрермен жиналды, олар Беллоустың хет-трик жасап, екі нәтижелі пас бергенін көрді, бұл «Рейнджерстің» 7–4 есебімен жеңіске жетіп, алғашқы Мемориал кубогын жеңіп алуына көмектесті. 1982–83 маусымында «Рейнджерс» (45 23 2) есебімен және Emms дивизионында екінші орынды иеленді. Бірінші турда байқаусыз өткеннен кейін, олар 2-турда «Норт-Бэй Сентенниалз» командасымен кездесіп, серияны 4–1 есебімен жеңді. Олар үшінші жыл қатарынан плей-оффта «Саулт-Сте. Мари Грейхаундс» командасымен кездесті, бірақ бұл жолы «Грейхаундс» серияны 4–2 есебімен (бір тең ойынмен) жеңіп, «Блюзширтстерді» маусымнан кейінгі ойыннан шығарды.

1984 жылғы Мемориал кубогы

Ренджерс тіпті маусым басталғанға дейін төрт маусым ішінде үшінші рет Мемориал кубогына қайта оралатынын білді, өйткені олар 1984 жылы турнирді қабылдау құқығын алды. Том Барретт науқанға дейін жаттықтырушылық міндеттерді өз мойнына алды, нәтижесінде Китченер OHL-де ең жақсы көрсеткішті (52-16-2) 106 ұпаймен тіркеді. Рейнджерс шабуыл шебінде оң қанаттың шабуылшысы Уэйн Пресли (70 тұрақты маусым ойынында 63 гол, 139 ұпай) және орталық шабуылшы Джон Таккер (39 ойында 40 гол, 100 ұпай) көшбасшылық етті. Таккер OHL-дің ең бағалы ойыншысы атанды, ал Пресли – ең көп гол соққан оң қанаттың шабуылшысы. Шон Берр (68 ойында 41 гол, 85 ұпай) лиганың жаңа жылдың ең үздік ойыншысы болып танылды. Маусым соңында Китченер үшінші рет бірінші раундта күш сынаспай, екінші раундта Лондон Найтсын 4:0 есебімен жеңіп шықты. Рейнджерс өткен маусымдағы Солтүстік Сент-Мариге қарыздарын өтеді, бұл серияны 4:3 есебімен жеңіп алды. Содан кейін Китченер 1982 жылғы OHL финалының қайталануында Оттава 67-мен кездесті, бірақ бұл жолы 67-лер серияны 3:0 есебімен, екі тең ойынмен жеңіп алды. Китченер турнирде үй иесі ретінде өнер көрсетті, ал 67-лер құрамында оң қанаттың шабуылшысы Дон Макларен (70 ойында 53 гол, 113 ұпай), сол қанаттың шабуылшысы Гэри Робертс (48 ойында 27 гол, 57 ұпай) және қақпашы Даррен Панг – Онтарио хоккей лигасының чемпиондары болды. Батыс хоккей лигасының өкілі – орталық шабуылшы Дин Эвасон (57 ойында 49 гол, 137 ұпай), қорғаушы Даг Боджер (70 ойында 21 гол, 98 ұпай) және Камлупс Джуниор Ойлерс болды, ал Квебек аға хоккей лигасының чемпионы Лаваль Войсинс құрамында 17 жастағы Марио Лемье болды, ол сол жылы 70 тұрақты маусым ойынында 133 гол мен 282 ұпай жинады. Китченер бірінші ойында 8:2 есебімен Лавальді жеңіп, Лемьеге гол соғуға мүмкіндік бермеді. Екінші ойында Китченер Камлупстан 8:0 есебімен алға шықты, бірақ ойынды 9:7 есебімен жеңіп алды. Оттава да алғашқы екі ойынында жеңіске жетті. Рейнджерс дөңгелек турнирдің соңғы ойынында 67-лермен кездесіп, 7:2 есебімен жеңіске жетіп, финалға жолдама алды. Оттава жартылай финалда 7:2 есебімен жеңіске жетіп, чемпионат үшін Китченермен ойнау құқығын алды, онда олар Рейнджерсті 7:2 есебімен жеңіп, Мемориал кубогын иеленді. 1984 жылғы Мемориал кубогынан кейін Рейнджерс дивизионында алтыншы (1984–85), үшінші (1985–86), төртінші (1986–87) және алтыншы (1987–88) орындарды иеленді, содан кейін 1988–89 маусымында 41-19-6 көрсеткішпен Emms-те қайтадан көшбасшылыққа ие болды. Қақпашы Гас Моршаузер OHL-дің жыл қақпашысы атанды, бірақ Рейнджерс плей-оффтың бірінші раундында Норт-Бэй Сентенниалс командасынан жеңіліске ұшырады.

1990 жылғы Мемориалдық кубок

1989–90 жылдары «Рейнджерс» Эммс дивизионында (38 21 7) жалпы екінші орынды иеленді, бірақ плей-оффтағы тәжірибесін пайдаланып жеңіске жетті. «Китченер» «Норт-Бэй Сентенниалс» командасын 4–1 есебімен жеңіп, екінші раундқа өтті. Үшінші раундта «Ниагара Фоллс Тандерін» 4–1 есебімен ұтып, финалда Эрик Линдростың қатысуымен «Ошава Генералс» командасына қарсы шықты. «Рейнджерс» серияда 3–1 есебімен көшбасшы болды, бірақ «Генералс» OHL чемпионы атанды және J. Ross Robertson кубогын жеңіп алды. 1990 жылғы Мемориал кубогы Онтарио штатының Гамильтон қаласындағы «Коппс Колизеймде» өтті. «Гамильтон Герцогтары» турнирді қабылдауға дайын болған, бірақ маусымды нашар бастағандықтан лигада соңғы орынды иеленді (11 49 6). Олар қатысудан шеттетілді, ал лига финалисті «Рейнджерс» олардың орнын басты. «Китченер» Мемориал кубогында кездесетін қалған екі қарсыласы – бұрынғы «Вуазен» командасы «Лавал Титан» (QMJHL) және бұрынғы «Жуниор Ойлерс» командасы «Камлупс Блейзерс» (WHL) болды. «Китченер» ашылу ойынында «Камлупспен» 8–7 есебімен қосымша уақытта жеңіске жетті. Одан кейін «Лавалды» 5–3 есебімен ұтты. 1984 жылғы жағдайға ұқсас, екі Онтарио командасы да екі ойыннан кейін жеңіліссіз болды және дөңгелек турнирінің соңғы ойынында кездесті. Ойын 11 134 жанкүйенің алдында өтті, 4 сағат 15 минутқа созылды және қосымша уақытта «Ошава» 5–4 есебімен жеңіске жетті. Содан кейін «Китченер» жартылай финалда «Лавалмен» ойнап, 5–4 есебімен жеңді. «Рейнджерс» турнир финалында 17 383 жанкүйенің қатысуымен «Генералспен» кездесті. Екі команда арасындағы алғашқы ойын сияқты, чемпионат та қосымша уақытқа өтті, онда «Генералс» 4–3 есебімен жеңіске жетті. 1990 жылғы Мемориал кубогынан кейін «Китченер» үшін онжылдық сәтті болмады. Команда үш жеңіске жеткен маусымды өткізді (1992–93 жж. 32 30 4, 1995–96 жж. 35 28 3), ең жақсы маусымы 1996–97 жж. Орталық дивизионның титулымен және 34 22 10 есебімен аяқталды. Сол жылы плей-оффта «Рейнджерс» бірінші раундқа жолдама алды және 2-раундтың 7-ойынында «Сарния Стингті» 7–3 есебімен жеңді. Олар үшінші раундтағы серияда «Ошава Генералдарына» қарсы 3–1 есебімен қалып қойды, бірақ 5-ші ойында 5–4 есебімен жеңіске жетті. Бірақ үш күн қатарынан және соңғы алты ойында бесеуін өткізгеннен кейін екі команда серияны қайта бастамас бұрын үш күндік үзіліс жасады. Үзілістен кейін «Рейдерс» 6-ойында 6–1 есебімен жеңіліп, серияны 4–2 есебімен ұтырды. Онжылдықтың соңғы екі маусымында команда 0,500 көрсеткішіндей нәтижеге жете алмады және 2000-шы жылдардың басына дейін осы көрсеткіште қалды.

2000-шы жылдар

Үш жылдың ішінде екінші рет плей-оффқа ілеспегеннен кейін (1998–99 және 2000–01 маусымдары), команда бас менеджер Джейми Макдональдты қызметтен босатып, ол бұрын Джесс Снайдерді бас бапкерліктен шеттетуге рұқсат берген еді. 2001–02 маусымының басында Питер ДеБур команданың жаңа бас бапкері болып тағайындалды. Ол команданы 35–22–10–1 есебімен және Орталық дивизионда үшінші орынға жеткізді, нәтижесінде бірінші раундтағы плей-оффта дивизиондық қарсыласы Гюльф Шторммен кездесуге тура келді. Шторм тізімдегі барлық ойындарда 4–0 есебімен жеңіске жетті. 2002–03 маусымында Рейнджерс Питер ДеБурдың бұрынғы ассистенті Стив Спотты өз қатарына қосты. Майк Ричардс, Дерек Рой, Грегори Кэмпбелл және Дэвид Кларксон сияқты ойыншылары бар команда маусымды үш жеңіліс және бір тең ойынмен бастады. Қазан айының ортасына 3–3–2–1 есебімен жеткеннен кейін команданың көрсеткіші жақсарды, қатарынан сегіз ойында жеңіске жетті (11–3–2–1). Қараша және желтоқсан айларында олар тек бес ойында жеңіліп, жыл аясында 26–8–3–1 көрсеткішін тіркеді. 12 қаңтарда олар маусымдағы онінші ойында жеңіліске ұшырады, ал 17 қаңтарда келесі ойында маусымның 30-шы жеңісін тойлады. Қаңтар айынан бастап олар екі ойынды қатарынан жеңіліске ұшыратқан жоқ, тек тұрақты маусымның соңғы екі ойынында ғана жеңіліске ұшырады. Рейнджерс кампанияны 46–14–5–3 (жеңіс-жеңіліс-тең-қосымша уақыт) есебімен аяқтады, Орталық дивизионды жеңіп алды; бұл 46 жеңіс клубтың жаңа рекорды болды. Дивизиондық титул оларды бірінші раундтағы плей-оффта Саулт-Сте. Мари Грейхаундспен кездестірді, оларды Рейнджерс төрт ойында жеңді. Грейхаундтар серияда үш гол соқты, ал 1 және 2-ші ойындарда дарбазашы Скотт Дикки екі рет құрғақ есепті сақтап қалды. Рейнджерс 2-раундта Гюльф Шторммен кездесіп, бес ойыннан кейін қарсыласын жеңді. 3-раундта олар Плимут Уэйлерспен кездесті. Алғашқы төрт ойында 2–2 есебімен тең түскеннен кейін, Уэйлерс The Aud аренасында 2–1 есебімен қосымша уақытта жеңіске жетіп, 3–2 есебімен көшбасшылыққа ие болды. Рейнджерс 6-ойында 7–4 есебімен жеңіске жетіп, тірі қалды, содан кейін 7-ойында 3–1 есебімен OHL финалына жолдама алды. Лига чемпионатында олар шығыс конференциясының чемпионы Оттава 67's командасымен күш сынасты. 67's 1-ойында 3–2 есебімен қосымша уақытта жеңіске жетті, бірақ одан кейін барлық назар Китченерге ауды, өйткені Рейнджерс келесі төрт ойында жеңіске жетіп, J. Ross Robertson кубогын үшінші рет жеңіп алды. Бес ойындық серияның үшеуі қосымша уақытқа созылды, оның ішінде серияны шешкен ойын қос қосымша уақыттан кейін шешілді. Дерек Рой плей-оффтың ең құнды ойыншысы атанды.

2003 жылғы Мемориал кубогы

2003 жылғы Мемориал кубогы Квебек қаласындағы Colisée Pepsi стадионында өтті. «Китченер» Онтарио хоккей лигасының чемпионын, ал қорғаушылар Джош Жорж, Дункан Кит және Ши Вебер Батыс хоккей лигасының чемпионы «Келоуна Рокетс» командасының құрамында болды. «Халл Олимпикс» командасы форвардтар Макс Талбот пен Жан Мишель Даустпен бірге Квебектің жастар хоккей лигасының (QMJHL) чемпионы атанды, ал жарысқа үй иесі «Квебек Ремпартс» командасын форвардтар Дэвид Масс және Джош Хеннесси басқарды. «Китченер» турнирдің бастапқы кезеңін жеңіліссіз аяқтады: «Ремпартс» командасын 4:3 есебімен, «Олимпикс» командасын 4:1 есебімен екінші ойында және «Рокетс» командасын 4:2 есебімен жеңді. Чемпионат финалында «Рейнджерс» командасы Андре Бенуаның ойынның 1:45-ші минутында соққан голынан кейін 1:0 есебімен көшбасшылыққа шықты, ал Грегори Кэмпбеллдің 3:32-ші минуттағы голынан кейін есеп 2:0 болды. Эван МакГраттың екінші кезеңдегі екі голынан кейін есеп 3:0 болды, ал «Рейнджерс» пен «Олимпикс» командалары ортаңғы кезеңде үш голдан соқты. «Рейнджерс» командасы 40 минуттан кейін 5:3 есебімен көшбасшылықты сақтап тұрғанда, Дэвид Кларксон ойын аяқталуға 2:38 минут қалғанда тағы да гол соқты, осылайша клубтың екінші Мемориал кубогын жеңіп алуын қамтамасыз етті, «Халл» командасын 6:3 есебімен жеңді. Келесі маусымда «Рейнджерс» командасы 34-26-6-2 есебімен аяқтады, бұл олардың дивизиялық қарсыластары «Лондон Найтс» және «Гвельф Сторм» командаларымен бәсекелесуіне мүмкіндік берді, олардың әрқайсысы 100-ден астам ұпай жинады. Плей-оффтың бірінші турында олар «Плимут Уэйлерс» командасымен кездесті, бірақ үшінші ойында 5:4 есебімен жеңіске жеткеніне қарамастан, «Рейнджерс» командасы серияда 4:1 есебімен жеңілді. 2004-2005 жылдары «Рейнджерс» командасы тұрақты маусымды Орта Батыс дивизионында үшінші орында (35-20-9-4) аяқтады, бірақ плей-оффтағы өнер көрсетуі өткен жылғыдан әлдеқайда ұзақ болды. «Эри Оттерс» командасын алты ойында жеңгеннен кейін «Китченер» командасы екінші раундта «Оуэн Саунд Атак» командасын жеңіп алды. Олардың үшінші раундтағы қарсыласы «Лондон Найтс» командасы болды, бірақ алғашқы екі ойыннан кейін 1:1 есебімен тең түскеннен кейін «Найтс» командасы келесі үш ойынды жеңіп, «Рейнджерс» командасын бес ойында жеңді. Келесі жылы 2005-2006 жылдары (47-19-1-1) франшизаның ең жақсы 47 жеңісін тіркегеніне қарамастан, «Блюзширтс» командасының 96 ұпайлық көрсеткіші Орта Батыс дивизионында «Лондон Найтс» командасынан (49 жеңіс, 102 ұпай) екінші орында болды. Бірақ осындай сәтті тұрақты маусымнан кейін плей-оффтың бірінші раундында «Оуэн Саунд Атак» командасы (тұрақты маусымда «Китченерден» 25 ұпайға артта қалған) алғашқы раундта «Рейнджерс» командасын бес ойында жеңді. 2006-2007 жылдары команда тағы да 47 жеңіске жетті (47-17-1-3, 98 ұпай), бірақ олар қайтадан Орта Батыс дивизионында «Лондон Найтс» командасынан (50-14-1-3, 104 ұпай) екінші орында болды. «Рейнджерс» командасы бірінші раундта «Сарния Стинг» командасын 4:0 есебімен жеңді, бірақ екінші раундта «Плимут Уэйлерс» командасымен 4:1 есебімен жеңілді. 2007 жылдың мамырында «Рейнджерс» командасы 2008 жылғы Мемориал кубогын қабылдайтыны туралы хабарланды, бұл командаға турнирге автоматты түрде қатысуға мүмкіндік берді. 2007-2008 жылдары «Рейнджерс» командасы 53-11-1-3 есебімен аяқтады, бұл бүгінгі күнге дейін жеңіс пен ұпай бойынша франшизаның ең жақсы көрсеткіші болып табылады. Олар тұрақты маусымда ОХЛ-де ең көп ұпай жинаған команда ретінде (110 ұпай) «Гамильтон Спектатор Трофесінің» жеңімпаздары атанды. Плей-оффтың алғашқы раундында «Рейнджерс» командасы «Плимут Уэйлерс» командасын төрт ойын ішінде жеңіп, қарсыластарын 29:13 есебімен жеңді. Екінші раундта «Блюзширтс» командасы тағы да жеңіске жетті, бұл жолы «Сарния Стинг» командасына қарсы. «Рейнджерс» командасы осы төрт ойында тек алты гол соқты, «Сарния» командасын 18:4 есебімен жеңді. Үшінші раундта олар «Солт Сент-Мари Грейхаундс» командасымен кездесті, бірақ тағы да жеңіске жетті, бұл жолы 4:1 есебімен серияны жеңді. Онтарио хоккей лигасының финалында «Рейнджерс» командасы шығыс конференциясының чемпионы «Беллвилл Буллз» командасымен кездесті. «Рейнджерс» командасының сериядағы 3:0 басымдығы 3:3 есебімен тең түсті, бірақ «Рейнджерс» командасы финалда «Буллз» командасын 4:1 есебімен жеңіп, төртінші Онтарио хоккей лигасының чемпионы атанды.

2008 жылғы Мемориал кубогы

2008 жылғы Мемориал кубогы Канаданың Онтарио провинциясы, Китченер қаласындағы Китченер Мемориалдық аудиториясында өткізілді. Китченер Онтарио хоккей лигасының (OHL) чемпионы және турнирдің қабылдаушы командасы ретінде өнер танытты. Лига финалистері болған Белвиль Буллз (құрамында Мэтт Белески – 62 реткі ойында 41 гол, 90 ұпай және ПК Суббан – 58 ойында 8 гол, 46 ұпай) OHL атынан турнирге қатысу құқығын алды. Джаред Сперджон, Тайлер Джонсон, Джаред Коуэн және Дастин Токарски Батыс хоккей лигасының (WHL) чемпионы Спокан Чифс командасының құрамында болды. Клод Жиру, Мэтью Пистилли және Пол Байроннан тұратын Гатино Олимпик командасы Квебек аймақтық жастар хоккей лигасының (QMJHL) чемпионы атанды. Китченер турнирдегі алғашқы ойынын Гатиноға қарсы өткізіп, 6:5 есебімен қосымша уақытта жеңіске жетті, ал екінші ойында Споканға 2:1 есебімен есе жіберді. Үшінші ойында 4:3 есебімен Белвильге ұтылып, екі күннен кейін осы екі команданың арасында жартылай финалдық кездесу өтті, онда Рейнджерс 9:0 есебімен жеңіске қол жеткізді. Алайда, Китченер – Спокан финалдық матчында Чифс 4:1 есебімен жеңіп, Рейнджерстің өз алаңындағы «The Aud» мұз аренасында Мемориал кубогын иеленді. Кубок табысталуы кезінде, Чифс командасы ұятқа қалуға тиіс болды, себебі олар қуаныштан кубокты бір-біріне лақтығанда ол бөлініп, сынды. 2007–08 жылғы Мемориал кубогынан кейін бас жаттықтырушы Питер ДеБур НХЛ-дің «Флорида Пантерс» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, ал оның көмекшісі Стив Спотт клубтың жаңа бас жаттықтырушысы атанды. Жеті жыл қатарынан жеңіске жеткеннен кейін, команда 2008–09 маусымында көптеген ойыншыларын бітірген соң, кері қадам жасады. Олар .500 көрсеткішін басып өте алмады және 26–37–3–2 есебімен Орталық дивизионда бесінші орынға ие болды, 2000–01 жылдан бері тұңғыш рет плей-оффқа қатыса алмады. Спотт команданы басқарғаннан кейін жағдай тез жақсарды, келесі маусымда команда 34 ұпайға жақсарып, 42–19–4–3 есебімен аяқтады. «Сагинау Спирит» командасын 4:2 есебімен жеңгеннен кейін және 2-шы раундта фаворит саналған «Лондон Найтс» командасын 8:3 есебімен (7-ші матчта) жеңгеннен кейін, Рейнджерс 3-шы раундта «Виндзор Спитфайрз» командасына 3:0 есебімен басымдық беріп, 7-ші матчта плей-оффтан шығарылды. «Спитфайрз» командасы екі жыл қатарынан Мемориал кубогын жеңіп алды.

Бен Фанелли оқиғасы

2009 жылдың 30 қазанында 16 жасар тәжірибесіз қорғаушы Бен Фанеллиді «Эри Оттерс» командасының 20 жасар шебер форварды Майкл Лиамбис «Рейнджерс» қақпасының артында жоғары жылдамдықпен соқты. Екінші кезеңнің 7:52 минутында болған соққы сонша күшті болды, ол Фанеллидің шлемiн ұшырып жіберді, ал одан кейін басы Замбони кіреберісіндегі шыныға тиді. Ол бас сүйегі мен көз ұясының сүйегін сынып, дереу «Гамильтон» ауруханасына ауамен жеткізілді, онда қарқынды күтім бөліміне жатқызылды. Фанелли бір аптадан кейін, 2009 жылдың 6 қарашасында «Гамильтон» ауруханасынан босатылды. Лиамбас маусымның қалған бөлігіне және плей-оффқа қатысудан шеттетілді. Шамамен екі жылдық үзілістен кейін Фанелли «Рейнджерс» командасына оралды және кейін команда капитаны болды. Ол OHL-дың «Жылдың гуманитарлық адамы» атанды және Дэн Снайдердің естелік кубогымен марапатталды, сондай-ақ CHL-дың «Жылдың гуманитарлық адамы» атанды.

2010 жылдар

2009–10 жылғы маусымда Джефф Скиннердің 50 голдан, содан кейін Джереми Мориннің 47 голдан құралған жарқын ойыны болды. Команда тұрақты маусымды батыс конференциясында 42–19–4–3 есебімен 91 ұпаймен үшінші орында аяқтады. 1-ші турда Сагинау Спиритті 6 ойында, ал 2-ші турдың 7-ші ойында Лондон Найтсты жеңгеннен кейін, Рейнджерс батыс конференциясының финалында Виндзор Спитфайрстен 3–0 есебімен алға шықты, бірақ Мемориал кубогының болашақ чемпионы Спитфайрстен төрт ойынды қатарынан жеңіліске ұшырады. Спитфайрстер Рейнджерске қарсы 3-ші ойында жеңіліп, CHL чемпионатына жолдама алғаннан кейін тағы бір жеңіліс көрмеді. Рейнджерс 2010–11 жылдары конференцияда үшінші орынды иеленді, ал оны Джейсон Акесон (24 гол, 84 нәтижелі пас = 108 ұпай) бастап кетті. Плимут Уэйлерспен плей-офф сериясының бірінші кезеңінде 3–1 есебімен ұтылып тұрған Рейнджерс 7-ші ойынға дейін күшпен жетті, бірақ шешуші ойында 4–2 есебімен жеңіліске ұшырады. Акесон маусым соңында көптеген сыйлықтарға ие болды, оның ішінде OHL үзділді мергені атандырған Эдди Пауэрс еске алу кубогы, OHL үзділді оң қанат шегінің авторы атандырған Джим Махон еске алу кубогы, OHL ең адал ойыншысы атандырған Уильям Хэнли кубогы және OHL үзділді жасы үлкен ойыншысы атандырған Лео Лаллонд еске алу кубогы. 2011–12 жылдары Тобиас Ридер 40 голдан асып, 42 гол мен 85 ұпай жинап, команданың шабуылдық шебін жетектеді. Команда 1-ші турда Оуэн Саунд Атакты 4–1 есебімен жеңіп, 2-ші турда Плимут Уэйлерсті 4–3 есебімен жеңгеннен кейін Батыс конференциясының финалына қайта оралды, бірақ 3-ші турда Лондон Найтс командасынан ұтылып қалды. Бас операциялық директор және губернатор Стив Бьенковски CHL-дің «Жылдың атқарушы директоры» атанды. Команда 2012–13 жылдары батыс конференциясында төртінші орынға түсіп, Гуэлф Стормнан 4–1 есебімен жеңіске жеткеннен кейін плей-оффтың 2-шы турына өтті. Лондон Найтс өздерінің 4–1 есебімен жеңісіне жетіп, Рейнджерстің маусымын аяқтады. Бен Фанелли OHL-дің «Жылдың гуманитария» сыйлығын және CHL-дің «Жылдың гуманитария» сыйлығын жеңіп алды. Команда 2013–14 жылдары кері қадам жасап, конференциялық есепте тоғызыншы орынға (22–41–2–3 = 49 ұпай) түсіп, 2008–09 жылдары бері бірінші рет плей-оффқа қатыса алмады. Бұл нәтиже Рейнджерске 2014 жылғы OHL басымдылық таңдауында екінші орынды алуға мүмкіндік берді, онда олар сол қанат шегінің ойыншысы Адам Машеринды таңдады. 2014–15 жылдары команда өткен маусыммен салыстырғанда 25 ұпайға өсіп, 32–26–3–7 (74 ұпай) есебімен батыс конференциясының 6-шы орындарын иеленді. Олар плей-оффқа қайта оралды, бірақ алғашқы турда Лондон Найтс командасына 4–2 есебімен ұтылып қалды. Команда келесі маусымда тағы 21 ұпайға жақсарып, 2015–16 жылдары жаңа бас бапкер Майк Ван Риннің басшылығымен 44–17–5–2 (95 ұпай) рекордымен аяқтады. Форвардтар Райан МакИннис пен Адам Машерин 81 ұпаймен команданы жетектеді, ал Джереми Бракко 7 қазаннан 9 желтоқсанға дейін (26 ойын) Рейнджерс тарихындағы екінші ең ұзақ ұпай тізбегін өткізді, осы аралықта 17 гол мен 34 нәтижелі пас жасады. Команда 2012–13 жылдары бері бірінші рет плей-оффтың екінші раундына дейін 4–1 есебімен Виндзор Спитфайрларын жеңіп, екінші раундта Лондон Найтс командасына төрт ойыннан кейін ұтылып қалды. Рейнджерс клубының қақпашысының қасында бір маусым болғаннан кейін бас бапкер Майк Ван Рин команданы тастап кетті, ал көмекші бапкер Джей Макки команданың жаңа капитаны болып тағайындалды. Адам Машерин 100 ұпайға (35 гол, 63 нәтижелі пас) жетіп, команданың ұпай жинауына көш бастады. Оуэн Саунд Атакеге қарсы плей-офф сериясының алғашқы кезеңінде 2–1 есебімен ұтылып тұрған Рейнджерс қақпашысы Люк Опилка 4-ші ойында 70 соққыдан 64-ін сейімдеді. Оуэн Саунд Китченерді бірінші кезеңде 30–5 есебімен, екінші кезеңде 12–10 есебімен, үшінші кезеңде 29–5 есебімен ұтып, 71–20 есебімен жеңіске жетті. Атақ 7 серияның ең жақсысын 5 ойында Рейнджерлерді плей-оффтан шығаруға мүмкіндік береді. 2017–18 маусым алдында команда қорғанысшы, Мемориал кубогының чемпионы және Уотерлоо тумасы Логан Стэнлиді Виндзор Спитфайрдан сатып алды. Маусым барысында олар сондай-ақ Коле Шервуд, Гивани Смит, Остин МакЭнини, Логан Браун және Марио сияқты ойыншыларды қосты. Регламенттік маусымда команда он жылда алғаш рет Midwest Division чемпионатын жеңіп алды (43–21–3–1, 90 ұпай). Олар 1-ші турда (4–2, Guelph) және 2-ші турда (4–2, Sarnia) жеңіске жетіп, CHL-дің ең жоғары санаттағы Sault Ste. Мари Грейхаундс Батыс конференциясының финалында кездесті. Соңғы секундтағы голдан кейін «Грейхаундс» 1-ші ойында «Су» командасын 3–2 есебімен жеңді, ал «Грейхаундс» 4–2 есебімен 2-ші ойында жеңіске жетіп, 2–0 есебімен алға шықты. Серия Китченерге ауысқанда, Марио Кулина команданы 24 сейіммен 3–0 есебімен жеңіске жеткізді, ал Джозеф Гарреффаның төрт ұпайымен күшті шабуыл 7–4 есебімен жеңіске жеткізіп, есепті теңестірді (2–2). Рейнджерс 5-ші ойында 7–3 есебімен ұтылып, екі күннен кейін «The Aud» стадионында 6-шы ойынды өткізді. Рейнджерс үшінші кезеңнің соңында 3–2 есебімен алға шықты, бірақ «Грейхаундс» 1:25 қалғанда ойынды теңестіріп, қосымша уақытқа жіберді. Коле Шервуд Рейнджерстің плей-офф үмітін және серияны 13:12-де шешуші гол соғып сақтап қалды, ол 7-ші ойынға жолдама берді. Шешуші ойында командалар бүкіл түн бойы гол алмастырып, Рейнджерс 1–0 және 2–1 есебімен алға шықты. «Грейхаундс» соңғы минуттарда 3–2 есебімен алға шыққанда, Логан Стэнли қақпашы Мэттью Виллальтаны жеңіп, ойынды 3–3 есебімен теңестірді, қалған уақыт 51 секунд болғанда, ойын қосымша уақытқа жіберілді. Бірінші қосымша уақыт голсыз аяқталғаннан кейін, ойын екінші қосымша уақытта Джек Копачканың соққысынан кейін Кулинаны жеңіп, «Грейхаундс» командасына жеңіс сыйлады, олар Ontario Hockey League финалына жолдама алды.

Чемпионаттар

Китченер Рейнджерс командасы Мемориал кубогында алты рет қатысып, екі рет жеңіп алды. Олар төрт рет J. Ross Robertson кубогын жеңіп алды, жеті рет Hamilton Spectator Trophy жеңімпазы болды және сегіз дивизиондық титулға ие болды. +Хэммильтон көрермендер кубогы (OHL-дегі ең көп ұпай) Дивизиялық атақ Уэйн Грецки кубогы (Батыс конференциясының чемпиондары) Дж. Росс Робертсон кубогы (OHL чемпиондары) Мемориал кубогы (CHL чемпиондары) 1965-66 Ж/Қ Ошава генералдарына ұтылып 1966-67 64 ұпай Ж/Қ 1967-68 82 ұпай Ниагара Фоллс Флайерс командасына ұтылып 1973-74 95 ұпай 1980-81 Эмс кубогы Чемпиондар Саулт Стей. Мари Грейхаундспен, Корнуолл Роялспен чемпионат финалында ұтылып 1981-82 Эмс кубогы Чемпиондар Оттава 67's-ке қарсы Чемпиондар Шербрук Касторға қарсы 1983-84 106 ұпай Эммс Трофи Оттава 67's-ке қарсы Чемпиондар Оттава 67's-ке қарсы Чемпиондар финалында жеңілді 1988-89 88 ұпай Эммс Трофи 1989-90 Ошава Генералдарына ұтылып, чемпионат финалында жеңілді 1996-97 Emms Trophy 2002-03 100 ұпай Холоди Трофи Чемпиондар Плимут Уэйлерс-ке қарсы Чемпиондар Оттава 67's-ке қарсы Чемпиондар Халл Олимпикске қарсы 2007-08 110 ұпай Холоди Трофи Чемпиондар Саулт Стэ. Мари Грейхаундс-ке қарсы Чемпиондар Беллвилл Буллс-ке қарсы Чемпионат финалында Спокан Чифспен жеңілді 2009-10 Виндзор Спитфайрзбен жеңілді 2011-12 Лондон Найтспен жеңілді 2017-18 Холоди Трофи Солт Стеймен жеңілді. Мари Грейхаундтармен.

Онтарио хоккей лигасының жүлделері

Китченер Рейнджерс командасының мүшелері 34 рет OHL сыйлығының иегері атанды.

1967-68 Уолт Ткачук – Ред Тилсон Трофи, OHL ең үздік ойыншысы
1973-74 Дон Эдвардс – Дэйв Пинкни Трофи, OHL ең төменгі командасының GAA көрсеткіші
1976-77 Дуайт Фостер – Эдди Пауэрс Мемориалдық Трофи, OHL үздік мергені
1982-83 Ал Макиннис – Макс Камински Трофи, OHL жылдың қорғаушысы
1983-84 Шон Берр – Эммс отбасылық сыйлығы, OHL жылдың жаңашылы
1983-84 Уэйн Пресли – Джим Махон Мемориалдық Трофи, OHL үздік оң қанаттың мергені
1983-84 Джон Такер – Ред Тилсон Трофи, OHL ең үздік ойыншысы
1983-84 Том Барретт – Мэтт Лейден Трофи, OHL жылдың жаттықтырушысы
1986-87 Рон Гудолл – Джим Махон Мемориалдық Трофи, OHL үздік оң қанаттың мергені
1988-89 Джо МакДоннелл – Мэтт Лейден Трофи, OHL жылдың жаттықтырушысы
1988-89 Гас Моршаузер – OHL ең үздік қақпашысы
1990-91 Майк Торчиа – OHL ең үздік қақпашысы
1990-91 Джои Сент-Обен – Лео Лалонд Мемориалдық Трофи, OHL ең үздік жасы үлкен ойыншысы
1992-93 Тим Шпициг – Бобби Смит Трофи, OHL үздік оқушы-спортшысы
1995-96 Бойд Деврео – Бобби Смит Трофи, OHL үздік оқушы-спортшысы
1996-97 Шон Дегане – F. W. "Динти" Мур Трофи, OHL ең төменгі жаңашыл GAA көрсеткіші
1999-00 Дерек Рой – Эммс отбасылық сыйлығы, OHL жылдың жаңашылы
2002-03 Стив Бьенковски – OHL жылдың атқарушысы
2002-03 Дерек Рой – Уэйн Гретцки 99 сыйлығы, OHL плей-оффтың ең үздік ойыншысы
2003-04 Андре Бенуа – Уильям Хэнли Трофи, OHL ең спорттық ойыншысы
2004-05 Андре Бенуа – Лео Лалонд Мемориалдық Трофи, OHL ең үздік жасы үлкен ойыншысы
2005-06 Марк Паквуд – Дэйв Пинкни Трофи, OHL ең төменгі командасының GAA көрсеткіші
2005-06 Дэн Турпл – Дэйв Пинкни Трофи, OHL ең төменгі командасының GAA көрсеткіші
2007-08 Ник Спалинг – Уильям Хэнли Трофи, OHL ең спорттық ойыншысы
2007-08 Джош Юнис – F. W. "Динти" Мур Трофи, OHL ең төменгі жаңашыл GAA көрсеткіші
2007-08 Жустин Азеведо – Эдди Пауэрс Мемориалдық Трофи, OHL үздік мергені
2007-08 Жустин Азеведо – Ред Тилсон Трофи, OHL ең үздік ойыншысы
2007-08 Жустин Азеведо – Уэйн Гретцки 99 сыйлығы, OHL плей-оффтың ең үздік ойыншысы
2010-11 Джейсон Акесон – Эдди Пауэрс Мемориалдық Трофи, OHL үздік мергені
2010-11 Джейсон Акесон – Джим Махон Мемориалдық Трофи, OHL үздік оң қанаттың мергені
2010-11 Джейсон Акесон – Уильям Хэнли Трофи, OHL ең спорттық ойыншысы
2010-11 Джейсон Акесон – Лео Лалонд Мемориалдық Трофи, OHL ең үздік жасы үлкен ойыншысы
2011-12 Стив Бьенковски – OHL жылдың атқарушысы
2012-13 Бен Фанелли – Дэн Снайдер Мемориалдық сыйлығы, OHL жылдың гуманитарлық қызметкері
2019-20 Джейкоб Ингам – Дэн Снайдер Мемориалдық сыйлығы, OHL жылдың гуманитарлық қызметкері