Гилберт О’Салливан: Ирландиялық әнші-әндер жазушының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Ирландиялық әнші-күйші (1946 жылы туған)

Гилберт О'Салливан (нағыз аты Реймонд Эдвард О'Салливан, 1 желтоқсан 1946 жылы туған) – ирландиялық әнші-күйші, 1970-жылдардың басында "Alone Again (Naturally)", "Clair" және "Get Down" сияқты хиттерімен үлкен жетістікке жеткен. Оның әндері көбінесе ерекше, перкуссиялық фортепиано ойнау стилімен ерекшеленеді. Ол үш рет Ивор Новелло сыйлығын алды, соның ішінде 1973 жылы «Жыл әншісі» сыйлығын иеленді.

Ерте өмір

Реймонд Эдвард О’Салливан 1946 жылдың 1 желтоқсанында Ирландияның Уотерфорд қаласындағы Корк-роудта дүниеге келді. Ол алты баланың бірі еді. Оның анасы Мэй тәтті дүкенімен айналысты, ал әкесі Clover Meats компаниясында қасапшы болды. О’Салливандар Англияда жұмыс ұсынысы алған соң көшіп кетті. Отбасы алғаш рет Реймонд жеті жаста болғанда Лондонның Баттерси қаласына көшіп, бір жылдан кейін Уилтширдің Суиндон қаласында қоныстанды. Реймонд осы жерде фортепиано ойнауды бастады, кейін былай деп түсіндірді: «Мен жұмысшы топтан шыққанмын, бірақ бізде әрқашан фортепиано болды, ата-анамның ойынша, балаларыңның бірі оны ойнай алса, онда сен де одан ақша таба аласың». Фортепиано сабақтарына бару кезеңі қысқа болды, себебі О’Салливан музыка теориясын ұнатпады және шығармаларды құлақпен ойнады. Реймондтың әкесі Суиндонға көшіп келгеннен кейін екі жыл өткен соң қайтыс болды. Реймонд Сент-Джозеф католик колледжінде оқыды, содан кейін Суиндон колледжінде графикалық дизайн мамандығы бойынша білім алды. Мұнда ол Doodles және Prefects сияқты бірнеше жартылай кәсіби топтармен ойнады, ең бастысы – Рик’s Blues тобының гитарист-домбырашысы болды, оның құрамында Малкольм Маббет (гитара), Кит Рэй (бас) және негізін қалаушы Рик Дэвис болды. Кейіннен Supertramp тобын құрған Дэвис О’Салливанға домбыра мен фортепиано ойнауды үйретті. О’Салливанның домбырада ойнауы оның фортепианодағы ойнау стиліне әсер етті, ол көбінесе ерекше перкуссиялық фортепиано үлгісін пайдаланады. О’Салливан: «Менің сол қолым хай-хэтті соғады, ал оң қолым – тұзақ» деді. 1967 жылы О’Салливан музыкадағы мансабын іздеу үшін Суиндоннан Лондонға көшіп келді. Жазу келісімін алуға бейілді болған ол көзге түсу үшін ыдыс кесіндісінен жасалған шаш, матадан тігілген шапка және қысқа шалбардан тұратын ерекше бейне жасады. О’Салливан бұл бейнеге үнсіз фильмдерге деген сүйіспеншілігінің әсер еткенін айтты. Ол кәсіби менеджер Стивен Шейннің назарына түскеннен кейін CBS Records баспасының April Music компаниясымен бес жылдық келісімшартқа қол қойды. Шейн сонымен қатар оның атын Рейден Гилбертке өзгертуді ұсынды, бұл Gilbert and Sullivan опералық дуетімен ойын еді. Оған 12 фунт стерлинг (қазіргі шақтағы құны) аванс төленді, ол оған фортепиано сатып алуға мүмкіндік берді. Ол Tremeloes, Marmalade және Love Affair топтарын продюсерлікке ие болған A&R менеджері Майк Смитпен CBS Records компаниясына келісімшарт жасады. Оның алғашқы синглы «Disappear» болды, оны Майк Смит продюсерлікке алып, 1967 жылдың қараша айында «Gilbert» мононимімен шығарды. Ол хит-парадқа ілесе алмады, сондай-ақ 1968 жылдың сәуірінде шыққан «What Can I Do» синглы да сәтті болмады. 1969 жылы Major Minor ирландтық лейбліне ауысқаннан кейін үшінші сингл «Mr. Moody's Garden» шықты, ол да сәтсіз аяқталды. О’Салливан содан кейін Гордон Миллске, Том Джонс пен Энгельберт Хампердинктің менеджеріне бірнеше демо-таспаларды жіберді, содан кейін О’Салливан Миллстің жаңадан құрылған MAM Records лейблімен келісімшарт жасасты. Миллс О’Салливанның өзі жасаған бейнесін ұнатпаған, бірақ О’Салливан бастапқыда оны пайдалануды талап етті. О’Салливанның ерекше бейнесі көп назар аударды және оны көбінесе Bisto Kids есімді жарнамалық кейіпкерлермен салыстырды. О’Салливан 1971 жылғы сұхбатында өзінің сыртқы келбеті туралы ойларын былай түсіндірді: «Анам Нейл Янгты ұнатпайды, өйткені ол оның сыртқы келбетіне, шашына және барлық нәрсесіне наразы. Егер сіз оларды сыртқы келбетіңізге қызықтыра алсаңыз, онда олар музыканы ұнатады. Мен 30-шы жылдардағы Китон мен Чаплинді жасауға тырысамын».

Raymond Edward O'Sullivan was born on 1 December 1946 in Cork Road, Waterford, Ireland. He was one of six children. His mother May ran a sweet shop and his father was a butcher with Clover Meats. The O'Sullivans emigrated due to a job offer in England. The family first moved to Battersea, London when Raymond was seven, before settling in Swindon, Wiltshire a year later. Raymond began playing piano here, later explaining: "I come from a working class background, but we always had a piano, the thinking of my parents was that if one of your kids could play it, you could make some money at it." A period of going to piano lessons was short lived, as O'Sullivan was not enamoured of music theory and played the pieces by ear instead. Raymond's father died two years after the move to Swindon. Raymond attended St Joseph's Catholic College before studying at Swindon College, specialising in graphic design. Here, he played with several semi professional bands including the Doodles and the Prefects, and was most notably a drummer in a band called Rick's Blues, along with Malcolm Mabbett (guitar), Keith Ray (bass) and founder Rick Davies. Davies, who later founded Supertramp, taught O'Sullivan how to play both drums and piano. O'Sullivan's drumming informed his style of piano playing, which often utilises a distinct, percussive piano pattern. O'Sullivan has explained, "My left hand is hitting the high hat and the right hand is the snare." look in 1971]]
In 1967, O'Sullivan moved from Swindon to London in pursuit of a career in music. Determined to get a record deal and looking to stand out, he created an eye catching visual image consisting of a bowl cut, cloth cap and short trousers. O'Sullivan has said his love of silent film inspired the look. He scored a five year contract with April Music, CBS Records' house publishing company, after coming to the attention of the professional manager Stephen Shane, who also suggested changing his name from Ray to Gilbert as a play on the name of the light opera partnership Gilbert and Sullivan. He was paid an advance of £12 (equivalent to £ as of ), with which he bought a piano. He was signed to CBS Records by the A&R manager Mike Smith, who produced the Tremeloes, the Marmalade and the Love Affair. His first single was "Disappear", produced by Mike Smith and released in November 1967 credited to the mononym 'Gilbert'. It failed to chart, as did his second single "What Can I Do", released in April 1968. A switch to the Irish record label Major Minor in 1969 yielded a third single "Mr. Moody's Garden", which was again unsuccessful. O'Sullivan then sent some demo tapes to Gordon Mills, the manager of Tom Jones and Engelbert Humperdinck, whereupon O'Sullivan was signed to Mills' newly founded label, MAM Records. Mills reportedly hated O'Sullivan's self created image, but O'Sullivan insisted on using it initially. O'Sullivan's unique signature look garnered much attention and often saw him compared to the Bisto Kids. O'Sullivan explained his thinking behind his appearance in a 1971 interview: "My mother probably doesn't like Neil Young because she hates the way he looks, his hair and everything. If you can get them interested in the way you look then they tend to like the music. The thing which I'm trying to create is of the thirties; Keaton and Chaplin."