Канаберрадағы ғарыш байланыс стансасы – NASA-ның Deep Space Network жүйесінің бөлігі. Аполлон, Voyager 2 ғарыш кемештерімен байланыс, ғарыш зерттеулері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Планетааралық радиобайланыс станциясы
Interplanetary radio communication station
Канберра терең ғарыш байланыс кешені (CDSCC) – спутниктік байланыс станциясы, NASA-ның Jet Propulsion Laboratory (JPL) Deep Space Network желісінің бөлігі, Австралия астанасының аймағындағы Тидбинбиллада орналасқан. 1965 жылы ашылған бұл кешен «Аполлон» Ай модулін қадағалау үшін пайдаланылды, ал Калифорниядағы Голдстоун және Испаниядағы Мадридтегі екі серік станциясымен бірге қазір NASA-ның ғарыш кемелерін, әсіресе планетааралық миссияларды қадағалау және олармен байланыс үшін қолданылады. Оның DSS 43 антеннасы – Жер бетінде «Вояджер-2» ғарыш кемесіне командалар жібере алатын жалғыз антенна. Австралияда оны NASA-ның Вашингтондағы бас кеңсесіндегі Ғарыш коммуникациялары және навигация бағдарламасы (SCaN) үшін Commonwealth Scientific and Industrial Research Organization (CSIRO) басқарады.
The Canberra Deep Space Communication Complex (CDSCC) is a satellite communication station, part of the Deep Space Network of NASA's Jet Propulsion Laboratory (JPL), located at Tidbinbilla in the Australian Capital Territory. Opened in 1965, the complex was used for tracking the Apollo Lunar Module, and along with its two sister stations at Goldstone, California and Madrid, Spain is now used for tracking and communicating with NASA's spacecraft, particularly interplanetary missions. Its DSS 43 antenna is the only antenna on Earth that can send commands to Voyager 2. It is managed in Australia by the Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) for NASA’s Space Communications and Navigation program (SCaN) at NASA Headquarters in Washington, D. C.
Орналасқан жері
Комплекс Паддис өзенінің (Коттер өзенінің саласы) аңғарында, Австралия астанасы аумағындағы Канберрадан шамамен 20 км қашықтықта орналасқан. Комплекс NASA-ның Jet Propulsion Laboratory (JPL) басқаратын Deep Space Network желісінің бөлігі болып табылады. Ол көбінесе Тидбинбилла терең ғарышқа қадағалау станциясы деп аталады және 1965 жылғы 19 наурызда Австралияның сол кездегі премьер-министрі сэр Роберт Мензис ресми түрде ашты. Станция Канберрадан Муррамбиджи өзенімен және одан да маңыздысы, Куламон қырқасы, Урамби төбелері және Буллен жотасымен бөлінген, бұл антенналарды қаланың радиожиіліктік (RF) шуынан қорғауға көмектеседі. Жақын жерде Тидбинбилла табиғат қорығы орналасқан.
The complex is located in the Paddys River (a tributary of the Cotter River) valley, about 20 km from Canberra in the Australian Capital Territory. The complex is part of the Deep Space Network run by NASA's Jet Propulsion Laboratory (JPL). It is commonly referred to as the Tidbinbilla Deep Space Tracking Station and was officially opened on 19 March 1965 by then Prime Minister of Australia Sir Robert Menzies. The station is separated from Canberra by the Murrumbidgee River and, more importantly, the Coolamon Ridge, Urambi Hills, and Bullen Range, which help shield the dishes from the city's radio frequency (RF) noise. Located nearby is the Tidbinbilla Nature Reserve.
Менеджмент
CSIRO Австралиядағы NASA-ның көптеген іс-шараларын басқарады. 2010 жылдың ақпан айында CSIRO CASS (CSIRO Astronomy and Space Science) құрылғаннан кейін сайтты тікелей басқаруды қолға алды. Бұрын CDSCC сыртқы қосалқы мердігер ұйымдармен басқарылған, мысалы, 2003–2010 жылдар аралығында Raytheon Australia; 1990–2003 жылдар аралығында BAE Systems (бұрынғы British Aerospace Australia); 1990 жылы AWA Electronic Services.
The CSIRO manages most of NASA's activities in Australia. In February 2010 CSIRO took over direct management of the site with the establishment of CASS (CSIRO Astronomy and Space Science). Previous to this CDSCC had been managed by external sub contractor organisations, such as Raytheon Australia from 2003–2010; BAE Systems (formerly British Aerospace Australia) 1990–2003; AWA Electronic Services 1990.
Тарих
1960 жылдардың ортасында NASA Австралия астанасының аумағында үш бақылау стансасын салды. Tidbinbilla Tracking Station (қазір CDSCC деп аталады) 1965 жылы ашылды және ол әлі күнге дейін Австралиядағы жалғыз NASA бақылау стансасы болып табылады. Аполлон бағдарламасы кезінде Тидбинбилла Аполлон Ай модулін қадағалау үшін пайдаланылды. Оррорал аңғарының бақылау стансасы 1965 жылдың мамыр айында, қазір Намадги ұлттық паркінің құрамына кіретін жерде ашылды. Оның негізгі міндеті – орбитадағы спутниктерді қолдау болды, сонымен қатар ол 1975 жылы «Аполлон-Союз» сынақ жобасын да қолдады. 1985 жылы станса жабылды. Honeysuckle Creek Tracking Station 1967 жылы ашылды және негізінен Аполлон Ай миссияларын, әсіресе Аполлон командалық модулімен байланысты қолдау үшін салынған. Аполлон жобасы тоқтатылғаннан кейін станса 1979 жылға дейін Skylab-ты қолдады, содан кейін Viking және Voyager жобаларын қолдау үшін Deep Space Network-ке қосылды. 1981 жылы станса жабылды, ал оның 26 метрлік антеннасы CDSCC-ге көшіріліп, Deep Space Station 46 деп аталды. Антенна алынып тасталғаннан кейін ғимараттың қалған бөлігі бөлшектелді және қиратылды. Қазіргі таңда ғимараттан қалған нәрсе – оның іргетасы, кіру жолы және тұрақ алаңы ғана.
During the mid 1960s NASA built three tracking stations in the Australian Capital Territory. The Tidbinbilla Tracking Station (now known as CDSCC) was opened in 1965 and is the only NASA tracking station in Australia still in operation. During the Apollo program, Tidbinbilla was used for tracking the Apollo Lunar Module. The Orroral Valley Tracking Station was opened in May 1965 in what is now part of Namadgi National Park. Its role was orbiting satellite support, although it also supported the Apollo Soyuz Test Project in 1975. It was closed in 1985. Honeysuckle Creek Tracking Station opened in 1967 and was built primarily to support the Apollo Moon missions, mainly communications with the Apollo Command Module. After the cancellation of the Apollo Project the station supported Skylab until its re entry in 1979 when the station joined the Deep Space Network in support of the Viking and Voyager projects. 1981 saw the closure of the station and its 26 m antenna was moved to CDSCC to become known as Deep Space Station 46. After the antenna was removed the rest of the facility was dismantled and knocked down. Its foundation, access road and parking area are all that remains of the facility.
Антенналар
2016 жылдың соңында станцияда бес үлкен антенна болды, әрқайсысы нөмірмен белгіленді: DSS 34, DSS 35, DSS 36, DSS 43 және DSS 45. CDSCC сондай-ақ, қызметі тығыз болған кезде Жаңа Оңтүстік Уэльстің орталық бөлігіндегі Паркс радиотелескопын ғарыш кемелерінен деректерді қабылдау үшін пайдаланды (кейін DSS 49 деп белгіленді). 2010 жылдан бері 34 метрлік сәулелі толқын жетекші антеннаны салу жұмыстары жалғасуда. DSS 35 құрылысы 2010 жылдың шілдесінде басталды. Станцияның коллимациялық мұнарасы солтүстік-батысқа қарай шамамен 3 км қашықтықта, Блэк Хиллде орналасқан. Сурет Белгілеу Статусы Негізгі апертура Ескертулер DSS 33 Қызметтен шығарылды 11м 2002 жылы DSN пайдалану үшін тоқтатылған және 2009 жылы атмосфералық зерттеулер үшін Норвегияға көшірілген кішкентай A/E антеннасы. DSS 34 Белсенді 34м Сәулелі толқын жетекші антенна, қабылдау және тарату жабдықтарын ыдыстың үстінде емес, жер астында орналастыру үшін радиожиіліктік айналар жүйесін пайдаланады. 1997 жылы салынған. DSS 35 Белсенді 34м 2014 жылдың соңында пайдалануға берілді және 2015 жылдың наурызында ресми түрде ашылды. DSS 36 Белсенді 34м Тәрелкесі 2015 жылдың тамызында орнатылды. 2016 жылдың соңында пайдалануға берілді және 2016 жылдың 3 қарашасында ресми түрде ашылды. DSS 42 Қызметтен шығарылды 34м 2000 жылы қызметтен шығарылып, көп ұзамай бөлшектелді. Бұл "сағат бұрышы және көлбеулік" антеннасы және кешенде салынған алғашқы антенна болды. DSS 43 Белсенді 70м Алғашқыда 1973 жылы 64 метрлік тәрелке ретінде салынған және 1987 жылы кеңейтілген. Бұл Оңтүстік жарты шардағы ең үлкен басқарылатын параболалық антенна. Оны NASA Voyager 2 ғарыш кемесімен байланыс үшін пайдаланады; Жерде оны іске асыра алатын жалғыз антенна. Антеннаның салмағы 3000 тоннадан асады және қалыңдығы шамамен 0,17 мм болатын май қабатында айналады. Айналдырғыш беті 1272 алюминий панельдерден тұрады, олардың жалпы ауданы 4180 шаршы метрді құрайды. DSS 45 Қызметтен шығарылды 34м 1986 жылы салынған. DSS 36 толыққанды жұмыс істегеннен кейін 2016 жылдың қарашасында қызметтен шығарылды. DSS 44DSS 46 Қызметтен шығарылды 26м 1967 жылы Кенберраның жанындағы Хонисукл Крикте Адамды ғарышқа ұшыру желісі (MSFN) үшін салынған. Бұл Аполлон бағдарламасының үш негізгі жер станциясының бірі болды. MSFN кезінде станция мен оның 26 метрлік тәрелкесі HSK белгісін алды. 1974 жылы Аполлон бағдарламасы аяқталғаннан кейін станция JPL Deep Space Network (DSN) -ге берілді және DSS 44 белгісін алды. 1984 жылы Honeysuckle кешені жабылды, антенна бөлшектелді және 20 км қашықтықтағы CDSCC (Tidbinbilla) кешенінде DSS 46 ретінде қайта құрастырылды. DSS 46 2009 жылдың соңында қызметтен шығарылды. 2010 жылдың мамырында Американың Аэронавтика және Астронавтика институты антеннаны тарихи аэроғарыш орны деп жариялады және антенна сол жерде қалды. DSS 49 Белсенді 64м Паркс обсерваториясындағы радиотелескоп, қолдау көрсету үшін қосылуға қабілетті, бірақ ол тек қабылдағыш және хабар таратуға қабілетсіз.
As of late 2016 the station has five large antennas, called Deep Space Stations (DSS), each identified by a number: DSS 34, DSS 35, DSS 36, DSS 43, and DSS 45. The CDSCC also uses the Parkes radio telescope in central New South Wales at busy times to receive data from spacecraft (then designated DSS 49). There has been ongoing construction since 2010 building additional 34 m beam waveguide antenna. Construction of DSS 35 began in July 2010. The station's collimation tower is located approximately 3 km to the north west, on Black Hill. Photo Designation Status Main aperture Notes DSS 33 Decommissioned 11m A small A/E antenna which was decommissioned for DSN use in 2002 and moved to Norway in 2009 to be used for atmospheric research. DSS 34 Active 34m Beam waveguide antenna, uses a system of radio frequency mirrors to place the receiving and transmitting hardware underground rather than on top of the dish. Built in 1997. DSS 35 Active 34m Operational in late 2014 and officially opened in March 2015. DSS 36 Active 34m Dish installed August 2015. Operational late 2016 and officially opened on 3 November 2016. DSS 42 Decommissioned 34m Decommissioned in 2000 and dismantled shortly after. This was an "hour angle declination" antenna and was the original antenna constructed at the complex. DSS 43 Active 70m Originally constructed as a 64 m dish in 1973 and enlarged in 1987. It is the largest steerable parabolic antenna in the Southern Hemisphere. It is used by NASA to communicate with Voyager 2; the only antenna remaining on Earth capable to do so. The antenna weighs more than 3000 tonnes and rotates on a film of oil approximately 0.17mm thick. The reflector surface is made up of 1,272 aluminium panels with a total surface area of 4,180 square metres. DSS 45 Decommissioned 34m Built in 1986. Decommissioned November 2016 soon after DSS 36 became fully operational. DSS 44DSS 46 Decommissioned 26m Originally was constructed in 1967 for the Manned Spaceflight Network (MSFN) at Honeysuckle Creek near Canberra. It was one of three main ground stations for the Apollo program. While in the MSFN the station and its 26m dish had the designation HSK. In 1974 after the Apollo program had finished the station was transferred to JPL's Deep Space Network (DSN) and given the designation DSS 44. In 1984 the Honeysuckle complex was wound up, the antenna was dismantled and reassembled as DSS 46 at the CDSCC (Tidbinbilla) complex about 20 km away. DSS 46 was decommissioned in late 2009. In May 2010 the American Institute of Aeronautics and Astronautics declared the antenna a Historical Aerospace Site, and the antenna remains in place. DSS 49 Active 64m Radio telescope at Parkes Observatory, capable of linking in to provide support, though it is a receiver only and is incapable of transmitting.
Қаржыландыру
CDSCC жыл сайын шамамен жұмыс істеуге түседі және оны NASA қаржыландырады.
CDSCC costs about per year to run, and is funded by NASA.