Батыс Массачусетс аймағының тарихы мен географиясы

Кіріспе

Массачусетс штаты, АҚШ. Батыс Массачусетс, көбінесе "батыс Массачусетс" деп аталады, Массачусетс штатының, АҚШ-тың Нью-Англия аймағын құрайтын алты штатының бірінің аймағы. Батыс Массачусетс әртүрлі жер бедерімен ерекшеленеді; Амхерст, MA қаласындағы UMass-ты қоса алғанда 22 колледж және университет, шамамен 100 000 студенті бар; сондай-ақ Танглвуд, Спрингфилд қару-жарақ қоймасы және Джейкобс Пиллоу сияқты мәдени орталықтар бар. Массачусетс штатының батыс бөлігінде Беркшир таулары орналасқан, онда көптеген демалыс орындары бар. Аймақтың шығыс бөлігі Коннектикут өзенінің аңғарынан тұрады, онда бірнеше университет қалалары, ірі қала Спрингфилд және көптеген шағын ауылдар орналасқан. Аймақтың шығыс бөлігінде Куаббин аймағы табиғатта демалуға арналған орын.

Жергілікті тұрғындар

Коннектикут өзенінің аңғарында жүргізілген археологиялық зерттеулер кем дегенде 9 мың жылға соққан адам өмірінің іздерін ашты. Покумтук дәстүрі Дирфилдтегі Хичкок көлінің алып суырмен жасалғанын айтады, бұл кем дегенде 12 мың жыл бұрын шегінген мұздың әрекетін көрсетеді. Батыс Массачусетс алғашқыда Покомтук, Нонтук Мохаук, Нипмук және Махикан сияқты американдық тайпалармен қоныстанған. Әртүрлі орындар мыңдаған жылдар бойы балық аулау, егіншілік, суыр аулау және жерлеу рәсімдерін көрсетіп тұр. 1990 жылы қабылданған «Туыс американдықтардың қабірлерін қорғау және қайтару туралы» заң Батыс Массачусетс және елдің басқа аймақтарындағы мұражайларға осы қалдықтарды түпкілікті халыққа қайтаруды міндеттеді, бұл процесі әлі де жалғасуда. Аймақта бірнеше Алгонк тілінде сөйлейтін американдық қауымдастықтар өмір сүрді, олар мәдени жағынан байланысты болғанмен, әрбір қауымдастығына берген жер аттарымен ерекшеленді: Агавам (төмендік), Воронко (шеңбер тәрізді), Нонотук (өзеннің ортасында), Покумтук (тар, жылдам өзен) және Сококи (құрметтеушілерден бөлінген). Қазіргі Спрингфилд қалалық аймағында Агавам халқы тұрған. Агавамдар, сондай-ақ басқа да топтар үлкен Алгонкін тайпаларының мәдени санатына жатады. 1634 жылы оба, болжам бойынша шешек, Коннектикут өзенінің аңғарындағы американдық халықты бұрынғы санының өте аз пайызына дейін азайтты. Массачусетс губернаторы Брэдфорд Виндзорда, әсіресе сауда посттары орналасқан жерде, еуропалық аурулардың жергілікті халыққа жиі таралуына байланысты, «1000 [америкалық] түпкілікті халықтың 150-і қайтыс болды» деп жазды. Осылайша көп адамның қаза болуы ағылшын отаршыларын аймақты қоныстандыруға батылдық берді.

Колониялық және ерте федералды кезең

Батыс Массачусетске жеткен алғашқы еуропалық зерттеушілер – 1635 жылы Уильям Пинчонның өтініші бойынша қазіргі Спрингфилд Метро-орталығының маңындағы Агавамды қоныстанған ағылшын пуритандары. Олар бұл жерді егін шаруашылығы мен сауда үшін ең қолайлы деп санаған. 1636 жылы ағылшын отаршылдар тобы «үлкен өзен» және солтүстік-шығыстағы ең құнарлы егістік жерлердің уәдесімен Спрингфилдке келді, мұнда олар тұрақты колония құрды. Алғашқыда бұл елді мекен Агавам плантациясы деп аталды және Коннектикут колониясы басқарды. (Спрингфилд Коннектикуттан солтүстікке қарай 4 шақырым жерде орналасқан; алайда Агавамға оңтүстікке қарай Виндзор шлюздерінен, солтүстікке қарай Холиокеге және батысқа қарай Вестфилдке дейінгі жерлер кірді.) 1640 жылы Спрингфилд Коннектикут колониясынан бірқатар келіспеушіліктерден кейін бөлінуге дауыс берді және қысқа ғана тәуелсіздік кезеңінен соң, аймақтың саяси шекараларын қалыптастыра отырып, Массачусетс шығанағының колониясымен бірігуді шешті. Массачусетс шығанағының колониясы 1636 жылдан 1654 жылға дейін Коннектикут өзенінің бойындағы ең құнарлы жерлерге, Коннектикут штатының Виндзор қаласынан (бұрын Спрингфилдтің бөлігі болған) Массачусетс штатының Нортгемптон қаласына дейін қоныстанды. Келесі бірнеше онжылдықтар бойы жергілікті халық еуропалық қоныс аударушылармен күрделі қарым-қатынас жасады. Олардың экономикалық байланысының негізі – тері саудасы болды, бұл көптеген саяси шешімдерді басшылыққа алған табысты бизнес еді. Ақ қоныс аударушылар wampum, мата және металлға тері, сондай-ақ бау-бақша өнімдерін саудаластырды. Жергілікті халық ұсынған тауарлардың маусымдық сипаты колониялық тауарлардың тұрақты қолжетімділігімен салыстырғанда, несие жүйесінің пайда болуына әкелді. Жер, табиғи ресурс, оның қолжетімділігі өзгермейтін, ипотека үшін кепілдік ретінде қызмет етті, онда жергілікті халық колонистерден тауарлар сатып алып, болашақта бобрлар алуға уәде берді. Алайда, колонистермен сауда жасау бобр терісін өте табысты етіп, бобрларды тез арада аңшылыққа ұшыратты. Сауда көлемі 1654 жылы 3723 теріден он жылдан кейін 191-ге дейін төмендеді. Әр ипотекамен жергілікті халық көбірек жерді жоғалтты, бірақ олардың халқы ескі обадан қалпына келіп, кеңейді. Тарихшы Лиза Брукс «құжат ойыны» деп атаған процесте отаршылар қарыз, алаяқтық сатып алу және басқа да әдістер арқылы үнді тайпаларынан жерді иеленді. Жергілікті халық бұрын қажет болмаған «көсемдер» құрылыстарын салатын болды. Бұл жерлерді 19-20 ғасырларда антропологтар қазып, мәдени құндылықтар мен адам сүйектерін алып, оларды жылдар бойы жергілікті мұражайларда көрсетті. 1990 жылы Түпкілікті американдықтардың қабірлерін қорғау және қайтару туралы заң (NAGPRA) қабылданғаннан кейін, ұзақ мерзімді қайтару процесі басталды. Колонистер мен айналадағы үнді тайпалары арасындағы шиеленіс, бұрыннан бері нашар болған, Филипп патша соғысының басталуына дейінгі жылдары одан да нашарлады. Үнді жерлеріне отарлау, жергілікті халықты еуропалық аурулармен жою, отарлаушыларға деген наразылық пен ашуға әкелді. Кейбір үндістер отаршылдық қоғамға біріктіріліп, көптеген ақ үйлерде жұмыс істесе де, үндістердің отаршылдармен некеге тұруына және қараңғыдан кейін отаршылдық елді мекендерде тұруына кедергі келтіретін көптеген заңдар қабылданды, ал отарлаушылар үндістер арасында өмір сүруіне тыйым салынды. 1662 жылы Массачусетс штатының шығысындағы вампаноаг тайпасының басшысы Вамсутта Плимут колонияларының қару-жарағымен сұраққа тартылғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Вамсуттаның ағасы, бас Метакомет (Спрингфилд тұрғындарына «Филипп» деп белгілі) Жаңа Англиядағы отарлаушы экспансияға қарсы соғыс бастады, ол бүкіл аймаққа тарады. Соғыс алғашқы айларында күшейген сайын, батыс Массачусетс штатындағы отарлаушылар «өздерінің үндістерінің» адалдығын сақтау туралы қатты уайымдады. Агавамдар ынтымақтастыққа келіп, тіпті отарлаушыларға құнды ақпарат та жеткізді. 1675 жылдың тамызында Хэдлидегі отаршылар тобы Нонток үндістерінің «көпіршігін» қарусыздастыруды талап етті. Олар қаруларын тастағысы келмегендіктен, 25 тамыз күні түнде жолға шықты. Жүздеген отаршылдар оларды қуып жетіп, қант ұны төбесінде ұстап алды. Бұл жер Нонотуктар үшін қасиетті орын болған. Колонистер шабуыл жасады, бірақ нонотуктар оларды кері шегінуге мәжбүр етті және қозғалыс жалғастырды. Жерлестердің қасиетті жерінде қан төгілу – олардың бүкіл туыстық желісіне шабуыл болды және батыс Массачусетс штатындағы жергілікті халықты соғысқа қосылуға итерді. Соғыстан кейін жергілікті американдықтардың көп бөлігі батыс Массачусетсті қалдырды. Көптеген соғыс қашқындары солтүстіктегі Вабанакиге қосылды, олардың ұрпақтары бүгін де сол жерде тұрады. Жергілікті американдықтардың ықпалы батыс Массачусетс штатының жері мен мәдениетінде, темекі шаруашылығын жүзеге асырудан бастап қалалар мен өзендердің аттарында көрініс тапқан.

The first European explorers to reach western Massachusetts were English Puritans, who in 1635, at the request of William Pynchon, settled the land that they considered most advantageous for both agriculture and trading in modern day Agawam, adjacent to modern Metro Center, Springfield. In 1636, a group of English colonists—lured by the promise of a "great river" and the northeast's most fertile farmland—ventured to Springfield, where they established a permanent colony. Originally, this settlement was called Agawam Plantation, and administered by the Connecticut Colony. (Springfield lies only 4 miles north of Connecticut; however, Agawam included lands as far south as Windsor Locks, as far north as Holyoke, and as far west as Westfield.) In 1640, Springfield voted to separate from the Connecticut Colony following a series of contentious incidents and, after a brief period of independence, decided to align with the coastal Massachusetts Bay Colony, shaping the region's political boundaries. The Massachusetts Bay Colony settled at the Connecticut River Valley's most fertile land―stretching from Windsor, Connecticut, (once part of Springfield,) to Northampton, Massachusetts―from 1636 to 1654. For the next several decades, Native people experienced a complex relationship with European settlers. The fur trade stood at the heart of their economic interactions, a lucrative business that guided many other policy decisions. White settlers traded wampum, cloth and metal in exchange for furs, as well as horticultural produce. Because of the seasonal nature of goods provided by Native people compared with the constant availability of colonial goods, a credit system developed. Land, the natural resource whose availability did not fluctuate, served as collateral for mortgages in which Native people bought goods from the colonists in exchange for the future promise of beavers. However, trade with the colonists made pelts so lucrative that the beaver was rapidly overhunted. The volume of the trade fell, from a 1654 high of 3723 pelts to a mere 191 ten years later. With every mortgage, Native people lost more land, although their population recovered and expanded from the old plague. In a process that historian Lisa Brooks calls "the deed game", colonists acquired an increasing amount of land from Indian tribes through debt, fraudulent purchases and a variety of other methods. Native people began to construct and gather in palisaded “forts”―structures that were not necessary beforehand. These sites were excavated in the 19th and 20th centuries by anthropologists who took cultural objects and human remains and displayed them for years in area museums. With the passage of the Native American Graves Protection and Repatriation Act (NAGPRA) in 1990, a long process of repatriation began. Tensions between the colonists and surrounding Indian tribes, which had already been poor for some time, continued to deteriorate in the years preceding the outbreak of King Philip's War. Colonial encroachment on Indian lands combined with the decimation of the native population with European diseases led to increasing Native resentment and hostility towards the colonists. Though some Indians became integrated into colonial society, with many being employed in white households, numerous pieces of legislation were passed which prevented Indians from marrying settlers and staying in colonial settlements after dark, while colonists were prevented from living among the Indians. In 1662, the leader of the eastern Massachusetts Wampanoag Indian tribe, Wamsutta, died shortly after being questioned at gunpoint by Plymouth colonists. Wamsutta's brother, Chief Metacomet (known to inhabitants of Springfield as "Philip,") began a war against colonial expansion in New England which spread across the region. As the conflict grew in its initial months, colonists throughout western Massachusetts became deeply concerned with maintaining the loyalty of "their Indians." The Agawams cooperated, even providing valuable intelligence to the colonists. In August 1675, a group of colonists in Hadley demanded the disarming of a “fort” of Nonotuck Indians. Unwilling to relinquish their weapons, they left on the night of August 25. A hundred colonists pursued them, catching up to them at the foot of Sugarloaf Hill, which was a sacred space for the Nonotucks called the Great Beaver. The colonists attacked, but the Nonotucks forced them to withdraw and were able to keep moving. The shedding of Native blood on sacred land was an attack on their entire kinship network, and caused Native peoples in western Massachusetts to join the ongoing conflict. Following the war, the greater part of the Native American population left western Massachusetts behind. Many refugees of the war joined the Wabanaki in the north, where their descendants remain today. Native American influence remains evident in the land and culture of western Massachusetts, from the practice of tobacco farming to the names of cities and rivers

1777 жылы Джордж Вашингтон мен Генри Нокс жаңадан құрылған Америка Құрама Штаттарының Ұлттық қару-жарақ фабрикасының орны ретінде Спрингфилдті таңдады. Коннектикут өзеніне қарап тұрған биік тікте орналасқан Вашингтон мен Нокс Спрингфилдтің өте қолайлы жер екеніне келісті – үлкен өзеннің жанында және маңызды өзендер мен тас жолдардың тоғысында. Келесі 200 жыл бойы Спрингфилд қару-жарақ фабрикасы Спрингфилдке және оның айналасындағы қалаларға өркендеу мен инновация әкелді. Америка революциясынан кейін Дэниел Шейс басқарған көтеріліс Спрингфилдтегі Ұлттық қару-жарақ фабрикасының жанында шайқасқа ұласты.

Беркшир таулары

Беркширлер ұзақ жылдар бойы суретшілерге бейім болған (мысалы, Питтсфилдте тұрғанда "Моби Дик" романын жазған Герман Мелвилл; Ленокста тұрғанда "Күлкі үйі" мен "Итан Фром" шығармаларын жазған Эдит Уортон; және Норман Роквелл, оның көптеген картиналары Стокбридж қаласындағы көріністерге негізделген). Мәдени ошақтарға Ленокстың Танглвуд музыкалық фестивалі, Бекеттің Джейкобс Пилоу би орталығы, Стокбридждің Норман Роквелл мұражайы, сондай-ақ Уильямстаундағы Кларк өнер институты кіреді. Питтсфилд қаласы – Беркширдегі ең ірі қала.

Коннектикут өзенінің аңғары

Жаңа Англияның ең үлкен өзені – Коннектикут өзені, оның ауыл шаруашылық аймағының ортасынан ағып өтеді. Холиок тауы мен Маунт Том тауы шамамен екіге бөлетін бұл салыстырмалы түрде кішкентай аймақта бірнеше колледж қалалары, қалалық орталықтар мен ауылдық елді мекендер орналасқан. Бұл аңғардың Массачусетс штатындағы бөлігі көбінесе Пионер аңғары деп аталады. Оңтүстік ұшындағы Спрингфилд-Хартфорд аймағында 29 колледж мен университет және 160 000-нан астам студент оқиды – Бостон агломерациясынан кейін АҚШ-тағы жоғары білім беру мекемелерінің екінші ең ірі шоғырланған аймағы. Аймақтан бастау алған жаңалықтарға баскетбол (Джеймс Найсмит, 1895) және волейбол (Уильям Морган, 1895) спорт түрлері, алғашқы американдық автомобиль (Дюрея, 1893), алғашқы мотоцикл компаниясы (Indian, 1901), өндірісте ауыстырылатын бөлшектерді алғаш қолдану (Томас Бланшар, 1825) және алғашқы коммерциялық радиостанция (WBZ, 1920, Спрингфилдтің Кимболл қонақ үйінен) жатады. Аңғардағы, "Білім дәлізі" деп аталатын Массачусетс штатының маңызды қалалары мен кенттері: Нортгемптон, Амхерст, Истгемптон, Холиок, Чикопи, Батыс Спрингфилд, Шығыс Лонгмидоу, Лонгмидоу, Лудлоу, Агавам және Вестфилд.

Таулық қалалар

Хиллтаундар Беркшир, Франклин, Гэмпшир және Хэмпден округтерінің аумақтарын қамтиды, Коннектикут өзені ағып өтетін ежелгі жарық қуысының жиегіндегі тіктеулік батысында және жоғарысында орналасқан. Биіктік шамамен 200 футтан (61 м) кем дегенде 1000 футқа (305 м) дейін көтеріледі, тіктеулік аймақта. Батысқа қарай биіктік біртіндеп артады. Гэмпшир округіндегі Уильямсбург және Беркшир округіндегі Бекет – көрнекті хиллтаун қалалары. Жалпы, Коннектикут өзені аңғарынан батыстағы хиллтаун аймақтары ауыл шаруашылығы үшін оңтайлы болмады, нәтижесінде, мысалы, құнарлы Коннектикут өзені аңғарына қарағанда, оларға кешірек қоныстанды. Бұл аймақта негізінен өзін-өзі қамтамасыз ететін шаруашылықтар болды. Жоталар мен Коннектикут өзені аңғары арасындағы 1000 футтық биіктік айырмасы шамамен 40 фут/миль (8 метр/км) көлбеулігі бар өзендер мен ағындардың пайда болуына әкелді, олар тік беткейлі аңғарлар арқылы ағып өтеді, оның ішінде Вестфилд және Дирфилд өзендері және олардың ірі салалары бар. Судың кинетикалық энергиясын пайдалану үшін диірмендер салынды, олардың айналасында диірмен қалалары немесе өндіріс, тұрғын үй және коммерциялық қызметті біріктіретін компания қалалары өркендеді. Бу машиналарының дамуы, индустрияландыруды су энергиясына тәуелділіктен босатып, Апалачи тауларының салыстырмалы түрде көлбеу беткейлерін пайдалану үшін өзендер бойында теміржолдар салынған кезде «Екінші өнеркәсіптік революция» деп аталды. Осылайша, төбедегі шаруашылық қалаларының маңызы төмендеп, өзен аңғарларындағы өнеркәсіптік қалалар жергілікті маңызға ие болды.

Куаббин және Куабод аймақтары

Массачусетс штатының солтүстігінде Коннектикут өзенінің аңғарының шығысындағы жоғары биіктіктегі аймақ Солтүстік Куаббин аймағы деп аталады. Бұл солтүстік муниципалитеттерге Уорвик, Оранж, Питершам, Филиппстон, Венделл, Нью-Сейлем және Нью-Гэмпшир шекарасына жақын Атол кіреді. Оңтүстік Куаббин аймағы (бұрынғы Свифт өзені аңғары) Барре, Белчертаун, Пелхам, Уэр, Хардвик, Леверет және Шутесбери қалаларын қамтиды. Бұл аймаққа бір кезде "Жоғалған қалалар" деп аталған Энфилд, Дана, Гринвич және Прескотт қалалары кірген, олар Куаббин суқоймасын құру үшін қиратылды. Оңтүстікке қарай, Куабог төбелері деп аталатын аймаққа Коннектикут шекарасындағы Хэмпден, Монсон, Уэльс, Уоррен, Холланд және Уилбрахам қалалары кіреді. Көптеген басқа да қалалар Востерге қарай шығысқа қарай созылып, кейде Куабог аңғары аймағына қосылады. Геологиясы Hilltown Berkshire төбелеріне ұқсас, төңірегінде жұқа және тасты топырақпен жабылған, төзімді метаморфты тау жыныстары бар. Рельефі төмен болғандықтан, өзен аңғарлары айқын емес, бірақ олардың градиенті орташа жоғары деңгейде сақталады. Куабог төбелері мен аңғары, Куаббин аймақтары және шығысқа қарай Вурчестерге қарай созылған елді мекендер жергілікті тұрғындар арасында "Таулық қалалар" деп белгілі; бұл термин Пионер аңғарының батысындағы Таулық қалалармен мағынасы бірдей қолданылады.

Геология

Массачусетс штатының батыс шетіндегі Беркшир округінің тау тізбегі әдетте "Беркширлер" деп аталады. Дегенмен, геологиялық тұрғыдан қарағанда, Беркширлер Коннектикут өзенінің батысындағы жоталардың батысқа қарай жалғасы және Вермонт штатының Жасыл тауларының оңтүстікке қарай созылуы болып табылады. Хиллтаун Беркшир жоталарының биік жазықтары оңтүстікке қарай Лонг-Айленд шығанағына құятын Хаузатоник өзенінің аңғарында және Массачусетс штатының солтүстік-батысындағы Гудзон өзенінің саласы Хусик өзенінде аяқталады. Бұл аңғарлардан шығысқа қарай көрінетін биік жазықтар дөңгелек тау тізбегі сияқты көрінеді, бірақ шындығында олар үстіңгі жазық. Хаузатоник-Хусик өзендері жүйесінің батысында Нью-Йорк штатының шекарасымен жалғасатын тар Таконик жотасы көтеріледі. Хусик өзенінің жоғарғы салалары Массачусетс штатының ең биік нүктесі – Грейлок тауының (3491 фут, 1064 м) екі жотадан бөліп тұрады, алайда Грейлок тауының геологиялық құрылымы оны Таконикпен байланыстырады. Осы аймақтың көп бөлігі шиста, гнейс және басқа да тозуға төзімді метаморфтық тау жыныстарынан тұрады, сондай-ақ пегматит пен граниттің араласқан жерлері де бар. Плейстоцен дәуіріндегі мұздықтардың қозғалысы нәтижесінде өнеркәсіптік революцияға дейін жұқа, тасты топырақ қалды, ол қиын шаруашылықты жүргізуге мүмкіндік берді. Мұндай маргиналды жерлерге қоныс ауру асыққандықпен болған жоқ, бірақ 18 ғасырдың көп бөлігінде биік жазықтарды шаруалар жайлап, елді мекендерге біріктірді. Содан кейін 1800 жылдардың басында Батыс Нью-Йорк және Солтүстік-Батыс территориясында жақсы жерлер табылды. Таулы аймақтағы ауыл шаруашылығы ұзақ жылдар бойы төмендеді және егістік жерлер ормандарға айнала бастады. Коннектикут өзені аңғары – мезозой дәуірінде Пангея суперконтинентінің бөлінуі кезінде пайда болған ежелгі, төмен қарай ығысқан грабен немесе жарық аңғары. Одан тармақталған қосымша жарықтар пайда болды, және осы жарықтардың бірін Коннектикут өзені басып алды. Метакомет қырқасы – лава осы жарылыс аймасына енген тар траппрок қырқаларының тізбегі, ол Гринфилдке жақын жердегі грабеннің солтүстік шетінен басталып, Массачусетс және Коннектикут арқылы Лонг-Айленд шығанағына дейін созылады. Холиоктегі динозаврлардың тас басымдары осы аймақта мезозой дәуірінде тіршілік болғанын көрсетеді. Соңғы мұздық кезеңнің соңында континенттік мұздықтар шегінген кезде Рокки-Хиллдегі морена өзенді тоғатты, Хичкок көлін құрады, ол солтүстікке қарай 322 км-ге созылып, Спрингфилд, Агавам және Батыс Спрингфилд сияқты жерлерді су басты, ал кейбір биік жазықтар судан жоғары қалды (мысалы, Холиок). Хичкок көлінің кезеңіндегі ұсақ шөгінділердің жиналуы осы аймақтың өте бай ауыл шаруашылығы топырағын құрады, ол 1635 жылдан бері қоныс аударушыларды тартты. Коннектикут өзені аңғарындағы топырақ Жаңа Англиядағы ең бай болғанымен, оның көп бөлігі қалалық және қала маңындағы құрылыстармен жабылған. Дегенмен, бұл аңғар Жаңа Англияның ең өнімді егістік жері болып қала береді. Бұл жерде темекі, қызанақ, жүгері және басқа да көкөністер коммерциялық мақсатта өндіріледі.

The mountain range in Berkshire County at the western end of Massachusetts is conventionally known as the "Berkshires". Geologically, however, the Berkshires are a westward continuation of uplands west of the Connecticut River and a southern extension of Vermont's Green Mountains. The Hilltown Berkshire upland ends at the valley of the Housatonic River which flows south to Long Island Sound, and in the extreme north west of Massachusetts at the Hoosic River, a tributary of the Hudson. From these valleys, uplands to the east appear as a rounded mountain range, rising some 1,600 feet (488 m) although they are actually a plateau. West of the Housatonic Hoosic valley system rises the narrower Taconic Range along the New York border. Upper tributaries of the Hoosic separate Massachusetts' highest peak, Mount Greylock 3,491 feet (1064 m) from both ranges, however Greylock's geology connects it with the Taconics. Most of this region is a rolling upland of schist, gneiss and other resistant metamorphics with intrusions of pegmatite and granite. Scraping by continental glaciers during the Pleistocene left thin, rocky soil that supported hardscrabble subsistence farming before the Industrial Revolution. There was hardly a land rush into such marginal land, but the uplands were slowly settled by farmers throughout most of the 18th century and organized into townships. Then in the early 1800s better land opened up in Western New York and the Northwest Territory. The hilltown agricultural population went into a long decline and fields began reverting to forest. The Connecticut River Valley is an ancient downfaulted graben or rift valley that formed during the Mesozoic Era when rifting developed in the Pangaea supercontinent to separate North America from Europe and South America from Africa. Secondary rifts branched off the main crustal fracture, and this one was eventually occupied by the Connecticut River. The Metacomet Ridge is a series of narrow traprock ridges where lava penetrated this rift zone, beginning at the northern end of the graben near Greenfield and extending south across Massachusetts and Connecticut to Long Island Sound. Fossil dinosaur footprints in Holyoke attest to the life present in this region during the Mesozoic. As continental glaciers receded near the end of the last glacial period, a moraine at Rocky Hill, Connecticut, dammed the river to create Lake Hitchcock, extending northward some 200 mile (322 km) inundating places such as Springfield, Agawam, and West Springfield, while certain highlands remained above water, (i. e. sections of Holyoke). Accumulation of fine sediments during the era of Lake Hitchcock accounts for this region's exceptionally rich agricultural soil, which attracted settlers as early as 1635. Although the Connecticut River Valley's soil is the richest in New England, many of its fields have been covered by urban and suburban development. Regardless, the valley remains New England's most productive farmland. Tobacco, tomatoes, sweet corn, and other vegetables are still produced there in commercial quantities.

Демография

Беркшир, Франклин, Гэмпшир және Хэмпден округтері 2020 жылы барлығы 828 188 тұрғынға ие болды, бұл АҚШ-тың ең кішкентай алты штатының әрқайсысынан артық халықты құрайды. Халық саны Массачусетс штатының 2000 жылғы жалпы халқының шамамен 12,84% -ын құрады, ол 6 349 097 адамды құрады. Орташа халық тығыздығы шаршы мильге 293,07 адам (113,16/км2) шамасында, ал Массачусетс штатының қалған бөлігі үшін 422,34/км2 (1093,87/км2) және штаттың жалпы тығыздығы 312,68/км2 (809,83/км2) құрайды. Батыс Массачусетс халқы Коннектикут өзені бойындағы қалалар мен қала маңындағы аудандарда шоғырланған, Спрингфилдтің төңірегіндегі қалалық белдеуде орналасқан, бұл белдеу Коннектикут штатының үлкен Хартфорд аймағымен үздіксіз байланысты (яғни, Білімдік дәліз). Питтсфилд пен Норт Адамстың өнеркәсіптік мұрасы және Хоусатоник-Хусик аңғарында туризмнің дамуына байланысты Хоусатоник-Хусик аңғарында халықтың екінші деңгейдегі шоғырлануы бар. Бұл батыс аймақ Нью-Йорк қаласымен және Нью-Йорк штатының Албани қаласымен, Массачусетс штатының қалған бөлігіне қарағанда жақын байланыста, алайда екі аймақ та Солтүстік-Шығыс мегаполисінің құрамына кіреді. Батыс Массачусетс штатының қалған бөлігі сирек қоныстанған, әсіресе Хиллтаунс аймағында, онда халық тығыздығы шаршы мильге 50 адамнан (20/км2) төмен болады. Мөлшері бойынша тізімделген ең ірі қауымдастықтары: Спрингфилд, Чикопи, Питтсфилд, Вестфилд, Холиок, Нортгемптон, Агавам, Вест Спрингфилд, Амхерст орталығы (CDP), Истгемптон, Лонгмидоу (CDP), Шығыс Лонгмидоу, Норт Адамс және Гринфилд (CDP).

Экономика

Батыс Массачусетс АҚШ-тың қалған бөлігінің шағын нұсқасы ретінде қарастырылады. Массачусетс штатының үшінші ірі қаласы – Спрингфилд осы аймақта орналасқан және 21-ші ғасырдың басында банкротқа дерлік жағдайға жетіп, қаржылық қиындықтарға тап болды. Аймақтағы жұмыссыздық деңгейі Массачусетс штатының шығыс бөлігінен екі есеге жуық төмен, бірақ билік өкілдері аймақтағы колледждер мен университеттерден түскен студенттердің молдығын пайдалану үшін аймаққа ұзақ мерзімді бизнес өсуін тартудың жолдарын іздестіруде. Шығыс Массачусетске қарағанда шамамен екі есе қымбат телекоммуникация құнымен күресу үшін, Комонвелл үкіметі «Массачусетс технологиялық паркі – MassBroadband 123» жобасы аясында федералдық грант есебінен кеңжолақты желі құруға 45,4 миллион доллар инвестициялады, бұл қаражатқа тағы 45 миллион доллар федералдық инвестициялар қосылды. 1200 мильдік «орталық буын» жобасы 2014 жылдың басында аяқталды, ол Массачусетс штатының орталық және батыс бөлігіндегі мемлекеттік мекемелерді байланыстырды, сонымен қатар бұл аймақтарда одан әрі кеңейтуге мүмкіндік беретін оптикалық талшықты желінің негізін құрды. Осы жобаны дамыту нәтижесінде, Комонвелл кеңжолақты желіге қол жеткізе алмаған немесе жеткіліксіз қамтылған 54 қауымдастықты қамтитын «Соңғы шақырым» жобасын іске қосты. Бұл бағдарламаға муниципалитеттердің талшықты желілерді үйлерге жүргізуге инвестициялауы, сондай-ақ муниципалитет облигацияларымен қолдау көрсету, жеке провайдерлердің жобалары және осы қауымдастықтардағы үйлер мен кәсіпорындарды байланыстыруға арналған дамыған сымсыз жобалар кірді. Массачусетс штатының Маунт-Вашингтон сияқты шағын, ауылдық қалаларында қазір 500 мегабит/секунд (Mbps) симметриялық жылдамдықта интернетке қол жеткізуге болады. Соңғы жылдары Батыс Массачусетстен Шығыс Массачусетке дейін жоғары жылдамдықты теміржол құруға күш салынуда. Батыс Массачусетс тұрғындары өнер, туризм және мәдениеттің жергілікті үйлесімін қолдайтын, жанды мәдениетке ие.

Білім

Екінші дүниежүзілік соғыстан бері, әсіресе Спрингфилд қару-жарақ фабрикасының даулы жабылуынан бастап, аймақтың экономикалық драйвері болған өндірістің төмендеуі Батыс Массачусетсте жоғары білім беру және денсаулық сақтау салаларының өсуімен өтеуге алынды. Бұл жаңа жұмыс орындарын құрып, жерді дамытуға және көптеген университет қалаларында жаңару эффектісіне әкелді. Мемлекеттік және қоғамдық қаражатпен қаржыландырылатын оқу орындары (мысалы, Массачусетс Амхерст университеті және Вестфилд мемлекеттік университеті) өсімі айқын байқалды, сондай-ақ аймақтың беделді гуманитарлық колледждері де дамыды, олардың ішінде 1793 жылы құрылған Уильямс, 1821 жылы құрылған Амхерст, 1837 жылы құрылған Маунт Холиок, 1871 жылы құрылған Смит және 1885 жылы құрылған Америка халықаралық колледждері бар. Жоғары білім берудегі табыстарға қарамастан, аймақ жергілікті мектептерге мемлекеттік білім беру бюджетінен тең үлес бөлуді көздеп отыр. Батыс Массачусетстің бірнеше қауымдастығы қалалар мен елді мекендерге білім беруді қаржыландыру үшін мемлекет қазір қолданып жүрген 70-тарау құрылымына өзгерістер енгізу үшін күресіп келеді.

Үкімет және саясат

Батыс Массачусетс бұрынғыда демократиялық штаттың ішінде республикашылдардың бекінісі болған, бірақ қазір саяси сарапшылар оны АҚШ-тың ең либералды аймақтарының бірі деп санайды. 2006 және 2010 жылдары аймақ демократтық үміткер Деваль Патрикке үлкен қолдау көрсетті. Ральф Нейдер "Түйіскендер" атты кітабында Батыс Массачусетсті кішкентай қалалардың рухы әлі де күшті сақталған елдегі сирек орындардың бірі деп атады. 2010 жылы "Бостон глобусы" газеті Солтүстік-Батыс Массачусетс аймағындағы қауымдарды жергілікті мектеп округтерін біріктіру әрекеттеріне қарсылық көрсеткені үшін сынады. Жауап ретінде Франклин округі мектеп комитетінің ұйымдастырушылары округтің солтүстіктен оңтүстікке дейін Метро Бостонмен қабаттасқан картасын жариялады. Бұл қабаттасқан аудан оңтүстікте Род-Айлендтен, солтүстікте Нью-Гэмпширге және батыста Фрамингемге дейін созылды. 2008 жылы Массачусетс штатының губернаторының кеңсесі Батыс Массачусетстегі жергілікті кеңсесін ашты.

Округтер

Массачусетс штатының батыс бөлігі шамамен Франклин, Гэмпшир, Хэмпден және Беркшир округтерінен тұрады. Бұл төрт округ жиынтығы кейде Батыс Массачусетстің шекарасын анықтайды деп есептеледі; мысалы, Батыс Массачусетс губернаторының кеңсесі осы округтердің тұрғындарына қызмет көрсетеді. Вурчестер округінің батыс жағындағы қалалар, әсіресе Куаббин су қоймасына жақын орналасқандар, кейбір жағдайларда Батыс Массачусетс аймағына жатады; мысалы, Вурчестер округінің екі қаласы Батыс Массачусетстің 413 нөмірімен телефондық кодына ие. Батыс Массачусетс халқының жартысынан астамын қамтитын Хэмпден округіне Спрингфилд қаласы кіреді; солтүстікке қарай Гэмпшир округінде Нортгемптон, Амхерст және Саут-Хадли сияқты колледж қалалары орналасқан; одан солтүсқарай жатқан ауылдық Франклин округі Вермонт және Нью-Гэмпширмен шектеседі; ал батысқа қарай Беркшир округі Нью-Йорк, Вермонт және Коннектикут штаттарымен, сондай-ақ қалған үш округпен шекаралас. 1990 жылдардың соңында Массачусетс штатында бірнеше округтік басқарулар таратылды (Франклин, Гэмпшир, Хэмпден, Беркшир және Вурчестер округтерінің ішінде), нәтижесінде көптеген округтік функциялар мемлекеттік басқаруға жүктелді. Франклин және Гэмпшир округтерінің муниципалитеттері екі ерікті, округтік бағытталған "өңірлік басқару кеңесін" құрды.

Жалпы және келтірілген сілтемелер

Жергілікті тарих блогы.