Кіріспе

Жеті таңбалы телефонды теру – Солтүстік Америка нөмірлеу жоспарының (NANP) кейбір аймақтарында бірдей нөмірлеу аймағындағы (NPA) телефон нөмірлерін теруге қалыпты қолданылатын телефонды теру әдісі. NANP телефон нөмірлері он таңбадан тұрады, олардың алғашқы үшеуі аймақтық кодты білдіреді. Жеті таңбалы теру кезінде аймақтық кодты теру қажет емес. Бұл процедура кейде жергілікті формат немесе желі форматтары деп те аталады.

Тарих

Бастапқыда телефон станциялары қолмен басқарылатын байланыс тақталарынан тұратын, оларды қосалқы телефон операторлары басқарды. Телефон нөмірлері әдетте қауымдастықтың мөлшеріне байланысты екі-төрт саннан құралды. Абоненттер саны артқан сайын, ірі қалалардың жеке аудандарына бірнеше станциялар қызмет көрсетті. Бірнеше станциялар орталық кеңсе атауымен және әдетте төрт санмен анықталды, мысалы, "Pennsylvania 5000". Ауылдық телефон нөмірі, көбінесе бірнеше абоненттік желіде, көбінесе төрт саннан және әріптен немесе әріптер мен сандардан тұратын, желідегі қажетті абонентті көрсету үшін. Бұл нөмірлерді қоңырау шалу жүйелері қолмен басқарылатын станцияларды алмастырғанда қоңырау шалуға қолайлы форматқа түрлендіру үшін әртүрлі әдістер қолданылды; көптеген орташа ірі қалалар 2L 4N форматын пайдаланды, онда "Adelaide 1234" нөмірі AD 1234 (23–1234, алты таңбалы жергілікті қоңырау) ретінде терілді. Ең ірі төрт қала – Нью-Йорк, Чикаго, Филадельфия және Бостон жеті таңбалы нөмірлерді пайдаланды. Мысалы, Нью-Йоркте "PENnsylvania 5000" нөмірі PEN 5000, ал кейіннен PEnnsylvania 6 5000 болып өзгерді, оны PE6 5000 немесе 736–5000 ретінде теруге болатын. Нью-Йорк 1920 жылдан бастап, дисколық телефондар алғаш рет енгізілгеннен бастап, 1930 жылға дейін 3L 4N форматын қолданды, содан кейін 2L 5N форматына көшті. Түпнұсқа Солтүстік Америка аймақтық кодтары 1947 жылы операторлық қоңыраулар үшін маршрутталды, бірақ 1951 жылы алғашқы трансұлттық Bell жүйесінің тікелей қашықтыққа қоңырау шалуы тікелей абоненттік станциядан жасалды. Жүйе тұрақты ұзындықтағы нөмірлерге негізделген; тікелей қашықтыққа қоңырау шалу үшін үш таңбалы аймақтық код пен жеті таңбалы жергілікті нөмір қажет болды. 2L 4N қалаларындағы (мысалы, Монреаль және Торонто) нөмірлер 1950 жылдары жүйелі түрде жеті таңбаға дейін ұзартылды, бірнеше станциядан бастап, тікелей қашықтыққа қоңырау шалу қалаға келгенде барлық жергілікті нөмірлер жеті таңбалы болды. Кішкентай қалалардың нөмірлерін ұзарту үшін станция префикстері қосылды, төрт немесе бес таңбалы жергілікті нөмірлерді стандартталған жеті таңбалы ұзындыққа дейін жеткізуге болады, бұл сол кездегі АҚШ-тың ең ірі нарықтарындағы ең ұзын жергілікті нөмірлерге сәйкес келеді.

Құрылымы

Солтүстік Америкалық нөмірлеу жоспарымен басқарылатын көпұлттық қоңырау аймағында телефон нөмірлері үш белгілі ұзындықтағы бөліктен тұрады: үш таңбалы нөмірлеу жоспары аймақтық (NPA) коды (аймақтық коды), үш таңбалы (NXX) орталық кеңсе коды және төрт таңбалы (XXXX) абоненттік нөмірі. Жеті таңбалы теру кезінде тек орталық кеңсе коды мен абоненттік нөмірі теріледі, бұл қоңыраудың бағыты жергілікті аймақ кодының шегінде екенін көрсетеді. Бұл 1950-ші жылдардан бастап Солтүстік Американың көп бөлігінде қалыпты жағдай болды. Кейбір кішкентай ауылдарда бір ғана жергілікті станса болған жағдайда, төрт таңбалы абоненттік нөмірді ғана теруге рұқсат етілген болуы мүмкін. Станса атаулары енгізілгеннен кейін де, көптеген шағын қалаларда жергілікті нөмірлерге тек одан кейін келетін бес таңбаны теру арқылы қоңырау шалуға болады. Бір аймақ кодының ішіндегі алыс қашықтыққа қоңырау шалуды аймақ коды қолданбай-ақ, 1+7D ретінде теруге болады. Бұл жүйе аймақ кодының екінші таңбасы 0–1 және жергілікті стансаның екінші таңбасы 2–9 болуына негізделген. Бұл теру жоспары 334 және 360 аймақ кодтарының енгізілуімен үйлесімді болмады, сондықтан АҚШ-та 1995 жылдың 1 қаңтарына дейін, ал Канадада 1994 жылдың қыркүйегіне дейін қолданыстан шығарылды. Ол АҚШ-тағы кейбір нөмірлеу аймақтарында 1981 жылдың өзінде, алмастырылатын орталық кеңсе кодтары енгізілген кезде тоқтатылды. Алмастырылатын орталық кеңсе кодтары – бұл орталық кеңсе кодтары (NXX), олардың ортаңғы таңбасы нөл немесе бір болғандықтан, 1995 жылға дейінгі форматтағы аймақ кодтарына ұқсас және оларды дубликаттайды. Олар Нью-Йорк және Лос-Анджелес сияқты ірі қалаларда аймақ кодтарын бөлуді кейінге жылдыру үшін енгізілді, бірақ 1988 жылы AT&T/Bellcore оларды алмастырылмаған кодтары таусылып бара жатқан аймақ кодтары үшін міндетті етті. Массачусетс штатындағы 617/508 бөлінісі – бұл саясат өзгергенге дейін соңғы болды, сол кезде 617 аймақ кодында алмастырылатын NXX кодтары болған жоқ. Алмастырылатын NXX кодтары бар аймақ кодтарында 10 таңбалы алыс қашықтыққа қоңырау шалу міндетті болды, бұл стансаларға аймақ кодтары арасындағы және ішіндегі қоңырауларды ажыратуға мүмкіндік берді. 1988 жылдан 1994 жылға дейін аймақ кодтарының жетіспеуіне байланысты аймақ кодтарын бөлуге шамалы мүмкіндік болды, сондықтан ресурстарды сақтау шаралары қажет болды. 1995 жылдан бастап алмастырылатын NPA кодтарының енгізілуімен, кодтардың барлық комбинациялары NPA немесе NXX ретінде пайдалануға жарамды болды.

Шектеулер

Аймақтық кодты жапсыру жүйелері қоңырау шалу үшін аймақтық кодты міндетті ету талабын енгізді, нәтижесінде он цифрлы қоңырау шалу қалыптасты. Солтүстік Американың кейбір аймақтарында әлі де жеті цифрлы нөмірді теру мүмкіндігі сақталып қалды. Дәстүрлі түрде, бір аймақтық кодтан екіншісіне, әсіресе қашықтықтан қоңырау шалу үшін, шалушы код пен нөмірдің алдынан магистральдық цифр "1" теруі керек болатын. Бірақ соңғы кезде аймақтық кодтардың саны артуымен және географиялық өлшемдерінің кішіреюімен, басқа аймақтық кодтағы нөмірді теру мүмкіндігі пайда болды, мұндай қоңырау үшін аймақтық код қажет болса да, магистральдық цифр (бастапқы "1") қажет емес. Көптеген қазіргі заманғы ұялы телефондар пайдаланушы тек жеті цифрды енгізсе, телефонның өзінің аймақтық кодын автоматты түрде қосып, барлығы он цифрды жібереді. Көптеген стационарлық байланыс провайдерлері де осы мүмкіндікті ұсынады. Сондай-ақ, көптеген IP дауыстық байланыс қызметтерінде пайдаланушылар жеті цифрлы қоңырау шалуды қоңырау жоспарында автоматты түрде орнастауға болады.

1947 жылға дейін

Жергілікті телефон нөмірлері қызметтердің тарихи дамуына байланысты әртүрлі жергілікті нөмірлеу жүйелерімен реттелді. Автоматты нөмірді таңдау мүмкіндігі жоқ жерлерде көбінесе арнайы түйіскен желі синтаксисі қолданылды (мысалы, 2 R 48). Ірі қалалардың көпшілігінде жеті таңбалы телефон нөмірлері пайдаланылып, автоматты нөмірді таңдау қызметі болды.

1947 жылдан 1951 жылға дейін

1947 жылы American Telephone and Telegraph Company (AT&T) компаниясы бүкіл ел бойынша нөмірлеу жоспарын жариялады, ол АҚШ және Канаданы 86 нөмірлеу аймағына бөліп, әрқайсысына бірегей аймақтық код тағайындады. Барлық аймақтық кодтардың ортаңғы цифры нөл немесе бір болатын. Нөл штаттың немесе провинцияның бір ғана аймақтық кодпен қамтылғанын, ал бір штаттың немесе провинцияның бірнеше бөлігін көрсетті. Аймақтық кодтар нөмірлеу жоспары аймағына бағытталған әмбебап код ретінде қолданылды және 1929 жылдан бері қолданылып келген Жалпы жол ақысын ауыстыру жоспары бойынша операторлардың жол ақысын ауыстыру орталықтарында іздеуге тиіс болған магистральдық маршрут кодтарын алмастырды. Оператордың қолмен нөмір теру кезінде автоматтандырылған құралдар аймақтық кодтарды маршрут туралы ақпаратқа аударды. Қалалық нөмірлеу жүйелерінің жеті таңбалы (екі әріпті бес саннан тұратын) нөмірлеу жоспарына жүйелі түрде көшуі басталды. Аймақтық код терілген кезде машиналық тануды жеңілдету үшін орталық кеңсе кодтары ортаңғы цифрлардың 2-ден 9-ға дейін болуымен шектелді. Техникалық және тарихи себептерге байланысты осы ереже алғашқы цифрға да қатысты қолданылды.

1951 жылдан 1960 жылға дейін

1951 жылдың соңына қарай тікелей қашықтыққа қоңырау шалу (DDD) бойынша сынақтар жүргізілді, оның барысында Нью-Джерси штатының Энглвуд қаласындағы абоненттер аймақтық кодты қолдану арқылы Сан-Франциско сияқты алыс қашықтықтағы бірнеше шалғайдағы бағыттарға тікелей қоңырау шала алды. DDD технологиясы басқа да ірі қалаларға тарады. 1960 жылға қарай ол Канаданың кейбір аймақтарында, сондай-ақ көптеген американ қалаларында қолжетімді болды. Бұл онжылдық Аляска, Гавайи және Кариб аймағындағыларын қоса алғанда, жаңа отыздан астам аймақтық кодты енгізумен ерекшеленді.

1960 жылдан 1981 жылға дейін

DDD қызметін ұсынуда маңызды прогресс байқалады. 1960 жылдардан 1980 жылдардың басына дейін алыс қашықтықтан қосылған қоңыраулар үшін есеп айырысу компьютерленді. Осы кезеңде бірнеше аймақтық кодтар енгізілді. 800 нөмірімен тегін қоңырау жасау қызметі пайда болды. Нью-Йорк және Үлкен Лос-Анджелес аймағындағы ең ірі қалалардағы қызметтерге деген сұраныс, алғаш рет алмастырылатын орталық кеңсе кодтарын (NXX) пайдалануға себеп болды. Барлық нөмірге қоңырау шалу жүзеге асырылды, бұл 2L 5N телефон нөмірлерін алмастырды. 1981 жылға қарай, өте аз жерлерде ғана жеті таңбалы нөмірлеу жоспары қолданылмады.

1981 жылдан 1994 жылға дейін

1980 жылдары жаңа аймақтық кодтардың саны артты. 1990 жылдан 1994 жылға дейін барлық қалған қолданысқа жарамды кодтар пайдалануға берілді. NXX кодтарының таусылуы бірнеше аймақтық кодтарда алмастырылатын кодтарды қажет етті. Он цифрлы нөмір тағайындау, немесе 1+10D, алмастырылатын NXX кодтары бар аймақтық кодтарда енгізілді. Ұлттық астаналар сияқты қорғалған нөмір тағайындау схемалары, аймақтық кодты өзгертусіз сұранысты қанағаттандыру үшін тоқтатылды. 1994 жылдың соңына жақындағанда, алмастырылатын NPA кодтарына дайындық үшін нөмірлеу жоспарында он цифрлы нөмір тағайындау міндетті болды. Барлық жергілікті нөмірлер енді жеті цифрлы болды, өйткені соңғы технологиялық шектеулер заманауи коммутациялық технологияға жол берді. Он цифрлы жергілікті нөмір тұжырымы пайда болды, себебі Нью-Йоркте қосымша код болды (917, 1992 жылы енгізілді), бірақ жеті цифрлы нөмір тағайындау әлі де қалыпты жағдай болып қалды.

2020 жылдан бастап қазіргі уақытқа дейін

2020 жылдың 16 шілдесінде FCC Ұлттық суицидтің алдын алу желісінің үш таңбалы телефон нөмірі ретінде 988 нөмірін белгілеу ережелерін қабылдады. Бұл 2021 жылдың 24 қазанына дейін 82 аймақтық кодты міндетті түрде он таңбалы нөмірді теруге көшуге мәжбүр етті, себебі олар бұрыннан 988 нөмірін абоненттік станция коды ретінде пайдаланған. Сол себепті, Канададағы қалған бір кодты аймақтардың көп бөлігінде 2023 жылдың 31 мамырына дейін ұқсас көшулер жоспарланған, бұл сол елде 9 8 8 қызметін іске қосумен байланысты.