Кіріспе

Кез келген екі атомнан тұратын молекула.

Диатомдық молекулалар – бір немесе әртүрлі химиялық элементтердің тек екі атомынан тұратын молекулалар. Егер диатомдық молекула сутек (H₂) немесе оттегі (O₂) сияқты бір элементтің екі атомынан құралса, онда ол гомоядролық деп аталады. Әйтпесе, егер диатомдық молекула екі түрлі атомнан құралса, мысалы, көміртек оксиді (CO) немесе азот оксиді (NO), молекула гетероядролық деп аталады. Гомоядролық диатомдық молекуладағы байланыс полярлы емес. Стандартты температура мен қысымда (СТП) (немесе 1 бар және 25 °C типтік зертханалық жағдайларда) тұрақты гомоядролық диатомдық молекулаларды құрайтын жалғыз химиялық элементтер – сутек (H₂), азот (N₂), оттегі (O₂), фтор (F₂) және хлор (Cl₂) газдары, сондай-ақ сұйық бром (Br₂). Асыл газдар (гелий, неон, аргон, криптон, ксенон және радон) да СТП-де газдар болып табылады, бірақ олар моноатомды. Гомоядролық диатомдық газдар мен асыл газдар оларды химиялық қосылыстар болып табылатын басқа газдардан ажырату үшін «элементтік газдар» немесе «молекулалық газдар» деп аталады. Біршама жоғары температурада галогендер бром (Br₂) және йод (I₂) да диатомдық газдар түзеді. Астатин мен теннессиннен басқа барлық галогендер екі атомды молекулалар ретінде байқалды, олардың қасиеттері белгісіз. Басқа элементтер буланған кезде екі атомды молекулалар түзеді, бірақ бұл диатомдық түрлер суытылған кезде қайта полимерленеді. Элементтік фосфорды қыздыру («жарылу») дифосфорды (P₂) береді. Күкірт буы негізінен дисульф (S₂) болып табылады. Дилитий (Li₂) және динатрий (Na₂) газ фазасында белгілі. Дитунгстен (W₂) және димолибден (Mo₂) газ фазасында алты еселік байланыстармен түзіледі. Дирубидий (Rb₂) – екі атомды.

Гетероядролық молекулалар

Қалған барлық диатомдық молекулалар екі түрлі элементтен тұратын химиялық қосылыстар болып табылады. Көптеген элементтер температура мен қысымға байланысты әртүрлі ядролы диатомдық молекулалар құруға қабілетті. Мысалы, көміртек монооксиді (CO), азот оксиді (NO) және хлорсутек (HCl) газдары. Көптеген 1:1 екілік қосылыстар бөлме температурасында полимерлі болғандықтан, әдетте диатомдық деп есептелмейді, бірақ олар буланғанда диатомдық молекулалар түзеді, мысалы, газ тәрізді MgO, SiO және тағы да басқалары.

Пайда болуы

Жердің ортасында, зертханада және жұлдыздық кеңістікте жүздеген екіатомды молекулалар анықталды. Жер атмосферасының шамамен 99%-ы екі түрлі екіатомды молекуладан тұрады: азот (78%) және оттегі (21%). Жер атмосферасындағы сутегінің (H2) табиғи мөлшері миллионнан бір бөліктен аспайды, бірақ H2 – ғаламдағы ең көп таралған екіатомды молекула. Жұлдыздық кеңістікте сутегі атомдары басым.

Молекулалық геометрия

Барлық екі атомды молекулалар сызықты және бір ғана параметрмен сипатталады – екі атом арасындағы байланыс ұзындығы немесе қашықтығы. Екі атомды азот үш байланыстан тұрады, екі атомды оттегі екі байланыстан тұрады, ал екі атомды сутек, фтор, хлор, йод және бромның барлығы бір байланыстан тұрады.

Тарихи маңызы

Диатомдық элементтер 19-шы ғасырда элемент, атом және молекула түсініктерін анықтауда маңызды рөл атқарды, себебі сутек, оттегі және азот сияқты ең көп таралған элементтердің кейбіреулері диатомдық молекулалар түрінде кездеседі. Джон Далтонның бастапқы атомдық гипотезасы барлық элементтер моноатомдық және қосылыстардағы атомдар бір-біріне қатысты ең қарапайым атомдық қатынастарға ие болады деп есептеді. Мысалы, Далтон судың формуласын HO деп қарастырды, бұл ретте оттегінің атомдық салмағын сутегінен сегіз есе ауыр деп есептеді, қазіргі шамамен 16-ға қарағанда. Соның салдарынан, атомдық салмақтар мен молекулалық формулалар бойынша шатасу шамамен жарты ғасырға созылды. 1805 жылы Гей-Луссак пен фон Гумбольдт судың екі көлем сутегі мен бір көлем оттегіден тұратынын көрсетті, ал 1811 жылға қарай Амедео Авогадро судың құрамын дұрыс түсіндірді, бұл қазір Авогадро заңы деп аталады және диатомдық элементтік молекулалар туралы болжамға негізделген. Алайда, бұл нәтижелер 1860 жылға дейін көбінесе назардан тыс қалды, себебі бір элементтің атомдарының сол элементтің басқа атомдарына химиялық тартымдылығы болмайды деген сенім болды, сондай-ақ, Авогадро заңына кейінірек ғана түсіндірілген көзге көрінетін ерекшеліктер де болды. 1860 жылы Карлсруэде өткен атомдық салмақтар жөніндегі конгресте Канниццаро Авогадроның идеяларын жаңартып, оларды қазіргі заманғы мәндермен сәйкес келетін атомдық салмақтардың дәйекті тізімін жасау үшін пайдаланды. Бұл салмақтар Дмитрий Менделеев пен Лотар Майердің периодтық заңды ашуының маңызды алғышарты болды.

Эксикацияланған электрондық күйлер

Диатомдық молекулалар әдетте ең төменгі немесе негізгі күйде болады, бұл күй ретінде де белгілі. Энергиялық электрондармен бомбаланғанда диатомдық молекулалардан тұратын газдың кейбір молекулалары жоғары электрондық күйлерге өтеді, мысалы, табиғи полярлық шамыларда, жоғары биіктіктегі ядролық жарылыстарда және ракетамен тасымалданатын электрондық қару эксперименттерінде осылай болады. Бұл потенциалдар бірнеше тербеліс әсерлерін ескергендіктен, энергия деңгейлерін дәлірек анықтайды. Тарихқа келсек, кванттық механиканы қолданып диатомдық молекулаларды алғаш зерттеген Люси Менсинг болды, бұл 1926 жылы жасалды.

Ротациялық және тербеліс энергиясының арақашықтығын салыстыру

Дірілдеу энергия деңгейлері арасындағы аралық және типтік спектроскопиялық ауысудың энергиясы, айналу энергия деңгейлері арасындағы типтік ауысудан шамамен 100 есе артық.

Құс ішектері

Диатомдық молекуланың жақсы кванттық сандары мен айналу энергия деңгейлерінің жақсы жуықтамаларын Хунд жағдайларын қолданып молекуланы модельдеу арқылы алуға болады.

Мемоника

"Бринклхоф", "Хонклбриф", "Хоберфинкл" және "Хофбринкл" деп аталатын еске түсіру құралдары (мнемоникалар) диатомдық элементтер тізімін жаттауға көмектеседі. Ағылшын тілінде сөйлейтін адамдар үшін тағы бір әдіс – "Never Have Fear of Ice Cold Beer" ("Мұз суық сырадан қорқудың қажеті жоқ") деген сөйлемді азот, сутек, фтор, оттегі, йод, хлор және бромды білдіру үшін пайдалану.