Кинг Конг Банди: Американ күресушісінің өмірі мен мансабы
King Kong Bundy
Крис Паллис (1955-2019) – американдық рестлер. WWF-тағы мансабы, алғашқы жеңісі, "Chris Cannon" есімімен өнер көрсетуі туралы ақпарат. Рестлинг тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық кәсіби күрескер (1955–2019)
American professional wrestler (1955 2019)
Ерте өмір
Кристофер Алан Паллиз 1955 жылғы 7 қарашада Нью-Джерси штатының Вудбери қаласында теміржол жүктәрін тасымалдау агенті Дональд Паллиз бен дүкен қызметкері Маргрет (Маккарти) Паллизтің отбасында дүниеге келді. Оның екі әпкесі мен үш інісі болған. Оның алғашқы жеңісі 1981 жылғы 10 шілдеде WWF-де Стронг Кобаяшиға қарсы болды. Карьерасының басында ол "Крис Кэннон" есімін де қолданды. Ол фон Эрихтер отбасы тарапынан "Биг Дэдди Банди" (Ширли Крэбтридің "Биг Дэдди" лақабынан кейін) кейіпкері ретінде дамытылды, ол арқан белбеуі бар көк джинсы киеді, бірақ фон Эрихтермен болған даудан кейін жаман кейіпкерге айналды. Оны "Плейбой" Гэри Харт жалдап, "Кинг Конг Банди" ретінде қайта таныстырды, оның лақабының "Биг Дэдди" бөлігі кинодағы Кинг Конг атты алып жануардың атымен ауыстырылды. Ол өзгергенінің белгісі ретінде алғаш рет қара сингалет киді. Ол бәсекелеспен болған қақтығыс кезінде шашын жоғалтып, өзінің ерекше келбетін қалыптастырды. Банди Фриц фон Эрихтің 1982 жылы Техас стадионында өткен зейнеткерлік көрсетіліміндегі Фриц фон Эрихтің соңғы жекпе-жегіндегі қарсыласы болды. Ол Америка Күресі Ассоциациясы және Ұлттық Күресі Альянсы сияқты түрлі ареналарда да сынға түсті. Сондай-ақ, ол қарсыласын жеңген кезде, әдеттегі үш есепке қарағанда, пин үшін бес есеп талап етуге бейімділік танытты, бұл трюкті ол Mid South Wrestling үшін күрескен кезде бастады. Осы кезеңде Банди Мемфисте Рик Руд пен Джим Нейдартпен бірге Джерри Лоулер сияқты қарсыластарға қарсы жиі күресті.
Christopher Alan Pallies was born in Woodbury, New Jersey, on November 7, 1955, to Donald Pallies, a railroad freight agent, and Margret (McCarthy) Pallies, a department store clerk. He had two sisters and three brothers. His first victory was against Strong Kobayashi in WWF on July 10, 1981. In the early years of his career, he also used the name "Chris Cannon". He was developed by the Von Erich family as the babyface "Big Daddy Bundy" (after Shirley Crabtree's "Big Daddy" moniker), wearing blue jeans with a rope belt, but turned heel following a dispute with the Von Erich Family, and was recruited by "Playboy" Gary Hart and dramatically reintroduced as "King Kong Bundy", with the "Big Daddy" portion of his moniker replaced by the name of cinematic monster, King Kong, wearing the black singlet for the first time to signify his change. He lost his hair during the feud, adding to his signature look. Bundy was Fritz Von Erich's opponent for Fritz's 1982 retirement match at the Fritz Von Erich Retirement Show held at the Texas Stadium. He also competed in various territories such as the American Wrestling Association and National Wrestling Alliance. He also had a tendency to demand a five count (as opposed to the usual three count) for pinfalls whenever he dominated his opponent in a squash match, a gimmick he began while wrestling for Mid South Wrestling. During this time Bundy also wrestled in Memphis often teaming with Rick Rude and Jim Neidhart against opponents such as Jerry Lawler.
WWF Чемпионаты (19851986)
1985 жылдың басында New Japan Pro Wrestling / World Wrestling Federation бірлескен шоуларында бірнеше рет өнер көрсеткеннен кейін, Банди 1985 жылдың 16 наурызында WWF Championship Wrestling эфирінде Марио Манчиниді жеңіп, WWF-де ресми түрде дебют жасады. Алғаш рет оны Джимми Харт басқарды, ол бірден барлық қарсыластарына қарсы үстемдікпен жеңіске жетті. Банди қарсыласын ұстап тұрып, төрешіден бес санауды талап ету амалын қайтадан қолданды, бұл оның әлсіз қарсыласын қаншалықты қатты ұрып-сапқылағанын көрсету үшін жасалды. 2008 жылға дейін WrestleMania тарихындағы ең қысқа жекпе-жек осы болып қала берді, содан кейін Кейн WrestleMania XXIV-те Чаво Геррероді нағыз сегіз секундта жеңді. 1985 жылдың қыркүйегінде Харт Бандиді менеджер Боби Хинанға Адриан Адонис пен Жоғалған сілтеме (The Missing Link) үшін айырбастады. 1985 жылдың 23 қыркүйегінде Банди Мэдисон Сквер Гарденде Андре Гигантпен "Алмас шайқасы" деп аталған жекпе-жекке шықты. Андре жекпе-жекке үстемдік етті, бірақ Үлкен Джон Стэдд киім ауыстыратын бөлмеден Бандиге көмекке келгенде және Гигантқа шабуыл жасағанда, бұл дисквалификацияға әкеп соқты. Банди 1985 жылдың соңында Хоганды және WWF әлем чемпионатын нысанаға алды. Сенбілік кештің V бас шарасында Хоган керемет Муракоға қарсы күресте басымдық танытып тұрғанда, Банди (Хинанмен бірге) Хоганды тосқауылға түсіру үшін шапты. Мураконың көмегімен Банди Хоганға бірнеше рет қар көшкіні мен үлкен секіріс жасады, нәтижесінде Хоганның қабырғалары қатты көгерді. Банди Хоганнан матч талап етіп, оның өзінен қорқатынын мәлімдеді, осылайша олардың арасындағы қақтығысқа жол ашты. Хоган кек алуды талап етті және WrestleMania 2-нің бас шарасы ретінде WWF World Heavyweight Championship үшін болат тордағы жекпе-жекке келісім берді, бұл жарыстың Лос-Анджелес бөлігінде Хоган жеңіске жетті.
After making a few appearances on New Japan Pro Wrestling/World Wrestling Federation joint shows in early 1985, Bundy officially debuted in the WWF on the March 16, 1985 airing of WWF Championship Wrestling, defeating Mario Mancini. First managed by Jimmy Hart, he was immediately pushed with dominating victories over all of his opponents. Bundy also reprised his gimmick of demanding a five count from the referee while pinning an opponent, to show how badly he had beaten his hapless opponent. This remained the shortest match in WrestleMania history until 2008 when Kane defeated Chavo Guerrero Jr. in a legitimate eight seconds at WrestleMania XXIV. In September 1985, Hart traded Bundy to manager Bobby Heenan in exchange for Adrian Adonis and The Missing Link. On September 23, 1985, Bundy faced André the Giant at Madison Square Garden in a match billed as "the Colossal Jostle". André dominated the match, with the match ending after Big John Studd came from the locker rooms to Bundy's aid and attacked the Giant, causing a disqualification. Bundy also began targeting Hogan and the WWF World Championship in late 1985. At Saturday Night's Main Event V, Hogan was dominating challenger the Magnificent Muraco when Bundy (with Heenan in tow) ran to ambush Hogan. With Muraco's help, Bundy repeatedly gave Hogan avalanches and big splashes, which caused Hogan to severely bruise his ribs. Bundy demanded a match and claimed Hogan was afraid of him, setting up their feud. Hogan demanded revenge and agreed to a steel cage match for the WWF World Heavyweight Championship as the main event of WrestleMania 2 in the Los Angeles portion of the event, which Hogan won.
Түрлі қақтығыстар (1986-1988)
Кейінірек 1986 жылы Банди Стэддпен командалық өнерлесін қайта жаңғыртты және The Machines – Билл Иди мен Блэкджек Муллиганға қарсы күресті, олар маска киіп (тиісінше Супер Машина және Үлкен Машина ретінде) шығатын. Көбінесе оларға Андре Гигант (Гигант Машина ретінде) қосылатын. Сюжет бойынша Банди мен Стэдд, Хинанмен бірге, Гигант Машинаның маскалы Андре Гигант екенін және бұрынғы бір шараға келмегендігі үшін дисквалификациядан құтылу үшін маска мен жаңа есіммен шығып жатқанын мәлімдеді. Бірақ олардың ешқайсысы Андре мен Гигант Машинаның бір адам екенін дәлелдемеді. Ақырында, Банди мен Стэдд Хинанмен бірге Машиналарға қарсы алты адамнан тұратын командалық матчтарда (әдетте, Үлкен және Супер; Андренің денсаулығы нашарлағандықтан, осы уақытта Гигант Машина сирек көрінетін, көбінесе Капитан Лу Альбано немесе басқа да танымал күрескерлер – көбінесе Хоган, Родди Пайпер және басқалар Машиналармен бірге шығатын) өнер көрсетті. Банди мен Стэдд көбінесе жеңіліске ұшырады, бірақ Мэдисон Сквер Гардендегі Машиналардың Супер Биг нұсқасымен өткен соңғы жекпе-жегінде жеңіске жетті. 1986 жылдың екінші жартысында Банди мен Стэдд Британдық Булдогтарға қарсы WWF командалық чемпионатына таласты, бірақ сәтсіз аяқтады, көбінесе дисквалификацияға ұшырады. Стэдд Машиналармен өткен соңғы жекпе-жегінен кейін көп ұзамай WWF-тен кетіп қалды, ал Банди жекелей күреске қайта оралды. WrestleMania III-де Банди алты адамнан тұратын командалық жекпе-жекке қатысты, кішкентай күрескерлер Литтл Токио мен Лорд Литтлбрукпен бірге Hillbilly Jim, Haiti Kid және Little Beaver-ге қарсы шықты. Матч барысында Бивердің мазалауынан кейін Банди оны қатты лақтырып, үлкен шынтақпен соқты, нәтижесінде оның командасы дисквалификацияға ұшырады және оның өзінің серіктері оған қарсы шықты. 1987 жылғы 4 қыркүйекте өткен "King of the Ring" турнирінде Банди турнирдің финалына өтті, бірақ Рэнди Савиджтен жеңілді. 1987 жылдың қарашасында Банди "Saturday Night's Main Event XIII" эпизодында Халк Хоганды есептен шығару арқылы жеңді, бірақ келесі эпизодта Хоганға реваншпен жеңілді. Бұл матч төрешінің Хоган мен Бандидің арасындағы қақтығыста кездейсоқ жарақат алғандығымен және Банди рингтен кеткеннен кейін Андре Гиганттың Хоганға жасаған шабуылымен есімдеріне ішкенді. WWF-тің телешоуларында енді көрінбесе де, Банди 1988 жылдың басында үй шоуларында күресуді жалғастырды (көбінесе Бам Бам Бигелоудан жеңілді); WWF-тегі алғашқы кезеңіндегі соңғы жекпе-жегі 1988 жылдың ақпан айында Мэдисон Сквер Гардендегі теледидардағы матч болды, онда ол Бутч Ридпен бірге Дон Мурако мен The Ultimate Warrior-ға қарсы жеңілді.
Later in 1986, Bundy reformed his tag team partnership with Studd and began a feud with The Machines, Bill Eadie and Blackjack Mulligan wrestling under masks (as the Super Machine and Big Machine, respectively) and often joined by Andre the Giant (as the Giant Machine). The storyline was that Bundy and Studd, along with Heenan, claimed that the Giant Machine was a masked Andre the Giant, and was competing under the mask and alias to circumvent an earlier suspension (due to no showing for an event), but none of them ever proved that Andre and the Giant Machine were one and the same. Eventually, Bundy and Studd began teaming up with Heenan in a series of six man tag team matches against the Machines (usually, Big and Super; as Andre's health was starting to deteriorate at this time, the Giant Machine made occasional appearances, but more often than not, it was either Captain Lou Albano or a number of popular faces—often, Hogan, Roddy Piper and others—who teamed with the other Machines). Bundy and Studd were regularly beaten, but won their last match over the Super Big version of the Machines at Madison Square Garden. Also in the latter half of 1986, Bundy and Studd received shots at the WWF Tag Team Championship against The British Bulldogs, but were unsuccessful, often losing by disqualification. Studd left the WWF shortly after their last match with the Machines, and Bundy went back to singles competition. At WrestleMania III, Bundy was involved in a mixed six man tag team match, teaming up with midget wrestlers Little Tokyo and Lord Littlebrook against Hillbilly Jim, the Haiti Kid and Little Beaver. During the match, after being pestered by Beaver, Bundy body slammed him and delivered a big elbow, causing his team's disqualification and his own tag partners to turn against him. At the 1987 King of the Ring on September 4, Bundy made it to the finals of the King of the Ring tournament, where he was defeated by Randy Savage. In November 1987, Bundy defeated Hulk Hogan via a count out on an episode of Saturday Night's Main Event XIII, but lost to Hogan in a rematch on the next episode of the series; the match was best known for the referee becoming legitimately injured when he was accidentally caught between Hogan and a charging Bundy, and Andre the Giant's post match attack of Hogan shortly after Bundy left ringside. Although no longer appearing on the WWF's syndicated TV shows, Bundy continued to wrestle house shows in early 1988 (often losing to Bam Bam Bigelow); his last match during his initial WWF run was a televised match at Madison Square Garden in February 1988, teaming up with Butch Reed in a loss to Don Muraco and The Ultimate Warrior.
Жартылай зейнетке шығу (1988-1994)
1988 жылы WWF-тен кеткен соң Банди жартылай зейнеткерлікке шықты, тек бірнеше кездесуде ғана қатысты. 1993 жылы ол Eastern Championship Wrestling-тің алғашқы «Қарашада есте қалатын» супершоуының басты төбелесiнде Терри Фанктің құпия жұптық серігі ретінде Road Warrior Hawk және Сабуға қарсы жеңіліске ұшырады. 1994 жылдың 13 мамырында Банди NWA New Jersey-де Папа Шангоны жеңді. 1994 жылдың жазында ол United States Wrestling Association үшін бірнеше рет өнер көрсетті, сондай-ақ 1994 жылы WWA-да "Достық" Фрэнк Финнеганмен де қарым-қатынаста болды.
After leaving the WWF in 1988, Bundy went into semi retirement, wrestling only a handful of matches. In 1993, he wrestled in the main event of Eastern Championship Wrestling's inaugural November to Remember supercard, appearing as the mystery tag team partner of Terry Funk in a losing effort against Road Warrior Hawk and Sabu. On May 13, 1994, Bundy defeated Papa Shango at NWA New Jersey. In the summer of 1994, he made a couple of appearances for United States Wrestling Association and also feuded with "Friendly" Frank Finnegan in the WWA in 1994.
WWF-ке қайта оралу (19941995)
Банди 1994 жылдың күзінде Тед ДиБиазедің "Миллион доллар корпорациясы" тобының мүшесі ретінде WWF-ке қайта оралды. Survivor Series турнирінде ол "Million Dollar Team" мүшесі Бам Бам Бигелоумен бірге Лекс Люгердің "Guts and Glory" командасына қарсы өткен жекпе-жектен жеңіспен шықты. Банди WrestleMania XI-де WrestleMania турниріне оралды, бірақ ол Undertaker-ге еңсеге тіреді. Кейін Банди 1995 жылдың қазан айында, Камамен бірге Бам Бам Бигелоу мен Генри О. Годвиннға WWF Superstars of Wrestling бағдарламасы үшін өткен қосымша жекпе-жектен жеңілгеннен кейін босатылды.
Bundy returned to the WWF in the fall of 1994 as a member of Ted DiBiase's stable, The Million Dollar Corporation. He had a successful pay per view return at the Survivor Series, when he and fellow "Million Dollar Team" member Bam Bam Bigelow survived a match against Lex Luger's "Guts and Glory" team. Bundy made his return to WrestleMania at WrestleMania XI, where he was defeated by the Undertaker, Bundy was later pushed down the card before being released in October 1995 after teaming with Kama losing to Bam Bam Bigelow and Henry O. Godwinn for a dark match for WWF Superstars of Wrestling.
Карьерасының соңғы кезеңдері (1995-2007)
1995 жылдың соңында WWF-тен кеткеннен кейін Банди "Балалы үйленгендер" сериалында екі рет қонақ ретінде және бір эпизодтағы шағын рөлде ойнады, себебі сериалдың авторлары оған құрмет көрсету үшін басты кейіпкерлерді "Банди" деп атаған. 1987 жылы ол Пегги Бандидің інісі Ирвин рөлін ойнады. 1995 жылы ол тағы да Кинг Конг Банди кейіпкері ретінде пайда болып, Бадқа күресудің негіздерін үйретті. 1988 жылы ол Ричард Прайордың "Көшіп жатқандар" фильмінде Горго рөлінде ойнады, ол бұрын сотталған, бейкүндеу және жауапсыз көшіншілер тобының бір бөлігі болды. 1996 жылы ол "Мырза ғалым" сериалының бір эпизодында өзін-өзі сомдады. Ол бельгиялық "Belgian Asociality" тобының 2009 жылғы "Kabaal" альбомының обложкасында бейнеленген. 2008 жылдың 24 сәуірінде ол норвегиялық "Алтын гол!" телешоуына қатысты. Банди 2011 жылы "Панда синдикатымен күрес" тәуелсіз фильмінде Отто Белмар рөлін де ойнады. Палли де стендап-комедиямен айналысуға тырысты. Ол Sea Isle City-дегі Coffee Dot Comedy сияқты түрлі комедиялық клубтарда жиі өнер көрсетті.
After leaving the WWF in late 1995, Bundy had two guest spots and one bit part on Married with Children, as the creators had named the lead characters "Bundy" as an homage to him. In 1987, he played Uncle Irwin, the brother of Peggy Bundy. In 1995, he appeared again as the King Kong Bundy character, teaching Bud how to wrestle. In 1988, he appeared in the Richard Pryor film Moving as Gorgo, part of a trio of ex cons who are insolent and careless movers. In 1996, he appeared on an episode of Weird Science as himself. He is on the cover of Belgian band Belgian Asociality's 2009 album Kabaal. On April 24, 2008, he was on a Norwegian TV show called Golden GOAL!. Bundy also starred as Otto Belmar in the 2011 independent film Fight the Panda Syndicate. Pallies would also trie a career in stand up comedy. He would perform regularly at various comedy clubs such as the Coffee Dot Comedy in Sea Isle City.
Жеке өмір
Палли бұрын үйленген және оның Дэвид есімді ұлы болған, оны Палли өз баласы сияқты тәрбиелеген. Палли мысықтарды жақсы көретін, қайтыс болған кезде шамамен 10 мысығы болған. 2016 жылдың шілдесінде Палли WWE-ге қарсы арызға қосылды, онда күресшілер "ұзақ мерзімді неврологиялық жарақаттар" алғанын және компания оларға "тұрақты түрде көмек көрсетпегенін", сондай-ақ "жарақаттардың сипаты мен ауқымын адастап, жасырғанын" айтқан. Арызды WWE-ге қарсы бірнеше іске қатысқан адвокат Константин Кирос қарады. 2018 жылдың қыркүйегінде АҚШ округтік судьясы Ванесса Линн Брайант бұл істі қараудан бас тартты. Bleacher Report журналисі Энтони Манго Палли мен WWE арасындағы қарым-қатынастың жылдар бойына шиеленіскенін және оның арызға қатысуы компанияның оны Даңқ залына енгізуіне бөгет болғанын жазды.
Pallies was previously married and had a son named David that Pallies raised as his own. Pallies was fond of cats and had "about 10" at the time of his death. In July 2016, Pallies joined a class action lawsuit filed against WWE which alleged that wrestlers incurred "long term neurological injuries" and that the company "routinely failed to care" for them and "fraudulently misrepresented and concealed" the nature and extent of those injuries. The suit was litigated by attorney Konstantine Kyros, who has been involved in a number of other lawsuits against WWE. The case was dismissed by US District Judge Vanessa Lynne Bryant in September 2018. Anthony Mango of Bleacher Report wrote that Pallies had a strained relationship with WWE over the years and his involvement in the lawsuit likely prevented the company from inducting him into their Hall of Fame.
Өлім
2019 жылдың 4 наурызында Паллис 63 жасында Нью-Джерси штатының Глассборо қаласындағы үйінде қант диабетінің салдарынан қайтыс болды.
On March 4, 2019, Pallies died from complications of diabetes at his home in Glassboro, New Jersey, at the age of 63.