Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бұрынғы ойын-сауық паркі Бруклинде, Нью-Йорк.
Former amusement park in Brooklyn, New York
Луна паркі – 1903 жылдан 1944 жылға дейін Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданындағы Кони-Айленд ауданында жұмыс істеген ойын-сауық паркі. Парк оңтүстік жағынан Surf Avenue, шығыс жағынан West 8th Street, солтүстік жағынан Neptune Avenue және батыс жағынан West 12th Street көшелерімен шектелген жерде орналасқан. Луна паркі 1895-1902 жылдар аралығында жұмыс істеген, оның орнында шағын Теңіз арыстандары паркі орналасқан. Бұл Кони-Айлендте салынған үш түпнұсқа, өте үлкен, танымал парктердің екіншісі болды; қалғандары – Стиплечез паркі (1897, Джордж С. Тилиу) және Дримленд (1904, Уильям Х. Рейнольдс). Кони-Айлендтің 20 ғасырдың басындағы өркендеу кезеңінде үш ойын-сауық паркі бір-бірімен және көптеген жеке ойын-сауық орындарымен бәсекелесті. Луна паркінің негізін қалаушылары Фредерик Томпсон және Элмер "Скип" Данди 1901 жылғы Панамерикандық көрменің кезінде үлкен сұранысқа ие болған «Айға саяхат» атты аттракционын жасады, ол 1902 жылы Стиплечез паркінде де жұмыс істеді. Луна паркі 1903 жылдың 16 мамырында ашылды және Данди 1907 жылы қайтыс болғанға дейін өте табысты болды. Томпсон 1912 жылға дейін паркті жеке басқарды, содан кейін оның жалға алу шарты тоқтатылды. Luna Amusement Company 1911 жылдан 1939 жылға дейін парктің иесі болды; Ұлы депрессия кезінде кредиторлар Луна паркін екі рет иеліктен шығарды. 1940 жылы парк синдикатқа жалға берілді және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жұмысын жалғастырды. Парк иелері жылдар бойына үнемі жаңа аттракциондар мен шоуларды қосып отырды. Парктің батыс жартысы 1944 жылдың тамызында өрттен қирады және қайта ашылмады, ал шығыс жартысы 1944 жылдың қыркүйегінде жабылды. 1944 жылдан кейін Surf Avenue-дегі кейбір аттракциондар жұмыс істей берсе де, көп бөлігі бірнеше жыл бойы жабық қалды. 1958 және 1962 жылдар аралығында бұл аймақ Луна Парк Тұрғын үйлері ретінде қайта жаңартылды. 2010 жылы жақын жерде Луна паркі деп аталатын жаңа ойын-сауық паркі ашылды, бірақ ол 1903 жылғы паркпен ешқандай байланысы жоқ.
Luna Park was an amusement park that operated in the Coney Island neighborhood of Brooklyn in New York City, United States, from 1903 to 1944. The park was located on a site bounded by Surf Avenue to the south, West 8th Street to the east, Neptune Avenue to the north, and West 12th Street to the west. Luna Park was located partly on the grounds of the small park it replaced, Sea Lion Park, which operated between 1895 and 1902. It was the second of the three original, very large, iconic parks built on Coney Island; the others were Steeplechase Park (1897, by George C. Tilyou) and Dreamland (1904, by William H. Reynolds). At Coney Island's peak in the middle of the 20th century's first decade, the three amusement parks competed with each other and with many independent amusements. Luna Park's co founders Frederic Thompson and Elmer "Skip" Dundy had created the "A Trip To The Moon" ride, which had been highly popular during the 1901 Pan American Exposition, and operated at Steeplechase Park in 1902. Luna Park opened on May 16, 1903, and was highly profitable until Dundy died in 1907. Thompson operated the park alone until 1912, when his lease was canceled. The Luna Amusement Company owned the park from 1911 to 1939; during the Great Depression, creditors foreclosed on Luna Park twice. The park was leased to a syndicate in 1940 and continued to operate during World War II. Over the years, the park's owners constantly added new attractions and shows. The park's western half was destroyed by a fire in August 1944 and never reopened, while the eastern half closed in September 1944. Although some rides on Surf Avenue continued to operate after 1944, much of the site remained closed for several years; the area was redeveloped as the Luna Park Houses between 1958 and 1962. Though another amusement park named Luna Park opened nearby in 2010, it has no connection to the 1903 park.
Даму
1880 жылдан бастап Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Кони-Айленд АҚШ-тағы ең ірі ойын-сауық орны болды, және оған жыл сайын бірнеше миллион адам келіп тұратын. Теңіз арыстандары паркі 1895 жылы ашылды және Кони-Айлендте кіру үшін төлем қабылдайтын алғашқы ойын-сауық аймағы болды; осының нәтижесінде 1897 жылы Джордж С. Тилиудың Стиплечез паркі салынды, ол ауданның алғашқы ірі ойын-сауық паркі еді.
Between about 1880 and World War II, Coney Island was the largest amusement area in the United States, attracting several million visitors annually. Sea Lion Park opened in 1895 and was Coney Island's first amusement area to charge entry fees; this, in turn, spurred the construction of George C. Tilyou's Steeplechase Park in 1897, the neighborhood's first major amusement park.
Өмірбаян
1901 жылы Фредерик Томпсон және Элмер "Скип" Данди Нью-Йорк штатының Буффало қаласында өткен Панамерикандық көрменің аясында "Айға саяхат" деп аталатын өте табысты аттракцион жасады. Аттракционның басты бөлігі болған, қанаттарын қағып ұшатын фантастикалық "әуе кемесі" латын тілінде "луна", яғни "ай" деп аталды. Джордж С. Тилиу Томпсон мен Дандиді 1902 жылғы маусымда осы аттракционды Стиплечезге көшіруге шақырды. Алайда, сол маусымда жаңбыр көп болғандықтан аттракцион нашар жұмыс істеді. Томпсон мен Данди Тилиумен келіспеушілікке байланысты маусым соңында өздерінің ойын-сауық паркін құруға бел буды. Келісімнің шарты бойынша олар Фредерик Кистерден жерді жалға алды, сондай-ақ Батыс 12-ші көшедегі жерді 25 жылға жалға алды. "Теңіз арыстаны" паркінде бірнеше маңызды аттракцион болды, бірақ 1902 жылғы маусымда келушілердің аздығы және "Стиплечез" паркімен бәсекелестік Бойтонды ойын-сауық бизнесінен кетуге мәжбүр етті. Осының нәтижесінде олар Сурф даңғылының солтүстігінде және Нептун даңғылының оңтүстігінде, Батыс 8-ші және Батыс 12-ші көшелер арасындағы барлық жерге ие болды.
In 1901, Frederic Thompson and Elmer "Skip" Dundy created a wildly successful ride called "A Trip To The Moon" as part of the Pan American Exposition at Buffalo, New York. The name of the fanciful "airship" (complete with flapping wings) that was the main part of the ride was Luna, the Latin word for the moon. George C. Tilyou invited Thompson and Dundy to move their attraction to Steeplechase for the 1902 season. The ride performed poorly during that season, which was extremely rainy. Thompson and Dundy opted to establish their own amusement park at the end of the season following a disagreement with Tilyou. As part of the deal, they leased some land from Frederick Kister, and they also leased a strip of land on West 12th Street for 25 years. Sea Lion Park had several centerpiece rides, but low attendance during the 1902 season and competition with Steeplechase Park had prompted Boyton to leave the amusement park business. This gave them , all the land north of Surf Avenue and south of Neptune Avenue, between West 8th and West 12th Streets.
Құрылыс және ашылу
Дэнди жобаға капитал жинауға жауапты болған, ал Томпсон парктің жоспарлауы мен архитектурасы үшін жауапты болған. Бойтон сол маусымда сатып алған Топси атты піл, Теңіз арыстандары паркінің жануарлар бағына қосылды және ескі аттракциондардың бұзылуына қатысты. Қазан айында өткен шарада Топси Луна дирижаблін Стиплечейзден жаңа орнына тасымалдап жатқанда, оны басқарып тұрған Уильям Альт, пілді шанышқымен ұрып, содан кейін бос қалдырып, Сёрф-авеню бойымен қашуға жібергені үшін тәртіпсіздік жасады деген айыппен қамауға алынды. Ұйымдастырылған жарнамалық акция ретінде Томпсон мен Дэнди Топсині аспақ екенін және оқиғаға билет сататынын жариялады. Томпсон мен Дэнди Топсині тоқ соғу арқылы, содан кейін 1903 жылдың қаңтарында цианидпен өлтірді. Томпсон мен Дэнди гүл бақшасы, неміс ауылы және "Айға саяхат" аттракционы сияқты жаңа аттракциондар қосуды жоспарлады. Луна Парк 1903 жылдың 5 сәуірінде ресми түрде ашылды, тікелей эфирде көрсетілім өтті. Сол айда Лео Уайент және Джордж М. Фоули Томпсон мен Дэндиге үшінші тарапқа паркте темекі және алкогольдік сусындар сатуға рұқсат беретін концессия беруге қарсы сотқа шағымданып, тоқтатуға талап етті. Томпсон мен Дэнди парктегі бір орнында – неміс ауылында алкогольдік сусындар сатуды жоспарлады. Луна Парк 1903 жылдың 16 мамырында сағат 20:00-де шамдарын жақты. Парктің қақпалары бес минуттан кейін ашылды. Онда 39 түрлі шоу көрсетілді және бастапқыда 53 ғимарат болды. Паркке кіру құны он цент болды. Ең танымал аттракциондар үшін 25 центке дейін қосымша төлем қажет болды, бірақ паркте тегін шоулар да ұйымдастырылды. Оның бас менеджері Д. Смит Бруклин жылдам транзит компаниясымен (BRT) парк жұмыс істейтін уақытта Манхэттендегі Парк Роу терминалына тікелей экспресс пойыздарын іске қосуға келісті, пойыздар тікелей Луна Паркінің бас кіреберісінде тоқтады. Парк өте танымал болды, 1903 жылғы Тәуелсіздік күнінде 142 000 келуші тіркелді.
Dundy was in charge of raising capital for the project, while Thompson was responsible for the park's layout and architecture. Topsy the elephant, which Boyton had bought that season to add to the menagerie of animals at Sea Lion Park, was involved in demolishing some of the old rides. During an October event that involved Topsy hauling the airship Luna from Steeplechase to its new location, handler William Alt was arrested for disorderly conduct after assaulting the elephant with a pitchfork and then turning it loose to wander down Surf Avenue. In an organized publicity stunt, Thompson and Dundy announced they would hang Topsy and sell tickets to the event. Thompson and Dundy ultimately electrocuted Topsy, then killed her using cyanide, in January 1903. Thompson and Dundy planned to add new rides including a flower garden, a German village, and a Trip to the Moon attraction. Luna Park unofficially opened on April 5, 1903, with a live show. The same month, Leo Wyent and George M. Foley sued to prevent Thompson and Dundy from issuing a concession allowing a third party to sell cigars and alcoholic beverages at the park. Thompson and Dundy planned to sell alcoholic beverages at one location in the park, the German Village. Luna Park turned on its lights on May 16, 1903, at 8 p. m. The park's gates opened five minutes later It featured 39 shows and initially contained 53 buildings. Admission to the park was ten cents. An additional fee was required for some rides, ranging up to 25 cents for the most elaborate attractions, although the park also hosted free shows. Its general manager D. S. Smith had arranged for the Brooklyn Rapid Transit Company (BRT) to operate express trains directly to Park Row Terminal in Manhattan during the park's operating hours, terminating directly at Luna Park's main entrance; The park was extremely popular, recording 142,000 guests on Independence Day in 1903.
1900-жылдар
Луна паркінің сәттілігіне байланысты, Кони аралында келушілер үшін бәсекелестік күшейді. Бұрынғы штат сенаторы Уильям Х. Рейнольдс 1903 жылғы шілдеде Луна паркімен бәсекелесетін ипподром салу жоспарларын жариялады, ал Рейнольдс келесі жылы үшінші ірі саябақ – Dreamland ашты. Кони аралының 1900 жылдардың ортасындағы шарықталу кезеңінде Луна паркі, Dreamland және Steeplechase Park бір-бірімен және көптеген тәуелсіз ойын-сауықтармен бәсекелесті. Dreamland 1911 жылға дейін сақталды, содан кейін 20 ғасырдың басында Кони аралында жиі болатын өрттердің бірінен қирады. Томпсон мен Данди үнемі парктің көрікті жерлерін өзгертіп отырды. 1904 жылғы маусымға дайындалып, Томпсон мен Данди Луна паркін кеңейтіп, оның жалпы ауданын 1905,2 гектарға жеткізді. Кеңейтуге қосымша орындардың көшірмелері, жапон шай бағы және 250 000 долларлық Дели Дурбарының көшірмесі кірді. Орталық лагунаның айналасына екінші қабат салынды, бұл парктің сыйымдылығын 70 000 адамға арттырды. Кесслер бастапқыда учаскеге опция алды; ол 1904 жылдың қыркүйегінде өзінің опциясын пайдалануға шешім қабылдады. Сол кезде Луна паркіге екі миллион қонақ келді. 1905 жылғы маусымда Л.А. Томпсон (Фред Томпсонмен туыс емес) Луна паркіне «20 000 лига тереңдікте» аттракционын алмастырып, көрікті теміржол стиліндегі американдық таулар салды. Оған қоса екі сырғанау қосылды. Данди 1907 жылдың басында қайтыс болды, соның салдарынан Фред Томпсон Луна паркінің жалғыз операторы болды. «Бруклин Дэйли Игл» газеті Дандидің өлімі «Томпсон мырза үшін ауыр соққы болды» деп жазды. Дегенмен Томпсон паркті кеңейтуді жалғастырып, маусым аяқталғанда төрт піл мен 700 адамды жұмысқа алды. 1907 жылғы маусымда Томпсон «Океан толқыны» деп аталатын карусельді қосты; сонымен қатар ол баль залын және лагунаны кеңейтті, сондай-ақ кіреберісті жоғары көлік желілерінен алысқа жылжытты. Кони аралы 1900 жылдардың соңына қарай ең жоғары танымалдылыққа жетті. Паркте әр маусымда 2000-нан астам адам жұмыс істеді, ал жылына бес миллиондай қонақ келді. Парк алғашқы бес маусымда 31 миллион билет сатты, оның ішінде «Айға саяхат» та бар. Ол сонымен қатар жаңалықтарды ұсынып отырды, соның ішінде пілдерге міну (бұл актер Дуглас Фэрбенкс сияқты қонақтарды тартты). 1909 жылғы шілдеде Нью-Йорк Жоғарғы сотының судьясы Луна паркіне жексенбі күндері шоулар өткізуге рұқсат берді.
Because of the success of Luna Park, competition for visitors ramped up on Coney Island. Former state senator William H. Reynolds announced plans in July 1903 to build a hippodrome rivaling Luna Park, and Reynolds opened a third large scale park, Dreamland, the next year. At Coney Island's peak in the mid 1900s, Luna Park, Dreamland, and Steeplechase Park competed with each other and with many independent amusements. Dreamland survived until 1911,when it was destroyed in one of the many fires common on Coney Island during the early 20th century. Thompson and Dundy were constantly changing the park's attractions. Ahead of the 1904 season, Thompson and Dundy expanded Luna Park by , bringing its total area to The expansion included replicas of additional locales, a Japanese tea garden, and a $250,000 reproduction of the Delhi Durbar. A second deck was added around the central lagoon, increasing the park's capacity by 70,000. Kessler initially took an option on the site; he decided to exercise his option in September 1904. At the time, Luna Park had already accommodated two million guests. For the 1905 season, L. A. Thompson (who was not related to Fred Thompson) added a scenic railway style roller coaster to Luna Park, replacing the 20,000 Leagues Under the Sea attraction. in addition to two slides. Dundy died in early 1907, leaving Fred Thompson as the sole operator of Luna Park. The Brooklyn Daily Eagle said Dundy's death "was a severe blow to Mr. Thompson". Nonetheless, Thompson continued to add to the park, employing four elephants and 700 men during the off season. For the 1907 season, Thompson added a carousel called the Ocean Wave; in addition, he expanded the ballroom and lagoon, and he relocated the entrance away from the elevated train lines. Coney Island had reached its peak popularity by the late 1900s. The park employed over 2,000 people each season, and it accommodated five million guests a year. The park had sold 31 million tickets in its first five seasons, including Trip to the Moon. and he also continued to offer novelties, including elephant rides (which attracted guests such as actor Douglas Fairbanks). a New York Supreme Court justice granted an injunction in July 1909, allowing Luna Park to host shows on Sundays.
1910-шы жылдар
1910 жылдың қазанында Нью-Йорк штатының банк департаменті Томсон мен Данди фирмасы банкрот болғандықтан Луна-паркті сатуға жібергісі келді. Алайда, парктің адвокаттары фирманың енді Луна-паркті басқара алмайтынын мәлімдеді. Нью-Йорк жоғарғы сотының судьясы паркті басқарушы тағайындаудан бас тартты. 1911 жылғы маусымда Томсон «Майннің батуы» және «Мәйміл музыкалық залы» сияқты жаңа аттракциондар мен шоуларды қосты. Шамамен сол жылы Барон Коллиер басқаратын «Луна» ойын-сауық компаниясы парктің иелігіне өтті. Томсон Луна-паркті 1912 жылдың наурызына дейін басқарды, содан кейін «Си Бич Лэнд» компаниясы мен Чарльз С. Овертон Томсонды шығарып жіберуге тырысты; шығару келесі айда аяқталды. 1912 жылғы маусымда жаңа операторлар «Кисс Вальс» және «Түркия серуені» сияқты аттракциондар қосты. Томсон 1913 жылы Сан-Францискоға кетті, ал Оскар Жерни жаңа бас менеджер болып тағайындалды және 1917 жылдың соңына дейін Луна-паркте жұмыс істеді. 1913 жылғы маусымда жаңа оператор «От пен қылыш» сияқты әртүрлі аттракциондар мен шоуларды, сондай-ақ екі механикалық аттракционды қосты. Келесі маусымда операторлар би павильонын және суға секіру алаңын сияқты көптеген жаңа көрікті орындарды қосты. Би павильоны соншалықты танымал болды, 1915 жылғы маусымға дейін екінші қабат салынды, сонымен қатар парк сол маусымда фильмдер көрсетуге кірісті. 1915 жылғы маусымда парк басшылары араб, египеттік және түрік ауыл тұрғындарынан тұратын «Шығыс ауылы» мен кішкентай адамдардан тұратын «ергежейлілер ауылы» ашты. Сонымен қатар, парк басшылары айналмалы жолға ұқсайтын үлкен металл құрылысы – «Вертушканы» орнатты. 1917 жылдың тамызында жоғары сырғыш пен есек аттары өртенді, ал 1918 жылдың наурызында таулы ландшафтқа арналған декорациялар өртенді. Бірінші өрттен кейін жоғары сырғыш пен есек аттары қайта салынды. Келесі жылы Луна-парк соғыс тақырыбындағы тағы да көптеген аттракциондар қосты және Генри Миллер парктің бас менеджері болып тағайындалды. Парк сондай-ақ «Darktown Follies» және «Me Lo Die саяхаты» сияқты шоуларды, сондай-ақ «Frolic», «Over the Top» (Виргиния серуенінің нұсқасы), «Танктер» және «Treat 'em Rough» сияқты аттракциондарды қосты. Парк сонымен қатар кішкентай шошқалардың суға түсуі сияқты жаңалықтарды қосты. 1920 жылдардың басындағы парктің шоуларына Қытайдың жұлдызды фонтандары, маймыл оркестрі, билейтін понилер және үйретілген барыстар кірді. 1923 жылға қарай паркте 100-ден астам аттракцион, соның ішінде тоғыз театр және 23 аттракцион болды. Сол жылы Ригельман жағажайының ашылуы Луна-паркке келушілердің ағынын арттырды. 1924 жылы Артур Джарвис парктің бас менеджері болып тағайындалды. Сонымен қатар, жаңа аттракциондарға қызмет ету үшін Луна-паркке екі кіреберіс салынды. Джарвис көп ұзамай карусельді ауыстырып, «Custer Cars», «Skooter» және «Tumblebug» аттракциондарын орнату сияқты тағы да өзгерістер енгізді. 1926 жылғы маусымда хула билері мен «Чарльстон шатосы» сияқты шоулар қосылды, содан кейін парк кеңейтілді. Сонымен қатар, 1926 жылы паркте тұзды сулы жүзу бассейні салынды. Парктің көп жылдық ойын-сауық менеджері Герберт Эванс 1928 жылы қайта жұмысқа алынды және бірден Луна-паркте қосымша аттракциондар салу жоспарларын жариялады. Эванс парктің кіру ақысын төмендетуді, бірнеше шоуларды Surf Avenue-ға көшіруді, күніне төрт тегін шоу өткізуді және аз пайдаланылатын спорт алаңын тұраққа айналдыруды жоспарлаған. Парк 1929 жылғы маусымға дайындық үшін 250 000 доллар жұмсады, соның ішінде «Халықтар алаңы» сияқты аттракциондар орнатты.
By October 1910, the New York State Banking Department wanted to place Luna Park into receivership because the firm of Thompson and Dundy had gone bankrupt. However, the park's lawyers contended that the firm was no longer in control of Luna Park. A New York Supreme Court justice ultimately declined to appoint a receiver for the park. For the 1911 season, Thompson added attractions and shows such as Sinking of the Maine and the Monkey Music Hall. The Luna Amusement Company, headed by Barron Collier, took over the park about the same year. Thompson ran Luna Park until March 1912, when the Sea Beach Land Company and Charles C. Overton moved to evict Thompson; the eviction was finalized the next month. For the 1912 season, the new operators added attractions such as the Kiss Waltz and the Turkey Trot. Thompson left for San Francisco in 1913, and Oscar Jurney was appointed as the new general manager, working at Luna Park until the end of 1917. For the 1913 season, the new operator added various attractions, including a show called Fire and Sword, as well as two mechanical rides. The following season, the operators added a dancing pavilion and numerous other attractions such as a diving tank. The dance pavilion was so popular that a second level was constructed prior to the 1915 season, and the park began screening movies the same season. Also during the 1915 season, the park's managers added an "Oriental Village", featuring Arab, Egyptian, and Turkish villagers, and a "village of midgets", featuring little people. In addition, the park's managers installed the Top, a massive steel structure that was designed to resemble a spinning top. The toboggan and burro rides were destroyed in a fire in August 1917, and a set for a mountain range burned down in March 1918. As a result of the first fire, the toboggan and burro rides were rebuilt. The next year, Luna Park installed more war related attractions, and Henry Miller was appointed as the park's general manager. The park also added shows such as the Darktown Follies and A Trip to Me Lo Die, as well as attractions including the Frolic, Over the Top (a variant of the Virginia Reel), the Tanks, and Treat 'em Rough. The park also added novelties such as the Pig Slide, a Shoot the Chute style attraction that featured small pigs rather than people. The park's shows during the early 1920s included China's Fairy Fountains, a monkey orchestra, dancing ponies, and trained leopards. By 1923, the park had over 100 attractions, including nine theaters and 23 rides. The opening of the Riegelmann Boardwalk, the same year, caused patronage at Luna Park to increase. Arthur Jarvis was appointed as the park's general manager in 1924. In addition, two entrances to Luna Park were constructed to serve the new attractions. Jarvis soon made further changes, including replacing the carousel and installing the Custer Cars, Skooter, and Tumblebug rides. Shows such as hula performances and the Charleston Chateau were added during the 1926 season, at which point the park was expanded to In addition, the park added a saltwater swimming pool in 1926. Herbert Evans, the park's longtime amusement manager, was rehired in 1928 and immediately announced plans for additional rides at Luna Park. Evans indicated that he would reduce the park's admission fees, relocate several shows to Surf Avenue, give four free admission shows per day, and replace the underused athletic field with a parking lot. The park spent $250,000 on improvements ahead of the 1929 season, installing attractions such as a court of nations.
1930 жылдар
1930 жылғы маусымға дейін Луна Парктің басшылары Ричард Э. Бердтің Антарктидадағы базасын бейнелейтін үлкен циклораманы орнатты және Линди Лоп аттракционын қосты. Рекс Д. Биллингс келесі жылы парктің бас директоры болып тағайындалды. 1931 жылғы маусымда паркке Dodge 'Em аттракционы, Pretzel деп аталатын қорқынышты аттракцион және Оңтүстік полюстің панорамасы сияқты жаңа мүмкіндіктер қосылды. Луна Парк 1930 жылдардың басында қаржылық қиындықтарға тап болды, балаларға арналған аттракциондардан, тарақандардың жарысынан, қуыршақтардан көрсетілімдерден және роликті коньки тебуден пайда көре алмады. Ұлы депрессия кезінде парктің үш кредиторы 1933 жылы Луна Паркіне банкроттық арыз берді, федералды соттан паркті банкроттыққа беруді сұрады. Бұл процедура Луна ойын-сауық компаниясына парктің жұмысын жалғастыруға мүмкіндік берген «достық банкроттық» болды. Ол кезде парктің 1,25 миллион долларлық қарызы болған және соңғы үш маусымда таза зиянға ұшырағаны хабарланды. Луна Парк әдетте мамырдың 15-іне ең жақын сенбіде ашылар еді, бірақ банкроттық процесі 1933 жылғы маусымның ашылуын бір айға ықшамдады. Аттракциондардың жартысы жабылды және паркте тікелей эфирде көрсетілімдер өткізілмеді. 1935 жылғы маусым басталғанға дейін парктің операторлары әртүрлі аттракциондар мен жаңалықтар қосты, барлығына 70 000 доллар жұмсалды. Менеджер Чарльз Р. Миллер Луна Парктің 1935 жылғы кірісі алты жылдың ішінде ең жоғары деңгейге жеткенін хабарлады, бұл жаңа баскетбол және гандбол алаңдарының, үлкен жүзу бассейнінің және жаңа көрсетілімдердің арқасында болды. Кольер 1939 жылғы наурыз айында қайтыс болғанға дейін парктің иесі болды. Парк өткен айда банкротқа түсті, себебі Prudence Bonds Corporation парктің үстіне салынған 400 000 долларлық ипотеканы өндіріп алды. Сол кезде Palisades ойын-сауық паркінің операторлары Джек және Ирвинг Розенталь Луна Паркін басқаруды қарастырды. Парк 1939 жылғы маусымда қайта ашылды. Алдыңғы екі маусымда парктің кішкентай бөлігі ғана жұртшылыққа ашық болды.
Ahead of the 1930 season, Luna Park's managers installed a large cyclorama depicting Richard E. Byrd's Antarctic base, and they installed a Lindy Loop ride. Rex D. Billings was appointed as the park's general manager the following year. For the 1931 season, the park added attractions like a Dodge 'Em ride, a dark ride called the Pretzel, and a South Pole panorama. Luna Park struggled financially in the early 1930s, having been unable to profit from children's rides, cockroach racing, marionette shows, or roller skating. During the Great Depression, three of the park's creditors filed a bankruptcy petition against Luna Park in 1933, asking a federal court to place the park into receivership. The proceeding was a friendly receivership, which allowed the Luna Amusement Company to continue operating the park. At the time, the park reportedly had $1.25 million in liabilities and had incurred a net loss during the preceding three seasons. Every year, Luna Park had traditionally opened on the Saturday closest to May 15, but the receivership proceeding had delayed the opening of the 1933 season by one month. half of the rides were gated off, and the park did not host any live shows. Prior to the beginning of the 1935 season, the park's operators added a variety of rides and attractions, spending $70,000 in total. The manager, Charles R. Miller, reported that Luna Park's revenue during 1935 was at its highest level in six years, in part because of the presence of new basketball and handball courts, a large swimming pool, and new shows. Collier owned the park until his death in March 1939. The park had gone into receivership the prior month when the Prudence Bonds Corporation foreclosed on a $400,000 mortgage that was placed on the park. Jack and Irving Rosenthal, operators of Palisades Amusement Park, considered taking over Luna Park at that time. The park ultimately reopened in June 1939 For the previous two seasons, only a small section of the park was open to the public.
1940-жылдардың басында
Парк директоры Милтон Шин 1940 жылдың басында Луна паркін 100 000 долларға жаңарту жоспарларын жариялады. Сол жылы Шийн 1939 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесінен кем дегенде сегіз аттракционды көрме жабылуынан кейін көшіру жоспарларын жариялады. 1940 жылғы маусымға дейін Эдвард және Гарри Ли Дэнзигер, Уильям Миллер және Шиннен құралған консорциум паркті иелігіне алды. Сол айдың соңында Миллер 15 аттракционды әлемдік көрмеден Луна паркіне көшіру жоспарларын жариялады. Жоспарға сонымен қатар коммерциялық көрмелерге арналған ғимарат, жүзу бассейні, би залы және тікелей эфирде көрсетілетін шоулар кірді. Луна паркінің басшылары ақырында паркті қайта құруға және жаңа аттракциондар орнатуға 9 миллион доллар жұмсады. Америка Құрама Штаттары Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін де Луна паркіне 1942 жылғы маусымда ашылуға рұқсат берілді, бірақ соғыс уақытындағы қауіпсіздік шаралары үшін парк жарығын сөндіруге мәжбүр болды. Миллер 1943 жылғы маусымда паркті басқаруды жалғастырды, ал оның серіктестері, Дэнзигерлер АҚШ армиясында қызмет етті. Соғыс кезеңіндегі шектеулерге және билет бағасының өсуіне қарамастан, Луна паркі танымал күйінде қалды. 1944 жылдың ақпанында бірнеше шағын сауда орындары өрттен зардап шекті, бірақ парктің көп бөлігі зақымданбады. Бірнеше апталық келіссөздерден кейін Миллер мен Дэнзигер ағайындар 1944 жылдың 3 тамызында Луна паркін Пруденс Бондтан сатып алуға келісті. Сату құны 275 000 долларға бағаланды, соның ішінде 125 000 долларлық ипотекалық қарыз да бар еді. Миллер 1945 жылғы маусымға паркті жаңартуды және оны Билл Миллердің Луна паркі деп атауды жоспарлады. Миллер мен Дэнзигерлердің меншік құқығын 15 қыркүйекке дейін алуға жоспарланбаған еді.
Milton Sheen, the park's manager, announced plans in early 1940 to renovate Luna Park for $100,000. Later that year, Sheen announced plans to relocate at least eight attractions from the 1939 New York World's Fair after the fair closed. Prior to the 1940 season, a syndicate composed of Edward and Harry Lee Danziger, William Miller, and Sheen took over the park, At the end of that month, Miller announced plans to relocate 15 attractions from the World's Fair to Luna Park. The plans also included a building for commercial exhibits, a swimming pool, a ballroom, and live shows. Luna Park's managers ultimately spent $9 million to rebuild the park and install new attractions. Even after the United States entered World War II, Luna Park was allowed to open for the 1942 season, but the park had to keep its lights dimmed for wartime security. Miller continued to operate the park for the 1943 season while his partners, the Danzigers, served in the United States Army. Despite wartime restrictions and increased ticket prices, Luna Park remained popular. Several concessions were damaged in a fire in February 1944, but most of the park remained untouched. After weeks of negotiations, Miller and the Danziger brothers agreed to purchase Luna Park from Prudence Bonds on August 3, 1944. The cost was estimated at $275,000; the price included a $125,000 purchase money mortgage. Miller planned to renovate the park for the 1945 season and rename it Bill Miller's Luna Park. Miller and the Danzigers were not scheduled to take title until September 15.
Өрт және оның салдары
1944 жылғы 13 тамызда болған өрт Луна паркінің көп бөлігін қиратып, 800 000 долларлық зиян келтірді. Өртте жойылған көрікті орындардың ішінде "Аждаһаның шатқалы", "Майл Скайвей" аттракционы, "Кока-Кола" мұнарасы, түрлі ойындар мен серуендеуге арналған аттракциондар бар еді. Парктің батыс жартысы қирады, бірақ басты кіреберіс, әкімшілік ғимарат, бассейні және парк кіреберісіне жақын орналасқан басқа да аттракциондар көп зақымдаған жоқ және 1944 жылдың 15 қыркүйегіне дейін жұмысын жалғастырды. Өртке дейін парк бизнесі келушілердің азаюы және жаңа аттракциондардың жетіспеуінен зардап шекті. Өрттен аман қалған бірнеше аттракцион 1945 жылғы маусымда да жұмыс істеді, бірақ парктің ішкі бөлігі жабық қалды. Сол маусымда Prudence Bonds Surf Avenue бойындағы аттракциондарды Abe Siskin, Phil Pates және Chick Guelfi-ге жалға берді, олар Ole Opry House аттракционын Little Old New York деп аталатын музыкалық залға айналдырды. Өрттен кейінгі екі жылда парктің сақтандыру төлемақысы – 152 000 доллар – Prudence Bonds-қа төленді және осы төлемге байланысты заңдық даулар туды. Бруклин қалалық соты бастапқыда Prudence Bonds-тың 1945 жылдың 1 шілдесіне дейін паркті тастап кетуі керек деп шешті. Парктің ішкі бөлігі жабық болып қалды, ал кейбір аттракциондар сатылды немесе сатылымға қойылды, бірақ Surf Avenue-дегі аттракциондар жұмыс істеуін жалғастырды.
A fire on August 13, 1944, destroyed much of Luna Park, causing $800,000 in damage. Among the attractions destroyed in the fire were the Dragon's Gorge, the Mile Skyway roller coaster, the Coca Cola tower, and various games and flat rides. The western half of the park was destroyed, but the main entrance, administration building, swimming pool, and other rides near the park's entrance were not seriously damaged. and continued to operate until September 15, 1944. Before the fire, the park's business had suffered due to declining patronage and a lack of new attractions. The few rides that survived the fire also operated during the 1945 season, but the interior of the park remained closed. During that season, Prudence Bonds leased the rides along Surf Avenue to Abe Siskin, Phil Pates, and Chick Guelfi, who renovated the Ole Opry House attraction into a music hall called Little Old New York. In the two years after the fire, legal disputes ensued over the park's insurance payout, which amounted to $152,000 and was paid to Prudence Bonds. The Brooklyn Municipal Court initially ruled that Prudence Bonds had to leave by July 1, 1945, The park's interior remained closed, and some of the attractions had been sold or placed for sale, but the attractions on Surf Avenue were still operational.
Құру және қайта құру
1946 жылдың тамызында парк Мортон С. Вольф пен әріптестеріне сатылды. Сатып алушылар Луна паркінің ішкі бөлігін бұзып, әскери қызметкерлер мен олардың отбасылары үшін тұрғын үй салуды жариялады. Жоспар бойынша 17 құрылыста 3 және 4 бөлмелі 625 пәтер болды. Бұл бассейн Кони аралында мұхит суын пайдалануға рұқсаты бар жалғыз бассейн еді. Сол қазанда Луна паркін бұзу кезінде парктің қалдықтары тағы бір өртке ұшырады. 1947 жылғы маусымда Луна паркінің фасады (оның кіреберісімен бірге) бұзылып, орнына қосымша сауда орындары салынды. Парктің қалдықтарына тек ойнап жүрген балалар мен аптасына бір рет келетін өрттен сақтандыру инспекторы ғана барып тұрды. Бірнеше ұсақ өрттер паркті одан әрі зақымдады. Мысалы, 1948 жылы Майл Скайвейдің қалдықтары тағы бір өртте жойылды. Бонра Surf Avenue-дегі ескі ғимараттар мен кіреберіс орнын шамамен 100 000 долларға екі жаңа құрылыспен алмастыруды жоспарлады. Парктің Surf Avenue-дегі әкімшілік ғимараты 1949 жылдың мамырына дейін бос тұрды, содан кейін бұзу кезінде өртке түсті. 1950 жылдың қаңтарында учаскенің шығыс жартысы кинотеатр салуды көздеген Ball Park Movies Inc. компаниясына қайта сатылды. Ол кезде учаскеде бірнеше аттракционның қалдықтары болған, бірақ барлық ғимараттар бұзылған еді. Трамп 1953 жылы парктің батыс жартысын 625 000 долларға сатып алды. Бұл сол кезде Кони-Айлендке жоспарланған көптеген ірі тұрғын үй жобаларының бірі болды. Трамп бұрынғы Луна паркі ғана емес, сонымен қатар Нью-Йорк метросының Кони-Айленд – Стилвелл-авеню станциясына қарай батысқа созылған жер учаскесін біріктірді. Трамп Федералдық тұрғын үй басқармасынан қаржыландыру алуды ниеттенді, бірақ федералдық шенеуніктер Трампты жеке жобамен байланысты пайда табуға тырысқандығы үшін айыптағаннан кейін қаржыландыру тоқтатылды. Кони-Айленд сауда палатасы жобаға қарсы болды, ал Нью-Йорк қалалық бағалау кеңесі қолдады. Бағалау кеңесінің талаптарына сәйкес, NYCHA 1956 жылдың басында жоспарын қайта қарастырып, Surf Avenue бойындағы көңіл көтеру орындарын алып тастады. Учаске 1956 және 1957 жылдары уақытша қоғамдық тұрақ ретінде пайдаланылды. NYCHA 1956 жылдың қарашасында учаскенің құқығын алды және 1958 жылдың шілдесінде тұрғын үй жобасын салуды бастады. 1962 жылы аяқталуға дейін жоба кооперативке айналдырылды. Нептун авенюі мен Батыс 12-ші көшесінің қиылысындағы учаскенің кішкентай бөлігі 1960 жылы сатылып, сауда орталығына айналды.
In August 1946, the park was sold to Morton S. Wolf and Associates. The buyers announced that they would tear down the interior of Luna Park and build housing for military veterans and their families. The plans called for 17 structures with a total of 625 three and four room apartments. Wolf and Associates planned to preserve only the swimming pool, which was the only pool on Coney Island with a license to use ocean water. That October, during Luna Park's demolition, the remains of the park were damaged in another fire. During the 1947 operating season, Luna Park's facade (including its entrance) was demolished and replaced with additional concessions. Despite Wolf and Associates' plans for the site, construction on the housing development never started. The remains of the park were visited only by "youngsters at play" and a fire inspector who visited once a week. Several minor fires further damaged the park. For instance, the remains of the Mile Skyway were destroyed in another fire in 1948. Bonra planned to replace the old buildings and entrance on Surf Avenue with two new structures for about $100,000. The park's administration building on Surf Avenue remained vacant until May 1949, when it was also destroyed by a fire while being demolished. In January 1950, the eastern half of the site was sold again to Ball Park Movies Inc., which wanted to build a drive in theater. By then, the site contained the remains of several rides, although all of the buildings had since been demolished. Trump bought the park's western half, measuring , in 1953 for $625,000. This was one of several large residential developments being planned for Coney Island at the time. Trump had assembled a site, comprising not only the former Luna Park but also a strip of land stretching west to the New York City Subway's Coney Island–Stillwell Avenue station. Trump had wanted to obtain financing from the Federal Housing Administration, which withheld funding after federal officials indicted Trump on charges of profiteering in connection with a separate development. The Coney Island Chamber of Commerce opposed the project, while the New York City Board of Estimate was in favor. To comply with the Board of Estimate's requests, NYCHA revised its plan in early 1956 to exclude the attractions along Surf Avenue. The site was temporarily used as a public parking lot during the 1956 operating season and again in 1957. NYCHA took title to the site in November 1956 and began constructing the housing project in July 1958. The development was converted to a housing cooperative prior to its completion in 1962. A small part of the site, at Neptune Avenue and West 12th Street, was sold in 1960 and became a shopping center.
Сипаттама
Луна Паркі оңтүстік жағынан Surf Avenue, шығыс жағынан West 8th Street, солтүстік жағынан Neptune Avenue және батыс жағынан West 12th Street көшелерімен шектелген. Жалпы, ғимараттар шығыс стилінде салынған; парктің көптеген архитектуралық ерекшеліктері, соның ішінде колоннадалар, лоджиялар, портиктер, күмбездер және минареттер Пан Америкалық көрмеден алынған. Бастапқыда паркте дельфиндер (электр мұнарасының түбіне орналастырылған) және гриффиндер (Аждаһаның шатқалы аттракционына орналастырылған) сияқты органикалық сәулеттік бөлшектер болған. Томпсон архитектуралық элементтердің сән-салтанат сезімін беруін қалаған. Кассон мен Майкл Иммерсо Луна Паркінің дизайнын карнавал сияқты, келушілерді толыққанды батыруға арналған эффект ретінде сипаттаған. Стиплечез паркі сияқты, Луна паркі де отбасылық демалыс орны ретінде танымал болды; Томпсон оны "анаңызға, қарындасыңызға және жақыныңызға арналған орын" деп атады. Парк бастапқыда 132 мұнара мен қондыршаға орнатылған 200 000-нан астам электр шамдарымен түнде жарықтандырылды, шамдар әр секунд сайын түсін өзгертті. Оның әр бұрышында төрт монолиттік мүсін орналасқан. Кіреберістен бастап Құрмет алаңы деп аталатын үлкен даңғыл созылып, оның айналасын 53 ғимарат қоршап тұрды. Құрмет алаңының жанында түрлі қойылымдар, Гранд Казино, Ескі диірмен және Хелтер Скельтер аттракциондары орналасқан. Мұнараның айналасындағы лагуна кең, жарықтандырылған эспланадамен шектелген; лагунаның жанында орындықтары бар жарықтандырылған терраса да болды.
Luna Park was bounded by Surf Avenue to the south, West 8th Street to the east, Neptune Avenue to the north, and West 12th Street to the west. Generally, the buildings were designed in an Oriental style; many of the park's architectural features were adapted from the Pan American Exposition, including colonnades, loggias, porticoes, domes, and minarets. The park originally contained organic architectural details, such as dolphins (which were placed at the bottom of the park's electric tower) and griffins (which were placed on the Dragon's Gorge ride). Thompson also wanted the architectural elements to exude a feeling of luxury. Kasson and Michael Immerso characterized Luna Park's design as being carnival like, a deliberate effect intended to immerse visitors. Like Steeplechase Park, Luna Park was marketed as a family friendly destination; Thompson dubbed it "the place for your mother, your sister, and your sweetheart". The park was initially illuminated at night by over 200,000 electric lights, installed on 132 towers and turrets; the lights changed color every second. with four monolithic figures, one at each of its corners. A large avenue called the Court of Honor extended straight from the entrance and was surrounded by 53 buildings. Other attractions, which housed various shows, the Grand Casino, and the Old Mill and Helter Skelter attractions, were placed alongside the Court of Honor. The lagoon around the tower was bordered by a wide, brightly lit esplanade; there was also a lighted terrace with benches next to the lagoon.
Атаулар ауыстырылуы
Луна Паркінің бастапқы орнында 1962 жылы салынған Луна Парк үйлері атты кооперативтік пәтерлер кешені орналасқан. Салынған кезде, бұл құрылыста бес 20 қабатты ғимарат болған, олардың әрқайсысында бірден үш жатын бөлмесі бар 1576 пәтер болған. Кони-Айлендтің алғашқы Луна паркі әлемдегі ондаған парктермен бір атаны бөліседі. Тағы бір атау иесі – Кони-Айлендтің қазіргі Луна паркі, ол 2010 жылы бұрынғы Astroland паркінің орнында ашылды. Бұл жер Surf Avenue көшесінің оңтүстік жағында, бастапқы Луна паркі орналасқан жерге қарап тұр. Жаңа паркті Zamperla компаниясы басқарады, оның кіреберісі бастапқы Луна паркінің басты қақпасының үлгісімен жасалған.
The original Luna Park site contains a cooperative apartment complex called Luna Park Houses, completed in 1962. When built, the development contained five 20 story buildings with a total of 1,576 units, each with between one and three bedrooms. Coney Island's original Luna Park shares its name with dozens of parks around the world. Another namesake was Coney Island's current Luna Park, which opened in 2010 at the former site of the defunct Astroland park, a parcel of land on the south side of Surf Avenue just across from the original Luna Park site. The newer park, operated by Zamperla, features an entrance patterned after the original Luna Park's main gate.