Кіріспе
Тринидад және Тобаго спринтері
NOTOC
2004 жылғы жазғы Олимпиада ойындарына қатысқанда, қате старт алғандықтан 100 метрлік жарыстан дисквалификацияланды, осылайша екінші кезеңге өте алмады. Марк Бернс 2005 жылы Ослода өткен «Бислет ойындары» IAAF Golden League турнирінде 100 метрлік жүгіруде екінші орынды иеленді, бұл 2005 жылғы жеңіл атлетика әлем чемпионатындағы өнер көрсетуіне дайындық болды. 2005 жылғы әлем чемпионатында ол (Кевон Пьер, Джейси Харпер және Даррел Браунмен бірге) күміс медаль жеңіп алды. Кейін сол жылы ол Әлем жеңіл атлетикасының финалында жеңіске жетті. 2006 жылғы Достастық ойындарында 100 метрлік жүгіруде қола медаль жеңіп алды. 2007 жылы Осакада өткен әлем чемпионатында 100 метрлік финалға іліккен. Лондон Гран-присінде ол 9.97 секунд көрсетіп, бұрынғы әлем рекордшысы Асафа Пауэллден кейін екінші орынға шықты. 2008 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында 100 метрлік спринтте өнер көрсетіп, 10.46 секунд көрсеткен Сэмюэл Фрэнсистен кейін 2-орынды иеленді. Ол екінші кезеңге жолдама алды, онда уақытын 10.05 секундқа дейін жақсартты, Ким Коллинз және Тайрон Эдгар сияқты қарсыластарын жеңіп, жарыс жеңімпазы атанды. Жарым финалда ол 9.97 секунд көрсетіп, Үсейн Болт пен Уолтер Дикстен кейін 3-орынды иеленді және финалға жолдама алды. Финалда ол 10.01 секунд көрсетіп, 7-орынды иеленді. 2012 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында ол Тринидад және Тобаго командасының құрамында ерлер арасындағы 4 × 100 м эстафетасында күміс медаль жеңіп алды. Ол 2014 жылғы Достастық ойындарында қола медаль жеңіп алған команданың құрамында да болды. Бернстің кәсіби мансабының көп бөлігін Генри Ролл жаттықтырды.
Participating in the 2004 Summer Olympics, he was disqualified from his 100 metres heat due to a false start, thus failing to make it through to the second round. Marc Burns placed second in the men's 100 metres dash at the Bislett Games IAAF Golden League meet in Oslo in July 2005, in preparation for the 2005 World Championships in Athletics. At the 2005 World Championships he won (together with Kevon Pierre, Jacey Harper and Darrel Brown) a silver medal. Later that year he won the World Athletics Final. At the 2006 Commonwealth Games he won a bronze medal over 100 metres. He was a finalist in the 100 m final at the 2007 World Championships in Osaka. At the London Grand Prix he ran a season's best time of 9.97 seconds coming second behind former world record holder Asafa Powell. In the 2008 Summer Olympics he competed at the 100 metres sprint and placed 2nd in his heat after Samuel Francis in a time of 10.46 seconds. He qualified for the second round in which he improved his time to 10.05 seconds, winning his race with opponents as Kim Collins and Tyrone Edgar. In the semi finals he finished 3rd (9.97 seconds) in his heat behind Usain Bolt and Walter Dix and qualified for the final. There he finished his race in 7th place in a time of 10.01 seconds. At the 2012 Summer Olympics, he was part of the Trinidad and Tobago team that won the silver medal in the men's 4 × 100 m relay. He was also part of the team that won the bronze medal at the 2014 Commonwealth Games. Burns was coached most of his professional career by Henry Rolle.
Сыртқы
Қашықтық Уақыт Жел Бағыты / Күні 100 м 9.96 с + 1.0 м/с Порт-оф-Спейн / 25 маусым 2005 200 м 20.57 с — Гермосильо / 21 мамыр 2005
Ішкі бөлмелер
Қашықтық Уақыт Орналасқан жері / Күні 60 м 6.55 с Бірмингем / 19 ақпан 2011 ж.