Солтүстік Америкалық студенттік бауырластық: Phi Sigma Kappa тарихы

Кіріспе

Солтүстік Америкадағы студенттік ерлер бауырластығы

Phi Sigma Kappa (ΦΣΚ), көбінесе Фи Сиг немесе PSK деп аталады, Солтүстік Америкада шамамен 74 белсенді және даму үстіндегі тараулары бар ерлердің әлеуметтік және академиялық бауырластығы. Оның алғашқы екі ондаған тарауларының көпшілігі Жаңа Англия, Нью-Йорк және Пенсильвания штаттарындағы оқу орындарына берілді; сондықтан оның алғашқы дамуы шығысқа қарай бағытталды, нәтижесінде алты Ivy League университетінің алтысында және теңдікке бағытталған мемлекеттік университеттерде тараулар құрылды. Кейіннен ол Оңтүстік және Батысқа қарай кеңейді. Өзінің Конституциясына сәйкес, Фи Сигма Каппа үш негізгі қағидасын ілгерілетуге арналған: «Бауырластықты нығайту», «Оқуға ынталандыру» және «Тұлғаны қалыптастыру». Фи Сигма Каппа 1873 жылдың 15 наурызында Амхерст қаласындағы Массачусетс ауыл шаруашылығы колледжінде (қазіргі Массачусетс Амхерст университеті) алты екінші курс студенті (Құрылтайшылар деп аталады) құрды. 1985 жылы Phi Sigma Epsilon Фи Сигма Каппамен бірікті, бұл грек әріптерімен аталатын бауырластықтардың ең ірі бірігуі болды.

Үлкен бөлім

Фи Сигма Каппаның Бас шаптері 1878 жылы, Альфа шаптерінің құрылғаннан бес жыл өткен соң, түлектер мен студенттерді үздіксіз байланысқа орнату үшін құрылды. 1876 жылы қабылдаған Чарльз Самнер Хоу, оның алғашқы Бас президенті болып сайланды (20 жасында). Фи Сигма Каппа төрт жылдық талқылаулар мен жеті комитеттің жұмысынан кейін сол жылы топтың ресми аты ретінде бекітілді.

Кеңейту

Бастапқыда негізін қалаушылар тек бір тарауды көздеген. Өсімнің алғашқы иегі ерте пайда болғанмен, оның даму кезеңі 13 жылға созылды. 1875 жылы Мэн ауылшаруашылық колледжінен бір топ өтініш білдірген, ал бірнеше жылдан кейін Нью-Мексико университетінен күтпеген хат келді, бірақ екеуі де нәтижесіз аяқталды. 1878 жылы Джон А. Каттер ұйымға қабылданды, ол орденнің алғашқы жазбаларын сақтаумен және Массачусетс кампусынан тысқары кеңеюмен айналысатын болатын. «Агги»-ден бітірген соң ол Олбани медициналық колледжінде оқыды (1873 жылы ол Юнион колледжінің бөлігіне айналды) және Бета тарауын (1888) құрды. Каттер сондай-ақ Корнеллде Гамма тарауын құруға мүше болды (1889). Ұлттық ұйымға айналу осылай жүзеге асты. Осы алғашқы жылдары белгі (немесе төсбелгі) қазіргі түрінде қабылданып, 1890 жылы жалпы бауырластық ұғымын бейнелейтін және Массачусетстен тысқары орденнің көкжиегін кеңейтетін қабылдау рәсімі жазылды. Бауырластық журналы, «The Signet» құрылды, ал Солтүстік-Шығыстан тыс алғашқы тарау Батыс Вирджиния университетінде ашылды (1891). «Біздің мақсатымыз үлкендік емес еді», - деді кейінірек Бас басшы Барретт, жаңа кеңейтім мүмкіндіктеріне қызығушылық танытқан съезді ескерте отырып. Бұл қағида сақталды: Phi Sigma Kappa ұлттық ұйымдардың қатарында жоғары тұрса да, мөлшері маңызды фактор болған емес. Phi Sig басқа кампустарға ерекше және құнды нәрсе ұсынатын ұйым ретінде әртүрлі әлеуметтік топтардан келген адамдарға бағалы болды. Массачусетс ауылшаруашылық институты – «Агги» – теңдікке көбірек баса назар аударды, орташа жағдайдағы, бірақ жоғары әлеуеті бар жігіттерге есігін ашты және Бостон мен Нью-Йорк қоғамының жоғары сынып өкілдерімен толы емес еді. Көп жағдайларда, ол кеңеюі кезінде осы этиканы сақтап келді. Бұл жай ғана шақыруға болатын кезекті бауырластық емес еді. Негізін қалаушы Брукс 1938 жылы қайтыс болуына төрт жыл қалғанда былай деді: «Біздің бауырластығымыз ұлттық колледж өміріне жақсылыққа зор ықпал етеді деп сенеміз. Негізін қалаушылардың ойындағы идея жақсы болды. Бауырларымыз ешқашан пайдалы және қанағаттандырарлық өмірдің негізі – жоғары идеалды көру арқылы туындайтын ой екенін ұмытпасын; және оны жүзеге асыру үшін дене, жан және рух күшін пайдалануға деген шешімділік». XIX ғасырдың соңғы онжылдығындағы мұқият кеңею Йель (Sachem Hall), Колумбия, Мэриленд, Пенсильвания штаты және Пенн сияқты танымал оқу орындарында берік тараулар құруға әкелді. Ұзақ өтпей Дартмут, Браун және МТИ оларға қосылды. Ақырында, Phi Sig сегіз Ivy League университетінің алтауында өкілдік етті; тіпті Канаданың кампустары да ғасыр басында барлық бағытта жаңа тарауларды ашқандардың ойларынан тыс қалмады. 1903 жылы Онтарионың Кингстон қаласындағы Куинс университетінде Ро тарауы құрылды, ал онжылдық ішінде тағы он жеті бөлімше қосылды. Каттер мен Барретттің басшылығымен ұлттық ұйым нығайтылды және түлектердің бауырластыққа деген қызығушылықтарын сақтау үшін жұмыс басталды. Грек жүйесінің американдық ұйымдар арасындағы ерекшелігі осы қағидаға негізделген – мүшелердің студенттік өмірінен кейін де қатысуын жалғастыру идеясы. Phi Sigma Kappa осындай күш-жігердің алғашқы көшбасшыларының бірі болды және түлектерге бағытталған ең күшті ұйымдардың бірі болып қала береді. Егер негізін қалаушы Брукс оның мақсатын дұрыс бағалаған болса, онда бауырластықтың мүшелеріне әсері және олардың өміріндегі рөлі шексіз болар еді – Phi Sig мұрасының тағы бір маңызды бөлігі. «Бүкіл елге тарау үшін үлкендікке ұмтылу» ескертуі әрқашан болғанымен, қайда болса да кампустарға қызмет ету талабы да соншалықты күшті болды. Мысалы, 1909 жылы (Ұлы Кеңес бұрын арақашықтық пен жақын штаб-пәтердің сапарлары мен қызметтерінен бас тартады деп қорқып, Батыс жағалауына тарау құрудан бас тартқаннан кейін), бауырластық континентке тарады. Калифорния университеті, Берклидегі Ридж-роуд клубы грек әліпбиінің соңғы әрпін тиімді пайдаланып, екінші серияның бірінші бөлімі – Омега тарауын құрды. Бұл ұлттық ерекшелік орталық континенттің назарынан тыс қалмады; алты ай ішінде Миннесота, Иллинойс және Айова штаттарынан өтініштер келіп түсті. Жаңа ғасырдың алғашқы онжылдығында барлығы он төрт жаңа тарау құрылды. 1920 жылдары бауырластық, әсіресе жер грантын беретін мекемелерде, Орегон штатында, Стэнфордта, Теннессиде, Алабамада, Огайо штатында, Кентуккиде, Вашингтонда, Орегонда, Оңтүстік Каролинада және басқаларда өсті, барлығы жиырма бес тарау құрылды. Бұл күш-жігер тек түлектер деңгейінде ғана емес, сонымен қатар 1930 жылғы съезде студенттік делегаттар бауырластықтың мүшелерінің қиын жағдайына қозғалғандықтан, әрбір белсенді мүшеден ай сайын 25 центтен (2021 жылғы доллармен шамамен 12 доллар) қаражат жинап, Ұлы депрессиядан зардап шеккен тарауларға көмектесу қорын құрды; өзара көмектесу принципі одан жақсы көрсетілмейді. Адам күшінің жетіспеуі де мүмкіндігінше бауырластық шығындарын азайтуға әкелді, бірақ сонымен қатар маңызды ұлттық қызметтерге инвестиция жасады – қабылдау техникаларын оқыту, талапкерлерге нұсқаулық, есеп жүйесін жақсарту және өңірлік өкілдердің сапары. Тараулардың өсуі баяулады, өйткені бауырластық қолдағы тарауларын нығайтуға тырысты. Дегенмен, өзінің алтыншы онжылдығында Phi Sigma Kappa Пурдю, Американ университеті және Монтана штатында тараулар құрды. Осы жылдардың ең маңызды жетістігі 1934 жылғы Анн-Арборда өткен съезде болды. Геттисбергтен келген ағайын Стюарт В. Герман Phi Sigma Kappa Credo-ны жазып, ұсынды, ал Массачусетстен келген ағайын Ральф Уоттс бауырластықтың негізгі қағидаларын жазып, ұсынды. Елу жылдан астам уақыт өткен соң, олар Phi Sigma Kappa мұрасын бейнелейді, орденнің ең ежелгі рәсімдері мен символизмі сияқты оның ерекшелігінің бір бөлігі болып табылады.

Originally, only one chapter was contemplated by the founders. Although the germ of expansion arrived early, its period of gestation consumed 13 years. As early as 1875 an inquiry had been received from a group at Maine Agricultural College, and a few years later there was an unexpected letter from the University of New Mexico but nothing came of either "feeler." In 1878, John A. Cutter was inducted into the group, a man destined to have much to do with the preservation of the order's early records and with its expansion beyond the confines of the Massachusetts campus. Graduating from Aggie he went on to attend Albany Medical College (which in 1873 had become a unit of Union College) and established a group that became Beta Chapter (1888). Cutter was also instrumental in the establishment of Gamma at Cornell (1889). The transition to a national order was accomplished. These same early years saw the pin (or badge) adopted essentially as it is today; an induction ritual, which embodied the concept of universal brotherhood and expanded the order's horizons beyond Massachusetts, was written in 1890; the establishment of the fraternity's magazine, The Signet, and the first chapter out of the Northeast came into being at West Virginia University (1891). "Bigness was never one of our ideas," Big Chief Barrett said in later years, admonishing a convention that was getting starry eyed over dozens of new expansion possibilities. The principle has held; that though Phi Sigma Kappa stands high among national orders, size alone has never been a major consideration or goal. Phi Sig's value to other campuses was as an organization offering something special and valuable to persons of varying backgrounds. Massachusetts Agricultural − Aggie − was more egalitarian, open to men of average means but high potential, and not filled with the class conscious scions of Boston and New York society. In many ways, it has kept this ethic throughout its expansion. It never was simply another fraternity to be invited. Founder Brooks, four years before he died in 1938, put it this way: "We believe that our fraternity exerts a powerful influence for good in national college life. The thought which lay in the minds of the Founders was good. May our brothers never forget that the foundation for a useful and satisfying life must be thought thought resulting in the visualization of a high ideal; and the determination to use all of one's strength of body, mind, and soul for its realization." During the final decade of the 19th century, careful expansion nevertheless led to solid chapters at Yale (Sachem Hall), Columbia, Maryland, Penn State and Penn, among other storied schools. Dartmouth, Brown, and MIT followed soon after. Eventually, Phi Sig was present at six of the eight Ivy League schools; even Canadian campuses were not excluded in the thinking of those who carried new chapters in all directions shortly after the turn of the century. Rho chapter was organized at Queen's University at Kingston, Ontario, in 1903, and seventeen other units were added during the decade. Under Cutter's and Barrett's leadership, the national organization was strengthened, and work was begun among the alumni to support their continued interest in the fraternity after graduation. The Greek system's uniqueness among American organizations is based partly on this principle – the idea of continued involvement for members after their undergraduate days. Phi Sigma Kappa was one of the early leaders in such efforts and remains one of the strongest alumni oriented groups. If Founder Brooks' assessment of its purpose is true, then there would be no end to the fraternity's influence on its members, and its role in their lives—another vital part of Phi Sig's heritage. Though the admonition against "bigness for bigness' sake" was always there, the demand to serve campuses wherever they might be was equally loud. In 1909, for example (after the Grand Council had earlier refused to put a chapter on the West Coast because of the distance involved and because it feared such a chapter would be denied the visits and services of a nearby headquarters), the fraternity spanned the continent. The Ridge Road Club of the University of California, Berkeley became Omega chapter—fittingly utilizing the last letter of the Greek alphabet and preparing the way for the first of the Deuteron or second series units. This national aspect did not escape the notice of the mid continent; within six months, petitions were received from Minnesota, Illinois and Iowa State. In all, fourteen new chapters were established in the first decade of the new century. In the 1920s the fraternity continued to grow, especially into the land grant institutions, with establishment of chapters at Oregon State, Stanford, Tennessee, Alabama, Ohio State, Kentucky, Washington, Oregon, South Carolina and others, twenty five in all. Not only was this impulse acted on at the alumni level: The fraternity's undergraduate delegates, moved by the plight of their brethren, had fathered a plan at the 1930 Convention that channeled 25 cents each month from each active member (about $12 per month, per man, in 2021 dollars) into a fund to assist chapters stricken by the Depression; the principal of mutual helpfulness could not have been better illustrated. Low manpower, too, had brought about fraternal belt tightening where possible, while still investing in tactical, significant national services training in rushing techniques, a pledge manual, better accounting systems, and visits by field representatives. Chapter growth slowed, as the fraternity sought to shore up its existing chapters. However, in its sixth decade, Phi Sigma Kappa nevertheless established chapters at Purdue, American University, and Montana State. Perhaps the most significant development of these years came out of the 1934 Convention in Ann Arbor. Brother Stewart W. Herman of Gettysburg wrote and presented the Phi Sigma Kappa Creed, and Brother Ralph Watts of Massachusetts drafted and presented the fraternity's Cardinal Principles. More than half a century later they stand as Phi Sigma Kappa's heritage personified, as much a part of the fraternity's individuality as any of its more ancient rituals and symbolism.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1938 жылғы конвент алты негіздеушіні құрметтеу үшін алты дәрежелі мүшелік құрылымын қабылдады, әсіресе бірнеше апта бұрын қайтыс болған негіздеуші Брукс еске алу үшін. Сол жылы бауырластықтың алғашқы кәсіби басқарушысы жұмысқа алынды, бұл өте маңызды кезеңде өсіп келе жатқан қажеттіліктерге ұйымдық жауап берудің тағы бір белгісі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс пен Ұлы депрессияның ауыртпалығын еңсеруге үлкермей, Екінші дүниежүзілік соғыс басталды. Бауырластық тірі қалғаны үшін жасалған ерекше күш-жігер – тағы бір ұзақ әңгіме; бірақ маңыздысы – Фи Сиг тірі қалды. 1948 жылғы Бостон конвенті ұйымның құрылғанына 75 жыл толуын белгіледі. 52 белсенді бөлімше болды; Фи Сигма Каппа қоры негізінен ағайындылардың арасындағы жақсы оқу жетістіктерін марапаттау үшін құрылды; ал «Сигнет» бауырластық әлемінде сол кезде сирек кездесетін жоспар бойынша барлық мүшелерге өмір бойы кепілдік берілді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдардағы бауырластықтың ең сергелең көшбасшыларының бірі, Айова штатынан Д. Р. (Спек) Коллинз, мұраны заманауи тілмен қайта бекітті: Негіздеушілер бауырластықтың мүшелеріне қызмет ету негізінде оның рәсімдерін және философиясын өте даналықпен дамытты. Фи Сигма Каппаның басты қағидалары – бауырластық, білім және мінез-құлықты дамыту. Басты қағидаларымызда бедел, ең әдемі үй, ең жақсы әлеуметтік бағдарлама, кампустағы жарыстарда, іс-шараларда «бірінші орында болу» туралы ештеңе жоқ. Бұлардың бәрі – тәтті қосымша ғана. Шын мәнінде мақсатына қызмет ететін бауырластық бөлімшесі өз мүшелерінің жеке дамуына көмектеседі. Сондықтан, қазірдің өзінде жақсы оқушыларды қабылдап, жыл сайын стипендия жеңіп алатын бөлімше, кез келген ерекше қызметтен артық нәтиже береді деп менің ойымша. Бірақ, орташа білімді студенттерді қабылдап, олардың академиялық қабілеттерін барынша дамытуға ынталандыратын бөлімше стипендия жеңіске лайық. Мінез-құлыққа қатысты да осылай. Егер біз тек ең жақсы және жетілген адамдарды ғана қабылдасақ, олар үшін бөлімше көп нәрсе жасай алмайды. Бауырластық орташа студенттерді қабылдап, олардың мінез-құлығын дамытуға көмектесе алады және бауырластық сезімімен бірге өмір сүруге үйретеді. Менің бауырластығым мен студент кезімде маған көмектесті. Ол маған басқалармен қатар өмір сүруге, жеке, моральдық және әлеуметтік қасиеттерімді дамытуға көмектесті, соның арқасында университетті бітіргеннен кейін тапқан қоғамға жақсырақ бейімделе алдым. Бауырластықтың қызметтері менің отбасымның, шіркеуімнің және мұғалімдерімнің қызметтерін толықтырды. Сондықтан мен бауырластығым өз мүшелеріне қызмет ету үшін жұмыс істей берсе, оның игілігі үшін жұмыс істеуге дайынмын.

The 1938 Convention adopted the six degree membership structure to honor the six Founders, especially as a tribute to Founder Brooks, who had died only a few weeks earlier. The first professional manager of the fraternity was hired that same year, marking still another organizational response to growing needs in a critical period. The hardships of World War I and the Great Depression were scarcely overcome when World War II arrived. The extraordinary efforts by which the fraternity survived are another and longer story; the important fact is that Phi Sig did survive. The 1948 Convention in Boston marked the 75th anniversary of the founding. There were 52 active chapters; the Phi Sigma Kappa Foundation had been established, primarily to reward good scholarship among brothers; and The Signet was guaranteed to all members for life under a plan that had few parallels in the Greek world at that time. D. R. (Spec) Collins of Iowa, one of the fraternity's most dynamic leaders of the post World War II years, reaffirmed the heritage in more modern terms:The Founders very wisely developed the ritual and philosophy of the fraternity based on service to its members. The Cardinal Principles of Phi Sigma Kappa are the development of brotherhood, scholarship, and character There is nothing in our Cardinal Principles about prestige, the most beautiful house, the best social program, [being] 'number one on campus' in intramurals, activities, etc. These are all frosting on the cake. A fraternity chapter that truly serves its purpose helps its members in their personal development. Thus I do not believe a chapter, that pledges students who are already top scholars and which wins a scholarship cup year in and year, outperforms any distinctive service. That chapter which pledges average students, however, and encourages them to develop their academic capabilities to the utmost, deserves the scholarship cup. The same is true of character. If we pledge only the most polished and mature individuals, there is little left for the chapter to do for these people. The fraternity can and should take average college students and help them develop their character, and help them learn to live together in brotherhood. My fraternity did something for me when I was in school. It helped me to learn to live with others and to develop my own personal, moral, and social attributes so that I could fit better into the society that I found when I left the University. The services of fraternity supplemented those of my family, my church, and my teachers. For this reason I am willing to continue to work for my fraternity so long as my fraternity is working to serve its individual members.

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін бауырластық (басқа грек ұйымдарымен бірге) сегрегация, қорқыту және оқу мәселелеріне тап болды. 1950 жылдары Phi Sigma Kappa мүшелікке қатысты нәсілдік шектеулерді жойды, басқа NIC бауырластықтарымен бірлесіп қорқытуды жоюға жұмыстанды және осы өзгерістерді бейнелеу үшін мүшелікке қабылдау бағдарламасын жаңартты. Осы кезеңде грек ұйымдарының қатарына кіру азайып, кейбір бөлімшелер қайтадан жабылды.

Азаматтық құқықтар

Phi Sigma Kappa, азаматтық құқық қозғалысынан бұрын құрылған көптеген бауырластықтар мен әйелдер қауымдастықтары сияқты, көбінесе шетелдік студенттерден басқа, аз ұлт өкілдерін іріктемеген. 1952 жылғы Бедфорд Спрингс конвенциясында, көбінесе Жаңа Англия мен Шығыстан тыс жерлердегі бөлімдер, ешбір бөлім "негрлерді" қабылдамауы үшін келісімге келуді қалап, осы мақсатта "Бедфорд резолюциясы" деп аталатын заң жобасын ұсынды. "Бедфорд резолюциясында" былай делінген: "Бауырластықтың дәстүрі сақталуы керек, яғни барлық бөлімдер оларды қабылдамайынша, қара нәсілді жігіттерді қабылдауға немесе бастауға болмайды". Бедфорд резолюциясы тар қабылданып, бірден Phi Sigma Kappa бірнеше бөлімін резолюцияға наразылық білдіргені үшін жоғалтты. Веслиан университетінің Альфа Тритон бөлімі, жақсы ниетпен қара терілі студентті қабылдағаннан кейін, оны қайтарудың орнына, өзін-өзі жергілікті ұйым ретінде қайта құрды – Гамма Пси. Бостон университетінің, Хартвик колледжінің және Нокс колледжінің бөлімдері 1953-55 жылдары афроамерикалық студентті қабылдағандары үшін Ұлы бөлімнен шығарылып, бұрынғы жергілікті мәртебесіне оралды. Дартмут колледжінің Тау бөлімі, бауырластықтың "расистік мүшелік саясатын" себеп етіп, Phi Sigma Kappa-дан бөлініп кетті. Тау жергілікті бауырластыққа айналып, 1956 жылдың мамырында Phi Tau ұйымымен бірікті. Талқылау кезінде кеткен бөлімдердің тек Тау ғана әлі де жұмыс істеп тұр. 1954 жылғы 28 маусымдағы хатында, сол кездегі Phi Sigma Kappa президенті Д.Р. "Спек" Коллинз өзінің пікірінше, "барлық бауырластық жүйесі – жақсы американдық азаматтарды тәрбиелеуге арналған, шынымен американдық институт – сынға алынып отыр. Бізді өзара талас-тартысқа түсіріп, өзімізді-өзіміз жоюға итермелейтін, бұзылған элементтердің шабуылына ұшырап отыр. Бұл – ұлы американдық институтты жоюға мүмкіндік беретін "бөліп билеу" стратегиясы". Президент Коллинз келесі Phi Sigma Kappa конвенциясында кемсітуге қарсы мәселе көтерілетінін ескертті. Бедфорд резолюциясы – саясат болғандықтан, конституциялық шараға немесе жарғыға қарағанда оңай өзгертілді. Қабылдағаннан екі жыл өткен соң, 1954 жылғы конвенцияда Бедфорд резолюциясы ақ түсті емес адамдарды тыйым салатын, заңдық емес "джентльмендік келісімге" алмастырылды. Бұл әлдеқайда әлсіз, қысқа өмір сүрген, бейресми келісім де жергілікті бөлімдерді аз ұлт өкілдерін мүшелікке қабылдамауға ынталандырды. Phi Sigma Kappa-ның Құрмет соты Phi Sigma Epsilon-ның барлық бұрынғы президенттерін қамту үшін кеңейтілді. PSE компаниясының Шэннон Флауэрс осы органның жаңа тіркеушісі болып қызмет етуге келісті. Ұлы кеңеске PSE-нің бұрынғы президенті Джеймс Уитфилд және бұрынғы вице-президент Ларри Бек қосылды. Ассоциация ритуалы Phi Sigma Epsilon ритуалының маңызды бөліктерін қосу үшін қайта жазылды, ал PSE ритуалы барлық бөлімдердің ритуалдық кітабына қосылатын арнайы лекция нысанында жазылды. Фи Сигма Эпсилон ритуалының авторларының бірі, бірігуді ынталандырған Фред Швенгель, екі ритуалды біріктіруге көмектесті. PSE-нің басқа бөлімдері өмір сүруге жарамсыз деп танылды немесе PSE қызметкері соңғы рет келгеннен немесе хат алысқаннан кейін бірнеше жыл ішінде жоғалып кетті. Олар ресми түрде жабылды. Соңында, Phi Sigma Epsilon-ның бірнеше наразы болған түлектерінен кейін, жеті PSE тобы 1988 жылы Phi Sigma Phi құрады. Бүгінде екі бауырластық та болашаққа назар аударуға және жолдары қиылысқанда сыпайылық пен ынтымақтастық саясатын ұстануға тырысады. Ортақ тарихын және шағын бөлімдердің кірісімен толық уақытты жұмысты қолдаудың экономикалық қиындықтарын ескере отырып, Phi Sigma Kappa үнемі Phi Sigma Phi және оның бөлімдерінен болашақтағы ынтымақтастық туралы сұрақтарды қуанышпен қарсы алатындығын айтады. Фи Сигма Каппа жаңа мүшелеріне екі бастапқы бауырластықтың да маңызды кезеңдерін көрсететін кеңейтілген тарихи жазбасын оқытуды жалғастыруда.

Phi Sigma Kappa, like almost all fraternities and sororities, formed before the Civil Rights Movement, had previously not taken in minorities on any scale except for the occasional foreign student. At the 1952 Bedford Springs Convention some chapters, mainly outside of New England and the East, wanted an understanding that no chapter would pledge "negroes," and offered legislation to this end called "The Bedford Resolution." The Bedford Resolution read, "That the fraternity's tradition be maintained in the sense that there be no pledging or initiating of Negro men until they are acceptable to all chapters." The Bedford Resolution narrowly passed. Immediately after, Phi Sigma Kappa lost several chapters due to negative reactions to the resolution. The Alpha Triton Chapter at Wesleyan University disaffiliated itself rather than de pledge a black student it had pledged in good faith, and reformed itself as a local, Gamma Psi. Chapters at Boston University, Hartwick College and Knox College were expelled from the Grand Chapter in 1953 55 for each pledging an African American student, reverting to their former local status. Tau Chapter at Dartmouth College disaffiliated from Phi Sigma Kappa, citing "racist membership policies" of the fraternity as its motivation. Tau became a local fraternity, and eventually the co ed organization of Phi Tau, in May 1956. Of the chapters that left during the debate, only Tau still operates. In a letter dated June 28, 1954, D. R. "Spec" Collins, the then president of Phi Sigma Kappa, announced that from his point of view, "the entire fraternity system is truly an American institution engaged in the service of building good American citizens–is being challenged. Challenged by those subversive elements who, by encouraging us to quarrel among ourselves may cause us to destroy ourselves. The 'divide and conquer strategy' that might well eliminate a great American institution." President Collins warned that the anti discrimination issue would be raised at the next Phi Sigma Kappa convention. The Bedford Resolution was a policy and was more easily changed than a constitutional measure or bylaw. Two years after its passage, at the 1954 Convention the Bedford Resolution was repealed in favor of a non legislative "Gentlemen's Agreement" to ban non whites. This much weaker, short lived, informal agreement also encouraged local chapters not to admit minorities to membership. Phi Sigma Kappa's Court of Honor was expanded to include all past presidents of Phi Sigma Epsilon. Shannon Flowers of PSE agreed to serve as the new Recorder for that entity. The Grand Council was expanded to include PSE's past president James Whitfield and former vice president Larry Beck. The Ritual of Association was rewritten to include significant portions of the Phi Sigma Epsilon ritual, and the PSE ritual itself was cast into the form of a special lecture to be added to the ritual book of all chapters for use on particular occasions. The co author of Phi Sigma Epsilon's ritual, Fred Schwengel, a strong supporter of the Merger, assisted in the incorporation of the two rituals. Other PSE chapters were found to be non viable or had simply evaporated in the few years since a PSE officer had last visited or corresponded. These were formally closed. Eventually, following several disaffected alumni leaders of Phi Sigma Epsilon, seven PSE groups would go on to form Phi Sigma Phi in 1988. Today, both fraternities seek to focus on their futures and maintain a posture of civility and cooperation on those occasions where they cross paths. Considering their shared history and the economic difficulties of supporting full time operations with a small base of chapter revenue, Phi Sigma Kappa has consistently maintained it would welcome future inquiries toward cooperation from Phi Sigma Phi and her chapters, as a homecoming. Phi Sigma Kappa continues to teach new members its enlarged historical record, marking milestones of both original fraternities.

Қазіргі

Жақында кеңейту жұмыстары күшейді, қазір бөлімдердің жабылуынан асып түседі, Фи Сигма Каппаның бұрын тарихы болмаған мектептерге кіріп, қиын жағдайдағы немесе тоқтатылған ұйымдарды қайта жандандыруда. Бұл кеңейту кезеңі, Phi Sigma Epsilon-ның көптеген бұрынғы бөлімдерінің үлкен бауырластыққа толық интеграциялануымен және толық қызмет көрсетуімен тығыз байланысты. Олардың кейбіреулерін қайта құру қажет болды, және бұл жұмыс бүгінге дейін жалғасуда. Қатаң тәуекелді басқару оқытулары Phi Sig-ке көбінесе зорлық-зомбылыққа байланысты жаңалықтарды болдырмауға мүмкіндік берді. Басты кеңейту мақсаттары және ұзақ жылдар бойы жоғалған кампустарға оралу да назарда болды. Бауырластық өзінің негізін қалаушыларының тек үлкендік үшін емес, мақсатты кеңейтуді қолдау туралы ұстанымын естен шығармаса да, Phi Sigma Kappa-ның Бас Кеңесі 1980 және 90-шы жылдары мақсатты кеңейтуге ниет білдірді, бұл халықаралық бауырластықтан күтілетін бағдарламалар мен қызметтерді ұсыну мүмкіндігін арттырды. Бірігуден бері Phi Sigma Kappa жылына кем дегенде екі бөлімнен өсті. Көптеген кампустарда жаңа бөлім үшін лайықты тұрғын үй табу ең үлкен қиындық болып табылады. Осы мәселені шешу үшін, басқару, ғимараттарды табу және қаржыландыру, түлектердің холдингтік компаниялары үшін ең жақсы тәжірибелерді тарату және Phi Sig бөлімдерін жақсарту мақсатында 2002 жылы Phi Sigma Kappa Properties (PSKP) жеке заңды тұлға құрылды.

Капитулдар үйлері

Төменде Фи Сигма Каппа ұйымының көптеген бөлімдерінің суреттері келтірілген. Көптеген ғимараттар тарихи фотосуреттерде көрсетілгендей, бүгінгі күнге дейін бауырластық ұйымдары мен олардың түлектерінің меншігінде, жаңартылып, кеңейтілген, ал кейбіреулері жаңа ғимараттармен алмастырылған.

Ұйымдастыру және құқықтық мәртебесі

Phi Sigma Kappa үш бөлек ұйымнан тұрады: Phi Sigma Kappa бауырластығы, Phi Sigma Kappa қоры және Phi Sigma Kappa мүліктік компаниясы. Phi Sigma Kappa халықаралық штаб-пәтерінде қауымдастықтың күнделікті жұмысын жүзеге асыратын, сондай-ақ Ұлы бөлім мен Қор ұйымдастыратын көптеген іс-шараларды, жиналыстарды және басқа да бағдарламаларды үйлестіретін және жоспарлайтын әкімшілер қызмет етеді.

Фи Сигма Каппа қауымы

Бауырластықтың (PSK) күнделікті басқаруы атқарушы директор Джо Кернге жүктелген. Ол және он екі толық штаттан тұратын қызметкерлер бөлімнің барлық қызметін, кеңеюін, түлектермен қарым-қатынасын, бағдарламаларды әзірлеуді, тәуекелдерді басқаруды және іс-шараларды үйлестіруді қолдайды. Phi Sigma Kappa-ның Бас Кеңесі ерікті директорлар кеңесі ретінде жұмыс істейді, оған бір бас президент және алты директор кіреді, олар бауырластықтың болашағына бағыт-бағдар береді және оның саясатының орындалуын қамтамасыз етеді. Аймақтық кеңесшілер – бауырластықтың ұлттық басшылары мен студенттер арасындағы байланысшылар. Жергілікті бөлім кеңесшілері көбінесе жергілікті бөлімге, аймақтық және ұлттық қызметкерлермен немесе еріктілермен байланыс жасау үшін маңызды байланыс нүктесі болып табылады. Phi Sigma Kappa-ның кейбір бөлімдері бөлім үйін басқару үшін жергілікті түлектермен немесе өздерінің ата-аналары басқаратын тұрғын үй корпорацияларымен жұмыс істей алады, немесе осы мақсатқа жету үшін Phi Sigma Kappa Properties-пен ынтымақтасады. Жергілікті бөлім үй корпорациялары ұлттық құрылымнан тәуелсіз жеке заңды тұлғалар болып табылады.

Phi Sigma Kappa қоры

1947 жылы Ұлы бөлімнен тәуелсіз ұйым ретінде тіркелген Қор (PSKF) бауырластықтың қаржылық негізі болып табылады. Оны қамқоршылар кеңесі басқарады, ол Ұлы Кеңес жүзеге асыратын түрлі бағдарламалар мен стипендияларға қаржы бөледі. Бұл қаржы мүшелік жарналары, уәделер және қайырымдалықтар есебінен түседі. Қор бауырластықтың өсуі мен сақталуы үшін өте маңызды. Ол Лидерлік мектебі, бакалавр стипендиялары, Ұлы бөлім веб-сайты және аймақтық конклавтар сияқты бағдарламаларды қаржыландырады.

Мүшелік

Phi Sigma Kappa-ға мүшелік, егер ер адам ұлттық деңгейде танылған әлеуметтік студенттік бауырластықтың мүшесі болмаса, Phi Sigma Kappa бөлімшесі бар колледжге, университетке, техникалық институтқа немесе қоғамдық колледжге қатысатын еркек студенттерге қолжетімді. Бұл мүмкіндік тек бакалавр студенттеріне ғана емес, сонымен қатар оқытушыларға, аспиранттарға және бұрынғы студенттерге де таралады. Егер студенттің оқу орнында бөлімше болмаса, ол өзге жердегі бөлімшеге мүше болуға құқылы. Сонымен қатар, Phi Sigma Kappa-ның Бас Шығарылымының Конституциясы мен Ережелерінде құрметті мүшелік қарастырылған. Мүшелікке қойылатын нақты талаптар жоғары білім беру орындары мен бөлімшелер арасында өзгеше болуы мүмкін, бірақ минималды талаптар ұлттық деңгейде заңмен реттеледі. Phi Sigma Kappa мүшелігі тек қана өлім немесе шығарылу арқылы тоқтатылуы мүмкін.