Кіріспе

Америкалық саясаткер және генерал Джозеф Уоррен Кейфер (30 қаңтар 1836 – 22 сәуір 1932) – испан-американ соғысы кезінде генерал-майор болған және 1880-ші жылдардағы АҚШ-тың көрнекті саясаткері. Ол 1877 жылдан 1885 жылға дейін және 1905 жылдан 1911 жылға дейін Огайо штатынан республикалық партия өкілі ретінде АҚШ Өкілдер палатасында қызмет етті. 1881 жылдан 1883 жылға дейін ол Палата спикері қызметін атқарды.

Ерте өмір

Кейфер Огайо штатының Кларк округінде дүниеге келген. Ол Антиохия колледжінде білім алған, содан кейін отбасының шаруашылығына қайтып оралды. Фермерлік жұмыс істей жүріп, бос уақытын заңды оқуға арнады. 1858 жылдың 12 қаңтарында Огайо штатының Спрингфилд қаласында заңгерлік тәжірибасын бастады.

Азаматтық соғыс

Кейфер үш айлық мерзімге шақырылған 3-Огайо жаяу әскеріне кіріп, майор болып тағайындалды. Ол батыс Вирджиниядағы Рич-Маунтин және Чит-Маунтин шайқастарында күресіп, кейін полктің подполковнигі болды. Мерзімі біткен соң, 110-Огайо жаяу әскеріне қосылып, полковник атанды. Ол Шығыс майданында қызмет етіп, Винчестердің екінші шайқасында полкіне басшылық етті. Одақ әскері ауыр жеңіліске ұшырап, көп бөлігі қарсыластарына тұтқын болса да, Кейфердің полкі тұтқындалудан құтылды. Геттисбург шайқасынан кейін Кейфер III корпустың бригадалық командирі болып тағайындалды және Ваппинг-Хайтс шайқасына қатысты. Роберт Ли әскері Вирджинияға қауіпсіз жерге шегіргеннен кейін, Кейфер мен оның полкі Нью-Йорк қаласына шақырылып, төңкерілгендердің көтерілісін басуға көмектесті. Кейфер Потомак армиясына Құрлықтық науқанға үлгерді. Дала шайқасында қолына жараланып, біраз уақытқа әрекетсіз қалды. Қызметке оралған соң, Джеймс Б. Рикетттің VI корпусының 3-дивизиясындағы 2-бригадаға командир болып тағайындалды. Ол Винчестер және Фишер-Хилл шайқастарында бригадасын жетектеді. Сидар-Крик шайқасы кезінде VI корпусының командирі Хорацио Г. Райт уақытша Шенандоа армиясына, ал Рикетс корпусқа уақытша басшылық етті. Осылайша, Рикетс болмағанда Кейфер 3-дивизияның командирі болды. Филипп Х. Шеридан шайқастың ортасында батыл түрде армияға оралғанда, Райт корпустың басшылығына қайта оралды, ал Рикетс жараланып қалғандықтан, Кейфер шайқастың соңына дейін дивизияға басшылық етті. Шенандоа аңғарындағы науқанындағы қызметі үшін 1864 жылдың 12 желтоқсанында президент Абрахам Линкольн Кейферді 1864 жылдың 19 қазанынан бастап еріктілердің бригадалық генералы лауазымына ұсынды, ал АҚШ Сенаты 1865 жылдың 14 ақпанында бұл тағайындаманы бекітті. VI корпус Потомак армиясына оралғанда, генерал Трумэн Сеймур 3-дивизияның командирі болып тағайындалды, ал Кейфер 2-бригаданың басшылығына қайта оралды, Петербургтегі прорывқа және Аппоматтокс науқанына қатысты. Кейфер 1865 жылдың 9 сәуірінен бастап науқанға қосқан үлесі үшін майор-генерал шеніне көтерілді.

Саяси мансап

Азамат соғысынан кейін Кейфер Спрингфилдке оралып, заңгерлік тәжірибасын жаңадан бастады. 1873 жылдан өмірінің соңына дейін Антиохия колледжінің қамқоршысы болды. 1876 жылы Республикалық Ұлттық конвенцияға делегат ретінде қатысты, ал келесі жылы Конгресске сайланды. 1881 жылдан 1883 жылға дейін 47-ші АҚШ Конгресінде Кейфер Өкілдер палатасының 47-ші спикері қызметін атқарды. Конгресс палатасындағы алғашқы жылдары Кейфер Нью-Йорк сенаторы Роско Конклинг басқарған Республикалық партияның "Сталварт" тобының мүшесі болды. 1881 жылы Кейфер АҚШ Палатасы спикері лауазымы үшін Мэн штатынан келген әріптесі Томас Брэкет Ридпен бәсекелесті. Ол партия ішіндегі әріптестерінің 16-шы дауысымен таңдалды және спикер трибунасына көтерілген кезде былай деп мәлімдеді: Ол спикер ретінде көңіл көншітпейтін болды, оның білім, ой-өріс және мінез-құлқындағы жетіспеушіліктері "Ұлт" журналына "ол Өкілдер палатасының көпшілігін ренжітуде барлық алдыңғыларынан асып түсті" деген пікір білдіруге әкелді.

Испан-Америкалық соғыс

Испания-Америка соғысы кезінде президент Уильям Маккинли 1898 жылдың 9 маусымында Кейферді еріктілер корпусының генерал-майоры етіп тағайындады. Ол 7-ші армия корпусына және испан әскері 1899 жылдың 1 қаңтарында Гаванадан шыққаннан кейін Гаванаға кірген американдық күштерге қолбасшылық етті.

Саясатка оралу

1899 жылы 12 мамырда жеке өмірге оралғаннан кейін, ол 1900 жылы «Құлдық және төрт жылдық соғыс» деген кітабын жариялады. Бұл кітап АҚШ-тағы құлдық тарихына қатысты түсініктемелермен қатар, Азамат соғысы кезіндегі өмірбаяны болды. Ол 1900-1901 жылдары Біріккен испан-американ соғысы ардагерлерінің бас қолбасшысы, ал 1903 және 1904 жылдары Огайо штатындағы «Адал легионның» қолбасшысы болды. Ол тағы да Конгресске сайланып, 1905 жылдың 4 наурызынан 1911 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті.

Кейінгі өмірі

Саяси мансабынан кейін Кейфер заңгерлік тәжірибасын жаңадан бастады және Огайо штатының Спрингфилд қаласындағы Лагонда Ұлттық банкінің президенті қызметін атқарды.

Өлім және жерлеу

Ол 1932 жылдың 22 сәуірінде 96 жасында Спрингфилд қаласында қайтыс болды және Спрингфилд қаласындағы Фернклиф зиратында жерленген.