Кіріспе
Band of Susans – 1986 жылы Нью-Йоркте құрылған және 1996 жылға дейін белсенді болған американдық альтернативті рок тобы. Бастапқыда құрамына Роберт Посс (гитара/вокал), Сьюзан Стенгер (бас/вокал), Рон Спитцер (барабан), Сьюзан Лайлл (гитара), Сьюзан Таллман (гитара) және Альва Роджерс (вокал) кірді. Топ жылдар бойы бірнеше құралым өзгерісіне ұшырады, көбінесе үш гитарист қатысты. Посс, Стенгер және Спитцер топтың тұрақты мүшелері болды. Олар Нью-Йорк No Wave шулы рок сахнасында қалыптасты, бірақ қабаттасқан гитара дыбысының арқасында кейде Ұлыбританияның шугейзинг (shoegazing) топтарының американдық баламасы ретінде қарастырылды. Sonic Youth сияқты, олар электр гитарасы үшін шуар музыканың эксперименталды композиторлары Рис Чатем мен Гленн Бранкадан әсер алды.
Band of Susans was an American alternative rock No Wave band formed in New York City in 1986 and active until 1996. It originally consisted of Robert Poss (guitar/vocals), Susan Stenger (bass/vocals), Ron Spitzer (drums), with Susan Lyall (guitar), Susan Tallman (guitar), and Alva Rogers (vocals). The band would undergo several permutations over the years, usually involving three guitarists. Poss, Stenger, and Spitzer were the band's core members throughout its duration. They originated in the New York No Wavenoise rock scene, but due to their layered guitar sound were sometimes seen as the American counterparts to the UK shoegazing bands. Like Sonic Youth, they drew influence from noise music experimental composers for the electric guitar Rhys Chatham and Glenn Branca.
Тарих
1980 жылдардың басында Посс авангардтық гитаралық ансамбль композиторы Рис Чатхамның жетекшілігімен оқыды және Tot Rocket және Western Eyes тобында ойнады. Топты авангард флейтист Сьюзан Стенгер және гитарист Роберт Посс құрды, олар өздерінің атын сол кездегі құрамдағы үш Сьюзаннан алды. Посс, Стенгер және Спитцер Нью-Йорк штатының Буффало қаласында бірге өсті. Band of Susans Посстің Trace Elements лейблінде 12" EP Blessing And Curse альбомын шығарды. 1987 жылдың 31 қаңтарында Нью-Йорктегі The Love Club-та альбомның тұсаукесері (сонымен қатар, топтың алғашқы тікелей концерті деп айтылады) өтті; BoS Das Furlines деп аталатын топтың алдын ала өнер көрсетушісі болды. Көп ұзамай олар Ұлыбританияның Mute Records лейблінің авангардтық бөлімшесі Blast First-ке келісім шарт жасады. Дебюттік альбом Hope Against Hope шыққаннан кейін Роджерс, Лайл және Таллман топты тастап кетті, олардың орнына Карен Хаглоф (гитара) және Пейдж Гамильтон (гитара) келді. Бұл құрам Love Agenda және Peel Sessions EP альбомдарын жазды, онда Gang Of Four тобының "I Found That Essence Rare" әнінің кавер нұсқасы болды. Содан кейін екі жаңа гитарист те топты тастап кетті, ал Гамильтон металл әсеріне ие Helmet тобын құрды. Анн Хасик (гитара) және Марк Лоннерган (гитара) кейін BoS-ке қосылды, нәтижесінде топтың "классикалық құрамы" қалыптасты, ол тағы үш альбом шығарды, соның ішінде The Word and the Flesh және бір EP, барлығы Restless Records-те. "The Great Indie Discography" жинағында айтылғандай, "өкінішке орай, Band of Susans and Co. тобының он жылдан астам өмірлік жолында сәттілікке қол жеткізу мүмкін болған жоқ".
Сониктік сипаттамалары
Band of Susans – рок-клишелерден ада, өзіндік стильдегі топ болды, әр аспапқа жеке рөл берілді және олар құрылыс блоктарындай бірігіп, гулді, тығыз дыбыстарды құрады. Топтың экспериментке бейімділігіне қарамастан, Посс The Rolling Stones-тің жанкүйері болды, ол кейіннен Stones-тің "Child of the Moon" және "Paint It, Black" әндерін орындауында көрінді.
Тікелей өнер көрсетулер
Band of Susans Америка Құрама Штаттары мен Еуропаны үзіліс-үзіліспен гастрольдеп жүрді. Олар Live Skull, My Bloody Valentine, Butthole Surfers, Wire, Rollins Band, Smegma, Das Furlines және Lovely сияқты топтармен бірге сахнада өнер көрсетті. Топтың АҚШ және Еуропа бойынша өткен соңғы гастрольдерінде Джей Браун (кейін Negatones тобын құрған) Лоннерганның, ал Келли Бернс Рон Спитцердің орнын толтырды. Band of Susans 1980 жылдардың басында 19-шы көшедегі "The Kitchen" клубында Рис Чатемді "алдын ала ойнайтын топ" ретінде шақырып, "перформанс өнері" аясында да өнер көрсеткен. Содан кейін олар CBGB клубында өнер көрсетті, бірақ Сьюзан Стенгер, Роберт Посс және мүмкін Карен Хаглоффты қоспағанда, бастапқы құрамында емес. "Word and the Flesh" альбомының 1991 жылғы Еуропа және Америка гастрольдерінде Нью-Джерсилік Джозеф Кочан "Joey Kaye" атты шағын есіммен барабаншы ретінде өнер көрсетті.
Бөлінуден кейінгі
1996 жылдың соңында топ тарағаннан кейін Посс пен Стенгер Wire тобының Брюс Гилбертпен бірге gilbertpossstenger атымен өнер көрсетті; осы атпен бір альбом жарық көрді. Стенгер мен Посс композитор Фил Ниблокпен де тығыз жұмыс істеді. Посс продюсерлік және жеке жобаларына ден қойды, ал Стенгер 1998 жылы Сиукси Сиудің екінші тобы – Creatures тобымен сахнада өнер көрсетті, сондай-ақ Ник Кейв, Джон Кейл және Алан Вега (Suicide) сияқты музыканттармен де жұмыс істеді. Ол Big Bottom электр бас ансамблін құрды және хореограф Майкл Кларк, жазушы Иэн Синклер және суретші Серит Уин Эванспен бірлесіп жұмыс істеді. Оның 96 күндік музыкалық инсталляциясы – Soundtrack for an Exhibition 2006 жылдың 7 наурызында Францияның Лион қаласындағы Le Musée d'Art Contemporain мұражайында ашылды. Оған Роберт Посс, Алан Вега, Александр Хакке, Ким Гордон, Мика Вайнио, Ульрих Кригер және Джени Хойстон секілділер үлес қосты. Посс 2002 жылы Distortion Is Truth және Crossing Casco Bay атты екі жеке альбомын шығарды, Александра Беллер, Салли Гросс және Джеральд Касел хореографтары үшін музыка жазды, сондай-ақ Сет Джозель мен Филл Ниблоктың CD-лерін жасады; ол Бен Ниллмен және Дэвид Драмммен де бірлесіп жұмыс істеді. 2009 жылдың сәуір айында ол "Downtown Comes Uptown: The Pictures Generation, 1974–1984" көрмесімен байланысты Метрополитен өнер мұражайында Рис Чатемнің ансамблі құрамында өнер көрсетті.