Кіріспе

Лос-Анджелес қалалық паркі, бұрын Вестлейк паркі деп аталған, туралы ақпарат. Вестлейк, сондай-ақ Вестлейк ауданы деп белгілі, АҚШ, Калифорния штаты, Лос-Анджелес қаласының орталық бөлігіндегі тұрғын және коммерциялық аудан. Ол 1920 жылдары салынды. Оның көптеген әсем сарайлары пәтерлерге айналдырылған, сондай-ақ көптеген жаңа көппәтерлі үйлер бой көтерді. Вестлейк – халық тығыз қоныстанған, жас және көптеген латиноамерикандықтар тұратын аймақ. Мұнда көптеген бастауыш және орта мектептер бар.

Ерте дамуы

1887 жылы Вестлейк Лос-Анджелестің "оңтүстік-батыс ширегі" деп аталды. Вестлейк төбелері "әдемі тұрғын үйлермен көтерілген", ал бұл ауданның дамуының бастапқы кезеңінде екені анық көрінеді. Бонни Брей, Вестлейк Парк және айналасындағы басқа да учаскелердің көп бөлігі бөлшектеп сатушылар тарапынан сатылып бітті, ал көптеген учаскелер бағасы өсіп, екінші және үшінші қолға өтті. Солтүстікке қарай салынысы басталып кеткен Баптист колледжі көзге түседі. Ауданның аты Вестлейк паркінің құрметіне берілді, ал оның жерін 1888 жылдары Лос-Анджелеске көшіп келген канадалық дәрігер Хенрикус Уоллес Вестлейк сыйлаған. Ол өзінің үйін кейіннен оның атын алған ауданның Берлингтон даңғылында салды; бұл қаланың батыс жағындағы төбелерде салынған алғашқы тұрғын үй болды. Фигероа көшесінің батысындағы Лос-Анджелестің тұрғын үйлермен құрылысы алғаш басталган аудандарының бірі Вестлейк, еврей халқының көп бөлігіне мекен болды. Әулетті бизнесмендер қала орталығына, Уилшир орталығына (қазіргі Корей тауны), Голливудқа және Керемет миляға ауданның испандық жаңару және арт-деко сарайларынан қатынайтын. 1940 жылдар шамасында ауданның солтүстік-батыс бөліктері Лос-Анджелестің ертедегі жұмысшы табының филиппин халқының мекеніне жақын орналасты, олар бүгінгі Кішкентай Токио мен Банкер Хиллден көшірілді, олардың бір бөлігі Вестлейктің және Эхо Парк, Сильвер Лейк, Шығыс Голливуд сияқты жақын аудандардың кейбір бөліктерінде қалды.

Мұнай өндіру

1899 жылы аймақта жаңадан бұрғыланған мұнай ұңғымалары мен олардың көрінісі ұнамайтын бұрғылау мұнаралары "әр қатты жаңбыр жауғанда" көшелердің ластануына және судың ағып кетуіне себеп болыпты, ал көрші аудандардың тұрғындары "оларға көмектесу үшін ештеңе жасалмағанына наразылық білдірген". Қала Вестлейк паркінің айналасында 1600 футтық аймаққа бұрғылауға тыйым салған (кейін 1000 футқа өзгертілген), бірақ В. Э. де Грот сияқты мұнай өндірушілер бұл жарлықтың заңдылығына қарсы шықты. Тіпті қалалық прокурор Уолтер Ф. Хаас оны қорғауға міндетті болғанымен, заңның жарамсыз екенін ойлады. Дегенмен, жоғары сот судьясы "Халыққа қарсы Ричард Грин және басқалар" ісінде қалалық заңның заңды екенін анықтады. Бірақ 1900 жылға қарай Уэстлейктегі мұнай өндірісі "тоқтағаны" анықталды және бұл жағдай жаңалықтарға енбеді.

Ұсынылған фабрика ауданы

1919 жылы мамыр айында кәсіпкер Артур Эванс Вестлейк даңғылы мен Оранж көшесінің оңтүстік-батыс бұрышында "жоғары сапалы", алты қабатты ғимарат салу туралы өтініш таратып жатқанын естігенде, тұрғындар алаңдады. Бұл ғимарат "әйелдер киімін өндіру" үшін арналған еді. Зардап шеккен Лазард учаскесіндегі жердің 85% иесінің қолдауы бар деген болжаммен, жобаны ұсынушылар Лейквуд ауданында құрылыс салуға ниеттенгендерін айтты, себебі қаланың өнеркәсіптік ауданындағы түтін мен шаң-тозаңға байланысты, олар іздеген әйел жұмысшыларын таба алмаған. Олар 1000 жұмысшы, оның ішінде көбінесе әйелдерді жұмысқа алуды, сондай-ақ "көркем тігіс өнерін" үйрететін мектеп ашуды және киімнің қалай тігілетінін көрсету үшін тұрақты көрме ұйымдастыруды уәде етті. 12 маусымда наразылар тобы қалалық кеңес комитетіне "үлкен наразылық петициясын" ұсынды, ал өтініш беруші, Brownstein Lewis компаниясы жоспарды кері тартып алып, оны қайтадан ұсынбады.

Қиындық пен қайта құру

Алғашқы жылдары Вестлейк қаладағы ең ізгілік тұрғын үйлердің бірі саналды – 1997 жылы бір бақылаушы еске салғандай, "қаланың көлік саудасының жаңа жиналатын орны". Бірақ кейін, басқа біреу айтқандай, "ақсүйектер Энсино мен Вествудқа қашып, өздерінің қираған ғимараттарын қалдырып кетті". Аудан тұрғын үйлері негізінен ауданның кең трамвай желісінің маңында салынған үлкен, тығыз орналасқан пәтерлерден тұрады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін трамвай желісі таратылып, автожол құрылысы басталды, ал автомобильдер басты көлік құралына айналды. Вестлейктегі ескі тұрғын үйлерде жеке автомобильдерге арналған тұрақ орындары болмады, бұл бай тұрғындарды көлікке ыңғайлы жаңа аудандарға көшуге итермеледі. 1980 жылдары аудан Эль-Сальвадор сияқты Орталық Америка елдерінен келген босқындармен толды, ондағы азаматтық соғыс миллион адамды қоныстандырды. Уақыт өте келе сальвадорлық жастар "Мара Сальватруча" деген топты құрды, яғни "Сальвадорлық жігіттің тобы", қысқасы MS 13 деп аталатын. Кейін бұл топ 33 штатқа және 5 елге тарады. 1990 жылға қарай Вестлейк "героинге тәуелділер мен жас бандиттердің қоғамдық көшелерді бақылап, полициядан қашу үшін үйлердің шатырларына өрмелеуші" қараңғы аймаққа айналды. Кейбір көшелер үйсіздерге пана болды, онда дәретханалар жоқ, ал қоқыстар жиналды. 1993 жылы ауданда көптеген жаяу саудагерлер болды, олар Мексика, Сальвадор, Гватемала және басқа Латын Америка елдерінен келген босқындармен толы тротуарларды пайдалану үшін "жалдау" ақысын талап ететін бандиттік топтардың мүшелері, "cholo" деп аталатын. "Вестлейк ауданында өмір сүру мен жұмыс істеудің құны – қорқу" делінетін. Адамдар көлеңкелі экономикада өмір сүрді, тек қолма-қол ақшамен, ал аудан "қаланың ең үлкен және ең қауіпті көше бандиттерімен" толы болды, полиция мен тұрғындар есірткі сату, жезөкшелік, ұрлық және қорқынышпен күресті. Дегенмен, экономикалық энергия мен мүмкіндіктердің сезімі болды, тұрғындардың көпшілігі адал еңбекпен күшін сынағысы келді. 2012 жылдың қаңтар айында қала Лос-Анджелестегі заңсыз жаяу саудагерлермен күресу үшін жаңа қалалық ереже негізінде науқан бастады, бірақ ең басты әсері Вестлейк және Венис аудандарында болды. Ереже "пайдалы құндылығы бар" заттарды, мысалы шұлықтар мен футболкаларды сатуға тыйым салды, бірақ саудагерлерге өнер заттарын сатуға рұқсат берді. Қала демеушілігімен демалыс күндері сауда орыны құрылды, онда саудагерлер оқудан өтіп, лицензия алуы керек болды. Бұл ереженің орындалуы өте сирек болды, ал жаяу саудасы Макартур паркін қоршаған аудандарда, әсіресе Альварадо көшесі бойында кең таралды. COVID-19 пандемиясынан кейін МакАртур паркі мен оның айналасындағы блоктар АҚШ-тағы опиоидтар эпидемиясының негізгі ошағына айналды. Бұрыннан есірткі сату мен қолданумен күресіп келе жатқан бұл ауданда фентанилді шамадан тыс пайдаланудың көрсеткіші қаладағы ең жоғары деңгейге жетті. Үйсіздердің санының өсуі және өте күшті синтетикалық опиоидтардың пайда болуы аудандағы денсаулық сақтау саласындағы дағдарысқа әкелді. Парктің маңындағы көптеген жерлерде, әсіресе Альварадо көшесінің артындағы аллеяларда есірткі қолдану әдеттегі жағдайға айналды, ал кейбір орындарда күн сайын бірнеше рет шамадан тыс дозалар тіркеледі.

Тұрғын үй

1901 жылғы қонақ үй. Бес қабатты қонақ үйдің құрылысы Вестлейк паркіне қарама-қарсы, Алтыншы және Альварадо көшелерінің оңтүстік-шығыс бұрышына, сәулетші Джон Паркинсонның жобалауымен жоспарланған. Онда 300 қонақ бөлмесі, сондай-ақ "қоғамдық және жеке асханалар, ас үй, әйелдерге арналған бильярд залы, кеңсе, би бөлмесі және бірінші сыныпты туристік қонақ үйге қажетті жабдықтар" болуы тиіс еді. 1902 жылғы қонақ үй. А. Л. Хейли мен Джордж Блэк жобалаған Миссия стиліндегі төрт қабатты қонақ үй үшін Алтыншы және Сан-Хоакин (қазіргі Лейк-стрит) көшелерінде жер жыртылды, ол паркке қарама-қарсы солтүстік-батыс бұрышта орналасқан. "Бұл үйдің барлық қонақ бөлмелері сыртқа қаратылып жасалған, гидравликалық лифттер, сахнасы бар би залы, бильярд залдары, жуынатын бөлмелер, асханалар, ас үйлер және қызметшілерге арналған бөлмелер болады. Қызметшілер үшін 48 бөлмеден тұратын жеке ғимарат та қарастырылған". 1915 жылғы пәтер үйі. Жетінші және Лейк көшелеріндегі жеті қабатты құрылыстың жобасын Джон Паркинсон жасаған, ол иесі Джеймс Х. Эдмондс үшін салынды. Онда әйелдерге арналған зал, бильярд және карта ойнауға арналған бөлме, сондай-ақ 40x70 фут көлемдегі би залы болды. 32 төрт бөлмелі және сегіз үш бөлмелі пәтерлер салынды. "Барлық жатын бөлмелерде қабырғаға орнатылған төсектердің орнына ашық төсектер орналастырылады. Әр пәтердегі мұздатқыштарды жертөледегі орталық станциядан салқындататын мұздатқыш жүйе де орнатылады". Кейіннен бұл қонақ үй "Ансония" деп аталды. 1925 жылғы "Калифорниялық қонақ үй". Алтыншы және Бонни Брей көшелерінің солтүстік-батыс бұрышында орналасқан кең қонақ үй "ванналар мен душ, екі шкаф және радио байланысы" бар, 1 сәуірде салтанатты шаралармен ашылды. "Ғимаратты төрт бөлікке бөлуге мүмкіндік беретін есіктердің жаңаша орналасуы өрт қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін қосымша шара болып табылады. Негізгі вестибюль антикалық ағаштан жасалған, түрлі түстермен боялған және алтын жапырақтарымен безендірілген. Қабырғадағы әсем бедерлер мен картиналар интерьерді толықтырады". [6] 1961 жылы өрт салдарынан қонақ үй қирады (қараңыз, төмендегі "Елеулі өрттер"). 1927 жылғы "Аркади" және "Уилшир Рояль" қонақ үйі. 12 қабатты қонақ үй 1927 жылдың қаңтар айында Уилшир және Рампарт бульварларының солтүстік-шығыс бұрышында 2,25 миллион долларға салынды, оның 1,325 миллион долларын S. W. Strauss and Company облигациялары арқылы сатып алды. Архитекторлар Уолтер және Элсен жобалаған бұл ғимарат Олив Филлипс үшін салынды және екі-төрт бөлмелі люкстерді қамтыды. Аяқталған қонақ үйді жақын маңдағы "Гейлорд" пәтерлерін басқарып жүрген Fletcher & Lilly компаниясы басқарды. 1953 жылы қонақ үйді коммерциялық емес "Фифилд Мэнор" корпорациясы сатып алып, қарттарға арналған үйге айналдырды. Президенттік лауазымда миссис Хелен Рамзи Фифилд тұрды. 193 пәтерлік Бейкс-Артс стиліндегі ғимараттың атауы "Уилшир Рояль" деп өзгертілді және 2015 жылы MWest Holdings компаниясы оны 32,5 миллион долларға сатып алды. 2010 жылғы пәтер жобасы. "МакАртур Парк Метро" пәтерлері – Метро және Лос-Анджелес тұрғын үй серіктестігінің және басқа да компаниялардың 45 миллион долларлық бірлескен жобасы. Жоба құрылысын бастады, онда қолжетімді тұрғын үйлер мен 30 мың шаршы фут сауда алаңы қарастырылған.

Басқа

Масондық ложасы, 1914 жыл. Оливер Ф. Деннис және Генри Харвуд Хьюит Вестлейк масондық қауымдастығы үшін Сегізінші және Берлингтон көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышында 30 000 долларға тұрғызылған ғимараттың сәулетшілері болды. Бірінші қабат жеті немесе сегіз сауда дүкеніне, ал екінші қабаты ложаның кеңсесіне берілді. Ложа залы Филиппин махагонымен, банкет залы ақ эмальмен аяқталды. Еліктер ложасы, 1924 жыл. 1924 жылдың наурыз айында Carondelet көшесіндегі кіреберісі бар, Sixth және Park View көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышындағы 1,5 миллион долларлық, жеті қабатты Еліктер ложасының жоспары жарияланды. Онда 1500 адамдық ложа залы, презентациялар үшін сахнасы бар би залы және спортзал болды. Төртінші қабатта гриль, бильярд және карта ойнау бөлмелері, жеті жеке асхана, директорлардың кабинеті және оркестр мен хор клубының залы болуы тиіс еді. Сондай-ақ 175 қонақ бөлмесі, ал жертөледе алты боулинг алаңы мен жүзу бассейні жоспарланған. Шатырында он гандбол алаңы бар 350 көлік тұрағы болды. Екі шатыр бағы жоспарланған. Сәулетшілер – Curlett & Beelman. Бұл құрылысты Еліктер сатты, қазір ол Park Plaza Hotel (Лос-Анджелес), 607 South Park View мекенжайында орналасқан.

Тұрғын үй

Баршаға белгілі, бұл аймақта тұрғын үйлердің тығыздығы мен үй иелерінің қатыспауы мәселесі бар. Орталық Америкалық босқындар орталығының атқарушы директоры Роберто Ловато Бурлингтон даңғылындағы өрттен зардап шеккендерге арналған уақытша баспананы аралады (төменде көрсетілген). Алайда, сол жылы апелляциялық сот Highland Federal Bank-қа қарсы сот процесін бастауға рұқсат берді, тіпті ол нақты иесі болмаса да; оған Лос-Анджелесте шұңқыр ғимараттар желісін басқарды деген айып тағылды, соның ішінде Вестлейктегі 504 Оңтүстік Бонни Брей көшесіндегі Камео қонақ үйінің иесі "Телус Блэк" – лабрадор ретривері ретінде тіркелген. Бұл шешім штаттағы прецедент құрды. Билік банк Вестлейк, Эхо Парк, Голливуд, Саут-Централ, Корейтаун және Пико Юнионда мүлікті жөндеуге ниеті не қаражаты жоқ сатып алушыларға қаржыландыруға көмектескенін мәлімдеді. Сотқа шағым түскеннен кейін, жағдай жақсартылды және 1996 жылғы келісім бойынша банк жалға алушыларға, қалаға және қоғамдық мүдделерді қорғайтын адвокаттарға 1,4 миллион АҚШ долларын төлеуге келісті. 1999 жылы судья Лиланд Харрис тағы бір үй иесі, Рональд Дж. Оленчукты 744 Оңтүстік Бикон даңғылындағы 96 пәтерлік алты қабатты үйінің бесінші қабатындағы бөлмеде тұруға үкім шығарды. Ол 45 күн бойы сағат 19:00-дан 07:00-ға дейін онда болуға міндетті болды. Басқа уақытта ғимаратқа жөндеу жұмыстарын бақылауға рұқсат берілді. Үй иесі ғимараттағы 12 нормативтік талапты бұзғаны үшін кінәлі деп танылды, оның ішінде бұзылған өрт сөндіру есіктері, жұмыс істемейтін өрттен құтылу баспалдақтары, өрт сөндіру жүйесіне қол жеткізудің қиындығы, бұзылған терезелер, жұмыс істемейтін және жоғалған түтін детекторы және ашық электр сымдары. Ол 1774 АҚШ долларын айыппұл төлеп, 100 сағат қоғамдық жұмыс істеуге міндетті болды. Басқа да заңсыз үйлердің иелеріне қарсы шаралар қабылданды.

География

Көптеген дереккөздер Вестлейк шекараларының әртүрлі нұсқаларын көрсетеді.

Лос-Анджелес қаласы

Лос-Анджелес қаласының Вестлейк қоғамдық жоспары (CPA) аймағы солтүстікте Темпл көшесімен, шығыста Харбор тас жолымен, оңтүстікте Санта-Моника тас жолымен, оңтүстік-батыста Вашингтон бульварымен және батыста Гувер көшесі бойындағы бейретсіз сызықпен шектеледі. Лос-Анджелес қалалық жоспарлау бөлімі Вестлейк CPA "Тарихи Филиппин қалашығы, Пико Юнион, Рампарт Вилидж және Вестлейк сияқты аудандарды қамтиды" деп көрсетеді. Вестлейк CPA-ға кіретін аудандық кеңестер келесілер: Westlake North, Westlake South, MacArthur Park (ішінара), Rampart Village (ішінара), Pico–Union (ішінара), Echo Park (ішінара) және Downtown Los Angeles (ішінара).

Лос-Анджелес картасын жасау жобасы

Los Angeles Times газетінің "Карталау Лос-Анджелесі" жобасында Вестлейк ауданының көше шекаралары солтүстікте Голливуд тас жолы, шығыста Глендейл бульвары мен Екінші көше, оңтүстік-шығыста Бодри даңғылы мен Харбор тас жолы, оңтүстік-шығыста және оңтүстікте Батыс Олимпиада бульвары, батыста Вестморленд даңғылы, Уилшир Плейс және Виргиль даңғылы, ал солтүстік-батыста Темпл көшесі мен Гувер көшесімен шектеседі. Газет Вестлейк туралы жазбасында Тарихи Филиппин қалашығы, Лафайетт паркі, МакАртур паркі және Темпл-Бодри аудандары да кіретінін көрсетеді. "Карталау Лос-Анджелесінде" Вестлейк солтүстікте Silver Lake, солтүстік-шығыста және шығыста Echo Park, оңтүстік-шығыста Downtown, оңтүстікте және оңтүстік-батыста Pico Union, ал батыста Koreatown аудандарымен көршілес. Вестлейк солтүстік-батыста Шығыс Голливудқа тікелей іргелес жатыр.

Google карталары

Google Maps Вестлейк ауданының шекарасын былай белгілейді: солтүстікте Голливуд тас жолы, шығыста Харбор тас жолы және Лукас көшесі, оңтүстікте Санта-Моника тас жолы. Батыстағы шекарасы – Гувер көшесінен Уилшир бульварына дейін, және Виргиль даңғылынан Голливуд тас жолына дейін.

Демография

2000 жылғы АҚШ халық санағында 2,72 шаршы мильді құрайтын ауданда 108 839 тұрғын тіркелді, бұл бір шаршы мильге орташа есеппен 38 214 адамды құрайды. Бұл Лос-Анджелес округындағы Кореатаундан кейін екінші ең жоғары тығыздық көрсеткіші. 2008 жылы қала халқының саны 117 756 адамға жеткенін болжады. Сол жылғы тағы бір мәліметте, бір акрға 147 адамнан келетін тығыздықпен Уэстлейк Манхэттеннен төрт есе тығыз қоныстанған және "Басқа бөлмелердің көп бөлігі бірнеше отбасымен толған. Өрт сөндірушілер жиі сәбилерді коммодтардың шумақтарында, ал балаларды жатын бөлме ретінде қолданылатын шкафтарда ұйықтап жатқан жерден табады" делінген. Темір жол Вестлейк паркінің оңтүстік-шығыс бөлігіне дейін жеткен.

Белгілі қылмыстар

1906 жыл. 1906 жылдың 16 тамызында 45 жастағы Энни Сандерсонды оның күйеуі, Калифорния жүк тасымалдау компаниясының президенті Эдвард Х. Сандерсон, 1336 Вестлейк даңғылындағы үйлерінде өлтірді. Одан кейін ол сол пышақпен өз-өзіне қол жұмсады. 1908 жыл. 56 жастағы Генри Дюфти 13 тамызда 247 Солтүстік Маунтин-Вью даңғылындағы ұлының үйінде 24 жастағы ұлы Фред Дюфтиді ұйықтағанда өлтірді, содан кейін жақын маңдағы 453 Солтүстік Вестлейк даңғылына дейін өрлеп, жүкті қызы Зайда Ла Комды сол құралмен басын кесіп өлтірді. Ол үйіне оралып, өзін-өзі өлтіруге тырысып, өз мойнын кесіп алды. Ол бұрын өзі және екі баласына ескерткіш тастар сатып алған екен, олар Евергрин зиратына орнатылған. Сотталу барысында ақыл-есі дұрыс емес деп танылды. 1922 жыл. 2 ақпанда кинорежиссер Уильям Десмонд Тейлордың денесі 404 Альварадо көшесіндегі үйінің қонақ бөлмесінің еденінен табылды. Ол оқтан өлген. Қылмыскер табылмады. 1948 жыл. Джойс Корбли немесе Корбли, жасы 22 немесе 38 деп көрсетілген, 26 маусымда Ansonia Apartments, 2205 West Sixth Street мекенжайындағы бөлмесінде орыс рулеткасы ойнаған кезде басына оқ жоқтап өлді. 1996 жыл. 29 наурызда жапон-американдық қауымдастықтағы белгілі дәрігер Линда Моримото Лафайетт Парк Плейс көшесінің 400-ші блогындағы үйінің еденінде ұрып-соғылып өлтірілген күйде табылды. Тұтқындалғандар жоқ. 2010 жыл. 5 қыркүйекте Гватемалалық құрылысшы Мануэль Хаминес, ағылшын тілін білмейтін және испан тілінде аз сөйлейтін, алтыншы көше мен Юнион даңғылының қиылысында полицейдің атынан қаза тапты. Полиция Хаминес әйелге пышақпен қастандық жасағанын, бірақ оны тастаудан бас тартқанын мәлімдеді. 2010 жыл. 1930 жылдарға жататын газеттерге оралған, әлі туылмаған сәби мен нәресте, бауыр мен әпкесінің мумияланған денелері тамыз айында МакАртур паркіне жақын жердегі пәтер үйінің жертөлесіндегі чемоданнан табылды. Олар 1994 жылы 97 жасында Канадада қайтыс болған Джанет Манн Барридің балалары екені анықталды. 2012 жыл. 26 жасар бандиттік топ мүшесі Педро Мартинес Беверли бульварындағы Iglesia Principe de Paz шіркеуінің сыртқы қабырғасына граффити салуды тоқтатуға тырысқан 25 жасар шіркеу дьяконы Андрес Ордонес өлтіргені үшін 100 жылдан өмір бойына бас бостандығынан айырылды. 2012 жылдың 4 қарашасында Ордонес пен оның бірге тұрғын пәтерінен шығып, әйелдің вандализм ісін тоқтатуға тырысқанда, Мартинес жақын жердегі көліктен шығып, оқ атып, біреуін өлтіріп, екіншісін жаралады. Жақын жердегі тұрғындар бандиттік топ мүшелерінің наразылық білдіргендерге немесе граффитиге бояу жаққандарға зорлық-зомбылықпен қорқытқанын айтты. Әйел тұтқындалды және сотқа беріледі.

Қозғалтқыш компаниясы

Лос-Анджелес қалалық өрт сөндіру департаментінің 11-ші бекеті аймаққа қызмет көрсетеді. 1993 жылы ол елдегі ең жұқтырылған өрт бекеттерінің бірі деп есептелді. Кейін Хелен Мэтьюсон бастық Липстің кінәлі екенін мәлімдеді, бірақ ол оны жоққа шығарды. "Калифорниялық қонақ үй", 1961–1994. 1961 жылдың 2 тамызында Батыс Алтыншы көшесіндегі 1907 нөмірлі бес қабатты "Калифорниялық қонақ үйдің" жоғарғы екі қабаты өртке оранды. Су құбыры жарылып, шланг қауіпті түрде қимылдағандықтан өрт сөндірушілердің жарақат алу қаупі туды. Өрт сөндірушілер отты тоқтатуға дейін қонақ үйдің шатырындағы көптеген телеантенналар олардың жұмысына кедергі келтірді. Қонақ үй қайта ашылды, бірақ "жақындағы құлдырап жатқан ғимаратқа айналды, онда иелері үнемі ауысып, пайда табуға тырысып, жөндеу жұмыстарын жасамай, тұрғындарды аянышты жағдайда қалдырады". Қалалық шенеуніктер кіреберістерін фанера мен металл торлармен жапты, бірақ баспанасыз адамдар бұзып кіріп, оны өз үйлеріне айналдырды. 1994 жылдың 21 қарашасында үш бөлімнен 186 өрт сөндіруші ғимаратты жартылай қиратып жіберген үлкен өртті сөндіруге тырысты. Соңында қалалық кеңес ескі қонақ үйді түзетуге келмейтін қауіптің көзі ретінде бұзуға бұйрық берді. Бёрлингтон даңғылы, 1993 жыл. 5 мамырда 330 Бёрлингтон даңғылындағы пәтер үйінде болған өрттен Латын Америкасынан келген иммигранттардың арасында тоғыз адам және екі ұрық қаза тапты. Қырықтан астам адам жарақат алды. Кейбір тұрғындар жоғары қабаттардан секіріп құтылып, балаларды құтқарушылардың қолына лақтырды, ал басқалары баспалдақтарда тұтқындалып қаза тапты. 18-ші көше банды мүшелері құтқару жұмысына қосылды. Шоққан жүзден астам аман қалғандарға Белмонт орта мектебінің спорт залында шұғыл баспана берілді. Бұл қала тарихындағы төртінші ең қасіретті өрт болды. Өрт сөндіру қызметкерлері иелерінің ақаулы дабыл жүйесін түзетпегенін және басқа да өрт қауіпсіздігі ережелерін бұзғанын мәлімдеді. Кейбір өрт есіктері заңсыз ашық қалған. Төрт жүз адам Вестлейктегі Тоғызыншы көшедегі (кейін Джеймс М. Вуд бульвары) Кемелсіз Тұжырым шіркеуінде арнайы жобалау рәсіміне қатысты, онда кардинал Роджер М. Махони қалалық билікті пәтерлердің қауіпсіздігін жақсартуға шақырды. Қайғыға ортақ болғандардың арасында екі қаза болған баланың сыныптастары және формальды қара киім киген жиырмаға жуық өрт сөндірушілерден құралған өрт сөндірушілердің құрметті тобы болды. Жерлеу рәсімінде үш ананың (екісі жүкті), екі ұрықтың және алты баланың сүйектері бар 11 табыт болды. Екі ұрық аналарымен бірге табытқа салынды. Гватемалалық ата-ананың 15 айлық баласы бұрын Кальвари зиратына жерленген. Қалған сүйектер Мексика мен Гватемалаға қайтарылды. 2017 жылдың ақпан айында полиция өртке қатысы бар "бірнеше адамды" ұстады. Өрттің салдарынан түскен кадрлар 1993 жылғы "Дендо" фильмінде "Өлім көрінісі 3" деген атаумен көрсетілді. Маккинли үйі, 1994 жыл. Көп жылдық назарсыздық пен дау-дамайдан кейін үшінші көше мен Лафайетт парк-плейсіндегі тарихи ескерткіш, ақыры, өртке түскеннен кейін, Рампарт бульварына қарап тұрған әдемі итальяндық Ренессанс стиліндегі үйдің қалдықтарымен бірге құлдырап кетті. Өрт сөндірушілер қираған үйлерді тексергенде екі адамның денесі табылды. 20 бөлмелі үйді 1915 жылы Огайо штатының миллионері салған. Ол қыста онда тұрған. 1945 жылы оны морг иесі Мейтор Маккинли сатып алғанға дейін басқа отбасылар да тұрған. Ол 1970 жылы қайтыс болды, ал оның жесірі Вари Комп Маккинли 1980 жылдардың ортасына дейін онда тұрды. 1987 жылы құрылысшылар оны 118 пәтерлік тұрғын үй кешенін салу мақсатымен сатып алды. Лос-Анджелес консервациясының ықпалымен қала оны мәдени тарихи ескерткіш деп жариялады. Род пен Шерри Дэниелс әдемі ескі құрылысты иеленуге қызығып, оны Сан-Фернандо аңғарындағы Чатсвортқа көшіру үшін 1 долларға сатып алды. Алты жылдан астам уақыт бойы жоспарлар тоқтап, мүлік нашарлай берді, содан кейін 1994 жылғы өрт Дэниелстің арманына және үйдің тарихи құрылым ретіндегі өміріне нүке салды. Аудан тұрғындары үйіндіге толы учаскені аудандық саябаққа айналдыру үшін науқан бастады; бүгінде бұл жерде Лафайетт парк бастауыш мектебі деп аталатын жеке меншік мектеп орналасқан.

Белгілі кәсіпорындар

Мексикалық El Pollo Loco тез тағамдар желісі АҚШ-та өзінің алғашқы мейрамханасын Вестлейкте ашты. Tommy's-тің түпкілікті дүкені 15 мамыр 1946 жылы грек иммигранттарының ұлы Том Кулакс Беверли және Рампарт бульварларының солтүстік-шығыс бұрышында ашылды. Рут Сент-Денис және оның күйеуі Тед Шон 1915 жылы Лос-Анджелес қаласының орталығындағы Алтыншы көше мен Сент-Пол даңғылында өзінің "Денишон" би студиясын ашты, бірақ 1917 жылы Вестлейк паркіне қараған ғимаратқа көшіп барды. Бұл ғимарат 1904 жылы Вестлейк ауданында құрылған Вестлейк қыздар мектебінен босатылған еді. 1927 жылы мектеп Холмби-Хиллзге көшірілді. Вестлейк театры 2009 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. 1926 жылы ашылған театр 1949 орынға ие болды және кинофильмдер мен водевиль көрсетілімдері үшін пайдаланылды. Қазір ол аукциондық сауда алаңы ретінде қолданылады.