Нью-Йорк штатының «Өмір құқығы» партиясының тарихы
New York State Right to Life Party
Нью-Йорк штатындағы «Өмір құқығы» партиясы – 1970 ж. абортты заңдастыруға қарсы құрылған саяси ұйым. Сайлауға қатысып, дауыс жинаған, бірақ сот шешімімен тоқтатылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк штатының Өмірге құқық партиясы – тек Нью-Йорк штатында ғана белсенді болған, 1970 жылы Нью-Йорк штатында абортты заңдастыруға қарсы құрылған шағын американдық саяси партия.
The New York State Right to Life Party was a minor anti abortion American political party that was active only in the state of New York and was founded to oppose the legalization of abortion in New York State in 1970.
Тарих
1970 жылы Нью-Йоркте аборт қылмыстан босатылғаннан кейін Нью-Йоркте «Өмір құқығы» партиясы құрылды. Партия Джейн Гилрой мен Марсия Пилснерден тұратын губернаторлыққа кандидаттар тізімін тіркеуге тырысты және 14 062 қол жинады, бұл дауыс беруге қатысу үшін қажетті 12 000-нан 2000 артық еді. Алайда, Мемлекеттік хатшы Джон П. Ломенцо өтінішті қабылдамады, ал штаттың жоғарғы соты бұл шешімді қолдады. Партия алғаш рет 1978 жылғы губернаторлық сайлауда штаттық бюллетеньге енді, онда оның үміткері Мэри Джейн Тобин 130 000 дауыс жинады. Кейіннен партияның дауыс жинау көрсеткіші төмендеді, бірақ ол 2002 жылға дейін ресми тіркелген партия мәртебесін сақтап келді, ол бюллетеньде қалу үшін қажетті 50 000 дауысқа жетпеді. 2006 жылы партия губернаторлыққа Дженифер Лизені қолдады. Лизе жинаған қолдарға республикалық қызметкер Рейчел Л. Бледи қарсылық білдірді. 2006 жылдың қараша айына қарай штатта 40 278 мүше тіркелген еді. Партия 2010 жылы губернаторлыққа үміткерді қолдамады, бірақ петиция арқылы екі мемлекеттік жоғарғы сот судьясын тізімге енгізе алды. 1980 жылы Рональд Рейган партия ұсынған қосымша дауыс беру мүмкіндігін пайдалануға тырысты, бірақ абортқа қарсы вице-президенттікке кандидатты таңдау, республикалық сенаттағы Джейкоб Джавитске қарсы Ал Д'Аматоны қолдау және абортқа қарсы конституциялық түзетуді қолдайтын республикашылдарды ғана қолдау талаптарына келіспегендіктен бас тартты. Партия 1976 жылғы Демократиялық партияның президенттік праймеризінде қатысқан Эллен МакКормакқа 1980 жылғы президенттік сайлауда қатысуға мүмкіндік берді, ол жалпыұлттық деңгейде 32 327 дауыс, ал Нью-Йоркте 24 159 дауыс жинады. Рейган штатты Картерге қарсы 165 459 дауыспен жеңіп алды. 1984 жылы партия 27 000 дауысқа қарсы 22 000 дауыспен президенттік сайлауға кандидатты тіркеуден немесе қолдаудан бас тартты. Партия жетекшілері Рейганды Калифорния губернаторы қызметіндегі ұстанымы мен вице-президенттікке Джордж Бушты кандидат ретінде ұсынғаны үшін абортқа жеткілікті қарсы емес деп сынады. 1992 жылы Джордж Буш вице-президент болғандықтан Рейганға қолдау көрсетуден бас тартқандарына қарамастан, партия төрағасы оның аборт құқықтарына қарсы қабылданған ветолары оларды оған қолдау көрсетуге дайын еткенін мәлімдеді. 1996 жылы партия сайлау бюллетенін Конституциялық партияның үміткері Говард Филлипске берді, бұл партияның Нью-Йорктегі президенттік сайлау бюллетенінде пайда болған жалғыз жағдайы болды. 2000 жылдың 18 тамызында партия президенттік сайлауда реформашыл үміткер Патрик Бьюкененге қосымша дауыс беру мүмкіндігін беруге дауыс берді, бұл Джордж Буштан жауап алмағандықтан және Говард Филлипстен басымдық алды. 2002 жылы дауыс беру құқығын жоғалтқаннан кейін де партия 2012 жылы Митт Ромниді, ал 2016 және 2020 жылдары Дональд Трампты қолдады.
In 1970 the Right to Life Party was formed in New York following the decriminalization of abortion in New York. The party attempted to run a gubernatorial ticket made up of Jane Gilroy and Marcia Pilsner and obtained 14,062 signatures, 2,000 more than the 12,000 needed to receive ballot access. However, Secretary of State John P. Lomenzo rejected the petition and the decision was upheld by the state supreme court. The party first made the state ballot in the 1978 gubernatorial election, where its candidate Mary Jane Tobin won 130,000 votes. Its share of the vote subsequently declined, although it maintained official ballot status until 2002, when it fell short of the 50,000 votes required to remain on the ballot. In 2006, the party endorsed Reverend Jennifer Liese for Governor. Liese's signatures were disputed by a Republican staffer, Rachel L. Bledi. As of November 2006 there were 40,278 members statewide. The party did not endorse a gubernatorial candidate in 2010, though it has been able to get two state supreme court nominees onto the ballot via the petition process. In 1980 Ronald Reagan attempted to gain the extra ballot access line provided by the party, but was rejected after refusing to agree to the terms that he must choose an anti abortion vice presidential candidate, endorse Al D'Amato against Jacob Javits in the Republican Senate primary, and to only endorse Republicans who supported an anti abortion constitutional amendment. The party ran Ellen McCormack, who had run in the 1976 Democratic Party presidential primaries, in the 1980 presidential election and received 32,327 votes nationally and 24,159 in New York; Reagan won the state against Carter by 165,459 without the extra ballot line. In 1984 the party refused to run or endorse any candidate for president by a vote of 27,000 to 22,000. The leadership of the party criticized and stated that Reagan was not anti abortion enough due to his stance on that issue as governor of California and for having George H. W. Bush as his running mate. In 1992 despite having refused to give Reagan its ballot line due to George H. W. Bush being his vice president, the chairwoman of the party stated that his vetoes of abortion rights bills made them willing to give him their nomination. In 1996 the party gave its ballot line to Constitution Party candidate Howard Phillips which was the only time the party has appeared on the New York presidential ballot. On August 18, 2000 the party voted to give Reform nominee Patrick Buchanan an additional ballot line for the presidential election, over George W. Bush who had given them no response and Howard Phillips, which was accepted on September 23. Despite losing ballot access in 2002, the party endorsed Mitt Romney in 2012, and Donald Trump in 2016 and 2020.
Президенттік
Жыл Президенттік үміткер Вице-президенттік үміткер Дауыс Өзгеріс 1980 Эллен МакКормак Кэрролл Дрисколл 32 327 (0,04%) 1984 Үміткер жоқ Үміткер жоқ 0 (0,00%) 0,04% 1988 Уильям А. Марра Джоан Эндрюс 20 504 (0,02%) 0,02% 1992 Джордж Х. В. Буш Дан Куэйл 127 959 (1,85%) 1,83% 1996 Говард Филлипс Герберт Титус 23 580 (0,37%) 1,46% 2000 Пэт Бьюкенен Эзола Фостер 25 175 (0,37%)
Year Presidential nominee Vice presidential nominee Votes Change 1980 Ellen McCormack Carroll Driscoll 32,327 (0.04%) 1984 No nominee No nominee 0 (0.00%) 0.04% 1988 William A. Marra Joan Andrews 20,504 (0.02%) 0.02% 1992 George H. W. Bush Dan Quayle 127,959 (1.85%) 1.83% 1996 Howard Phillips Herbert Titus 23,580 (0.37%) 1.46% 2000 Pat Buchanan Ezola Foster 25,175 (0.37%)
Губернаторлық
Жыл Губернаторлыққа үміткер Губернатордың орынбасары Дауыс Өзгеріс 1978 Мэри Джейн Тобин Эллен МакКормак 130,193 (2.73%) 1982 Роберт Бонер Пол Каллахан 52,356 (1.00%) 1.73% 1986 Денис Дилон Томас Дролески 130,827 (3.05%) 2.05% 1990 Луис Вайн Гертруда Мэннинг 137,804 (3.40%) 0.35% 1994 Роберт Т. Уолш Вирджиния Саттон 67,750 (1.30%) 2.10% 1998 Майкл Дж. Рейнольдс Карен Приор 56,683 (1.20%) 0.10% 2002 Джеральд Кронин Стасия Т. Фогель 44,195 (0.97%) 0.28% 2006 Дженифер С. Лизе Венди Холибауг (дауыс беруге қатысу жоқ) 0.97%
Year Gubernatorial nominee Lieutenant gubernatorial nominee Votes Change 1978 Mary Jane Tobin Ellen McCormack 130,193 (2.73%) 1982 Robert Bohner Paul Callahan 52,356 (1.00%) 1.73% 1986 Denis Dillon Thomas Droleskey 130,827 (3.05%) 2.05% 1990 Louis Wein Gertrude Manning 137,804 (3.40%) 0.35% 1994 Robert T. Walsh Virginia Sutton 67,750 (1.30%) 2.10% 1998 Michael J. Reynolds Karen Prior 56,683 (1.20%) 0.10% 2002 Gerald Cronin Stasia T. Vogel 44,195 (0.97%) 0.28% 2006 Jennifer S. Liese Wendy Holibaugh (no ballot access) 0.97%
Бақылаушы
Жыл Үміткер Дауыс саны Өзгеріс 1998 Дуглас Х. Харкнет 70,397 (1.59%) 2002 Гарифалия Кристита 61,464 (1.48%) 0.11%
Year Nominee Votes Change 1998 Douglas H. Harknett 70,397 (1.59%) 2002 Garifalia Christea 61,464 (1.48%) 0.11%
Бас прокурор
Жыл Үміткер Дауыс саны Өзгеріс 1998 Роберт В. Дапело 60 399 (1.40%) 2002 Джон Дж. Бродерик 78 268 (1.89%) 0.49%
Year Nominee Votes Change 1998 Robert W. Dapelo 60,399 (1.40%) 2002 John J. Broderick 78,268 (1.89%) 0.49%