Кіріспе
Антарктиканың Хорлик тауларындағы төбелер
Огайо қатары – Антарктиканың Трансантарктика тауларындағы қатар. Оның ұзындығы шамамен және ені шамамен, батыстан оңтүстік-батысқа дейін шығыстан солтүстік-шығысқа қарай Елдридж шыңынан Мирский тіреуіне дейін созылады. Бұл қатар Хорлик тауларының солтүстік-шығыс бөлігін құрайды және негізінен қармен жабылған үлкен платодан, тік солтүстік жартастардан және бірнеше жалпақ жоталар мен таулардан тұрады. Ең биік нүктесі – Шопф тауының шыңы.
Барлау және атау
Бұл тау жиегін 1958–59 жылдары АҚШ Антарктикалық зерттеулер бағдарламасы (USARP) Хорлик таулары арқылы саяхаты зерттеді. 1958 жылдың қазан айында Уильям Э. Лонг (оның құрметіне Лонг Хиллз аталды) Батыс Антарктикадағы Бёрд станциясынан Висконсин жотасы, Огайо жотасы, Тиль таулары және Уитмор таулары үстінен әуемен қарым-қатынас жасады. Лонг Огайо жотасының қалың қабатталған тау жыныстарынан тұратынын байқады. Кейіннен трактор тобы Глоссоптерис тауының негізіне барды, онда экспедицияның төрт мүшесі тауға көтеріліп, тау жыныстары мен қазба жәндіктердің үлгілерін жинады. Тау жиегі 1960–61 және 1961–62 жылдары Огайо штатының мемлекеттік университетінің Полярлық зерттеулер институтының геологтарымен зерттелді, және осы институттың құрметіне аталды.
Орналасқан жері
Огайо тау жотасының шығысындағы батыстан шығысқа қарай орналасқан ерекшеліктерге Элдридж шыңы, Ванн шыңы, Нокс шыңы, Лакки қырқасы, Беннетт Нунатактары, Дарлинг қырқасы және Тюнинг Нунатагы жатады. Баки үстелі орталық бөлігінің оңтүстігімен созылып жатыр. Оның солтүстігінде Рикер каньоны, Шультес тіктелігі, Хиггинс каньоны, Тревс бұлғыны, Дискавери қырқасы және Глоссоптерис тауы орналасқан. Шығыс жағынан Шопф тауы Террас қырқасы, Мерсер қырқасы және Скиннер шыңымен қоршалған. Мирский тіктелігі – ең шығыс бөлігінде, Урбанак шыңы мен Айверсон шыңымен бірге. Тревс бұлғынының батысындағы көк мұз алаңы дөңгелекті ұшақтар үшін ұшу-қону жолағы ретінде қарастырылды. Бірақ ол перспективалы емес деп есептеледі.
Элдридж шыңы
Огайо тауларының батыс шегін көрсететін, көбінесе мұзсыз, кішкентай шың немесе нунатак. 1958 жылдың желтоқсанында USARP Horlick таулары экспедициясымен зерттелген. АҚШ-тың Антарктика атаулары жөніндегі консультативтік комитеті (US ACAN) бұл шыңды АҚШ Геологиялық қызметінің Арнайы карталар бөліміндегі Антарктика картографы Генри М. Элдриджтің құрметіне атады.
Ванн шыңы
Огайо тауларының батыс жағындағы үш қатар тізбектелген шыңның орталық және ең ірі ерекшелігі болып табылатын кішкентай, бірақ көзге түсетін, биік жалаңаш тау шыңы. 1958 жылдың желтоқсан айында USARP Horlick Mountains Traverse тобы тарапынан зерттелген. АҚШ ACAN Чарли Э. Ваннның құрметіне осы атауды берді, ол АҚШ Геологиялық қызметінің Арнайы карталар бөліміндегі Антарктика карталарына жауапты фотограмметрия бөлімінің басшысы болған.
Нокс шыңы
Огайо тауларының батыс шетіндегі Ванн шыңы мен Лакки қырқасының арасында орналасқан шағын, бірақ ерекше жартасты шың немесе нунатак. 1958 жылдың желтоқсанында USARP Horlick таулары арқылы өткен экспедициясы тарапынан зерттелген. US ACAN бұл шыңды Антарктика картографы, АҚШ Геологиялық зерттеулер қызметінің Арнайы карталар бөлімінің қызметкері Артур С. Нокс атымен атады.
Лаки қырқасы
Огайо жотасындағы Букей Табелінің батыс соңын құрайтын ұзын шығыс-батыс қырат. АҚШ ACAN 1960-61 жылдарғы Горолик тауларына Огайо штаты университетінің экспедициясымен жасаған геолог Ларри Л. Лаккидің құрметіне аталған.
Баяу саусақтың тұсы
Лаки Ридждің солтүстік жағындағы көзге түсетін тас тікшесі, Огайо жотасы. 1979-80 жылдары Огайо жотасына жасаған NZARP далалық тобы бұл жерге ресми емес атау берген. Геолог Маргарет Брэдшоу, екінші NZARP далалық тобының мүшесі, 1983-84 жылдары бұл атауды ресми ұсынды. Бұл жердің жоғарғы бөлігі кейбір бұрыштардан қарағанда тік тұрған бас бармаққа ұқсас болғандықтан осылай аталды.
Беннет Нұнатакс
. Лэки қырқасының солтүстігінде шамамен екі километр қашықтықта жатқан екі тау-кен нұнатактары. 1958 жылғы желтоқсанда USARP Horlick таулары экспедициясымен зерттелген. 1960 жылы Byrd станциясында геомагнитші-сейсмолог болған Джон Б. Беннеттің құрметіне US ACAN атынан аталған.
Бауыршақ жотасы
Қармен жабылған, жалпақ төбелі биік қырқа. Қырқаның тіктеу жартасты беткейлері бар. Бұл қырқа ұзын және Букей Табелінің солтүстік-батыс бұрышындағы көзге түсетін нысан. 1958 жылғы желтоқсанда USARP Horlick тауларын аралап өткен экспедициясы зерттеген. US ACAN партиясы осы экспедицияда мұздықтанушының көмекшісі болған Фредерик Л. Дарлингтің құрметіне аталған.
Нұнатты баптау
Дарлинг қырқасының солтүстігіндегі шағын тас нұнатак. 1958 жылғы желтоқсанда USARP Horlick тауларын аралап өткен экспедициясымен зерттелген. US ACAN 1960 жылы Byrd станциясындағы метеоролог Престон О. Тьюнингтің құрметіне атады.
Баукейдегі үстел
Огайо тауларының орталық бөлігін алып жатқан ұзын және кең үстірт. Бұл ерекшелік – тік солтүстік жартастары бар биік қарлы бет; үстірттің беті оңтүстікке қарай ішкі мұзбен біртіндеп үйлеседі. Огайо штатының және Огайо мемлекеттік университетінің лақап аты Уильям Х. Чапман, USGS тау геодезисі зерттеушісі, осы тауларда 1958-59 маусымында ұсынған. Огайо мемлекеттік университеті және оның Полярлық зерттеулер институты 1960-61 маусымынан бастап Огайо жотасы мен Хорлик тауларында геологиялық зерттеулер бағдарламасын іске қосты.
Рикер каньоны
Огайо тау жотасындағы Дарлинг қырқасы мен Шультесс Баттресс арасындағы Букей Табельдің солтүстік тіктегі жартасына ойылып кіретін, тік беткейлі, мұзбен толтырылған каньон. АҚШ ACAN 1961-62 жылдары Хорлик тауларына Огайо штаты университетінің экспедициясымен бірге геолог болған Джон Ф. Риккердің құрметіне осылай ат қойды.
Шултес батырмасы
Рикер және Хиггинс каньондары арасындағы, Баккей үстелінің солтүстік жағында орналасқан кең, мұз қаптаған тіктеу жартас. Бұл нысанның биік мұзды және тасты тік беттері бар, солтүстік жақтан қарағанда жақсы көрінеді. 1958 жылдың желтоқсанында USARP Horlick Mountains Traverse тобымен шолу жүргізілді. АҚШ ACAN бұл жерге швейцариялық фотограф Эмиль Шультесс атын берді, ол экспедицияның бір бөлігінде олармен бірге болған. Кейіннен ол 1960 жылы «Антарктида» кітабында континенттің тамаша фотосуреттерін жариялады.
Хиггинс каньоны
. Шұңғыл жартасты, мұзбен толтырылған, Шүлтес Бутрестің шығысына қарай, Огайо тауларындағы Букей Тастың солтүстік беткейінде орналасқан каньон. АҚШ ACAN 1961-62 жылдары Хорлик тауларына Огайо штаты университетінің экспедициясымен келген геолог Мервин Д. Хиггинстің құрметіне осылай атады.
Тревес Бут
. Еңді, ішінара мұзбен қапталған, биік, Discovery Ridge-тің солтүстік-батысында орналасқан үстіңгі жартас. АҚШ ACAN атынан геолог Самуэль Б. Тревесқа аталды, ол Антарктидада бірнеше маусым жұмыс істеді және 1960-61 және 1961-62 маусымдары Огайо жотасында және Хорлик тауларының басқа аймақтарында зерттеулер жүргізді.
Дискавери қырқасы
Кең тас жотасы, шыңы салыстырмалы түрде жазық. Ол Глоссоптерис тауының солтүстік-батысынан, Буки-Таблдан солтүстік-батысқа қарай сүйіп тұр. Атауын 1960-61 және 1961-62 жылдарғы Хорик тауларына Огайо штаты университеті экспедициясының геологы Уильям Э. Лонг ұсынған. Экспедиция осы жотада алғашқы тиллиттер мен алғашқы девон кезеңінің брахиоподтарын тапқан, осыдан осы атау пайда болды.
Отаго шұбыры
Огайо тауларының Дискавери қырқасының батысында, Буки-таблицадан солтүстікке қарай сәл ілгері созылған кішкентай тік жар. 1958-59 жылдары USGS зерттеулері мен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әуе суретінен картаға түсірілген. Бұл тік жар 1983-84 жылдары NZARP геологиялық тобы тарапынан зерттелді және далалық топ мүшесі Джонатан Эйтчисонның білім алған орны – Отаго университетінің құрметіне аталды.
Кварцты тас төбе
Баки Таблдың солтүстік жартасындағы жалпақ үстіңгі биіктігі, Огайо жотасы. Бұл төбе Discovery Ridge-тің негізгі жармен қосылған жерінде орналасқан. Төбені құрайтын тау жынысы құмтас және кварц кесекті конгломераттан тұрады. Атауын Огайо штаты университеті экспедициясының геологы Уильям Э. Лонг ұсынған, ол 1960-61 және 1961-62 жылдары осы тауларда жұмыс істеген.
Глоссоптерис тауы
Басты бөлігі мұзбен қапталған, биік тау, оны солтүстік беткейіндегі ашық көлденең жарықтар арқылы анықтауға болады, ол Buckeye Table, Ohio Range-тің солтүстік-шығыс шетінде орналасқан. Атауды USARP геологы Уильям Лонг ұсынды, ол 1958-59 жылдардағы Хорлик таулары арқылы өтетін экспедицияның мүшесі, ол Чарльз Бентли, Фредерик Дарлинг және Джек Лонгпен бірге 1958 жылдың желтоқсан айында шыңға көтерілді. Глоссоптерис – бұл осы таудың жартастарында іздері табылған тарихи папоротник тәрізді өсімдік.
Кентербери шұбыры
Дискавери қырқасының шығысында, Глоссоптерис тауының солтүстік бетінен солтүстікке қарай созылатын, жазық үстіңгі беті бар қырқа. USGS зерттеулері мен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әуе суретінен картаға түсірілген, 1958-59 жылдары. Бұл қырқа Крайстчерч, Жаңа Зеландиядағы Кантербери мұражайының құрметіне аталған, ол Ұлттық Антарктикалық көрмесінің, зерттеу және анықтамалық орталығының орналасқан жері. Кантербери мұражайының геологтары Джейн Ньюман және Маргарет Брэдшоу 1984-85 жылдарғы далалық маусымында осы қырқада жұмыс істеді.
Музейдің қақпасы
Қақпақ – эрозияның әсерінен ашық қалған, шамамен ұзын және ені кең жазық құмтас төсегі. Бұл орын қазба жәдігөрі болып табылады. Мұнда өте жақсы сақталған қазба ағаш қалдықтары бар және ол Глоссоптерис тауының оңтүстік-батыс беткейінде орналасқан. Атауы осы жерде табылған қазба ағаштарға байланысты қойылған. Бұл атауды Огайо штаты университеті экспедициясының геологы Уильям Э. Лонг ұсынған. Ол 1960-61 және 1961-62 жылғы оңтүстік жазғы маусымдарында осы тауларда жұмыс істеген.
Нұнатак
Огайо тауларының солтүстік беткейінен көрінетін, Глоссоптерис тауының солтүстік-шығысында орналасқан айқын, үшкір нунатак. USGS зерттеулері мен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әуе суретінен картаға түсірілген, 1958-59 жылдары. NZ APC, 1983-84 жылдары аймақта NZARP экспедициясы жүргізген геологиялық жұмыстардың нәтижесінде атады.
Шопф тауы
Огайо тау жотасындағы Букей тақтасының шығысына қарай орналасқан, көбінесе мұзбен жабылған, созылыңқы, үстіңгі жазық сияқты тау. 1958 жылдың желтоқсан айында USARP Horlick Mountains Traverse тобы тарапынан зерттелген. US ACAN оны геолог Джеймс М. Шопфтың құрметіне атады, ол USGS, Колумбус, Огайо, көмір және геология зертханасында жұмыс істеді және осы таудан алынған көмір мен оған байланысты тау жыныстарының үлгілерін талдау арқылы далалық геологқа зор көмек көрсетті. Шопф 1961-62 жылғы маусымда Horlick Mountains тобының мүшесі болды.
Террас жотасы
Огайо тау жотасындағы Шопф тауының оңтүстік баурайынан солтүстік-батысқа қарай төмендейтін, көбінесе мұздан бос жота немесе тіктеу. Жотаның төменгі жартысындағы құмтас қабаттары басым, олар жартылай мұзбен жабылған, тік беткейлермен бөлінген террасалар қатарын құрайды. Бұл сипаттамалық атауды Огайо штаты университеті экспедициясының геологтары 1960-61 және 1961-62 жылғы маусымдарда осы тауларда жұмыс істеген кезде ұсынған.
Мерсер қырқасы
Шопф тауының оңтүстік-батыс соңын құрайтын көрнекті, ішінара мұздан азат жота. АҚШ ACAN осы жотаны мұздық геологы, 1960-61 жылдарғы Огайо штаты университетінің Хорлик тауларына жасаған экспедициясының мүшесі Джон Х. Мерсердің (1922–87) құрметіне атады. Ол 1964-65 жылдары Хорлик тауларындағы жұмысын жалғастырды, содан кейін Антарктидада, Аляскада, Гренландияда, Аргентинада, Чилиде және Перуде жұмыс істеді; 1966-87 жылдары Полярлық зерттеулер институтында (қазіргі Бёрд зерттеу орталығы), Огайо мемлекеттік университетінде қызмет етті.
Скиннер шыңы
Негізінен қармен қапталған, биіктігі жоғары шың, Огайо қатарындағы Шопф тауынан солтүстік-шығысқа қарай төмен түсетін тіктеуде орналасқан. АҚШ ACAN осы шыңды 1961-1962 жылдары Горик тауларына Огайо штаты университетінің экспедициясымен бірге геологиялық көмекші және лагерь менеджері болған Кортни Дж. Скиннердің құрметіне атады. Скиннер 1961-62 жылғы жазғы маусымнан бастап 1966-67 жылғы жазғы маусымға дейін әр жыл сайын USARP аясында Антарктидаға сапарлады.
Мирский тұғыры
Огайо тау жотасындағы Шопф тауының шамамен солтүстік-шығысында орналасқан қар басқан тіктеу жартас немесе жартасты бөлік. Урбанак және Иверсен шыңдары осы жартастан жоғары көтеріледі, ол Хорлик тауларының солтүстік-шығыс ұшы болып көрінеді. Бұл таулардың геологиясы 1958-62 жылдары Огайо штаты университетінің Полярлық зерттеулер институтының ғалымдары тарапынан зерттелді. АҚШ ACAN бұл жартасты сол кездегі Институттың директорының орынбасары Артур Мирскийдің құрметіне атады.
Қалалық шың
Огайо тау жотасындағы Мирский жартасының бойында орналасқан, солтүстік беткейі ашық жартасқа толы шатқал. 1958 жылғы желтоқсанда USARP Horlick тауларын аралап өткен экспедициясымен зерттелген. US CAN 1960 жылы Byrd станциясындағы метеоролог Ричард Л. Урбанақтың құрметіне атады.
Иверсен шыңы
Огайо тау жотасының солтүстік-шығыс шетіндегі Урбанак шыңынан шығыс-солтүстікке қарай орналасқан шың. 1958 жылдың желтоқсанында USARP Horlick таулары арқылы өткен экспедициясы тарапынан зерттелген. АҚШ ACAN 1960 жылы Бёрд станциясындағы ионосфера физигі Фред Айверсеннің құрметіне атады.