Австралиялық яхтшы Жоқ Стюррок: өмір және жетістіктері
Jock Sturrock
Австралиялық яхтшы Жок Стюррок (1915-1997) туралы ақпарат. 400-ден астам жарысты жеңіп, 21 Австралия және 22 Виктория чемпионаттарының жеңімпазы болған. Яхтинг тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық яхтсмен (1915–1997)
Australian yachtsman (1915–1997)
Александр Стюарт "Джок" Стуррок MBE (14 мамыр 1915 жылы Мельбурн қаласында дүниеге келген, 11 шілде 1997 жылы Ноуса-Хедс қаласында қайтыс болған) – төрт жүзден астам халықаралық, ұлттық, аймақтық және клубтық яхт жарыстарында жеңіс одны австралиялық яхтсмен.
Alexander Stuart "Jock" Sturrock MBE (14 May 1915 in Melbourne11 July 1997 in Noosa Heads) was a noted Australian yachtsman who won over four hundred international, national, state and club championship yachting races.
Спорттық мансабы
1929 және 1959 жылдар аралығында Джок 21 австралиялық және 22 викториялық яхта чемпионаттарында жеңіске жетті. Ол өзінің алғашқы Виктория чемпионатында 1929 жылы 14 жасында 12 футтық “Aurcol” кадеттік дингисінде жеңіп алды. Алғашқы Австралия яхта чемпионатында 16 жасында, 1932 жылы Перт қаласында 12 футтық “Monsoon” кадеттік дингисінде жеңіске жетті. 18 жасында ол Австралияға Халықаралық “Star” класындағы яхталарды енгізуге көмектесті, содан кейін осы класта өткізілген алғашқы 8 Австралия чемпионатында жеңімпаз атанды (1935 және 1947 жылдар аралығында). Ол сондай-ақ 6 рет Австралияның 6 метрлік класының чемпионы (1946, 1947, 1953, 1954, 1955 және 1956), 4 рет Австралияның “Dragon” класының чемпионы (1951–52, 1952–53, 1953–54 және 1954–55), және 2 рет Австралияның 5.5 метрлік класының чемпионы (1956 және 1959) атанды. Спортшы ретінде ол Австралия атынан төрт Олимпиада ойынында өнер көрсетті: 1948 жылы Лондон (“Star” класы), 1952 жылы Хельсинки (“Dragon” класы), 1956 жылы Мельбурн (қола медаль, 5.5 метрлік класы) және 1960 жылы Рим (5.5 метрлік класы). Ол сондай-ақ Лондон және Хельсинки ойындарында Австралия яхта командасының басқарушысы болды. Рим Олимпиадасында ол Австралияны төрт Олимпиада ойынында ұсынған алғашқы спортшы болды және осы фактіге орай ашылу салтанатында Австралия туын алып жүру құрметіне ие болды. Жок үшін алғашқы халықаралық жарыс 1937 жылы өтті, ол Корольдік яхта эскадрильясының (Ұлыбритания) екі регаттасына қатысуға шақырылды – бірі Торбейде, екіншісі Коусте өткен Коронация регаттасы. Соңғысында ол Сэр Фитцрой Анструтер Гоф Калторпқа тиесілі қайықта Халықаралық 14 футтық дингилер үшін Коронация кубогын жеңіп алды. Ол сондай-ақ 1948 жылы Лондон Олимпиадасынан кейін Португалиядағы Кашкайсте өткен Әлемдік “Star” чемпионатында үшінші орынды, 1959 жылы Италиядағы Триесте өткен Еуропалық “Dragon” чемпионатында үшінші орынды және 1959 жылы Германиядағы Кенигзе көлінде өткен Германияның “Dragon” чемпионатында екінші орынды иеленді. 1962 жылы “Gretel” яхтасында Америка кубогы үшін Австралияның алғашқы сынағын басқарғанда ол халықаралық деңгейде танылды. “Weatherly” яхтасына 4:1 есебімен ұтылса да, “Gretel” екінші жарыста жеңіске жетіп, 1934 жылдан бері сынға түскен алғашқы яхта болды және Америка кубогын халықаралық спорттық жарыс ретінде қайта жандандырған оқиға ретінде танылды. Ол 1967 жылы Австралияның екінші Америка кубогына қатысқан “Dame Pattie” яхтасын да басқарды, бірақ ол өте даулы “Intrepid” яхтасымен 4:0 есебімен жеңіліске ұшырады. Ол сондай-ақ Австралияны Адмирал кубогында (Англия) және Клипер кубогында (Гавайи) мұхит жарысының капитаны ретінде бірнеше рет өкілдік етті, Халықаралық катамарандық сынға арналған трофейді (“Little America’s Cup”) жеңіп алу үшін екі сәтті Австралиялық науқанды басқарды және Сиднейден Хобартқа дейінгі яхта жарысына 11 рет қатысты. 1972-1980 жылдары ол Олимпиадалық қор жинау комитетінің мүшесі болды. Жок Стуррок 1962 жылғы Австралияның ең үздік азаматы, 1962 жылғы Австралияның үздік яхтсмені және 1962 жылғы Австралияның үздік спортшысы (Линди трофеі) деп танылды. 1975 жылы ол яхта жасауына қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) болып тағайындалды. 1985 жылы ол “Спорт Австралиясының атақ-даңқ залына” “Спорт мүшесі” ретінде енгізілді, ал 1994 жылы “Австралия спортының аңызы” атағына ие болды. 2018 жылдың маусым айында Жок Австралияның желкенді командасының түлектер бағдарламасымен Олимпиада ойындарында немесе әлем чемпионатында Олимпиадалық кластағы қайықта Австралияны ұсынған және No1 Барранжой медалімен марапатталған алғашқы теңізші ретінде танылды. 2018 жылдың қазан айында ол Австралияның желкеншілдерінің атақ-даңқ залына енгізілді.
Between 1929 and 1959 Jock won 21 Australian and 22 Victorian yachting championships. He won his first Victorian championship, in the 12 ft Cadet Dinghy "Aurcol", in 1929 when he was 14 years old. The first Australian yachting championship he won, in the 12 foot Cadet Dinghy "Monsoon", was in Perth in 1932 when he was 16 years old. At 18 he helped pioneer the introduction of the International Star class yacht into Australia and then won the first 8 Australian championships held for that Star class (between 1935 and 1947). He was also 6 time Australian 6 Metre class champion (1946, 1947, 1953, 1954, 1955 and 1956), 4 time Australian Dragon class champion (1951–52, 1952–53, 1953–54, and 1954–55), and 2 time Australian 5.5 Metre class champion (1956 and 1959). As an athlete, he represented Australia in four Olympic Games, 1948 London (Star class), 1952 Helsinki (Dragon class), 1956 Melbourne (Bronze Medal, 5.5 Metre class), and 1960 Rome (5.5 Metre class). He was also manager of the Australian Yachting Team for the London and Helsinki Games. At the Rome Olympic Games he became the first athlete to have represented Australia in four Olympic games, and in recognition of that fact was given the honour of being the Australian flag bearer for the opening ceremony. Jock first international foray in yachting occurred in 1937, when he was invited to compete in two regattas held by the Royal Yacht Squadron (UK), one at Torbay and the other the Coronation Regatta held at Cowes. At the later he won the Coronation Cup for International 14 ft Dinghies in a boat owned by Sir Fitzroy Anstruther Gough Calthorpe. He also finished in third place in the 1948 World Star Championship held after the London Olympics at Cascais in Portugal, came third in the 1959 European Dragon Championship at Trieste in Italy, and second the 1959 German Dragon Championships at Lake Königssee in Germany. He achieved international public recognition when he skippered Australia's first challenge for the America's Cup in Gretel in 1962. Although defeated 4 to 1 by Weatherly, Gretel's victory in the second race was the first by a challenger since 1934, and is widely recognised as the first of the events that resurrected the America's Cup as an international sporting competition. He also skippered Dame Pattie, Australia's second America's Cup challenger, in 1967, which was beaten 4–0 by the highly controversial defender Intrepid. He also represented Australia multiple times as an ocean racing skipper in the Admiral's Cup (England) and the Clipper Cup (Hawaii), managed two successful Australian campaigns for the International Catamaran Challenge Trophy (the 'Little America's Cup'), and sailed in the Sydney to Hobart Yacht Race 11 times. Between 1972 and 1980 he was a member of the Olympic Fund Raising Committee. Jock Sturrock was recognised as the 1962 Australian of the Year, the 1962 Australian Yachtsman of the Year, and the 1962 Australian Sportsperson of the Year (the Lindy Trophy). In 1975 he was appointed a Member of the Order of the British Empire (MBE) for services to yachting. In 1985 he was inducted into the Sport Australia Hall of Fame as an 'Athlete Member', and in 1994 was elevated to a 'Legend of Australian Sports'. In June 2018 Jock was posthumously recognised by The Australian Sailing Team's Alumni Program as the first sailor to represent Australia in an Olympic class boat at an Olympic Games or World Championships and achieve a top 10 performance, by the awarding of the No.1 Barranjoey Medal. In October 2018 he was inducted into the Australian Sailing Hall of Fame.
Әскери қызмет
Жок 1940-1945 жылдары Австралия армиясының 46-шы батальонында қызмет етті, алғашқы екі жылында қатардан капитандыққа көтерілді. 1942 жылдың ақпан айында ол 3-ші дивизия штабында байланыс офицері болып тағайындалды, 2AIF. Кейін ол ұзақ қашықтықтағы арнайы барлау, хабарлау мәліметтерін жинау және жау тылында саботаж жасау бойынша оқытылды. 1943 жылдың желтоқсанында Квинсленд штатындағы Куранда маңындағы Жаңбырлы тауда LHQ тактикалық мектебінің (Жұңғал соғысы) адъютанты болып тағайындалды. 1943 және 1944 жылдары ол Папуа-Жаңа Гвинеяда үш рет активті қызмет атқарды, Вау шайқасы мен Саламауа-Лае науқанында жапондық 51-ші дивизияға қарсы соғыс кезінде Жаңа Гвинея күштерінің штабында және 2AIF 3-ші дивизиясының штабында хабарлау офицері болып қызмет етті. Оның міндеті – жау тылындағы шеткі бақылау пункттерінен хабарлау мәліметтерін жинау және Black Cat Track және Buisaval Track арқылы алдыңғы қатардағы әскерлер мен штаб арасында бұйрықтар мен хабарларды тасымалдау болды. Сондай-ақ, 1943 жылдың шілде/тамыз айларында 6 апталық кезеңді қамтыды, ол майор болып тағайындалды және Нассау шығанағындағы АҚШ армиясының 41-ші дивизиясының 162-ші полкімен аға байланыс офицері ретінде қызмет ету үшін жергілікті көмекшімен бірге Bitoi өзені жолынан өтті. Армиядағы қызметінің тікелей нәтижесі ретінде Жок бес рет ауруханаға жатты: бір рет Квинслендтегі жаттығу кезінде білезігі сынғаны үшін, ал Папуа-Жаңа Гвинеяда екі рет денге қызуынан, бір рет Нассау шығанағы мен Вау арасындағы орманға құлаған АҚШ барлау ұшағынан алған ми шайқауынан және соңында түнгі уақытта Bitoi өзені үстіндегі аспалы көпір құлаған кезде аяғы сынғаны үшін. Осы соңғы оқиға оның активті қызметтен шығарылуына және Мельбурнға оралуына әкелді, сондай-ақ ол өмірінің соңына дейін қимыл-қозғалысына әсер етті.
Jock served in the 46th Battalion of the Australian Army from 1940 to 1945, rising in rank from private to captain within his first two years. In February 1942 he was seconded as a liaison officer to HQ 3rd Division 2AIF, and subsequently trained for long range specialist reconnaissance, intelligence gathering and sabotage behind enemy lines. In December 1943 was appointed adjutant to LHQ Tactical School (Jungle Warfare) on Rainy Mountain near Kuranda in Queensland. During 1943 and 1944 he saw active service in Papua New Guinea on three separate occasions, serving as an intelligence officer with both HQ New Guinea Force and HQ 3rd Division 2AIF during the war against the Japanese 51st Division at the Battle of Wau and the Salamaua–Lae campaign. His duty was the gathering of intelligence from outlying spotter posts behind enemy lines, and carrying orders and intelligence back and forth along the Black Cat Track and the Buisaval Track between front line troops and HQ. It also included a 6 week period in July/August 1943 when he was promoted in the field to Major and traversed the Bitoi River Track with a native carrier to act as Senior Liaison Officer with the United States Army's 41st Division 162nd Regiment at Nassau Bay. As the direct result of his army service, Jock was hospitalised on five occasions: once for a broken ankle during training in Queensland, and in PNG twice for Dengue Fever, once for a concussion received when a US reconnaissance plane he was in crashed in the jungle between Nassau Bay and Wau, and finally for a broken leg received when a suspension bridge over the Bitoi River collapsed during a night time crossing. This last event lead to him being invalided out of active service and returning to Melbourne, and affected his mobility for the rest of his life.
Басқа да сыйлықтар
Жокқа деген құрметтер оның атымен аталатын көшелерді қамтиды: Канберра қаласының Гордон ауданындағы 'Старрок Плейс', Мельбурн қаласының Бервик, Милл Парк және Альтона Медоуз аудандарындағы 3 'Старрок Корт'; сондай-ақ Квинсленд штатының Ноосавилл қаласындағы 'Жок Старрок көпірі'.
Tributes to Jock include streets named after him: 'Sturrock Place' in the Canberra suburb of Gordon, and 3 'Sturrock Courts' in the Melbourne suburbs of Berwick, Mill Park and Altona Meadows; and the 'Jock Sturrock Bridge' in Noosaville, Queensland.