Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер
American politician
Соломон Порсиус Шарп (22 тамыз 1787 – 7 қараша 1825) – американдық заңгер және саясаткер, Кентукки штатының бас прокуроры, АҚШ Конгресінің және Кентукки штатының Бас Ассамблеясының мүшесі. 1825 жылы Джеребоам О. Бошамптың оны өлтіруі «Бошамп-Шарп трагедиясы» немесе «Кентукки трагедиясы» деп аталады. Шарп саяси мансабын Кентукки штатының Өкілдер палатасында Уоррен округін өкілдік етуден бастады. Ол 1812 жылғы соғыста қысқа мерзім қызмет еткен соң Кентуккиге оралды және 1813 жылы АҚШ Өкілдер палатасына сайланды. Ол екінші мерзімге қайта сайланды, бірақ заң шығарушылардың жалақысына қатысты даулы заң жобасын қолдағандықтан 1816 жылы мандатын жоғалтты. Кентуккидің Қарызды Желдету Партиясымен (Debt Relief Party) одақтасып, ол 1817 жылы Кентукки палатасына оралды; 1821 жылы губернатор Джон Адейрдің Кентуккидің бас прокуроры лауазымына тағайындалуын қабылдады. Адейрдің ізбасары Джозеф Деша оны осы лауазымға қайта тағайындады. 1825 жылы Шарп Кентукки палатасына оралу үшін бас прокурор лауазымынан кетті. 1820 жылы Шарптың плантатордың қызы Анна Кукпен заңсыз, өлі туған баласы болғандығы туралы қауесет тарады. Шарп бұл айыптауды жоққа шығарды және бастапқыда саяси салдары шектеулі болды. Бірақ 1825 жылғы Бас Ассамблеядағы сайлау кампаниясы кезінде бұл айыптау қайта көтерілгенде, қарсыластары баланың мулат екенін жариялады. Шарптың осындай мәлімдеме жасағаны немесе бұл оның саяси қарсыластары тараған қауесет пе, әлі даулы. 1824 жылы Кукке үйленген Джеребоам Бошамп, 1825 жылғы 7 қараша күні таңертең Шарпты үйінде пышақтап өлтірді, бұл әйелінің абыройын қорғау мақсатында жасалған. Шарптың өлімі көркем әдебиетке әсер етті, ең белгілісі Эдгар Аллан Поның аяқталмаған «Политик» пьесасы және Роберт Пенн Уорреннің «Дүние жеткілікті және уақыт» (1950) романы.
Solomon Porcius Sharp (August 22, 1787 – November 7, 1825) was an American lawyer and politician, serving as attorney general of Kentucky and a member of the United States Congress and the Kentucky General Assembly. His murder by Jereboam O. Beauchamp in 1825 is referred to as the Beauchamp–Sharp Tragedy or "The Kentucky Tragedy." Sharp began his political career representing Warren County in the Kentucky House of Representatives. He briefly served in the War of 1812, then returned to Kentucky and was elected to the U. S. House of Representatives in 1813. He was re elected to a second term, though his support of a controversial bill regarding legislator salaries cost him his seat in 1816. Allied with Kentucky's Debt Relief Party, he returned to the Kentucky House in 1817; in 1821, he accepted Governor John Adair's appointment to the post of Attorney General of Kentucky. Adair's successor, Joseph Desha, re appointed him to this position. In 1825, Sharp resigned as attorney general to return to the Kentucky House. In 1820, rumors surfaced that Sharp had fathered a stillborn illegitimate child with Anna Cooke, a planter's daughter. Sharp denied the charge and the immediate political effects were minimal. When the charges were repeated during Sharp's 1825 General Assembly campaign, opponents publicized the allegation that the child was a mulatto. Whether Sharp made such a claim, or whether it was a rumor started by his political enemies, remains in doubt. Jereboam Beauchamp, who had married Cooke in 1824, avenged the honor of his wife by fatally stabbing Sharp at his home early on the morning of November 7, 1825. Sharp's murder inspired fictional works, most notably Edgar Allan Poe's unfinished play Politian and Robert Penn Warren's novel World Enough and Time (1950).
Жеке өмір
Соломон Шарп 1787 жылғы 22 тамызда Вирджиния штатының Вашингтон округіндегі Абингдон қаласында дүниеге келген. Ол шотланд әйелі Жан (Максвелл) Шарп пен капитан Томас Шарптың бесінші баласы және үшінші ұлы болды. Әкесінің тегі бойынша Йорк архиепископы Джон Шарптың шөбересінің шөбересі болған. Оның әкесі Томас Шарп Революциялық соғыстың қатысушысы, Кингс-Маунтин шайқасына қатысқан. Отбасы қысқа мерзімге Нешвиллге, Теннесси штатына жақын жерге және Солтүстік Каролинаға көшіп, 1795 жылға таяу Расселвиллге, Логан округіне орналасып, лайлы өзеннің жанындағы ағаш үйге қоныстанды. Шарп бала кезінде Логан округінің академияларының біріне "[кездейсоқ] қатысты"; сол кезде Логан округінің мектептері жабдықтамасыз болды. Ол заңды оқып, 1806 жылы адвокаттық құқық алды. Расселвиллде практика ашты, бірақ көп ұзамай 1810 жылы 154 тұрғыны бар Боулинг Гринге, Уоррен округіне көшті. Ол жерді сатып алумен айналысты, кейде ағасы, доктор Леандер Шарппен серіктес болды, және 1824 жылға қарай 11 000 акр жерге ие болды, оның көп бөлігі Уоррен округіндегі Баррен өзенінің солтүстігінде орналасқан.
Solomon Sharp was born on August 22, 1787, at Abingdon, Washington County, Virginia. He was the fifth child and third son of Captain Thomas and Jean (Maxwell) Sharp, a Scottish woman. Through the male line he was a great great grandson of John Sharp, Archbishop of York. His father Thomas Sharp was a veteran of the Revolutionary War, participating in the Battle of King's Mountain. The family briefly moved to the area near Nashville, Tennessee, and to North Carolina before settling permanently about 1795 at Russellville, Logan County where they lived in a log cabin near the Muddy River. Sharp "[intermittently attended] one of Logan County's academies" during his childhood years; the schools of Logan County were primitive at the time. He read the law and was admitted to the bar in 1806. He opened a practice in Russellville, but soon relocated to the busier Warren County seat of Bowling Green, which had 154 residents in 1810. He engaged in land speculation, sometimes in partnership with his brother, Dr. Leander Sharp, and by 1824, had acquired 11,000 acres, mostly north of the Barren River in Warren County.
Неке және отбасы
1818 жылдың 17 желтоқсанында, орнығып болған соң, 31 жастағы Шарп 1812 жылғы соғыста офицер болып қызмет еткен дәрігердің қызы Элиза Т. Скоттқа үйленді. Ол Франкфурт қаласынан шыққан және әлеуметтік жағдайы бойынша одан жоғары тұрды.
After becoming established, on December 17, 1818, Sharp at the age of 31 married Eliza T. Scott, the daughter of a physician who had served as an officer in the War of 1812. She was from Frankfort and above him in social standing.
Саяси мансап
1809 жылы Шарп Кентукки штаты Өкілдер палатасына Уоррен округінен сайланды. Ол бірнеше комитеттерде жұмыс істеді және Бірлескен Ассамблеяның екінші сессиясында уақытша спикер міндетін атқарды. Сондай-ақ ол құлдарға қатыгездікпен қарым-қатынас жасауға рұқсат беретін заңға қарсы шықты.
In 1809, Sharp was elected to represent Warren County in the Kentucky House of Representatives. He served on a number of committees, and for a time served as interim speaker of the house during the General Assembly's second session. He also opposed a measure allowing harsher treatment of slaves.
АҚШ өкілі
1812 жылы Шарп АҚШ Өкілдер палатасының мүшесі ретінде Он үшінші Конгресске сайланды және 25 жасында, сайлауға қажетті ең төменгі жасқа жетіп, өкілдік орын алды. Шарп сондай-ақ, "Федералистердің соғысқа қолдау көрсетуге кедергі келтіруін" ызамен айыптады. 1813 жылғы 8 сәуірде жасаған сөйлесуінде ол Миссисипидегі Язу жерлерімен байланысты алданып қалғандарға өтемақы төлеуге қарсылық білдірді. Ол Оңтүстік Каролиналық Джон К. Калхунмен бірлесіп, Америка Құрама Штаттарының Екінші банкін қолдады. Конгрессмендерге сессия күндері күн сайын емес, біркелкі жалақы төлеуді көздейтін шара оның сайлау округіндегі сайлаушылардың арасында ұнамады. Ол штаттың жаңа банктеріне және АҚШ Банкінің Лексингтон мен Луисвиллдегі филиалдарына салық салуды ұсынды. Шарп оның талабын жоққа шығарды. Өлі туған баланың терісі қараңғы болды деген қауесет тарады, ал кейбіреулер оның аралас нәсілді екенін, қара нәсілді әкесі болғанын болжады.
In 1812, Sharp was elected to the Thirteenth Congress as a member of the United States House of Representatives and took his seat at the age of 25, the minimum for election. Sharp also "[passionately denounced] Federalist obstruction of the war effort". In a speech on April 8, 1813, he opposed indemnity for those defrauded in the Yazoo land scandal in Mississippi. He allied with South Carolina's John C. Calhoun in supporting the Second Bank of the United States. The measure, which paid Congressmen a flat salary instead of paying them on a daily basis for the days when they were in session, was unpopular with the voters of his district. new banks in the state, and proposed a tax on the branches of the Bank of the United States in Lexington and Louisville. Sharp denied her claim. The stillborn child was rumored to have dark skin, and some speculated that it was a mulatto, with a black father.
Кентукки штатының бас прокуроры
1821 жылы Шарп Кентукки Сенатының мандатына үміткер болды. Оның қарсыласы, адвокат Джон У. Уоринг, өте қатыгез және келіспеушіл адам болды, жиі сотта дауласып жүретін. Уоринг Шарпқа екі қорқыту хаты жіберді және 1821 жылдың 18 маусымында Шарптың беделін түзейтін мақала жариялады. Бес күннен кейін Шарп сенаторлыққа кандидаттығын тоқтатты. Ол Кентукки штатының бас прокуроры лауазымына губернатор Джон Адейрдің ұсынысын қабылдады. Шарптың кандидатурасы заң шығарушы орган тарапынан 1821 жылдың 30 қазанында бірауыздан бекітілді. Шарп Кентукки тарихының өте қиын кезеңінде қызметке кірісті. 1819 жылғы қаржылық дағдарыстан әлі есін жимай жатқан штат саясаткерлері екі лагерьге бөлінді: борышкерлерге көмектесетін заңдарды қолдайтындар (Борыштан құтқару партиясы) және кредиторларды қорғауды жақтаушылар (көбінесе Анти-релифтер деп аталды). Шарп, губернатор Адейр сияқты, Борыштан құтқару партиясымен келісімде болды. 1824 жылғы президенттік сайлауда Шарп Кентуккидің сүйікті ұлы Генри Клэйдің орнына бұрынғы палатадағы әріптесі Джон К. Калхунды қолдап, өз сайлау округінің бір бөлігін наразылыққа итерді. Калхунның үміті сәтсіздікке ұшырағанда Шарп қолдауын Эндрю Джексонға аударды. Ол 1824 жылдың 2 қазанында Франкфуртта Джексонның жақтастарының жиналысында хатшы болып қызмет етті. 1825 жылы губернатор Адейрдің өкілеттігі аяқталғаннан кейін, оның орнына Борыштан құтқару партиясының тағы бір мүшесі, генерал Джозеф Деша келді. Деша мен Шарп Конгресте әріптес болған, Деша Шарпты қайтадан бас прокурор етіп тағайындады. Заң шығарушы органдағы Борыштан құтқару фракциясы борышкерлерге көмектесетін бірнеше заңдарды қабылдады, бірақ Кентукки Жоғарғы соты оларды конституцияға қайшы деп жойды. Жоғарғы сот судьяларын қызметтен шеттету үшін жеткілікті дауыс жинамағандықтан, Бас Ассамблеядағы Борыштан құтқару партиясының өкілдері сотты таратып, жаңасын құру туралы заң қабылдады, губернатор Деша оны бірден өзіне жақын судьялармен толықтырды. Бір кезде екі сот Кентуккидегі соңғы сот ретінде өкілеттік таластырды; бұл кезең "Ескі сот – Жаңа сот дауы" деп аталды. Шарптың Борыштан құтқару партиясының ескі сотты таратып, оның орнына жаңа, оларға ыңғайлы сот құру жоспарындағы рөлі белгісіз. Ол әкімшіліктің бас заңгері болғандықтан, тарихшылар оның бұл жоспарға тығыз қатысқанына сенімді. Ол Ескі сот кеңсесінің меңгерушісі Ахилл Снидке Жаңа сот кеңсесінің меңгерушісі Фрэнсис П. Блэрге құжаттарды тапсыру туралы бұйрық бергені белгілі. Шарп штаттың бас прокуроры ретінде Жаңа сотта жұмыс істеп, Ескі сотты назарына алмау арқылы оған заңдылық дәрежесін берді.
In 1821, Sharp began a campaign for a seat in the Kentucky Senate. His opponent, attorney John U. Waring, was a notably violent and contentious man, frequently in court because of altercations. Waring sent two threatening letters to Sharp, and on June 18, 1821, published a handbill attacking Sharp's character. Five days later, Sharp ceased campaigning for the senatorial seat. He accepted an appointment by Governor John Adair to the position of attorney general of Kentucky. Sharp's nomination was unanimously confirmed by the legislature on October 30, 1821. Sharp took office at a critical time Kentucky's history. Still reeling from the financial Panic of 1819, state politicians had split into two camps: those who supported legislation favorable to debtors (the Debt Relief Party) and those who favored the protection of creditors (typically called Anti Reliefers.) Sharp had identified with the Relief Party, as had Governor Adair. In the 1824 presidential election, Sharp alienated some of his constituency by supporting his former House colleague John C. Calhoun instead of Kentucky's favorite son, Henry Clay. When it was clear that Calhoun's bid would fail, Sharp threw his support behind Andrew Jackson. He served as secretary of a meeting of Jackson supporters in Frankfort on October 2, 1824. After Governor Adair's term expired in 1825, he was succeeded by another Relief Party member, General Joseph Desha. Desha and Sharp had been colleagues in Congress, and Desha re appointed Sharp as attorney general. The Relief faction in the legislature passed several measures favorable to debtors, but the Kentucky Court of Appeals struck them down as unconstitutional. Unable to muster the votes to remove the hostile justices on the Court of Appeals, Relief partisans in the General Assembly passed legislation to abolish the entire court and create a new one, which Governor Desha promptly stocked with sympathetic judges. For a time, two courts claimed authority as Kentucky's court of last resort; this period was referred to as the Old Court New Court controversy. Sharp's role in the Relief Party's plan to abolish the old court and replace it with a new, more favorable court is not known. As he was the administration's chief legal counsel, historians believe he was closely involved. He is known to have issued the order for Old Court clerk Achilles Sneed to turn over his records to New Court clerk Francis P. Blair. By practicing as state attorney general before the New Court to the exclusion of the Old Court, Sharp provided it a measure of legitimacy.