Кіріспе

Lifehouse Chronicles – 2000 жылы Пит Тауншенд шығарған жинақталған дискілер жинағы. Бұл жинақтың негізгі мазмұны – бұрын "тастап кетілген" Lifehouse рок-операсы. Жинақта Пит Тауншендтің әндер демолары бар, соның ішінде "Baba O'Riley", "Won't Get Fooled Again" және "Who Are You" әндерінің жеке орындалу нұсқалары, сондай-ақ Lifehouse радио бағдарламасы. Бұл жинақтың жарыққа шығуынан кейін екі Садлер Веллс Lifehouse концерті өтті және сәйкесінше, Пит Тауншендтің тікелей эфирдегі CD және видео/DVD-сі – "Пит Тауншенд: Садлер Веллс 2000" және "Пит Тауншенд – Lifehouse-тан музыка" жарық көрді.

Тұжырымдама

Бұл жинақта 1970 жылы Тауншендтің The Who тобының өте табысты рок-операсы «Томми»-ге жалғас ретінде жасаған музыкалық тұжырымдамасы «Lifehouse»-қа қатысты әндер мен басқа да композициялар топтастырылған. Тауншендтің рухани ұстазы Мехер Бабаның үйретулеріне, сондай-ақ ғылыми фантастика әдебиеттеріне терең ​​негізделген «Lifehouse» музыканың барлық өмірдің түпкілікті негізі деген идеясын зерттеуге арналған. Жер бетіндегі әрбір адамның өзін және тек өзін ғана «сипаттайтын» бірегей музыкалық мелодиясы бар. Көптеген адамдардың ерекше әндері бірге орындалғанда, нәтижесінде жалғыз гармониялық нота – «Бір Нота» пайда болады, ол ежелгі алхимиктер іздеген квинтэссенцияға ұқсас. «Lifehouse» – нағыз мультимедиалық жоба болуы тиіс еді: қос LP рок-операсы, көркем фильм және интерактивті концерттік тәжірибе. Оқиға 21-ғасырдың Ұлыбританиясында, ластанудың соншалық деңгейге жеткен заманда өрбиді, көптеген адамдар өмірінде ешқашан сыртқа шықпайды. Бұл халықтың көп бөлігі уақытын «тәжірибелік костюмдерде» өткізеді. Бұл костюмдер адамдарға нақты өмірден асып түсетін жасанды өмірді ұсынады, бірақ қандай да бір рухани толықтықтан мүшкіл. Бір наразылық білдірген жан, тек «Хакер» деп танылады, 20-ғасырдың рок-н-ролл музыкасын қайта ашады және костюмдерді басқаратын компьютерлік желіге бұзып кіріп, адамдарды костюмдерін тастап, концертке жиналуға шақырады. Фашистік үкіметтің барлық күш-жігеріне қарамастан, мыңдаған адамдар Хакердің концертіне жиналады, ал миллиондаған адамдар костюмдері арқылы музыканттар мен көрермендердің жоғарыда сипатталғандай тәжірибелік әндер орындайтынын тамашалайды. Полиция шабуыл жасап, Хакерді атып өлтірген сәтте, көрермендер мен топ бір уақытта мінсіз әмбебап дыбысты – «Бір Нотаны» шығарады, ал концертке қатысқан және оны көрген барлық адамдар жоғалып кетеді, бәлкім, жоғарырақ өмірлік жазыққа көшіп кеткен болар. Оқиға Шотландияның шалғайдағы, ластанбаған аймағынан келген, концертке қашып кеткен қызын іздеп оңтүстікке сапар шеккен Рей есімді орта жастағы фермердің көзімен көрінеді.

1970 1971 жыл

1970 жылдың қыркүйегінде Тауншенд "Pure and Easy" атты ән жазды, ол One Note туралы, Lifehouse үшін жазылған алғашқы ән болды. Келесі екі айда ол шамамен 20 ән жазды, олардың әрқайсысының күрделі үй демоларын жазды. "Томми" сияқты, ән мәтіні арқылы әңгіме айтуға тырыспай, бұл әндер жеке туындылар болды, олар фильм және альбоммен бірге шығатын егжей-тегжейлі жазбалар арқылы түсіндірілуі керек еді. Бұл әндердің көпшілігін The Who тобы 1970/1971 жылдардың қысында екі жазу сессиясында жазды, сондай-ақ Mountain тобының гитарисі Лесли Уэст қатысқан бірнеше "репетициялар" және 1971 жылдың сәуірінде Лондондағы Young Vic театрында өткен импровизациялық концерт болды. Тауншенд жобаға үлкен үміт артса да, басқалары күмәнмен қарады. Universal Studios, жақында The Who тобымен "Томми" фильмінің құқықтары үшін екі фильмге келісім жасасқан, Тауншенд ұсынған сценарийге әсерленбеді. The Who Лондонда өткізген бірнеше концерттер пайдалы материал бермеді, және жобаның сәтсіздікке ұшырауы көп ұзамай анық болды. Lifehouse үшін жазылған көптеген әндер The Who-ның "Who's Next" альбомында жарық көрсе де, Lifehouse шамамен отыз жыл бойы аяқталмай қалды.

1971-1998 жылдар

Тауншенд "Өмір үйі" бір күні іске асады деген үмітін ешқашан тастамады. Ол 70-жылдары жоба үшін ән жазуды жалғастырды, ал 1980 жылы топтасы Джон Энтуистлмен бірлесіп, жаңа сюжетке ие жаңа сценарий жасады. Бірақ, Тауншенд фильм режиссерінің әйеліне құмар болған кезде осы фильмді түсіру жөніндегі келіссөздер күйреп кетті (осы оқиға "Афина" әнінде айтылады, ол Who альбомында бар). Тауншенд 1992 жылға дейін жобаға қайта оралмады. Сол жылы Тауншенд "Psychoderelict" жеке альбомын жазды, ол радиоспектакль стиліндегі жартылай өмірбаяндық әңгіме. Бұл туындының басты кейіпкері, Тауншенд сияқты, 20 жылдық "Gridlife Chronicles" деп аталатын рок-операсымен шаршамас еңбек етіп жүрген, жобаның болашағына қауіп төндіретін жыныстық дауылға ұшыраған қартайған рок-жұлдыз. 1970 жылы жазылған бірнеше синтезаторлық пьесалар осы альбомда алғаш рет ресми түрде жарияланды. 1998 жылы Тауншендтің "Өмір үйін" кең көрерменге жеткізу арманы ақыры орындалды, BBC радиосы оған "Өмір үйі" негізінде радиоспектакль жасау және жоба үшін жазылған түпнұсқа музыканы қосу туралы ұсыныс жасады. Шамамен екі сағаттық бұл спектакль 1999 жылдың 5 желтоқсанында BBC Radio 3 арнасында көрсетілді.

Қораптық жиынтық

Пьеса эфирге шыққаннан кейін Тауншенд 2000 жылы жобадағы жұмысының ресми аяқталуы ретінде Lifehouse Chronicles жинағын құрастырып, жариялады. Бұл жинақ тек оның веб-сайты мен концерттерде ғана қолжетімді болды және алты CD-ден тұрады. Бірінші екі CD-де ол жазған Lifehouse әндерінің түпнұсқа демо жазбалары жинақталған, олардың бірнешеуі The Who тобы ешқашан жазбаға алмаған. Үшінші дискіде Тауншендтің бірнеше тәжірибелік синтезаторлық шығармалары, Lifehouse әндерінің тікелей орындалымдары және жинақ үшін арнайы жазылған осы әндердің жаңа студиялық жазбалары бар. Төртінші дискіде радио-спекльге қолданылған Лондон камералық оркестрінің классикалық музыкасы, Тауншендтің өзінің шығармалары, сондай-ақ барокко дәуірінен Генри Перселл, Доменико Скарлатти және Мишель Корреттің таңдаулы туындылары қамтылған. Бесінші және алтыншы дискілерде радио-спекльдің өзі жазылған. Жинаққа Тауншендтің кіріспе сөзі, Тауншендтің веб-мастері/жарнамашысы Мэтт Кенттің жазған жобаның тарихы, Lifehouse әндерінің көпшілігінің мәтіндері және пьесаның сценарийі енгізілген. Тауншенд кіріспе сөзінде бұл жинақтың "The Lifehouse Method" деп аталатын кеңейтілген нұсқасын шығаруға үміттене, оған пайдаланушының физиологиялық көрсеткіштеріне негізделген синтезатор тректерін жасауға арналған бағдарламалық құралдар кіретінін айтты. Бірақ, The Lifehouse Method 2007 жылдың басында веб-сайт ретінде пайда болды. Пайдаланушылар үшін шамамен 10 000 жаңа музыкалық шығарма жасағаннан кейін жоба тоқтатылды. Жинақтың көркемдік безендіруі мен дизайнын дизайнер Лоренс Сазерленд жасады.