Кіріспе

Флориданың 34-ші губернаторы Сесил Фаррис Брайант (26 шілде 1914 - 1 наурыз 2002) – американдық саясаткер, Флориданың 34-ші губернаторы қызметін атқарған. Президент Линдон Б. Джонсон басқармасы кезінде ол АҚШ Ұлттық қауіпсіздік кеңесінде Төтенше жағдайларды жоспарлау басқармасының директоры болып қызмет етті, сондай-ақ Джонсон Брайантты АҚШ-тың үкіметаралық қатынастар жөніндегі консультативтік комиссиясының төрағасы етіп тағайындады.

Ерте өмір және мансап

Брайант Флорида штатының Марион округіне қарасты Окала қаласында Чарльз Сесил Брайант пен Лела Маргарет (Фаррис) Брайант отбасында дүниеге келді. Оның әкесінің ата-анасы, Уильям Роберт Брайант және Эми Эмма (Ланц) Брайант 1890 жылы Миссури штатынан Марион округіне көшіп келді. Лела Маргарет Брайант Окалалық Оскар А. және Мэри М. Фарристің қызы және 1916 жылы губернаторлыққа үміткер болып сәтсіз аяқтаған, Флориданың белгілі заң шығарушысы Ион Фарристің қарындасы болды. Анасы Фаррис ағасының қадамдарымен саясатқа қадам басып, Флориданың губернаторы болатынына үміттенді. Брайанттың айтуынша, ол туған күні анасы: «Әкесінен мені ұстап, «Сәлем, губернатор!» деді». Брайанттың айтуынша, саясатқа қадамын басқан себебі анасы болды. Окала орта мектебін бітіргеннен кейін, Брайант 1931-1932 жылдары Атлантадағы Эмори университетінде оқыды. Ол Альфа Тау Омега (ATO) ұйымына мүше болды. Кейін Брайант саяси науқандарына көмектесу үшін ATO әлеуметтік желісін пайдаланды және губернатор болып тұрғанда ATO ұялары штат басшылығында болды. Ол 1935 жылы Флорида университетінің Гейнесвилл қаласында бизнес мамандығы бойынша бакалаврді бітірді. Ол Флориданың Blue Key, Alpha Tau Omega бауырластығының және Alpha Kappa Psi бизнес бауырластығының мүшесі болды. Брайант білімін Гарвард университетінде жалғастырды. 1939 жылы заң кеңсесінде лайықты жалақылы жұмыс таба алмағандықтан, Брайант Таллахассидегі Флориданың есеп комитетінде аудитор болып жұмысқа орналасты. Таллахассиде Брайант болашақ әйелі Джулия Бернеттпен танысты. 1918 жылдың 26 сәуірінде Флорида штатының Мэдисон қаласында дүниеге келген Джулия Дэниел Феликс Бернетт-кіші және Юнис Ловетт Бернетттің қызы болды. Ол Таллахассидегі Флорида мемлекеттік әйелдер колледжінде оқып, бітірді. Джулия Таллахассиде сабақ беріп жүргенде Фаррис Брайантпен танысты. Ол алғашқы кездесуде ұсыныс жасады, ал үшінші кездесуде ол келісім берді. Олар 1940 жылдың 18 қыркүйегінде Мэдисон қаласында үйленді және Окалаға қоныстанды. Олардың үш қызы болды: Джули, Сесилия және Адаир. Джулия Фарриске саяси науқандарында және ол губернатор болып тұрғанда Флориданың бірінші ханымы ретінде көмек көрсетуде маңызды рөл атқарды. Олар 1996 жылы оның қайтыс болуына дейін елу алты жыл бірге өмір сүрді. 1941 жылы АҚШ соғысқа дайындық жасағанда, Брайант жаңадан құрылған Флорида штатының күзетшісіне қосылды. АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа кіргеннен кейін ол өз еркімен АҚШ Әскери-теңіз күштеріне шақырылды. 1942 жылдың мамыр айында Брайант Флорида Өкілдер палатасына Марион округінен сайланды. Алайда ол теңіз күштерінде қалу үшін мандатын тастады. Брайант 1943 жылы Солтүстік Атлантика және Жерорта теңізінде мұнай танкерлері мен Liberty кемелерінде оқ-дәрі офицері болып қызмет етті. 1944 жылы ол конвойды сүйрейтін эсминецке ауыстырылды. Кейіннен Брайант Тынық мұхитында жапондықтарға қарсы соғыста қызмет етті. Ол 1945 жылы лейтенант шынжырлы дәрежесімен әскери қызметін аяқтады.

Флориданың Өкілдер палатасы

1945 жылы соғыстан оралғаннан кейін, Брайант Флорида штатының өкілдер палатасына қайта сайлануға ниеттенді. Ол 1946 жылы сайлауда жеңіске жетті және 1947 жылы Флорида заң шығарушы органында алғашқы сессиясын өткізді (заң шығарушы органның сессиялары екі жылда бір рет өткізілетін). Брайант Флорида штатының өкілдер палатасында тағы бес сессияда қызмет етті; оның соңғы сессиясы 1957 жылы болды. Ол штаттың кіші колледждер жүйесін кеңейтуге, Флориданың айналма жолын салуға, мемлекеттік сатып алуды орталықтандыруға және ең кедей мектеп округтерінің де балаларға лайықты, негізгі білім беруін қамтамасыз ететін Минималдық негіздік бағдарламаны құруға бағытталған заңдарды ұсынды, бірлесіп ұсынды және қолдады. Сондай-ақ ол Флорида заң шығарушы кеңесін құруға жетекшілік етті – бұл орган заң шығарушы орган сессияда болмаған кезде ұсынылып отырған заңдардың артықшылықтары мен кемшіліктері туралы есеп беруге арналған зерттеу органы. Ол қаржы мәселелерінде консервативті болды және үкіметте үнемдеуді қолдады. Методшы дінінің ықпалымен Брайант көптеген әлеуметтік мәселелерде де консервативті болды және штат ішінде құмар ойындарды шектеуге бағытталған заңдарды қолдады. Оның заң шығару қызметіндегі табысы 1953 жылы Флорида өкілдер палатасының спикері болып сайлануына әкелді. Брайант Флоридадағы қызметін жылы еске алады: «Мен саяси аренадағы осы он жылдықта өмірімнің басқа кез келген кезеңінен де көбірек қуандым».

1956 жыл

Флорида штатының Өкілдер палатасының спикері болып сайланғаннан кейін, Брайант 1956 жылы губернаторлыққа үміткер болуға ниет білдірді. Демократиялық партияның ішкі сайлауында оның қарсыластары – қазіргі губернатор Лерой Коллинз, бұрынғы губернатор Фуллер Уоррен және бай бизнесмен, сондай-ақ бұрынғы Ұлттық гвардия генералы Самтер Лоури болды. Брайант заң шығару тәжірибесі, жауапты және салымды мемлекеттік шығындарды қолдауы, Флорида Конституциясын жаңартуды жақтауы арқасында жеңіске жетемін деп үміттенеді. Губернатор Коллинз де ұқсас бағдарламамен сайлауға түсті, екеуі де Флориданың дамып келе жатқан бизнес секторына үндеді. Алайда, нәсілдік интеграция мәселесі демократиялық партияның барлық өзге мәселелерін көлеңкеге түсірді. Губернатор Коллинз Флориданың федералдық заңға бағынуы және АҚШ Жоғарғы Сотының 1954 жылғы «Браун против Білім беру кеңесі» ісі бойынша шешімін қабылдауы керек деп сенді. Ол шешімде мемлекеттік білім берудегі сегрегация теңсіздікке алып келетіні және одан кейінгі шешімінде (Браун II) штаттар өз мектептерінде интеграцияны іске асыруға көшуі керек екені айтылған. Ол және Брайант интеграция заңды жолмен, бүлік-насаздақ пен зорлық-зомбылықсыз жүзеге асырылуы керек екенін мәлімдеді. Брайант интеграция мәселесіне «салмақты оймен, ақылмен және барлық флоридалықтардың – ақтар мен қаралардың әл-ауқаты туралы терең оймен» қарау қажет екенін айтты. Самтер Лоури сегрегацияны қорғаушы ретінде сайлауға түсті және «Браун» ісінің нәтижесінде туындаған интеграцияға кез келген келісімге қарсы болды. Ол интеграцияны коммунистердің Америкадағы ақ нәсілді жоюға бағытталған қастандығы деп сипаттады. Лоури Коллинз бен Брайантты сегрегацияға жұмсақ көзқарас танытқандықтары және федералдық үкіметтің штаттардың құқықтарына араласуына қарсы тұруға дайын емес деп айыптады. Сайлау кампаниясының басында Брайант Флориданың нәсілдік интеграцияға дайын емес деп есептегенін мәлімдеді: «Негрлердің үйлерінде біз әртүрлі зиялық деңгейлерді, моральдық және санитарлық талаптарды көреміз. Негрлер соңғы 100 жылда үлкен жетістіктерге жетті, бірақ келесі 100 жылда оларға жетпес жол бар. Менің ойымша, мұндай әртүрлі талаптарға ие екі топтың тікелей қарым-қатынасқа түсуі жақсы болмас еді». Ол интеграция бойынша өз ұстанымын нақты айту арқылы үкімет реформасы және экономикалық өсімді қолдайтын бағдарламасын ілгерілетуге үміттенеді. Алайда, Лоуридің келісімсіз сегрегациялық платформасы Флорида демократтарының көптеген дауысын алды және ол Коллинзге қарсы басты қарсыласқа айналды, Брайант пен Уорренды артта қалдырды. Брайант алғашқы сайлауда үшінші орын алды. Губернатор Коллинз қайта сайланды.

1960 жыл

1956 жылы жеңіліске ұшырағаннан кейін төрт жыл өткен соң, Брайант 1960 жылы губернаторлыққа демократтардың жарысында басты үміткер болып көзге түсті. Ол 1956 жылы жеңіліске ұшырауының басты себептері – нашар қаржы жинау және штат көлеміндегі сайлау ұйымын құра алмауы екенін түсінді. 1960 жылы жарысқа қатысқан кезде Брайант демократтардың алғашқы сайлауындағы он кандидаттың ішінде ең көп қаржыға ие және ең ұйымдасқан үгіт жүргізіп жатқан кандидат болды. Алғашқы сайлауда ең көп дауыс жинағаннан кейін, Брайант Флориданың бұрынғы губернаторы Дойл Э. Карлтонның ұлы Дойл Э. Карлтонға қарсы екінші турға шықты. Біріктіру мәселесі екінші тур сайлауының басты тақырыбы болды. Екі кандидат та сегрегацияны қолдады және Флориданың мемлекеттік мектептерінің одан әрі біріктірілуіне қарсы болды; алайда, екеуі де біріктіруге қарсылық білдірудің зорлықсыз және тәртіпті болуын қажет етті. Карлтон губернатор Лерой Коллинстің жақтасы болды, оның біртіндеп біріктіруді қолдауы 1960 жылы Карлтон үшін кемсітуге себеп болды. Брайант теледидар, радио және газеттерді тиімді пайдаланып, Карлтонның сегрегацияны қолдауына күмән тудырды, сонымен бірге өзінің заң шығарушы және үкімет басшысы ретіндегі тәжірибесімен және білігімен мақтанды, ол конституциялық реформа, сайлау округтерін қайта бөлу, қаржылық тәртіп және білім беру мен көлік салаларын жаңарту жоспарларын ұсынды. Оның "Брайантқа уақыт келді" деген ұраны эфирді жайлады. Флоридада (Таллахассиде) азаматтық құқықтарға қарсы наразылықтарға қарсы шыққан ақ халықтың қарсылығы оның 1960 жылғы сайлауда жеңіске жетуіне көмектесті. 1960 жылдың 24 мамырында дауыс беру аяқталғанда, Брайант сенімді жеңіске жетті. Ол қараша айында республикашыл Джордж С. Питерсонды жеңді.

Сауықтыру

1961 жылғы 3 қаңтарда С. Фаррис Брайант қызметке кірісу салтанатында ант берді. Ант қабылдау сөзінде губернатор Брайант штаттың бірлігін нығайтуды және Флорида заң шығарушы органындағы саяси топтасуларға тоқет салуды қалады. Ол Флорида халқының оның қызмет мерзіміндегі жұмыстың, моральдық қағидалардың және жетістіктердің ең жоғары деңгейін қамтамасыз ететін басқаруды күтетінін айтты. Брайант білім беру жүйесін жақсартуға, мемлекеттік қызметке ең білікті адамдарды тағайындауға, Мемлекеттік жол департаментіндегі жемқорлықты жоюға, сайлау округтерін қайта қарауға, салық жинауды тиімді етуге және барлық флоридалықтар үшін қадір-қасиетті өмір сүрудің ең төменгі деңгейін қамтамасыз етуге шақырды. Интеграция мәселесіне тоқталар болса, Брайант өзінің басқаруы жергілікті билік органдарының қарауына берілген мәселелерге араласпайтынын, ал федералдық үкіметтің штаттың заңмен берілген құқықтарын қолға алуға жасаған әрекеттеріне қарсы күшпен шығатынын мәлімдеді.

Жолдар

Брайант штаттың өсіп келе жатқан халқының қажеттіліктерін қанағаттандыру және туризмді дамыту үшін инфрақұрылымға инвестиция салу қажет деп сенді, бұл сату салығы арқылы қосымша кіріс әкелер еді. 1955 жылдан бері Флориданың Turnpike (кейін Sunshine State Parkway деп аталған) жобасын қолдаған Брайант, Атлантикалық мұхитындағы Форт-Пирстен Флориданың орталық бөлігіндегі Самтер округінің Уайлдвуд қаласына дейін кеңейту арқылы автожолды аяқтау үшін жаңа облигациялар шығаруға келісім берді. Бұл кеңейту 1964 жылы, оның өкіметтік қызметінің соңғы айларында аяқталды. Брайанттың өкіметтік кезеңіндегі басқа да жол құрылысы жобаларына Флориданың Атлантикалық жағалауы бойындағы Джорджия шекарасынан Ки-Уэстке дейінгі АҚШ 1-ші тас жолын жақсарту және аяқтау; I 10 тас жолын Лейк-Ситиге дейін кеңейту және I 75 тас жолын Лейк-Ситиден Тампаға қарай кеңейту жұмыстарын жалғастыру; Тампа/Сент-Питерсбург аймағынан Атлантикалық мұхитындағы Дейтона-Бич қаласына дейін штаттың көлемінде I 4 тас жолын аяқтау; сондай-ақ, Naples қаласынан (батыс жағалауы) Майамидің солтүстігіндегі Форт-Лодердейл қаласына дейін Эверглейдс Парквейі немесе "Аллигатор аллеясы" құрылысын бастау кірді.

Флоридадағы баржа каналы арқылы өту

Флорида штаттарының аумақтық кезеңдерінен бері, штат губернаторлары экономиканы жақсарту, елді мекендерді кеңейту және кірістерді арттыру мақсатында штат арқылы канал салуды армандаған. Губернатор Брайант Флориданың Кросс-Флорида баржалық каналы деп белгілі болған құрылысты ұзақ жылдар бойы қолдады. Жоспар бойынша, канал Палаткадан (Сент-Джонс өзенінде) Янкитаунға (Мексика шығанағында) дейін жартылай арал арқылы өтуі тиіс еді. Баржалар Джексонвиллден Мексика шығанағына және Мексика шығанағынан Атлантика мұхитына штатты кесіп өте алатын еді. Брайант сияқты жақтастар каналдың штатқа инвестицияларды тартуға және Флориданың қарқынды өсіп келе жатқан халқының қажеттіліктерін қанағаттандыруға ықпал ететініне сенді. 1960 жылғы президенттік науқанында Джон Ф. Кеннеди өз президенттігі кезінде канал құрылысын қаржыландыратынын уәделеді. Президент Кеннеди Конгрестен бастапқы құрылыс шығындарына қаражат сұрады. 1962 жылғы қазан айындағы Куба зымырандық дағдарысынан кейін Брайант және басқа да каналды қолдаушылар каналдың АҚШ-тың қорғанысына өте маңызды болады деп мәлімдеді; кемелер Кубаға жақын өтпей, советтік теңіз асты мекемелері мен әскери ұшақтарының қаупінен қашып, канал арқылы қауіпсіз өте алатын еді. Жақтастарының пікірінше, канал зымырандар мен олармен байланысты материалдарды Кенаверал мүйісіндегі Ұлттық аэронавтика және ғарыш басқармасының (NASA) Кеннеди ғарыш орталығына қауіпсіз тасымалдауға арналған тамаша жол болар еді. 1961 жылғы маусым айында губернатор каналдың пайдасы туралы, соның ішінде ондаған жылдар бойы су тасқынынан ауданның көп бөлігі зардап шеккен аймақта су тасқынын бақылау туралы Конгресте куәлік берді. Алайда, федералдық қаржы канал жобасына 1963 жылғы желтоқсанда, президент Линдон Б. Джонсонның әкімшілігінің алғашқы айларында ғана ағыла бастады. Президент Джонсон 1964 жылғы президенттік сайлауда Флорида штатын жеңіп алуға ниеттенді. Ол 1964 жылғы 27 ақпанда Палаткада каналдың негізін салу рәсімінде губернатор Брайантпен бірге болды. Осы үміт беруші бастамамен каналдың іске асырылатындай көрінді. Бірақ Брайант үшін өкінішке орай, 1960 жылдардың соңында каналдың Оклаваха өзені мен басқа да су жолдарына тигізетін экологиялық зияны және жобаның жоғары құны каналдың тоқтатылуына әкелді. Өмірінің соңына дейін Брайант каналды қорғады және оны аяқтамау штат үшін үлкен шығын екеніне сенді.

Білім

Брайант әкімшілігінің штатқа тигізген ең үлкен әсерлерінің бірі білім беру саласында болды. Брайант 1961 жылы Білім беру сапасы жөніндегі комитетті құрды. Бір жыл өткен соң ол жоғары білім беру жөніндегі алғашқы Губернаторлар конференциясын ұйымдастырды. Осы комитеттердің ұсыныстары, басқа да сарапшылардың пікірлері және губернатордың өзі мәселелерді зерттеуі нәтижесінде көптеген өзгерістер енгізілді. Бастауыш білім беруде оқытушылардың аттестатталуы жақсартылды, жаңа оқытушылар тартылды, кәсіптік-техникалық білім беру дамытылды, кітапханалар мен бағдарламалық қызметтер пайдалануға берілді, және тағы да басқа бастамалар іске асырылды. Дегенмен, ең маңызды білім беру реформалары жоғары білім беру саласында жүзеге асты. Ол университет профессорларының жалақысын арттыру үшін заңнамалық қолдау алды, көптеген колледждерді қаржыландырды, Флоридадағы үздіксіз білім беру институты арқылы білімді жаңартуды жақсартты, Флорида штатының университеттерінде жыл бойы оқуды енгізді, Пенсаколада болашақ Батыс Флорида университетінің құрылысына қаражат бөлді, 1964 жылы Флорида Атлантикалық университетінің құрылысын аяқтап, ашты, болашақ Орталық Флорида университетінің құрылуына мұрындық болды және Флориданың бар университеттері үшін бірнеше жаңа ғимараттарды қаржыландырды. Брайант осы ауқымды білім беру бағдарламасын облигациялар арқылы қаржыландырды, бұл ұзақ мерзімді құрылыс жобаларына қажетті қаражатты жинауға және мемлекеттік коммуналдық қызметтерге салынатын салық есебінен облигациялық қарызды өтеуге мүмкіндік берді.

Флориданы насихаттау

Губернатор Брайант өзінің қызметінде көп уақытын Флоридаға сапар шегудің, бизнес жүргізудің және тұрудың артықшылықтарын насихаттауға арнады. 1960 жылы губернаторлыққа кандидаттық науқаны кезінде болғандай, ол Флориданы, әсіресе цитрус өнеркәсібін насихаттау үшін радио мен теледидарды пайдаланды. 1960 жылдың желтоқсанында губернатор болып сайланғаннан кейін, ол Флорида мен Оңтүстік Америка арасындағы өзара инвестициялар мен туризмді дамыту мақсатында сол континентке делегация жетекшілік етті. 1961 жылдың қазан айында ол отбасымен Флорида туризмін насихаттау үшін Еуропаға демалысқа барды. Өзі ұшқыш және авиацияны жақсы білетін Брайант, Флоридаға инвестиция салу мәселелерін талқылау үшін штаттың және елдің басшыларымен кездесу үшін штат ішінде және ел бойынша ұшты. Губернатор мемлекеттік саябақтардың санын көбейтті және Таллахассидің оңтүстігінде орналасқан Сан-Маркос-де-Апалач сияқты тарихи жерлерді насихаттады. Ол Флориданың 1964 жылғы Нью-Йорк әлемдік көрмесіне қатысқанына көз жеткізді. Брайант НАСА-ның адамдарды ғарышқа ұшу үшін Кеп-Канавералды пайдаланғанын мақтан тұтып, бұл Флориданың елді ғарышқа бастап бара жатқандығынің белгісі екенін айтты.

Салқын соғыс және Куба

Брайант 1961 жылғы қаңтарда губернаторлыққа кірісті, Фидель Кастроның революциялық күштері Кубада билікке келгеннен кейін екі жыл өткен соң. Коммунизм мен Кеңес Одағының басыбайлы қарсыласы болған Брайант Кеңес Одағының Кастро үкіметін қолдауына қарсы қатаң ұлттық саясатты жақтады және Кеңес Одағы мен АҚШ арасындағы соғыс болған жағдайда азаматтық қорғаныс шараларын іске асыруға ұмтылды. Кеңес Одағының Кубаға әскери көмек көрсеткені туралы мәліметтер көбейген сайын, губернатор Брайант АҚШ-ты Кастро режимін жою үшін қажеттінің бәрін жасауға шақырды. Куба зымыран дағдарысынан бір ай бұрын ол Кубаны әскери блокадаға алуды, тіпті аралға шабуыл жасауды қолдады. Губернатор Куба үкіметінің құлауы ғана Флоридаға кубалық босқындардың ағынын тоқтатуға мүмкіндік беретініне сенді және осы мәселені шешу үшін Кеннеди әкімшілігіне үнемі шақырулар жасады. Сонымен қатар, ол Куба дағдарысының Флорида экономикасына, әсіресе Куба зымыран дағдарысынан кейінгі күндері Оңтүстік Флоридаға тигізетін әсерінен алаңдады. Ол американдықтарды және әлемді Флорида туристер үшін қауіпсіз екеніне сендіруге тырысты. Зымыран дағдарысы кезінде ол президент Кеннедидің Кубаға және кеңестік зымырандарға қатысты әрекеттерін толық қолдады, бірақ жеке сұхбаттарда президентті Кубаға басып кіріп, Кастро режимін жоюға көндіруге тырысты. Губернатор Брайант Флорида Ұлттық гвардиясын, соның ішінде әуе күштерін, Флоридадағы АҚШ әскери күштерін нығайту үшін шақырды, радио арқылы Флорида тұрғындарына дағдарыс туралы мәлімдеме жасады және азаматтық қорғаныс шараларын күшейтуге асықты. Зымыран дағдарысынан кейін де Брайант суық соғысқа белсенді қатысып, Вьетнамдағы Джонсон мен Никсон саясатын қолдады және коммунизмнің қай жерде болса да оған қарсы агрессивті ұстанымды жақтады. Ол Флориданың барлық жоғары мектеп оқушыларының бітіру алдында «Американизмге қарсы коммунизм» курсын сәтті аяқтауы міндетті екенін қабылдады. 1963 жылы Брайант Флоридада патриотизмді насихаттау және Флорида тұрғындарына коммунистік идеялар мен елдердің тудыратын қауіп-қатерлері туралы білім беру мақсатында «Қышқы соғыс білімі орталығын» құрды.

Сегрегация және азаматтық құқықтар

Флориданың солтүстік-орталық аймағындағы шағын қаладан шыққан саясаткер Фаррис Брайант, ақ және қара нәсілділердің қатаң бөлінген қоғамда ақтардың үстемдігіне күмән келтіруге құқығы жоқ сезімде өскен. Өміріне консервативті көзқараспен қараған, амбициялы саясаткер ретінде Брайант, зорлық-зомбылықты ешқашан қолдамаса да, қоғамдық орындарда сегрегация жүйесін сынаған емес. Ол Флорида заң шығарушыларының көпшілігі сияқты, Флорида заң шығарушы органындағы қызмет кезеңінде Браун шешімін қабылдамады. Флориданың бұрынғы қарсыласы Лерой Коллинстің Флориданың мемлекеттік мектептерінде интеграцияны іске асыруға дайындығы үшін саяси құнын көргеннен кейін, Брайант 1956 жылы губернаторлық сайлауда жеңілгеннен кейін, 1960 жылы губернаторлыққа үміткер болғанда сегрегацияны сақтауға бел буды. Ол Флорида Өкілдер палатасында Браун шешіміне қарсылық білдіретін резолюцияны қабылдауға жетекшілік етті. Бірақ 1960 жылы губернаторлыққа жеңіске жеткеннен кейін, нәсілдік мәселені азайтуды жөн көрді. Брайант губернатор Коллинстің басшылығымен басталган Флориданың мемлекеттік мектептеріндегі интеграция процесін жалғастыруға рұқсат берді. Флориданың сот арқылы жүзеге асырылған мемлекеттік мектептердегі интеграциясынан өзге интеграция және азаматтық құқықтар туралы талаптарға келгенде, Брайант заң мен тәртіпке қауіп төндіретінін айтты. Ол басқа оңтүстік штаттардағыдай, азаматтық құқықтарды қорғаушылардың демонстрацияларын қанды түрде басу үшін штаттық құқық қорғау органдарын пайдалануға шақырмады, оның орнына жергілікті билікке наразылық білдірушілермен және олардың нәсілшіл шабуылшыларымен күресуді тапсырды. 1961 жылы жазда "Азаттық жорығының" қатысушылары Флорида арқылы Пенсаколадан Джексонвиллге дейін сапар жасады. Губернатор Брайант Флорида жол полициясына маршрут бойындағы мейрамханалар, демалыс орындары және автобус станцияларында саяхатшыларға қызмет көрсетуден бас тартпауын қамтамасыз етуді бұйырды. Егер олар қызмет көрсетпесе, жабылуы керек еді, бірақ наразылық білдірмеуі керек еді. Таллахассиде бірнеше зорлық-зомбылық оқиғалары болды, бірақ "Азаттық жорығының" қатысушыларының Флорида арқылы жасаған сапары көбінесе тыныш өтті. Сент-Огастин қозғалысының нәтижесінде 1963 жылы жазда афроамерикалық демонстрацияшылар мен олардың одақтастары Флорида штатының Сент-Огастин қаласындағы ақтарға тиесілі мекемелерде отырып наразылық білдірді және азаматтық құқықтар үшін шерулер ұйымдастырды. Ақ нәсілділер мен демонстрацияшылар арасындағы қақтығыстар ақырында басылды, бірақ 1964 жылдың көктемінде жанданды, себебі штат пен қала 1965 жылы қаланың құрылғандығының 400 жылдығын тойлауды жоспарлады. Жергілікті полиция демонстрацияшыларды қамауға алды, ал ақ нәсілділер шеруге қатысушыларға шабуыл жасады және қара нәсілділерді күнделікті істерінен қуып жорғалады. Азаматтық құқықтарды қорғаушы Мартин Лютер Кинг қалада кең ауқымды демонстрацияларға шақырды. Сент-Огастин тез арада азаматтық құқықтар күресіндегі жаңа майдан ретінде ұлттық назарға ілікті. Кинг қалаға келді, демонстрацияларды басқару және қолдау үшін, штаттың басқа аймақтарынан келген нәсілшілдер, соның ішінде танымал Джорджия Клансмені Дж. Б. Стонер, оқиға орнына келді және нәсілшіл шабуылшыларды қолдады. Губернатор Брайант бастапқыда зорлық-зомбылықты тоқтатуға күш жұмсаған жоқ. Ол демонстрацияшылар мен олардың шабуылшыларының арасында араласу үшін жеткілікті штаттық полиция қызметкерлерін шақырмады. Ол түнгі демонстрацияларды тыйым салу туралы бұйрық шығарған кезде, федералды судья Брайан Симпсон бұйрықты жойды және зорлық-зомбылыққа ақ нәсілді наразылық білдірушілерді кінәлады. Губернатор Брайант тыныштық орнатуға және зорлық-зомбылықты тоқтату үшін екі нәсілдік комитет құруға шақырды. Сондай-ақ, ол шараларды үйлестіру үшін пастор Кингпен кездесуге көмекшілерін жіберді. Зорлық-зомбылық азайғанмен, қаладағы дағдарыс 1964 жылдың шілде айының басында Азаматтық құқықтар туралы заң күшіне енгенге дейін аяқталмады.

Методизм және мораль

Губернатор Брайанттың христиандық сенімі мен методизмге берілгендігі көптеген мәселелердегі шешімдеріне әсер етті. Ол және оның әйелі Джулия алкоголь ішімдігін мүлдем ішпеген, тіпті Флорида губернаторының резиденциясында алкоголь ұсынуға тыйым салған. Ол заңдастырылған құмар ойындарға, мемлекеттік мектептерде дұға мен Киелі кітап оқуды жоюға, сондай-ақ порнографияның таралуына қарсы болды. Өлім жазасын қолдағанмен, өлім жазасын бекіту кезінде көп ойланып, мазасыздыққа түсті, осы процесті – Брайанттың қызмет мерзімінде он өлім жазасы орындалды – «көңілді іздеу тәжірибесі» деп атады.

Бизнес және құқық

Офистен кеткеннен кейін Фаррис Браянт отбасымен Флорида штатының Джексонвилл қаласына көшіп барды, онда Браянт Ұлттық өмірді сақтандыру компаниясын басқарды. Кейіннен Браянт «Вояджер» сақтандыру корпорациясының президенті болды. Ол банктерге және басқа да кәсіпорындарға, соның ішінде теледидар станцияларына инвестиция жасады. Браянт заңгерлік тәжірибесін де жалғастырды. 1970 жылы ол «Брайант Миллер Олив» заң фирмасының негіздеуші серіктесі атанды.

Федералды ведомстволар

1966 жылдың наурыз айында президент Линдон Джонсон Брайантты Төтенше жағдайларды жоспарлау кеңсесінің (OEP) директоры етіп тағайындады. Агенттік апаттар кезіндегі көмек көрсетуді үйлестірді, елдің азаматтық қорғаныс күштерін басқарды және төтенше жағдайларға қажетті материалдық резервтерді сақтады. OEP директоры ретінде Брайант Ұлттық қауіпсіздік кеңесінде де қызмет етті. Бірақ Брайант тек федералды агенттіктің директоры ғана емес еді. Президент Джонсон Брайантты штаттардың губернаторларына өкілі ретінде қарады. Ол 1967 жылдың қазанына дейін OEP-ті басқарды. Брайант OEP директоры қызметін атқарып жүргенде, президент Джонсон 1967 жылдың ақпанында оны АҚШ-тың үкіметаралық қатынастар жөніндегі консультативтік комиссиясының төрағасы етіп тағайындады – бұл агенттік федералдық, штаттық және жергілікті билік органдары арасындағы үйлесімділікті қамтамасыз ету және мәселелерді шешу үшін құрылған. Оның төрағалық мерзімі 1969 жылдың қазан айында аяқталды.

1970 жылғы Сенат кампаниясы

1970 жылы Брайант зейнеткерлікке шыққан сенатор Спессард Холландтың АҚШ Сенатының орындығы үшін жарысқа түсті. Брайанттың көп жылғы саяси тәжірибесі және жоғары танымалдылығы оны Флорида штатының демократиялық партиясының ішкі сайлауында басты үміткер етіп көрсетті. Көптеген кандидаттар бұл туралы айқындағысы келмесе де, сол күні ең қызу талқыланған мәселе – елдегі мемлекеттік мектептердің интеграциясын жеделдету мақсатындағы федералды талаппен ұйымдастырылған мектеп автобустарының жұмысы еді. Брайант және көптеген демократиялық кандидаттар автобусқа қарсы болды. Ол штаттарды мемлекеттік мектептерді соттардың қарауынан шығаруға шақырды. Брайант алғашқы ішкі сайлауда жеңіске жетті, бірақ екінші турда штат сенаторы Лоутон М. Чайлс-Жуниормен күш сынасты. Чайлс күтпеген жеңіске жетіп, қарашадағы сайлауда республикалық қарсыласын жеңді. 1970 жылғы жарыс Брайанттың саяси мансабындағы соңғы қадамы болды.

Соңғы жылдар

1996 жылдың 8 қыркүйегінде Брайанттың әйелі Джулия 78 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. 2000 жылы оның қазасын еске түсіріп, Брайант: «Біз ол кісімен бір адам едік. Оны жоғалту – от пен тозақ» деді. Джулия қайтыс болғаннан кейін, Брайант терең депрессияға түсті; алайда, ол қалған өмірінде қыздарымен, немерелерімен уақыт өткізіп және методист дінін ұстана отырып, қуаныш таба алды. Фарис Брайант 2002 жылдың 1 наурызында Жексонвиллде 87 жасында инсульттан қайтыс болды. Ол Флориданың жаңғыруының негізін салған губернатор ретінде танылуды қалады: жоғары білім беруді дамыту және колледждер мен университеттер жүйесін кеңейтуге бағытталған құрылыс бағдарламасы; Флорида айналма жолы мен басқа да тас жолдарды аяқтау арқылы көліктік инфрақұрылымды жақсарту; Флоридадағы бизнес пен туризмді қолдау; Флориданың өсіп-өркендеуі мен жаңғыруы мемлекет пен ел үшін маңызды екенін көрсету үшін НАСА-ның Флоридадағы беделін қолдау және насихаттау. Дегенмен, Брайант Флорида заң шығарушы органында және губернатор болып жұмыс істеген жылдары жүргізген сегрегация саясатының тарихындағы оның орны мәңгілікке сақталатынын мойындады. Ол афроамерикандықтардың азаматтық құқықтарын Флорида мен ел үшін дұрыс деп қабылдағанымен, адамдар нәсіл туралы көзқарасын өзгертіп, бір-бірін жеке тұлға ретінде қабылдағанда ғана толыққанды теңдік орнатылатынын айтты. 2000 жылы Брайант Флорида тарихы мен мәдениетін сақтау үшін Флорида университетінің Джордж А. Сматхерс кітапханасы үшін «Фаррис және Джулия Брайант Флорида тарихын сақтау қоры» құрды. Цифрлық және физикалық түрде сақталған жинақтарға C. Farris Bryant-тың құжаттары және Флорида тарихы мен мұрасы коллекциялары кіреді. «Ақыл заманы» (The Age of the Mind) – 2013 жылы түсірілген, Брайанттың саясаты мен Флоридаға оның қалдырған әсері туралы деректі фильм. Фильм губернаторлық жылдарына баса назар аудап, оның басқару кезеңінде болған көптеген даулы оқиғаларды, соның ішінде Сент-Огюстин азаматтық құқықтарға қарсы наразылықтарды, Флорида айналма жолы мен Флорида баржа каналын салуды, сондай-ақ сәтсіз «Қоссан иесі» (Bay of Pigs) операциясынан туындаған Кубалық босқындар дағдарысын көрсетеді.