Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
K42 – кештік когерентті 64 биттік мультипроцессорлық жүйелерге арналған, қолданудан тоқтатылған ашық бастапқы кодты зерттеу операциялық жүйесі (ОЖ). Ол негізінен IBM Томас Дж. Уотсон зерттеу орталығында Торонто университеті және Нью-Мексико университетімен бірлесіп әзірленді. Бұл ОЖ-ның басты назары – үлкен масштабтағы, ортақ жадыға және біркелкі емес жадқа қолжетімділік (NUMA) көппроцессорлық компьютерлердегі жүйелік бағдарламалық қамтамасыз етудің өнімділігі мен кеңейтімділік мәселелерін шешу. K42 дәстүрлі монолиттік ядролық дизайннан гөрі микроядролық архитектураны пайдаланады. K42 микроядро ретінде қызмет ететін кішкентай қателіктерді өңдеу компонентінен, қорғалған процедура шақыру (PPC) деп аталатын жылдам процестер аралық байланыс (IPC) механизмінен және операциялық жүйенің көптеген басқа компоненттері үшін серверлерден тұрады. Бұл серверлер жеке адрестік кеңістіктерде орналасқан және микроядромен және басқа серверлермен байланыс үшін жылдам IPC механизміне сүйенеді.
K42 is a discontinued open source research operating system (OS) for cache coherent 64 bit multiprocessor systems. It was developed primarily at IBM Thomas J. Watson Research Center in collaboration with the University of Toronto and University of New Mexico. The main focus of this OS is to address performance and scalability issues of system software on large scale, shared memory, non uniform memory access (NUMA) multiprocessing computers. K42 uses a microkernel architecture rather than the traditional monolithic kernel design. K42 consists of a small exception handling component that serves as the microkernel, a fast inter process communication (IPC) mechanism named protected procedure call (PPC), and servers for most other components of the operating system. These servers exist in separate address spaces and rely upon the fast IPC mechanism for communication with the microkernel and other servers.
Тарих
K42 ядросы Торонто университетінің Tornado операциялық жүйесіне негізделген. K42 – университеттің масштабталатын операциялық жүйелерді зерттеудің үшінші буыны. nuMachine көппроцессорлық жүйесіндегі Tornado ОС екінші, ал Hector көппроцессорлық жүйесіндегі Hurricane ОС бірінші буын болды.
The core of K42 is based on the University of Toronto's operating system Tornado. K42 is the university's third generation of research on scalable operating systems. Tornado OS on a nuMachine Multiprocessor was the second generation and Hurricane OS on a Hector Multiprocessor was the first generation.
Ерекшеліктері
K42 Linux PowerPC 64 және 32 қолданбалық екілік интерфейстерін (ABI) қолдайды, сондықтан көптеген PowerPC Linux екілік файлдары K42-де өзгеріссіз жұмыс істей алады, оның ішінде реляциялық деректер базасы DB2 да. K42-де оған арналған ерекше құрылғы драйверлері бар, бірақ аппараттық қолдаудың көп бөлігін Linux құрылғы драйверлерін арнайы серверге тікелей қосып алу арқылы қамтамасыз етеді. K42 дизайнының тағы бір мақсаты – бейімделетін және күтілуге оңай жүйе құру. Объектілі бағдарламалау принципі негізінде құрылғандықтан, ол қолданбаларға қажетті операциялық жүйе қызметтерін өзгертуге және осы арқылы оларды оңтайландыруға мүмкіндік береді, содан кейін ядро объектілерін жүріп тұрғанда ауыстыруға болады. Бұл, әсіресе деректер базалары және веб-серверлер сияқты, физикалық ресурстарды басқару арқылы өнімділікті арттыруға болатын қолданбалар үшін маңызды.
K42 supports the Linux PowerPC 64 and 32 application binary interfaces (ABIs), so most PowerPC Linux binary files can run on K42 without modification, including the relational database DB2. K42 has some device drivers implemented specifically for it, but it gets most of its hardware support by directly linking in Linux device drivers to a special server. Another goal of the K42 design is to achieve a customizable and maintainable system. Being built with an object oriented programming design, it allows applications to customize and thus optimize the OS services required, and then on the fly, hot swap kernel object implementations. This is particularly important for applications, such as databases and web servers, where the ability to control physical resources can improve performance.