Педро Хоакин Чаморро: никарагуалық журналист, "La Prensa" газетінің редакторы, Сомоса режиміне қарсы оппозициялық тұлға. Өлімі Никарагуа төңкерісіне себеп болды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Никарагуалық журналист (1924–1978)
Nicaraguan journalist (1924–1978)
Педро Хоакин Чаморро Карданал (23 қыркүйек 1924 – 10 қаңтар 1978) – никарагуалық журналист және баспагер. Ол Сомоза отбасының ұзақ жылдар бойы билігіне қарсы ең маңызды оппозициялық газет болған «La Prensa» газетінің редакторы болды. Ол Нью-Йорктегі Колумбия университетінің Мария Мурс Кэбот сыйлығының 1977 жылғы лауреаты. Ол Виолета Барриос де Чаморроға үйленді, ол кейін Никарагуа президенті болды (1990–1997). 1978 жылы ол атып өлтірілді, бұл келесі жылы Сомоза режимін құлатуға себеп болған оқиғалардың бірі болды.
Pedro Joaquín Chamorro Cardenal (23 September 1924 – 10 January 1978) was a Nicaraguan journalist and publisher. He was the editor of La Prensa, the only significant opposition newspaper to the long rule of the Somoza family. He is a 1977 laureate of the Maria Moors Cabot Prize of Columbia University in New York. He married Violeta Barrios de Chamorro, who later went on to become President of Nicaragua (1990–1997). In 1978, he was shot to death, one of the precipitating events of the overthrow of the Somoza regime the following year.
Өмірбаян
Чаморро Педро Хоакин Чаморро Зелая мен оның әйелі Маргарита Карденаль Аргуэллоның ұлы, сондай-ақ Педро Хоакин Чаморро Боланос пен оның әйелі Ана Мария Зелая Боланостың шөбересі болды. Ол Сальвадор Карданал Саборионың (Педро Карданал Айерди мен оның әйелі Ана Мария Саборио Бонильяның ұлы) анасының шөбересі, және Изабелла Аргуэлло Прадоның (Педро Аргуэлло Аргуэлло мен оның әйелі Леокадия Парадо и Мендестің қызы) немересі болды. Екеуі де Никарагуаның 66-шы президенті Леонардо Аргуэллоның туыстары еді. Оның бәйшешегі Педро Хоакин Чаморро Альфаро, Никарагуаның 39-шы президенті және оның әйелі Мария де ла Лус Боланос Бенданя болды. Оның екі бауыры, Хайме Чаморро Карданал және Ксавье Чаморро Карданал, сондай-ақ екі қарындасы, Лигия Чаморро Карданал, президент Леонардо Аргуэллоның немересі Самуэль Баррето Аргуэллоға үйленген, және Ана Мария Чаморро Карданал, Сан-Хуан-дель-Сур қаласынан Карлос Холман Томпсонға (Эдгард Т. Холман Рейнке мен Каролина Томпсон Гутьеррестің ұлы) үйленген, олар Эдуардо, Вероника, Хьюго Мартин, Ана Каролина, Бруно, Эрика және Хуан Лоренцо Холманн Чаморроның ата-аналары.
Chamorro was a son of Pedro Joaquín Chamorro Zelaya and wife Margarita Cardenal Argüello and paternal grandson of Pedro Joaquín Chamorro Bolaños and wife Ana María Zelaya Bolaños. He was the maternal grandson of Salvador Cardenal Saborío (son of Pedro Cardenal Ayerdi and wife Ana Ma. Saborio Bonilla), and wife Isabel Argüello Prado (daughter of Pedro Argüello Argüello and wife Leocadia Parado y Méndez). Both were relatives of Leonardo Argüello, 66th President of Nicaragua. His great grandparents were Pedro Joaquín Chamorro Alfaro, 39th President of Nicaragua, and wife María de la Luz Bolaños Bendaña. He had two brothers, Jaime Chamorro Cardenal and Xavier Chamorro Cardenal, and two sisters, Ligia Chamorro Cardenal, married to Samuel Barreto Argüello (grandchild of president Leonardo Arguello) and Ana María Chamorro Cardenal, married to Carlos Holmann Thompson (son of Edgard T. Holmann Reinecke and wife Carolina Thompson Gutierrez) from San Juan del Sur, parents of Eduardo, Verónica, Hugo Martín, Ana Carolina, Bruno, Ericka, and Juan Lorenzo Holmann Chamorro.
Қылмыс және мұра
1975 жылы Шаморро Сомозаға хат жазып: "Мен таза ниетпен және жан тыныштығымен сенің соққыңды күтудемін". Үш жылдан кейін, 1978 жылдың қаңтарында, Шаморроны белгісіз қарулы адамдар көлікпен жақындасып, мылтықпен атқылап өлтірді. Сомоза Чаморроны кубалық-американдық кәсіпкер Педро Рамос өлтірді деп мәлімдеді, оның бизнесіне «Ла Пресса» газеті шабуыл жасаған еді. Алайда сол кезде Шаморро отбасы және бай қарсыластар Сомозаның оны өлтіруге бұйрық бергенін айтты. Рамос Маямиге қашып, сол жерде қайтыс болды. Ол революциядан кейін қатыспаған күйі сотталып, кісі өлтіргені үшін кінәлі деп танылды, бірақ Никарагуаға ешқашан қайтып оралмады. Оның жерлеу рәсімінде мыңдаған адам мәйітті Манагуаның шығыс ауруханасынан Шаморро отбасының үйіне кезекпен алып жүрді. Шаморроның өлтірілуінен кейін Манагуа көшелерінде шамамен 30 000 адам көтеріліс жасады. Сомоза отбасына тиесілі бірнеше ғимаратқа шабуыл жасалды және жалпы ереуіл жарияланды. Елордадан тыс жерлерде, әсіресе Ұлттық гвардияшылар көтеріліске қарсы күрес кезінде шаруаларды өлтірген аймақтарда, бірнеше қалалар мен елді мекендерде тәртіпсіздіктер болды. Үкімет одан әрі зорлық-зомбылыққа ұшыратып, әскери жағдай цензурасын қайта енгізді. 1978 жылы Шаморроның жесірі Виолетта Барриос де Шаморро басқарып тұрған «Ла Пресса» газетіне жеті автоматты шабуыл және бомбалау әрекеті жасалды. 2000 жылы ол Халықаралық баспасөз институтының соңғы елу жылдағы 50 әлемдік баспасөз бостандығының батыры деп танылды.
Chamorro wrote a letter in 1975 to Somoza: "I am waiting, with a clear conscience, and a soul at peace, for the blow you are to deliver." Three years later, in January 1978, Chamorro was killed by unknown gunmen who pulled up beside him in a car and opened fire with shotguns. Somoza claimed Chamorro was assassinated by Pedro Ramos, a Cuban American entrepreneur whose business had been attacked by La Prensa. At the time, however, the Chamorro family and the wealthy opposition held that Somoza had ordered him killed. Ramos took refuge in Miami, where he died. He was tried in absentia and found guilty of murder after the revolution, but he never returned to Nicaragua. At his funeral, thousands of people followed the coffin from Managua's Oriental Hospital to the Chamorro family home, taking turns carrying it. Following Chamorro's murder, an estimated 30,000 people rioted in the streets of Managua. Cars were set on fire and several buildings belonging to the Somoza family were attacked. A general strike was called. Outside the capital, unrest flared in a number of cities and towns, particularly in areas where National Guardsmen had massacred peasant farmers during the counterinsurgency effort. The government responded with further violence and reintroduced martial law censorship. During 1978, there were seven machine gun attacks and attempted bombings of La Prensa, now under the management of Chamorro's widow, Violeta Barrios de Chamorro. In 2000 he was named one of International Press Institute's 50 World Press Freedom Heroes of the past fifty years.