Кіріспе

Quill – американдық психоделикалық рок-тобы. Бұл топ 1960-шы жылдардың соңында Жаңа Англия, Нью-Йорк және Атлантика орталық штаттарында көптеп концерттер берді, ал 1969 жылы түпнұсқа Вудсток фестивалінде өнер көрсетіп, жалпыұлттық назарға ілікті. Топты Бостон аймағынан шыққан екі әнші-әндер авторы және ағайынды Джон мен Дэн Коул құрған.

Алғашқы жылдары

Негізгі құрамға Роджер Норт барабанда, Норм Роджерс гитарада және Фил Тейер клавишатурада, саксофонда және флейтада, Джон бас-гитарада, ал Дэн көп бөлігін жетекші вокал ретінде орындады. Дегенмен, төменде егжей-тегжейлі түсіндірілгендей, аспаптардың жанұялылығы топтың ең ерекше қасиеттерінің бірі болды. Осы құрамнан және Коул ағайындарының түпнұсқа әндер жазуға бағытталғандығынан "Quill" тобы пайда болды, кейіннен "Amphion Management" компаниясымен келісім шарт жасалды. Топ 1967, 1968 және 1969 жылдары Бостон, Провиденс және Нью-Йорктегі рок клубтарында, сондай-ақ Солтүстік-Шығыстағы көптеген кішкентай қалаларда концерттер берді. "Quill" тобы көбінесе өз аймағынан шықпаса да, бірде Колорадо штатының Аспен қаласына дейін концерттік тур жасады.

Жетістік

Quill The Jeff Beck Group, The Who, The Kinks, Deep Purple, Buddy Guy, Blue Cheer, Sly and the Family Stone, Grateful Dead, Janis Joplin және комик Стив Мартин үшін сахна ашты. 1969 жылдың шілде айында Нью-Йорктегі Стив Полдың «Scene» клубындағы өнер көрсетісі Quill тобының Вудсток фестиваліне шақырылуына әкелді. Сол түні клубта Джонни Винтер Нью-Йорк жазба индустриясының өкілдеріне алғаш рет таныстырылды. Топ мүшелерінің негізгі рөлдерінен өзге, топ әртүрлі аспаптық және вокалдық құралымдарды құрастырып, әр түрлі әндерді орындай алды. Роджер Норт барабандар мен соққы аспаптарында топты нығайтты. Топтың басқа мүшелері әртүрлі дыбыстар мен эффектілер жасау үшін жиі аспаптарды алмастыратын. Джон мен Норм екеуі де жетекші вокалды орындады, ал Дэн гитара немесе тромбон ойнаса, Фил саксофонда кішкентай духовой бөлім құрады; Джон кейде гитараға ауысып, Норм бас-гитарада ойнады; Норм кейде виолончель тартып, ән шырқады; Норм мен Дэн гитарада ойнап, Джон ән шырқағанда Фил бас-гитарада ойнады; әркім қажет болғанда топтық вокалға қатысты. Дэн сахнада топтың басты өнерпазы болғанымен, топтың назар ошақтарын және құралымдарын тиімді және жиі өзгерту қабілеті Коулздың кең ауқымды ән жазу амбицияларына сай келді, олар топтың материалдарының барлығына жауапты болды. Quill музыкасы эклектикалық, әлеуметтік комментарий, кейде поэтикалық, кейде ирониялық, ерекше, тіпті атональды гаммалармен үйлескен. Коул ағайындары өз тыңдаушыларын ойландыруды үміттенеді, тіпті музыкадан ләззат алғанда да. Жергілікті сыншылардың бірі топтың музыкасын қазіргі заманғы «Үш тиындық операға» теңеді. Өз шығармаларынан өзге, Quill өнер көрсету арқылы өз танымаллығын қалыптастырды, көрермендерді музыкаға тарту арқылы. Топ ырғақты аспаптарды таратып, көпшілікті құлқына биге шақырды.

Вудсток

Вудсток фестивалінде, сенбі күні фестивальдің негізгі сахнасында өнер көрсеткеннен басқа, Quill фестивальге дейінгі аптаны жақын маңдағы мотельдегі монтажшылар лагерінде өткізді, сахналық командаға, шошқа шаруашылығымен айналысатындарға және фестиваль жұмыскерлеріне ойын-сауық ұйымдастырды. Quill сондай-ақ фестиваль ұйымдастырушылары тарапынан жақын маңдағы мемлекеттік түрмелерде, психиатриялық емдеу орындарында және жартылай жол үйлерінде жақсы ниет концертін өткізу үшін шақырылды, бұл болашақ фестиваль туралы қоғамдық алаңдаушылықты басу мақсатында жасалған қадам болды. Топтың бұрыннан-ақ қоздырған шуының нарықтық потенциалын көріп, және Quill-дің Вудстоктағы болашақ өнерімен, Ахмет Эртегүн (Atlantic Records президенті) 1969 жылдың жазында Quill-ді Cotillion лейблімен келісімге отыруға келісті. Фестиваль кезінде, жұма күні бойы тоқтаусыз, салмақты жаңбырдан кейін, топ өнер көрсетуге дайындалғанда аспан ашылды. Әлі де ылғалды сахнада, бірақ жарқыраған күн астында, топ төрт әннен ("Олар өмір сүреді", "Осылай тамақтанамын", "Жел соғады" және "Сені күтемін") тұратын 40 минуттық концерт орындады және 400,000 адамдық көпшілік тарапынан ыстық қарсылық алды. Топ сенбі күні бірінші болып өнер көрсеткендіктен және жаңбырдың салдарынан туған шатақтықтан, Quill Вудсток фильмінде пайда болудың маңызды мүмкіндігінен айырылды, дегенмен бұл Парет пен топтың бастапқы ниеті болған. Шындығында, топтың кадрлары түсірілген, бірақ техникалық бұзушылық аудио мен бейненің дұрыс синхрондалмауына себеп болды. Бұл кадрларды қазір танымал болған фильмге пайдалану мүмкін болмады. Бұл мәселе келесі кезекте өнер көрсететін Santana үшін уақтылы шешілді, олардың фильмдегі пайда болуы олардың кейінгі табысын қамтамасыз етті. Фестивальден кейін көп ұзамай Quill өздігінен өндіріп, содан кейін өзінің алғашқы Cotillion альбомын шығарды, ол қандай да бір әсер еткенімен, ұлттық назарға ие болмады. Quill-дің кадрларын Вудсток фильміне пайдалана алмауы Эртегүннің қатты наразылығын тудырды, және топтың альбомы ешқашан белсенді түрде жарияланбады, тіпті жылдар өте келе ол белгілі бір культты мәртебеге ие болды.

Вудстоктан кейін

Джон Коул, топтың жетекші шығармашылық күштерінің бірі, альбом шыққаннан кейін бірнеше ай өткен соң, өзіне қызығушылық тудырған басқа өндіріс жобаларын іске асыру үшін кетіп қалды. Нью-Йорк продюсері Тони Бонгиовидің көмегімен қалған төрт мүше Cotillion лейблы үшін екінші альбомды жасауға және жазуға жеткілікті материал жинады, бірақ лейбл оны шығармай шешті. Қалған төртеуі 1970 жылдың көктемінде Quill тобын таратып жіберді. Джон Коул музыка әлемінде тағы бірнеше жыл бойы Энди Праттпен (оның "Avenging Annie" хитімен танымал) және Бостондық танымал әнші-күйші, гитарист Джимми Томпсонмен байланыста болды. Ол өз машиналарын жөндеуді үйретуге бағытталған, жаңашыл "Mechania" компаниясын құрды, кейін Гавайиге көшіп, сыртқы желіден тыс қуат көздері саласында сарапшы болды. Коул қазір "Light on the Earth Systems" компаниясын басқарады, ол күн энергиясын тарату және оны бүкіл әлемде қолдануды мақсат етеді. Ден Коул кейін Бостонның алғашқы 16 тректік жазба студиясы Intermedia Sound Studios-тың басшысы болды. Ол сондай-ақ көптеген жергілікті топтардың және мультимедиалық саундтректердің, соның ішінде Бостонның Хейден планетарийінде сәтті көрсетілген алғашқы АҚШ лазерлік шоуы "Lovelight" саундтректерін шығарды. Ол "Dan Cole Productions" жеке өндіріс компаниясын құрды, ол Бостон аймағынан бірнеше музыкалық топтарды, соның ішінде The American Standard Band (ASB), The Johnson Brothers және Jon Butcher топтарын басқарды және олардың өндірісімен айналысты. Коул Майкл Лэнг арқылы, сол кезде Джо Кокердің менеджері, ASB тобын Джоның халықаралық гастрольдері мен бір альбомға қатыстыруға қол жеткізді. Ол ASB тобын шығару үшін Island Records компаниясымен тәуелсіз келісімшартқа қол қойды, олар Island Records-та екі альбом жазды. Морис Джонсон кейін "New Kids on the Block" тобының менеджері және продюсері болды. Джон Батчер өзінің ерекше гитарада орындау, вокал және ән жазу стилімен танылды, ол бірнеше орташа хиттерге ие болды. 1980 жылдардың басында Ден Коул музыка бизнесін тастап, жоғары технологиялық өндіріс аппараттық/бағдарламалық құралдары саласында мансап жасауға кірісті, 12 жыл Sony Professional Products Group компаниясында жұмыс істеді. Ол корпоративтік әлемді тастап, жеке инвестор және басқару консультанты болды, сонымен қатар өзінің цифрлық студиясында өзінің материалдарын жазып, өндіріп, қазіргі уақытта жалпы таратқышқа арналған альбомды дайындап жатыр. Quill тобы тарағаннан кейін Роджер Норт танымал фолк әртісі Одеттаның барабаншысы болды, содан кейін ол "Easy Rider" фильмінен кейінгі Holy Modal Rounders тобына қосылып, Стив Вебермен және топтың қалған бөлігімен Орегонға көшіп барды (Питер Стампфель Нью-Йоркте қалды). Ол HMR тобымен 1980 жылдардың соңына дейін өнер көрсетуді жалғастырды, бірақ топпен бірге жазылған, олардың ең жақсы туындыларының бірі болуы мүмкін "Have Moicy!" альбомын жазу мүмкіндігінен айырылды, ол 1975 жылы Майкл Херли және Джеффри Фредрик пен Clamtones тобымен бірлесіп жасалған жұмыс болды. Роджер бірегей North Drums барабандарын жасады, олар әлі де кейбір барабаншылардың сүйікті құралы болып табылады. Қазір Портленд, Орегон қаласында тұрады және Freak Mountain Ramblers тобында ойнайды.