Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Екі тілді белдеу (французша: la ceinture bilingue) – Франция және ағылшын тілдерінің тұрақты қолданылатын Канаданың аймағы. Бұл термин 1967 жылы Ричард Джойдың "Тілдер қақтығысында" атты кітабында пайда болды, онда ол: «Канададағы тілдік шекаралар қатаңдап, нәтижесінде барлық жердегі азшылықтар, салыстырмалы түрде тар екі тілді белдеуден басқа, жойылуда» деп жазды. Джойдың 1961 жылғы халық санағын талдауы оны мына қорытындыға жеткізді:
The bilingual belt (French: la ceinture bilingue) is a term for the portion of Canada where both French and English are regularly spoken. The term was coined by Richard Joy in his 1967 book Languages in Conflict, where he wrote, "The language boundaries in Canada are hardening, with the consequent elimination of minorities everywhere except within a relatively narrow bilingual belt." Joy's analysis of the 1961 census caused him to conclude:
Екі тілді белдеудегі өңірлер
Қатаң айтқанда, екі тілді белдеу ешқашан біртұтас аймақ болған емес. Оның орнына, Онтарио мен Квебектің батысындағы екі тілді белдеудің бөліктері бір географиялық бірлік құрайды, ал Солтүстік Нью-Брансуиктегі бөлігі жеке географиялық бірлік болып қалыптасады. Джой сонымен қатар екі тілді белдеудің өзінде демографиялық айырмашылықтардың көп екенін атап өтті, бұл "Ішкі Квебектің" бір тілді француз тілінде сөйлейтін орталық аймағына жақындығы және екі тілді белдеудің кез келген бөлігінде француз тілінде сөйлейтіндердің, ағылшын тілінде сөйлейтіндерге қатынасы сияқты факторларға байланысты. Ол осы аймақтық бөліністерді былайша қорытындылады:
Strictly speaking, the bilingual belt has never been a single contiguous region. Instead, the parts of the bilingual belt lying within Ontario and west Quebec form one geographical unit, and the part in northern New Brunswick formed a separate geographical unit. Joy also noted that there was considerable demographic variation within the bilingual belt itself, based on such factors as proximity to the unilingual French speaking heartland of "Interior Quebec" and the ratio in any particular part of the bilingual belt of native French speakers to native English speakers. He summarized these regional divisions as follows:
Нью-Брансуикте провинцияның солтүстігі мен солтүстік-шығысындағы жеті округте халықтың 59% француз тілін ана тілі ретінде меңгерген. Джой бұл аймақта екі тілділіктің франкофондар арасында жоғары деңгейде екенін, бірақ осы екі тілді белдеудің бұл бөлігіндегі ағылшын тілділердің француз тілін "практикалық түрде ешқайсысы" сөйлемейтінін көрсетті. Квебекте Джой Шығыс қалаларынан бастап Монреаль арқылы Pontiac округіне дейін созылатын аумақты көрсетті. Бұл аймақта халықтың 70% француз тілін, ал қалған 30% ағылшын тілін ана тілі ретінде меңгерген. Екі тілділіктің деңгейі француз тілінде сөйлейтіндер арасында 40% құрады, ал ағылшын тілінде сөйлейтіндер арасында "үштен бір бөлігінен кем" болды. Онтариода Екі тілді белдеудің бұл бөлігі "Квебек шекарасы бойында, Сент-Лоуренс өзенінен Жоғарғы көлдерге дейін созылатын бір белдеуді құрайтын он бір округтен" тұрады. Джой бұл аймақта француз тілінде сөйлейтіндердің халықтың 30% құрайтынын және француз тегі бар адамдардың төрттен бірінен азы ассимиляцияланғанын хабарлады.
In New Brunswick In seven counties in the province's north and north east, French was the mother tongue of 59% of the population. Joy indicated that in this region, rates of bilingualism were high among francophones but that French "is spoken by practically none" of the Anglophones in this part of the bilingual belt. In Quebec Joy pointed to a strip of territory running from the Eastern Townships westward through Montreal to Pontiac County. In this region, French was the mother tongue of 70% of the population, and English of the remaining 30%. The rates of bilingualism were 40% for persons with French as their mother tongue, and "less than a third" for persons with English as their mother tongue. In Ontario This part of the bilingual belt consisted of "the eleven counties which form a band, along the Quebec border, running from the St. Lawrence River to the Upper Lakes". Joy reported that in this region, French was the mother tongue of 30% of the population, and that fewer than one quarter of persons of French descent had been assimilated.