Эрик Вульфсон: Шотландиялық музыкант және «Alan Parsons Project» авторы
Eric Woolfson
Эрик Вульфсон (1945-2009) – шотландтық музыкант, «Alan Parsons Project» тобының негіз қалаушысы. 50 млн-нан астам альбом сатылған, театр өнерінде де өркендеген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд музыканты және ән жазушы (1945–2009)
Scottish musician and songwriter (1945–2009)
Эрик Норман Вулфсон (18 наурыз 1945 – 2 желтоқсан 2009) – шотланд ән жазушысы, лирика авторы, вокалист, атқарушы продюсер, пианист және бүкіл әлем бойынша 50 миллионнан астам альбом сатқан Alan Parsons Project тобының негіз қалаушыларының бірі. Вулфсон музыкалық театр саласында да мансап қуды.
Eric Norman Woolfson (18 March 1945 – 2 December 2009) was a Scottish songwriter, lyricist, vocalist, executive producer, pianist, and co creator of the band the Alan Parsons Project, who sold over 50 million albums worldwide. Woolfson also pursued a career in musical theatre.
Ерте өмір
Вулфсон Глазгоның Чарлинг-Кросс ауданында еврей отбасында дүниеге келді, оның отбасына «Эльдерс» жиһаз дүкені тиесілі болды. Ол қаланың оңтүстігіндегі Полоксилдс ауданында өсті және Глазго жоғары мектебінде білім алды. Вулфсонның музыкаға деген қызығушылығын оның әйелі емес, туысы шабыттандырды және ол өздігінен фортепианода ойнауды үйренді. Мектепті бітіргеннен кейін ол қысқа ғана уақытқа бухгалтер болуды ойлады, бірақ музыка индустриясында мүмкіндіктер іздеу үшін Лондонға көшіп кетті.
Woolfson was born into a Jewish family in the Charing Cross area of Glasgow, where his family owned the Elders furniture store. He was raised in the Pollokshields area on the south side of the city and educated at the High School of Glasgow. Woolfson's interest in music was inspired by an uncle and he taught himself to play the piano. After leaving school, he briefly flirted with becoming an accountant before moving to London to seek opportunities in the music industry.
Ерте мансап
1963 жылы Лондонға келген ол сессиялық пианист ретінде жұмыс тапты. Rolling Stones тобының сол кездегі жазбалар продюсері Эндрю Луг Олдхэм оны ән жазушы ретінде шартқа алды. Келесі жылдары Вулфсон Мариан Фейтфулл, Фрэнк Айфилд, Джо Дассин, Tremeloes, Мари (француз әншісі), Marmalade, Дейв Берри, Питер Нуун және The Poets сияқты әртістерге әндер жазды. Бірте-бірте Вулфсон басқа да жариялау келісімдеріне қол қойды, өйткені оның көптеген әндері Еуропа мен Американың жетекші орындаушылары тарапынан қабылданып, пайдаланылды. Ол сондай-ақ Southern Music компаниясымен келісімшарт жасады, онда Эндрю Ллойд Веббер және Тим Райс сияқты композиторлар мен лириктермен бірге жұмыс істеді. 1971 жылы Эрик Стюарт, Кевин Годли, Лол Крейм және Грэм Гулдманның (кейіннен 10cc тобын құраған) көмегімен Эрик Эльдер есімімен ("San Tokay" / "Sunflower") сингл жарық көрді және Ұлыбританияда Philips 6006 081, ал АҚШ-та Philips 40699 нөмірімен шығарылды. Вулфсон содан кейін Грэм Гулдманның ("Nowhere to Go" / "Growing Older") синглын шығарды, ол 1972 жылы Ұлыбританияның CBS 7739 арнасында көрсетілді. 1960 жылдардың соңы мен 1970 жылдардың басында Вулфсон бірнеше жазба компаниясы үшін тәуелсіз продюсер болып жұмыс істеді және Дейв Берри, The Equals, Tremeloes және 1973 жылы Даррен Берн сияқты әртістермен ынтымақтастық етті. Оның жетістіктеріне қарамастан, ән жазушы ретінде өмір сүрудің оңай емес екенін түсініп, әртістерді басқаруды сынап көруге бел буды. Оның менеджментке көшуі бірден табысқа жеткізді. Оның алғашқы екі шартты әртісі Карл Дуглас (оның "Kung Fu Fighting" (1974) әні барлық уақыттағы ең көп сатылған хиттердің бірі болды) және инженер/жазбалар продюсері Алан Парсонс болды.
Arriving in London in 1963, he found work as a session pianist. The then current record producer for the Rolling Stones, Andrew Loog Oldham, signed him as a songwriter. During the following years, Woolfson wrote songs for artists such as Marianne Faithfull, Frank Ifield, Joe Dassin, the Tremeloes, Marie (French singer), Marmalade, Dave Berry, Peter Noone, and the Poets. In due course Woolfson signed other publishing deals as more of his songs were adopted by leading recording artists, throughout Europe and America. He also signed a deal with Southern Music, where he worked alongside composers and lyricists such as Andrew Lloyd Webber and Tim Rice. In 1971, with the assistance of Eric Stewart, Kevin Godley, Lol Creme and Graham Gouldman (who later became 10cc), a single was produced under the name of Eric Elder ("San Tokay" b/w "Sunflower") and issued on UK Philips 6006 081 and US Philips 40699. Woolfson then produced a single by Graham Gouldman ("Nowhere to Go" b/w "Growing Older") which was issued in 1972 on UK CBS 7739. In the late 1960s and early 1970s, Woolfson was an independent record producer for several record companies, and worked with artists including Dave Berry, the Equals, the Tremeloes and, in 1973, Darren Burn. Despite his success, he found that earning a living as a songwriter was not easy and decided to try artist management. His move into management was instantly successful. His first two signings were Carl Douglas (whose record "Kung Fu Fighting" (1974) was one of the biggest selling hits of all time) and engineer/record producer Alan Parsons.
Алан Парсонс жобасы
1974 жылы Вулфсон Лондонның Абби-роуд студиясында әрекет ететін Алан Парсонспен кездесті, онда екеуі де әртүрлі жобалармен айналысып жатқан еді. Парсонс Вулфсонды өзінің менеджері болуға шақырды, сосын олар Pilot, Cockney Rebel, John Miles, Al Stewart, Ambrosia және Hollies сияқты бірнеше топтармен және әртістермен бірлесіп жұмыс істеді. Соңынан Вулфсон мен Парсонс Алан Парсонс жобасын құрды, ал бұл атау бастапқыда олардың бірлескен жобасының жұмыс атауы ретінде ойластырылған болатын. 1976 жылдан 1987 жылға дейін Вулфсон мен Парсонс Алан Парсонс жобасының барлық он альбомының идеясын және мәтіндерін бірлесіп жасады, олардың әлем бойынша 50 миллионнан астам альбомы сатылды. Әр жоба альбомында Вулфсон әр ән үшін нұсқаулық вокалды жазатын, оны альбомның түпкілікті вокалшылары анықтама ретінде пайдаланатын. Осы жазбалардың кейбіреулерін 2007 жылы қайта жаңартылған әртүрлі жобалық альбомдардың жаңа басылымдарында тыңдауға болады. Вулфсон өзі жобаның көптеген танымал хиттерінің орындаушысы болды, мысалы "Time", "Don't Answer Me", "Prime Time" және топтың айдарлы әні "Eye in the Sky", ол 1982 жылдың 16-30 қазанында Billboard Hot 100 хит-парадында 3-орынға жеткен.
In 1974, Woolfson met record producer Alan Parsons at the Abbey Road Studios in London where both were working on different projects. Parsons asked Woolfson to become his manager and they worked together with a number of bands and artists including Pilot, Cockney Rebel, John Miles, Al Stewart, Ambrosia and the Hollies. Subsequently, Woolfson and Parsons formed the Alan Parsons Project, the name originally being intended as a working title for their collaborative project. From 1976 to 1987, Woolfson and Parsons collaborated on the conception and lyrics for all ten albums by the Alan Parsons Project, which have achieved worldwide album sales in excess of 50 million. On every Project album, Woolfson would sing a guide vocal track for each song, which the album's eventual lead vocalists would use as a reference. Some of these tracks can be heard on the new remastered editions of various Project albums released in 2007. Woolfson himself was the actual singer on many of the Project's biggest hits such as "Time", "Don't Answer Me", "Prime Time" and the band's signature tune "Eye in the Sky", which peaked at No. 3 on the Billboard Hot 100 on 16–30 October 1982.
Жеке мансап
Freudiana бастапқыда Алан Парсонс жобасының 11-ші альбомы болуы тиіс еді, бірақ Вулфсон жобаны мюзикл ретінде жүзеге асыру мүмкіндігін зерттеуге қызығушылық танытты. Альбом жазбасы кезінде Брайан Бролли Вулфсонмен танысып, альбомды осы жаңа бағытқа бұруға уәде берді. Бролли бұрын Эндрю Ллойд Вебермен серіктес болған және олар бірге "Мысықтар" (Cats) сияқты мюзиклдер жасаған. Броллидің көмегімен Вулфсон Freudiana-ны сахналық мюзиклге айналдыра алды. 1990 жылы Венада Freudiana сахналық қойылымы ашылғанға дейін, қос дискілі студиялық альбом шықты. Мюзикл сәтті өтті және шоу басқа қалаларда да қойылатын болды. Алайда, Бролли мен Вулфсон арасында жобаны бақылау үшін талас тудырған сот ісі басталғанда жоспарлар тоқтап қалды. Студиялық дискіні ("ақ" альбом) біраз уақыт бойы алу қиын болды. Сонымен қатар, неміс тіліндегі қос дискілі актерлік дискісі ("қара" альбом) болды, ол қазіргі уақытта қайта басылмайды.
Freudiana was originally meant to be the 11th album by the Alan Parsons Project, but Woolfson was keen to explore the possibility of realising the project as a musical. While recording the album, Brian Brolly was introduced to Woolfson and promised to steer the album in this new direction. Brolly was previously a partner with Andrew Lloyd Webber, and together they created such musicals as Cats. With some help from Brolly, Woolfson was able to turn Freudiana into a stage musical. Before the Freudiana stage production opened in 1990 in Vienna, a double length studio album was released. The musical had a successful run, and it was planned that the show would open in other cities. However, plans were put on hold when a lawsuit broke out between Brolly and Woolfson, each fighting for control of the project. The studio disc (the "white" album) was quite difficult to obtain for a while. There was also a double length German language cast disc (the "black" album) which is currently out of print.
Музыкалық театр
Вулфсон 2004 жылы берген сұхбатында мансабын ауыстыру себебін былай түсіндірді: «Мен ақырында "Алан Парсонс" жобасын бір құрал ретінде дамыттым, бірақ содан кейін одан да көп мүмкіндік бар екенін түсіндім, және Эндрю Ллойд Веббердің айтқаны дұрыс екенін, сахналық мюзикл өзім сияқты жазушы үшін толыққанды және қанағаттандыратын өнер саласы екенін ұқтым. 1980 жылдардың ортасында мен сахналық мюзиклдерге қатыстым. Оның алғашқы үш мюзиклі: "Фрейдиана" (1990), Зигмунд Фрейд туралы; "Гауди" (1993), Антонио Гауди туралы, және "Gambler" (1996). Автордың өміріне негізделген төртінші мюзиклі "Edgar Allan POE" 2003 жылы Лондонның Abbey Road студиясында әлемдік премьера концерттік қойылымымен ұсынылды. 2003 жылы "По: Ұғым мен қиял туралы тағы да әңгімелер" альбомы жарық көрді (ол сахналық нұсқасының барлық емес, бір бөлігін қамтиды), ал 2009 жылы "Edgar Allan Poe" музыкалық альбомы CD (17 әннің толық музыкалық ноталарымен) және "POE Abbey Road" концертінің DVD-сі шықты. "Көлеңкемен билеу" (корей драматургы Чам Бум Суктың соғысқа қарсы "Орман оты" пьесасы мен Ариэль Дорфманның кітабынан шабыттанған) 2007 жылдың шілдесінде Кореяда тұңғыш рет көрсетілді.
Woolfson explained his career switch during an interview in 2004: I eventually developed The Alan Parsons Project as a vehicle but then I realised that there was more to it than that and that Andrew Lloyd Webber was right and that the stage musical was a fulfilling media for a writer like myself. I got into stage musicals in the mid 1980s. His first three musicals were Freudiana (1990), about Sigmund Freud; Gaudi (1993), about Antonio Gaudi, and Gambler (1996). A fourth musical Edgar Allan POE, based on the life of the author, was given a world premiere concert production at Abbey Road studios, London in 2003. An album was released in 2003 as Poe: More Tales of Mystery and Imagination (this contains some but not all of the songs from the stage version), and a musical album CD Edgar Allan Poe (containing the complete musical score of 17 songs) and a DVD of the POE Abbey Road concert were released in 2009. Dancing with Shadows (inspired by the anti war play Forest Fire by the Korean playwright Cham Bum Suk and with a book by Ariel Dorfman) was premiered in July 2007 in Korea.
Жеке өмір
Вулфсон 1969 жылы Хазелге үйленді және олардың екі қызы мен төрт немересі болды. Саяси тұрғыдан ол центрист болды, 1980-жылдар бойы Социал-демократиялық партияны (СДП) қолдады.
Woolfson married his wife Hazel in 1969 and they had two daughters and four grandchildren. Politically, he was a centrist, supporting the Social Democratic Party (SDP) throughout the 1980s.
Өлім
Вулфсон 2009 жылдың 2 желтоқсанында Лондонда бүйрек рагынан қайтыс болды. Одан кейін әйелі, қыздары Салли Седдон және Лорна Ковингтон, сондай-ақ төрт немересі қалды. Ол Глазго қаласының жанындағы Кэткарт зиратында жерленген.
Woolfson died from kidney cancer in London on 2 December 2009. He was survived by his wife, daughters Sally Seddon and Lorna Covington and four grandchildren. He is buried in Cathcart Cemetery near Glasgow.