Отто Кернер кіші: Американ саяхатшысы және заңгері

Кіріспе

Америкалық заңгер және саясаткер (1908–1976)

Отто Кернер кіші (15 тамыз, 1908 – 9 мамыр, 1976) – американдық заңгер және саясаткер. Ол 1961 жылдан 1968 жылға дейін Иллинойс штатының 33-ші губернаторы болып қызмет етті және Азаматтық тәртіпсіздіктер жөніндегі ұлттық кеңес комиссиясының (Кернер комиссиясы) төрағасы болды. Кейіннен ол АҚШ-тың жетінші апелляциялық округінің судьясы болып тағайындалды. 1974 жылы пошта арқылы алаяқтық жасағаны үшін сотталғаннан кейін ол судьялық қызметтен кетуге мәжбүр болды.

Ерте өмір

Кернер 1908 жылғы 15 тамызда Чикаго қаласында Розали [Chmelíková] (1885–1979) мен Отто Кернердің ұлы (1884–1952) ретінде дүниеге келді. Оның анасы Лишов қаласында туған, ата-анасы және қарындастарымен бірге Америкаға келген. Чикагодағы чех қауымында өскен ол әкесінің құрметіне сол атпен аталады. 1930 жылы Браун университетін Artium Baccalaureus дәрежесімен бітіргеннен кейін, Кернер 1930 жылдан 1931 жылға дейін Англияның Кембридж қаласындағы Тринити колледжінде оқыды. 1934 жылы Чикагодағы Солтүстік-Батыс университетінің құқық мектебінен заң докторы дәрежесін алып, Иллинойс штатының адвокатурасына қабылданды. 1934 жылғы 20 қазанда ол 1933 жылы Флорида штатының Майами қаласында Джузеппе Зангараның қолынан қаза тапқан бұрынғы Чикаго мэрі Антон Сермакқың қызы Хелена Сермакқа үйленді. Бұл оқиға президенттікке сайланған Франклин Д. Рузвельттің өміріне жасалған қастандық әрекеті болуы мүмкін еді. Кернер 1934 жылы Иллинойс Ұлттық гвардиясының 33-ші дивизиясына қосылды және Ұлттық гвардиядағы қызметінің арқасында Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда тез арада офицерлік шен алды. 1942 жылы ол Екінші дүниежүзілік соғыста белсенді қызметке кіріп, Солтүстік Африка мен Италиядағы АҚШ армиясының 9-шы жаяу әскер дивизиясында, ал Тынық мұхитында 32-ші жаяу әскер дивизиясында далалық артиллерия офицері болып қызмет етті. Ол Сицилия жағалауында суға батып бара жатқан әскерді құтқарғаны үшін «Бронза жұлдызы» медалімен және «Әскер медалімен» марапатталды. 1946 жылы ол полковник шенімен қызметтен босатылып, Иллинойс Ұлттық гвардиясына қайта қосылды. 33-ші дивизияда Кернер сол жылы Иллинойс армиясының Ұлттық гвардиясында полковник, ал 1951 жылы бригадир генерал шеніне көтерілді. 1954 жылы ол генерал-майор шенімен Ұлттық гвардиядан зейнетке шықты. Әскерде қызмет еткен кезінде Кернер Кук округі Демократиялық партиясының жетекшісі болған Джейкоб Арвиге үлкен әсер етті. Оның басты мақсаты – жұмыс орындарын көбейту болды, ол сауданы дамыту арқылы іске асырылды. Осы мақсатта Кернер Иллинойс сауданы кеңейту комитетіне қаржы жұмсады. 1963 жылы Еуропаға жасаған алғашқы сапарында Иллинойс шаруалары үшін қосымша 5 миллион доллар табылған. Сол кезде Жапония штаттың ең ірі сауда серіктесі болып, жылдық сауда айналымы 145 миллион долларды құрады. Азаматтық тәртіпсіздіктер жөніндегі Ұлттық кеңес төрағасы ретінде Кернер Линдон Джонсонға АҚШ армиясындағы қара офицерлердің санын арттыруға шақыратын бірнеше хат жіберді, себебі бұл көрсеткіш өте төмен болды (армияда 1,15%, әуе күштерінде 0,6%). Ол сонымен қатар полиция күштеріне тиімді радио жабдықтарын және тәртіпсіздікке қарсы жаттығуларды жақсартуды талап ете отырып, Бас прокурор Рамси Кларкқа және Федералды байланыс комиссиясының төрағасы Розель Х. Хайдқа да хаттар жіберді. Ол хаттарында Комиссияның қорытындыларының маңызды тұстарын естен шығармау және тәртіпсіздіктерден алынған сабақтарды елде заң мен тәртіпті нығайту үшін пайдалану қажеттігін атап өтті.

Kerner was born in Chicago, Illinois, on August 15, 1908, the son of Rosalie [née Chmelíková] (1885–1979) and Otto Kerner, Sr. (1884–1952). His mother was born in Lišov and came to America with her parents and sisters. Born into the Czech community of Chicago, he was named after his father. After graduating with an Artium Baccalaureus degree from Brown University in 1930, Kerner attended Trinity College, Cambridge in England from 1930 to 1931. In 1934, he received a Juris Doctor from Northwestern University School of Law in Chicago and was admitted to the Illinois bar. On October 20, 1934, he married Helena Cermak, daughter of the late Anton Cermak, who had been mayor of Chicago before he was shot and mortally wounded in Miami, Florida, in 1933 by Giuseppe Zangara in what may have been an attempt on the life of president elect Franklin D. Roosevelt. Kerner joined the 33rd Division of the Illinois National Guard in 1934 and because of his time in the National Guard he was quickly granted a commission when the Second World War broke out. In 1942, he entered active duty in World War II, serving as a field artillery officer in the 9th Infantry Division of the United States Army in North Africa and Italy and in 32nd Infantry Division in the Pacific. He was awarded the Bronze Star Medal for merit and the Soldier's Medal for rescuing a drowning soldier off the coast of Sicily. He was released from active duty in 1946 as a lieutenant colonel and rejoined the Illinois National Guard. In the 33rd Division, Kerner was promoted to the rank of colonel in the Illinois Army National Guard that same year and to brigadier general in 1951. He retired from the Army National Guard in 1954 as a major general. During his time in the Army, Kerner deeply impressed his commanding officer at the time, Jacob Arvey, who was also the leader of the Cook County Democratic party. The primary goal was job creation, which to him was achieved through the improvement of trade. As a result, Kerner funded an Illinois Committee for Trade Expansion. His first mission to Europe in 1963 saw an additional $5 million generated for Illinoisan agriculturists. At that time Japan was the state's largest trading partner, with $145 million of annual trade. As chairman of the National Advisory Commission on Civil Disorders, Kerner sent a number of letters to Lyndon Johnson urging him to increase the number of black officers in the United States Army, which was drastically low (Army 1.15%, Air Force 0.6%). He also sent a number of letters to Attorney General Ramsey Clark and Rosel H Hyde, Chairman of the Federal Communications Commission, pressing them for more effective radio equipment for the police force as well as improved riot training. The letters stressed the need to not overlook the major points of the Commission's findings but to use the lessons learned in the riots to further promote law and order across the nation.

Ашу және айыптау

1969 жылы федералды прокурорлар Арлингтон паркі мен Вашингтон паркі жарыс трассаларының менеджері Мардж Линдхаймер Эвереттті айыптамасыз серіктес ретінде тартты, ол сол кездегі губернатор Кернер мен оның қаржы директоры Тед Айзекске Арлингтон паркі жарыс трассасы үшін қолайлы жарыс күндерін алу мақсатымен пара берді деген айып тағылды. Аталған пара 1961 жылы акцияларға опция түрінде берілді, Кернер оларды жеңілдетілген бағамен сатып алып, 1968 жылы пайдамен сатты. Оқиғаларға себеп Эверетттің федералды табыс салығынан акциялардың құнын шегергені болды, себебі ол бұл опцияның Иллинойс штатындағы кәдімгі бизнес шығыны екенін ойлады. Эверетт сотта Кернерге пара беруді ниеттенбегенін мәлімдеді, ал үкімет оны пара беруші деп таныған жоқ. Кернер табысын салық декларациясында көрсеткенімен, оған пара беру айыбы тағылып, оны қорғау үшін Уильямс & Коннолли фирмасынан Пол Коннолли мен Томас Паттон шақырылды. 1973 жылы өткен сотта оның прокурорлары болашақ Иллинойс штатының республикалық губернаторы Джеймс Р. Томпсон және болашақ Ақ үй штаб бастығы, республикалық Сэмюэл К. Скиннер болды. Кернер 17 тармақ бойынша пошта арқылы жасалған алаяқтық, сөз байласу, жалған куәлік беру және осыған байланысты басқа да қылмыстар бойынша кінәлі деп танылды. Ол қатерлі ісікке шалдыққаннан кейін мерзімінен бұрын түрмеден босатылды.

Өлім

Кернер 1976 жылдың 9 мамырында Чикагода қайтыс болды. Әскери қызметінің арқасында ол Вирджиния штаты, Арлингтон округіндегі Арлингтон ұлттық зиратына қойылды.

Марапаттар

Отто Кернер 1977 жылы Иллинойс штатының губернаторымен «Үкімет» саласында Линкольн академиясының лауреаты ретінде танылды және штаттың ең жоғары наградасы – Линкольн орденімен марапатталды.