Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Музыкалық өндірістегі модуляция құралдары
Means of modulation in music production
Төмен жиілікті тербеліс (LFO) – әдетте 20 Гц-тен төмен болатын және ырғақты импульс немесе жоғалып-төмендеуді тудыратын электрондық жиілік. Ол вибрато, тремоло және фазалық эффекттер сияқты дыбыс эффекттерін жасау үшін синтезаторлар сияқты музыкалық құралдарды модуляциялау үшін қолданылады.
Low frequency oscillation (LFO) is an electronic frequency that is usually below 20 Hz and creates a rhythmic pulse or sweep. This is used to modulate musical equipment such as synthesizers to create audio effects such as vibrato, tremolo and phasing.
Тарих
Төмен жиілікті тербеліс 1960 жылдардағы модульді синтезаторлармен, мысалы Moog синтезаторымен пайда болды. Көбінесе LFO эффектісі кездейсоқ болатын, себебі синтезатор операторы түрлі конфигурацияларды "қосып бағдарлай" алатын. Содан бері LFO дерлік барлық синтезаторларда кездеседі. Жақында басқа электронды музыкалық аспаптар, мысалы, семплерлер және бағдарламалық синтезаторлар да дыбысты өзгерту мүмкіндіктерін кеңейту үшін LFO-ны қолдана бастады.
Low frequency oscillation was introduced with modular synthesizers of the 1960s, such as the Moog synthesizer. Often the LFO effect was accidental, as there were myriad configurations that could be "patched" by the synth operator. LFOs have since appeared in some form on almost every synthesizer. More recently other electronic musical instruments, such as samplers and software synthesizers, have included LFOs to increase their sound alteration capabilities.
Шолу
Синтезатордың негізгі осциллятор тізбектері дыбыс сигналдарын жасау үшін қолданылады. LFO – бұл басқа осцилляторларға қарағанда әлдеқайда төмен жиілікте жұмыс істейтін қосымша осциллятор, әдетте 20 Гц-тен төмен, яғни адам ести алатын жиілік диапазонынан төмен. LFO-лардың тудыратын жиіліктері басқа компоненттің шамасын өзгертетін басқару сигналдары ретінде қолданылады, бұл қосымша дыбыс көзін пайдаланбастан шығыс дыбысын өзгертуге мүмкіндік береді. Стандартты осциллятор сияқты, LFO да әдетте синус, тісті ара, үшбұрыш немесе тіктөртбұрыш толқын сияқты периодтық толқын нысанында болады. Стандартты осциллятор сияқты, LFO-да қолданушы анықтаған толқын кестелері, түзетілген толқындар және кездейсоқ сигналдар сияқты әртүрлі толқын түрлері болуы мүмкін. Төмен жиілікті тербеліс сигналын басқа сигналды модуляциялау үшін пайдалану нәтижесіндегі дыбысқа күрделілік қосады, осы арқылы түрлі эффектілерге қол жеткізуге болады. Нақты ерекшеліктер модуляция түріне, LFO сигналының және модуляцияланатын сигналдың салыстырмалы жиіліктеріне және т.б. байланысты кең ауқымда өзгереді.
The primary oscillator circuits of a synthesizer are used to create the audio signals. An LFO is a secondary oscillator that operates at a significantly lower frequency than other oscillators, typically below 20 Hz — that is, below the range of human hearing. The frequencies generated by LFOs are used as control signals which modulate another component's value, changing the output sound without introducing another source. Like a standard oscillator, this usually takes the form of a periodic waveform, such as a sine, sawtooth, triangle or square wave. Also like a standard oscillator, LFOs can incorporate any number of waveform types, including user defined wavetables, rectified waves and random signals. Using a low frequency oscillation signal as a means of modulating another signal introduces complexities into the resulting sound, such that a variety of effects can be achieved. The specifics vary greatly depending on the type of modulation, the relative frequencies of the LFO signal and the signal being modulated, et cetera.
Қолданылуы
LFO-ны, мысалы, аудио осциллятордың жиілігін, оның фазасын, стерео панорамалауды, сүзгі жиілігін немесе күшейткішті басқаруға бағыттауға болады. Шақыруды басқаруға бағытталғанда, LFO вибрато жасайды. LFO амплитуданы (көлемді) модуляциялағанда, ол тремоло жасайды. Көптеген синтезаторлар мен дыбыс модульдерінде LFO бірнеше басқарылатын параметрлерге ие, олар көбінесе әртүрлі толқын формаларын, жылдамдықты басқаруды, маршруттау опцияларын (жоғарыда сипатталғандай), темп синхрондау мүмкіндігін және LFO дыбыс сигналын қаншалықты модуляциялайтынын басқару опциясын қамтиды. LFO-ны қосып, әртүрлі жиіліктерге орнатуға болады, бұл үнемі өзгеріп отыратын баяу қозғалатын толқын түрлерін жасайды, ал дыбыстың бірнеше параметрлерімен байланысты болған кезде, дыбыс "тірі" секілді болады. Электрондық музыканттар LFO-ны әртүрлі қолданбаларда пайдаланады. Олар әуенге қарапайым вибрато немесе тремоло қосу үшін, немесе қақпа конверттерін іске қосу немесе арпеджио жылдамдығын басқару сияқты күрделірек қолданулар үшін пайдалануы мүмкін. LFO жылдамдықтарының айырмашылығы қазіргі заманғы музыкада жиі естілетін көптеген эффектілерге де жауап береді. Фильтрдің кесу жиілігін модуляциялау үшін өте төмен жылдамдық қолданылуы мүмкін, осылайша дыбыстың тыңдаушыға жақындап келіп, айқын бола түсуінің біртіндеп сезімін қамтамасыз етеді. Сонымен қатар, жоғары жылдамдық ерекше "толқынды" дыбыс эффектілері үшін қолданылуы мүмкін (әрине, LFO-ның тағы бір маңызды қолданылуы – фильмдерде қолданылатын әртүрлі дыбыс эффектілері). Дабстеп және драм-н-бас – LFO-ны жиі пайдаланатын электрондық музыка түрлері, көбінесе тректің темпіне синхрондалады, нәтижесінде бас дыбыстары "қалқып" тұратын эффектіге ие болады. Мысалы, төмен өткізгіш сүзгінің кесу жиілігін модуляциялау арқылы ерекше ашылу және жабылу эффектін жасауға болады. Осы жанрлардың танымал болуына байланысты LFO тербелісі қазір электрондық би музыкасының басқа түрлерінде де, мысалы, хаус музыкасында кездеседі. LFO болашақ бас музыкасында синтезаторларды күшейту үшін, сонымен қатар сайдчейнмен бірге жиі қолданылады.
An LFO can be routed to control, for example, the frequency of the audio oscillator, its phase, stereo panning, filter frequency, or amplification. When routed to control pitch, an LFO creates vibrato. When an LFO modulates amplitude (volume), it creates tremolo. On most synthesizers and sound modules, LFOs feature several controllable parameters, which often include a variety of different waveforms, a rate control, routing options (as described above), a tempo sync feature, and an option to control how much the LFO will modulate the audio signal. LFOs can also be summed and set to different frequencies to create continuously changing slow moving waveforms, and when linked to multiple parameters of a sound, can give the impression that the sound is "alive". Electronic musicians use LFO for a variety of applications. They may be used to add simple vibrato or tremolo to a melody, or for more complex applications such as triggering gate envelopes, or controlling the rate of arpeggiation. Differences between LFO rates also account for a number of commonly heard effects in modern music. A very low rate can be used to modulate a filter's cutoff frequency, thereby providing the characteristic gradual sensation of the sound becoming clearer or closer to the listener. Alternatively, a high rate can be used for bizarre 'rippling' sound effects (indeed, another important use of LFO is for various sound effects used in films). Dubstep and drum and bass are forms of electronic music that employ frequent use of LFOs, often synchronized to the tempo of the track, for bass sounds that have a "wobble" effect. For example, by modulating the cutoff frequency of a low pass filter to create a distinctive opening and closing effect. Due to the popularization of these genres, the LFO wobble is now being found in other forms of electronic dance music such as house music. LFO is commonly used in future bass music to enhance synthesisers, along with side chain.
Танымал мәдениетте
Британдық LFO электрондық музыка тобы өз атын тікелей төмен жиілікті генератордан алған.
The British electronic music group LFO take their name directly from the low frequency oscillator.