Кіріспе

Американдық гитарист (1959–1995)
Бейсбол ойыншысы

Роберт Нил Стинсон (17 желтоқсан 1959 – 18 ақпан 1995) – американдық музыкант, The Replacements рок-тобының негізін қалаушы мүшесі және бас гитарисі ретінде ең көп танылған.

Ерте өмір

Боб Стинсон 1959 жылдың 17 желтоқсанында Миннесота штатының Вакония қаласында Нил мен Анита Стинсон отбасында дүниеге келді. Олар Боб екі жасқа толғанда ажырасып кетті. Әкесі өмірінде көбінесе болмады, сондықтан оны анасы тәрбиеледі. Оның жартылай інісі Томми Стинсон шамамен жеті жылдан кейін дүниеге келді. Томмидің әкесі Анитаның көп жылдық серігі болғанына қарамастан, Томмиге анасы "Стинсон" тегін берді. Олардың Лонни мен Лиза есімді екі қарындасы да болды.

"Арнайылар" (1979-1986 жылдар)

Стинсон 1979 жылы Миннеаполис, Миннесотада барабаншы Крис Марс пен он екі жасар Томмимен бірге The Replacements (бұрынғы 'Dog's Breath' және кейбір деректер бойынша 'Dogbreath') тобын құрды; бір жылдан кейін топқа Пол Вестерберг ритм-гитарамен және вокалмен қосылды. Стинсон топтың алғашқы төрт альбомындағы жетекші гитарасымен атаққа ие болды. 1985 жылы Стинсон мен Вестерберг арасындағы ұзаққа созылған билік күресі шешімді нүктеге жетті, нәтижесінде Стинсон 1986 жылдың жазында топтан қуылды. Бөлісудің нақты себептері әлі де аңғал, бірақ жарияланған түсіндірмелердің арасында Вестербергтің коммерциялық амбициялары, Sire Records лейблінен көбірек негізгі музыка жазуға жасалған қысым және Стинсонның нашақорлыққа байланысты туындаған мәселелері бар. Prefix Magazine журналында жазылғандай, "Оның алкогольге байланысты проблемалары оның шеберлігін жойғаны үшін қуылды ма, әлде шығармашылық кернеуге байланысты өз еркімен кетті ме, бұл мәселе маңызды емес". "Маңыздысы – Стинсон кетті, және онымен бірге топтың көп бөлігінің ерекшелігі де жоғалды". Стинсонның кеткенінен кейін топтың барлық келесі жазбалары көбірек попқа ұмтылып, Вестербергтің поп стиліне бағынды. Стинсонның топтағы соңғы жұмысы Pleased to Meet Me альбомының демо жазбаларында болды.

Кейінгі жобалар (1986-1994)

Стинсонның The Replacements тобынан кеткеннен кейінгі алғашқы тобы Model Prisoner деп аталды, ол 1988 жылы тарады. Model Prisoner тобының құрамына вокал мен гитарада Сонни Винсент, гитарада Стинсон, бас-гитарада Эрик Магистад және барабанда Джефф Роджерс кірді. Басқа мүшелері Джим Мичелс және Майк Хендерсон болды. Топ Nicollet Studios (Twin Tone) студиясында концерттер берді және альбом жазды. Стинсон кейін 1988 жылы Static Taxi тобына қосылды, ол 1991 жылдың жазында, The Replacements тобы сияқты тарады. Static Taxi көптеген материалдарды жазды, бірақ ешқайсысы Стинсонның қайтысынан кейін бірнеше жыл өткенге дейін жарық көрмеді. Стинсонның бұрынғы әріптестері топтың жазған әндерінен екі альбом шығарды: Stinson Boulevard (2000 жылы шыққан) және Closer 2 Normal (2003 жылы шыққан). Винсентпен бірге Стинсон Shotgun Rationale тобын құрды және 1991 жылы Dogmeat Records лейблында The Testors тобының түпнұсқа әнінің жаңадан орындалуы – "Time Is Mine" синглын шығарды. Әннің жаңа нұсқасында Стинсон гитарада ойнады, сонымен қатар болашақ Bash & Pop гитарисі Стив Бранцег те қатысты. Стинсон сондай-ақ Винсентпен бірге ойнаған еуропалық шығарылымдарда да пайда болды. Shotgun Rationale тобының құрамы үнемі өзгеріп отырды. Бір кезде Стинсон мен Винсент Dead Boys тобының мүшесі Cheetah Chrome-ды топқа шақырды, және Chrome олармен бірге гитарада ойнау үшін Миннесотаға көшті. Винсент бұл кезеңді "өте шатаң кезең" деп сипаттады. "Боб Стинсон мен Чита Хромның бірге ойнап, жұмыс істегенін көзге елестету керек. Мен де аспаннан түскен періште емес едім, сондықтан біздің өміріміздегі осы құбылмалы энергия мен қатал хаосты көруге болады. Бұл ұзаққа созылмады, бірақ үнемі найзағайлы дауылда өмір сүргендей болды, дыбысы да сондай – тығыз және шоғырланған, бірақ әрқашан шектен шығып кететін." Стинсон сонымен қатар осы шақта жергілікті Dog 994 тобымен де бірге ойнады. Оның соңғы тобы The Bleeding Hearts болды, ол бөлмедесі Майк Леонардпен бірге құрылды. Олардың ең танымал өнер көрсетулерінің бірі 1993 жылы Томмидің Bash & Pop тобының алдында өнер көрсету болды. Оның соңғы қоғамдық өнер көрсетуі 1994 жылдың соңында Ли’с Ликер Лаунжда Миннеаполистің кантри-свинг тобы Trailer Trash тобымен бірге болды. Олар Лефти Фриззэллдің "Lil 'Ol Wine Drinker Me" әнін орындады. 2010 жылы Сонни Винсент Стинсонмен бірге жазған барлық әндерін Cow Milking Music альбомына жинады, оны "Model Prisoners Featuring Sonny Vincent And Bob Stinson" деген атпен шығарды. Альбом винил түрінде, CD-мен бірге, Винсенттің архивінен Стинсонның көптеген фотосуреттерімен және олардың ынтымақтастығы мен достығының тарихын егжей-тегжейлі баяндайтын төрт беттік мәтінмен бірге жарық көрді.

Жеке өмір

1980 жылдардың ортасында Стинсон Карлин Критлермен үйленді. 1989 жылы олардың Джой есімді ұлы дүниеге келді, ол ауыр кемістігі бар еді. Карлин шамамен 1992 жылы ажырасуға өтініш берді. Джой 2010 жылы 21 жасында қайтыс болды. Legacy.com сайтында жарияланған Джойдің некрологында оның жақындары "оның күтушілері және әже-әпкесі Анита мен Том Курт [және] басқа туыстары мен достары" деп тізілген. Replacements тобынан кеткеннен кейін Стинсон енді толық уақытты музыкант болған жоқ, және ол Твин-Ситидегі әртүрлі мейрамханалар мен қонақүйлерде аспаз болып жұмыс істеді.

Өлім

Стинсон 1995 жылғы 18 ақпанда қайтыс болды. Хеннепин округінің медициналық сарапшысының қорытындысына сәйкес, ол есірткінің артық дозасынан емес (көп айтылғандай), бірақ жиі есірткі қолдану салдарынан денсаулығы нашарлап, органдарының жұмысы тоқтағаннан қайтыс болды. Оның денесі Миннеаполис қаласындағы пәтерінен табылған, жанында қолданылмаған инсулин шприцы болған. Оның қайтысы туралы хабар 1995 жылғы 24 ақпанда «Нью-Йорк Таймс» газетінің қағаз нұсқасында жарияланды. Стинсонға арналған парктегі орындық Миннеаполистегі Көлдер көліне жақын, тыныш каналдың жанында орналасқан. Оны оның анасы Анита оның құрметіне сатып алған.