Кіріспе
Американдық әнші, ән жазушы және гитарист Джонатан Майкл Ричман (16 мамыр 1951 жылы туған) өте қарапайым, балаша көзқарасқа ие және музыкасы рок-н-роллға негізделгенмен, әлемнің әртүрлі музыкалық дәстүрлерінен әсер алған.
Jonathan Michael Richman (born May 16, 1951) unaffected, and childlike outlook, and music that, while rooted in rock and roll, is influenced by music from around the world.
Ерте өмір
Бостон, Массачусетс штатында еврей отбасында дүниеге келген және Массачусетс штатының Натик қаласында өскен Ричман 1960-шы жылдардың ортасында музыкамен айналыса бастады және өз әндерін жазуға кірісті. Ол Velvet Underground тобына әуес болып, 1969 жылы Нью-Йорк қаласына көшіп, олардың менеджері Стив Сесниктың диванында тұрып, уақытша жұмыстар істеп, кәсіби музыкант болып танылуға тырысты. Бірақ бұл әрекеттері сәтті болмады, содан ол Бостонға қайта оралды.
Қазіргі ғашықтар
Ричман Бостон қаласында, Массачусетс штатында, прото-панк гараждық рок тобы Modern Lovers-ті құрды. Топтың басқа да танымал мүшелері клавишашы Джерри Харрисон және барабаншы Дэвид Робинсон болды, олар кейіннен Talking Heads және The Cars топтарына қосылды. "Египеттік регги" – ямайкалық музыкант Эрл Зероның "None Shall Escape the Judgment" регги әнінің нұсқасы; Зеро Ричманның әнге жазған кейінгі нұсқаларында бірлескен автор ретінде көрсетілді. "Back in Your Life" альбомы 1979 жылы "Jonathan Richman and the Modern Lovers" деген атпен шықты, бірақ дискінің жартысы ғана қосалқы музыкамен жазылған. Альбомның қалған бөлігі Ричманның жеке орындауында болды. The Modern Lovers тобының осы құрамы тарағаннан кейін Ричман бірнеше жылға демалысқа шықты, Мэн штатының Апплтон қаласында тұрып, Мэн штатының Белфаст қаласындағы жергілікті барларда өнер көрсетті. 1981 жылы Ричман әртүрлі музыканттар тобымен бірге "Jonathan Richman and the Modern Lovers" деген атпен қайтадан жазбалар жасады және гастрольдік сапарларға шықты. 1981 жылдың кейбір кезеңдерінде гастрольдік топта бес қосалқы музыкант болды, олардың ішінде бассист Керли Керанен, барабаншы Майкл Гуардабассио, клавишашы Кен Форфия, вокалист және гитарист Элли Маршалл, сондай-ақ вокалист Бет Харрингтон Нью-Йорктегі Bottom Line клубындағы концертте өнер көрсетті. Бұл кеңейтілген Modern Lovers тобы "Jonathan Sings" (1983), "Rockin' & Romance" (1985) және "It's Time for Jonathan Richman and the Modern Lovers" (1986) альбомдарына көптеген музыка жазды. 1981 жылдан 1984 жылға дейін Ричман көбінесе Керенен мен Маршаллбен бірге трио болып өнер көрсетті. 1985 жылы топ қайта құрылып, құрамына бассист Аса Бребнер мен барабаншы Энди Пейли енді. 1986 жылдан 1988 жылға дейін Ричманның көптеген концерттері гитарист Бреннан Тоттен мен барабаншы Джонни Авиламен бірге өтті. 1987 жылы Rounder Records компаниясымен келісімшарт жасасқан Ричман "Modern Lovers" тобының атын қолданып (Modern Lovers 88) соңғы альбомын жазды. Осыдан кейін "Modern Lovers" деген атау толығымен қолданыстан шығарылды.
Жалғыз
1988 жылдан 1992 жылға дейін Ричман негізінен Rounder альбомдарын қолдау үшін жеке орындаушы ретінде өнер көрсетті: «Джонатан Ричман» (1989), «Джонатан Кантриге барады» (1990) және «Джонатанмен кеш өткізу» (1991). «I, Jonathan» альбомы (1992) шыққан шамада ол барабаншы Томми Ларкинспен (Giant Sand, Yard Trauma, Naked Prey және т.б.) дуэт құрды, ол Ричманмен 25 жылдан астам уақыт ойнап, жазды. 1993 жылы ол Red Hot Organization ұйымның шығарған «No Alternative» СПИДке арналған альбомға «Hot Nights» әнін қосты. Әрқашан жалынды жанкүйерлерге ие болған Ричман 1990-шы жылдары Конан О’Брайенмен түнгі эфирде бірнеше рет пайда болған арқасында көбірек танылды. Карьерасына тағы бір серпіліс 1998 жылы Фаррелли ағайындыларының «Мэри туралы бірдеңе бар» фильмі арқылы келді, онда Ричман мен Ларкинс екі адамдық грек хоры рөлінде ойнап, өзінің музыкасын орындағанда сюжетке түсініктеме берді. Ол бұрынғы Фаррелли ағайындыларының «Kingpin» фильмінде де қысқаша пайда болды және 2005 жылғы «Fever Pitch» комедиясы үшін «As We Walk to Fenway Park» әнін орындады. Ричман 1990-шы және 2000-шы жылдарда альбомдар шығаруын жалғастырды, оның ішінде испан тіліндегі «¡Jonathan, Te Vas a Emocionar!» (1994), одан кейін «Жүрекке сұрау керек» (1995), «Жонатанға бойұсыну!» (1996), «Мен қатты шатастым» (1998), «Оның құпиясы жоғары өкшелі туфлі мен көлеңкеде емес» (2001) және «Сүйіспеншілікке қарағанда жақсы көруге көп емес» (2004) альбомдары жарық көрді. 1998 жылы 1970-ші жылдардың басындағы Modern Lovers тобының концерттік альбомы «Live at the Long Branch & More» шықты. Тікелей түсірілген «Take Me to the Plaza» қойылымы 2002 жылы DVD форматында жарық көрді. Ричманның соңғы альбомдары Огайо штатының Кливленд қаласында орналасқан Blue Arrow Records лейблында шықты: 2016 жылғы «Ishkode! Ishkode!», 2018 жылғы «SA» және 2022 жылғы «Менің ішкі үйіме кіруге ниетің бар ма?».
Жеке өмір
Оның алғашқы некесі 1982 жылы Вермонт штатынан Гейл Клокпен болды, олардың қызы Дженни Рей және Гейлдің бұрынғы қарым-қатынасынан туған күйеу баласы Джейсон бар. Бұл неке 1996 жылы "Сурриенд ту Джонатан!" шығар алдында ажырасумен аяқталды. 2003 жылы Ричман Калифорния штатының Чико қаласынан Николь Монталбаноға үйленді. Ол "Not So Much to Be Loved as to Love" (2004) альбомына вокалмен үлесті. Ричман сонымен қатар Чикода "Arcane Masonry" деген бизнесін жүргізеді, онда нан пісіру пештерін және басқа да жобаларды жасайды.
Өнер және аспаптар
Ричманның минималистік ән жазу стилі еңбекқорлық пен балалық бейберексіздік ретінде сипатталған. Ол өзі айтқандай: "Мен жазбаймын, шын мәнінде. Мен жай ғана әндер ойлап табамын". Ричман карьерасы бойында түрлі электр және акустикалық гитараларда ойнаған. 1970-ші жылдардың басындағы жарнамалық және концерттік фотосуреттерде (мысалы, *Precise Modern Lovers Order* альбомында қайта жарияланғандарда) Ричманды ақ Fender Stratocaster-мен жиі көруге болады. Кейін ол Stratocaster дизайнына деген құрметін білдіретін ("Fender Stratocaster") әнін жазды. 1970-ші жылдардың соңында, The Modern Lovers тобымен жұмыс істегенде Ричман көбінесе Fender Jazzmaster-де ойнаған. Ол осы гитараны 1978 жылдың 16 қыркүйегінде түсірілген голландтық *TopPop* телебағдарламасында ойнағанын көруге болады. "Egyptian Reggae" синглының мұқабасындағы заманауи сахналық суретте Ричман күн сәулесінде шағылысқан Stratocaster-де ойнап тұрғаны көрсетілген. 1970-ші жылдардың соңында жазылған студиялық жазбаларда, мысалы *Rock and Roll with the Modern Lovers* альбомында, Ричман нейлон иірілісті акустикалық гитарада ойнайды. 1979 жылы француз теледидарындағы өнер көрсетілімінде және *The Best of Jonathan Richman and The Modern Lovers* альбомының мұқабасында Ричман 1970-ші жылдардың соңындағы 2453CW қуыс корпусты Ibanez электрогитарасында ойнайды, бұл гитара біршама уақыттан кейін ол кеңінен қолданған Epiphone гитарасына ұқсас. 1980-ші жылдардың басында және ортасында The Modern Lovers тобымен жұмыс істеген Ричман көбінесе Harmony Hollywood қуыс корпусты электр гитарасында суретке түседі. Бұл гитара Ричманның *It's Time For* альбомының артқы мұқабасында көрінеді. 1980-ші жылдардың соңында Ричман 1980-ші жылдардың сары түсті Epiphone Regent қуыс корпусты электр гитарасын қолдана отырып, жиі жеке концерттер өткізді. Ол осы гитараны *Having a Party with Jonathan Richman* CD-нің артқы мұқабасында ұстап тұрғанын көруге болады. Ричман 1992 жылы барабаншы Томми Ларкинспен дуэт ретінде өнер көрсете бастағанда, сахнада әлі де Epiphone Regent-ті қолдана бастады. Сахнада басқа да электр гитараларын, соның ішінде Gibson SG-ді ойнағаннан кейін, Ричман концертте тек нейлон иірілісті акустикалық гитараларды (классикалық және фламенко стильдерінде) ойнауға көшті. Ричман 1990-шы жылдардың ортасынан бастап түрлі нейлон иірілісті гитараларда ойнады. Найлон иірілісті акустикалық гитараларға көшкеннен кейін, Ричман бастапқыда медиаторды қолданып, электр гитарасында ойнаған сияқты стильде ойнады. Бірақ ол концертте медиатор мен гитара белбеуін қолдануды тоқтатты, тек саусақтарымен ойнауды және гитара, би және соққы аспаптары арасында жиі қозғалуды жөн көрді. Ричман Fender Telecaster және басқа электр және акустикалық гитараларда ойнап суретке түсірілген, және ол өзінің дыбысы үшін ешқандай нақты аспаптың маңызды екенін санамайды. 2006 жылы музыкант Чак Пропектпен сұхбаттасқанда Ричман: "Бұл гитара емес, бұл ойнаушы. Шындығында, менің соңғы фламенко гитарам тіпті нағыз фламенко гитарасы емес. Ол дұрыс ағаштан жасалмаған. Жас жаңғақтан жасалған. Ол тартылған дыбыс береді. Мен оны сатып алдым, менің ұнады". 1980-ші жылдардың басында және ортасында Ричман The Modern Lovers тобымен концерттерінде тенор саксофонды жиі ойнайтын. Ол "California Desert Party" әнінде, *Modern Lovers 88* альбомында осы аспапта ойнағанын естуге болады. Альбомның мұқабасында да ол осы аспапты ұстап тұрғаны көрсетілген.
Ықпал
Ричманның Modern Lovers тобының алғашқы құрамымен жасаған жұмысы панк-рокқа зор әсер етті. Бір сыншы оны "Панк әкесі" деп атады. Екінші жеке альбомында Брайан Ино өзінің мәтінінде Ричманның тобын еске алды, ал Sex Pistols және Joan Jett 1970-ші жылдары "Roadrunner" әнін жазған алғашқы белгілі әртістердің қатарында болды. Burning Sensations орындаған "Pablo Picasso" әні 1984 жылы шыққан Repo Man культ фильміне енді. Дэвид Боуи "Pablo Picasso" әнін Reality альбомында қайта жазды. Velvet Underground тобының негізін қалаушысы Джон Кейл 1975 жылғы Helen of Troy альбомында әннің нұсқасын ұсынды және оны концерттерінде орындауды жалғастырады. Игги Поп "Pablo Picasso" әнін тікелей эфирде орындап, оған қосымша шумақ жазды. Echo and the Bunnymen 1984 және 1985 жылдары концертте "She Cracked" әнін орындады, ал Siouxsie and the Banshees Downside Up альбомында әннің нұсқасын ұсынды. Ричманның музыкасы Violent Femmes, Galaxie 500, They Might Be Giants ("Roadrunner" Джон Флансбургті музыкант болуға шабыттандырған), Weezer, Tullycraft, Jens Lekman, Pixies тобының жетекшісі Black Francis, сонымен қатар Frank Black ("The Man Who Was Too Loud" әнін жазған), Brandon Flowers, Art Brut, Hold Steady & Lifter Puller тобының Крейг Финні, Mac DeMarco және оның өмірі туралы "Jonathan" атты ән жазған Nerf Herder сияқты көптеген альтернативті рок-топтарға үлгі болды. Бұл ән топтың екінші альбомында пайда болды. 1992 жылы британдық кантри-рок тобы The Rockingbirds Ричманға арнап "Jonathan, Jonathan" синглын шығарды. The Silos та Modern Lovers тобының "I'm Straight" әнін орындады. Бостондық ска-панк тобы Big D and the Kids Table Ричманның "New England" әнін Gypsy Hill EP-сіне қосты. 2001 жылы Wampus Multimedia компаниясы "Егер мен Ричман болсам: Джонатан Ричманның музыкасына арналған құрмет" атты құрастырылған альбомды шығарды. The Modern Lovers тобының "Roadrunner" әні School of Rock фильмінің саундтрегінде орын алды. Режиссер Ричард Линклейтер түсірілімдерде оны көбінесе "алғашқы панк әні" деп атайтынын және осы себепті фильмдегі басқа да маңызды рок әндерімен бірге қосуды қалағанын айтты. Рэпер M.I.A. 2007 жылғы Kala альбомындағы "Bamboo Banga" әнінде "Roadrunner" әнінің алғашқы шумағын пайдаланды. Продюсер ретінде Ричман және барабаншы Томми Ларкинс 2009 жылы Вик Чеснатттың соңғы альбомын, Skitter on Take Off-ты шығарды. Чеснатт Ричманның концерттерінде көп рет оның алдынан өнер көрсетті.