Солтүстік Америка автоспорт ұйымы: IMSA тарихы

Кіріспе

Солтүстік Америкада автожарыстарды санкциялайтын орган – Халықаралық автоспорт қауымдастығы.

Халықаралық автоспорт қауымдастығы (IMSA) – Флорида штатының Дейтона-Бич қаласында орналасқан, FIA-ның ACCUS бөлімі қарауындағы Солтүстік Америкадағы спорттық автожарыстарды санкциялайтын орган. Оны 1969 жылы SCCA (Америка спорттық автомобиль клубы) бұрынғы атқарушы директоры Джон Бишоп және оның әйелі Пегги, NASCAR-дың Билл Франс Сениордың көмегімен құрды. 2014 жылдан бастап IMSA Grand-Am Road Racing және American Le Mans Series жарыстарын біріктіру нәтижесінде құрылған WeatherTech SportsCar чемпионатының санкциялайтын органы болып табылады. IMSA компанияның бөлімшесі ретінде NASCAR-ға тиесілі.

Джон Бишоп пен SCCA

Джон Бишоп, Sikorsky қызметкері, 1950-ші жылдары Американың спорттық автомобиль клубының (SCCA) қызметкері Дейв Алленмен танысқанда автоспортқа қатыса бастады. Аллен Бишопқа SCCA жарыс кеңесінде басқарушылық лауазым ұсынды, оны Бишоп жылдам қабылдады. Бішп көп ұзамай Коннектикут штатының Вестпорт қаласына көшті. Бишоптың міндеттері SCCA жарысының техникалық ережелерін анықтау және жалпы басқару, сондай-ақ клубтың көптеген журналдары мен іс-шаралар бағдарламаларына суреттер салудан тұрды. Ол автоспорт саласында танымал болды және ұйымның президенті, Кимберли Кларк мұрагері Джеймс Х. Кимберлимен жақсы қарым-қатынаста болды. 1958 жылы Бишоп үшін жағдай өзгерді, себебі SCCA ішкі өзгерістерге ұшырады. Жаңа атқарушы директор лауазымы құрылды, оған әр аймақтық басшы есеп беретін болды. Бұл лауазымды кейіннен Алленнің кетуіне себеп болған Хьюго Раш иеленді. Бишоптың Рашпен қарым-қатынасы жақсы болмаса да, ол көп тәжірибе жинап, менеджерлік қабілеттерін көрсетті. IMSA ұйымдастырған алғашқы жарыс 1969 жылдың қазан айында Поконо Raceway трассасында Formula Vee және Formula Ford жарысы болды. SCCA трасса басшылығына қысым көрсетіп, IMSA-ның жарысқа қатысуына кедергі келтіруді сұрады. Іс-шара өткізілді, бірақ IMSA жалдау үшін қосымша 10 000 доллар төлеуге мәжбүр болды. Жарысқа 328 көрермен келді. 1970 жылдың соңында Бишоп спорттық автомобильдер бойынша әлем чемпионатының "J қосымшасын" құруға көмектесті (Fédération Internationale de l'Automobile - FIA). Сол жылы ол 2 және 4 топтағы автомобильдер үшін бәсекелестер арасындағы теңдікті қамтамасыз ететін жаңа чемпионатты жарнамалады. Кейіннен ұйым ACCUS және FIA тарапынан мойындалды. IMSA 1974 жылы Дейтонаның 24 сағаттық жарысын өткізуге жоспарлаған, бірақ мұнай дағдарысы салдарынан жарыс күшін жойды. Бишоп зауыт командалары жаңа серияда қалатынына сенбеді, сондықтан ол ережелер олардың пайдасына бұрмаланбауын қамтамасыз етуге тырысты. Ол жеке командаларды қолдап, олардың бәсекеге қабілетті болуына көмектесуді жақтады. Еуропалық автомобильдер көш бастағанда, шетелдік автомобильдерге тең мүмкіндік беру үшін All American Grand Touring (AAGT) деп аталатын жаңа серия құрылды. Сол жылы Бишоп Жан Рондо жасаған Inaltera автомобильдерін "арнайы прототиптер" ретінде жарысқа шақырды. Олар жаңадан құрылған Grand Touring Prototype (GTP) категориясының негізін қалады, C тобына ұқсас жеке ережелермен (Бишоп соңғысының отын тұтыну формуласынан қанағаттанбады). 1998 жылы Халықаралық Автоспорт Федерациясы (FISA), Дүниежүзілік Төзімділік Чемпионатының (WEC) ұйымдастырушылары, екі ұйымды біріктіруге тырысты, ескі формуланы жойып, IMSA ережелерін қабылдады. Бұл Porsche-ке ұнаған жоқ, ол сол кезде қозғалтқышты дамытуға көп ақша жұмсады. Porsche бұл әрекетке Ле-Манның 24 сағаттық жарысын бойкоттап жауап берді. FISA уақытша ережедегі өзгерістерден бас тартты. 1996 жылы Слейтер ұйымды бұрынғы қарызымен Роберто Мюллерге (Reebok-тың бұрынғы бас директоры) және Билл Гейтстің Уолл-стриттегі портфель менеджері Энди Эвансқа, сондай-ақ IndyCar иесі және Scandia World Sports Car командасының жүргізушісіне сатты. Бұл өзгерістер атқарушы кеңестің көптеген мүшелерінің кетуіне әкелді. 1998 жылы Америка Құрама Штаттарының Жол жарыстары Чемпионаты кәсіби спорттық автомобиль жарыстарына балама ретінде қайта жаңғыртылды, оған Америка спорттық автомобиль клубы қатысты және оны Джон Бишоп, Билл Франс-младший, Роб Дайсон, Роджер Пенске, Скип Барбер және Ральф Санчес сияқты жарысқа қатысушылар мен IMSA қызметкерлерінің тобы басқарды. Олар АҚШ-та ережелерді сақтағысы келді. Бұл бастапқыда сәтсіз болғандықтан, Дон Паноз бен Барбер PSCR-ге қосылу үшін кетіп қалды. Осыдан кейін бір ай өткен соң, сол кездегі Солтүстік Америкадағы Mazda автоспорт бағдарламасының директоры Джон Дунан Атертонның орнын басатыны расталды. Ұзақ жылдар бойы NASCAR-дың атқарушы директоры болған Эд Беннетт Grand Am Road Racing компаниясының президенті және бас директоры болды. 2022 жылдың қаңтар айында IMSA тарихи спорттық автокөлік жарыстарын сатып алды, оның ішінде Классикалық 24 сағат Дейтона, Классикалық 12 сағат Себринг және Rolex Monterey Motorsports Reunion жарыстары бар.

John Bishop, a Sikorsky employee, first became involved in motorsport in the 1950s when he met Dave Allen, a Sports Car Club of America (SCCA) staff member. Allen offered Bishop a management position on the SCCA Contest Board, which Bishop quickly accepted. Bishop moved to Westport, Connecticut shortly thereafter. Bishop's duties consisted of defining technical rules and general administration of SCCA competition, as well as providing artwork for many of the club's magazines and event programmes. He became well known in the motorsport scene and enjoyed a good relationship with the organization's president and Kimberly Clark heir, James H. Kimberly. In 1958, things changed for Bishop as the SCCA experienced internal changes. A new executive director position was created, to which each regional executive reported. This position was taken by Hugo Rush, who later became instrumental in Allen's departure. Although Bishop's relationship with Rush was not good, Bishop gained a vast amount of experience and began to show his qualities as a manager. The first race to be organized by IMSA was a Formula Vee and Formula Ford event at Pocono Raceway in October 1969. The SCCA threatened the circuit management and asked them to block IMSA from racing there. The event was held, although IMSA had to pay an additional $10,000 in rental fees. The race had an attendance of 328 spectators.]] At the end of the 1970 season, Bishop helped to establish the foundations of the FIA (Fédération Internationale de l'Automobile) "J appendix" for World Championship for Makes sports cars. For the end of the 1970 season, he advertised a new championship for Group 2 and Group 4 cars with equity between competitors. Later that year, the organization gained recognition from the ACCUS and the FIA. IMSA was scheduled to sanction the 1974 24 Hours of Daytona, but the race was cancelled because of the oil crisis. Bishop did not believe that factory teams would stick with the new series, so he tried to ensure that the rules were not biased in their favor. He was in favor of looking after privateer teams and helping them to become competitive. As European cars began to dominate, a new series was formed in called All American Grand Touring (AAGT) to give equal latitude to foreign cars. Turbocharged cars were permitted in
In the same year, Bishop invited a pair of Jean Rondeau built Inaltera's to compete as "special prototypes". They became the foundation of the newly formed Grand Touring Prototype (GTP) category in , with separate rules similar to Group C (Bishop was unhappy with the fuel consumption formula of the latter). In , Fédération Internationale du Sport Automobile (FISA), the organizers of the World Endurance Championship (WEC), attempted to unite the two organizations by scrapping the existing formula and adopting IMSA rules. This did not please Porsche, which was spending vast sums of money on engine development at the time. Porsche responded by boycotting the 24 Hours of Le Mans of that year. FISA responded by abandoning the rule change for the time being. In 1996 Slater sold the organization with previously accumulated debt to Roberto Muller (ex CEO of Reebok) and Wall Street based portfolio manager for Bill Gates, Andy Evans, who also was an IndyCar owner and owner/driver of the Scandia World Sports Car team. These changes would lead to the departure of many of the executive board members. In 1998 the United States Road Racing Championship was revived as an alternative to Professional Sports Car Racing, involving the Sports Car Club of America and headed by a group of competitors and ex IMSA personnel, including John Bishop, Bill France Jr., Rob Dyson, Roger Penske, Skip Barber, and Ralph Sanchez. They wanted to keep rules within the United States. When this initially failed, as a result Don Panoz and Barber departed to affiliate themselves with PSCR. One month following that announcement, then director of Mazda's motorsports program in North America, John Doonan, was confirmed to be Atherton's replacement. Ed Bennett, longtime NASCAR executive, was also President and CEO of Grand Am Road Racing from August 2011 to December 2013 during the merger period and has continued as CEO of the modern era IMSA since January 2014. In January 2022, IMSA bought Historic Sportscar Racing, whose events include the Classic 24 Hours of Daytona, the Classic 12 Hours of Sebring and the Rolex Monterey Motorsports Reunion.

Қазіргі санкцияланған сериялар

Бұл IMSA ұйымы санкциялап, басқарып отырған жарыс сериялары.

IMSA WeatherTech спорттық көлік чемпионаты

WeatherTech SportsCar чемпионаты 2014 жылы Grand-Am Road Racing және American Le Mans Series бірігуі нәтижесінде құрылды. Ол 2014 жылдың 25-26 қаңтарында Дейтона халықаралық жылдамдық трассасында «Tudor United SportsCar Championship» деген атпен тұңғыш рет өтті. 2016 жылғы маусымда бас демеушілік Tudor-дан WeatherTech-ке өзгерді. Аталған серияда қазіргі таңда LMDh, LMP2 және GT3 автомобильдері өнер көрсетеді.

IMSA Michelin пилоттық сынағы

IMSA Michelin Pilot Challenge – Халықаралық автоспорт қауымдастығы ұйымдастыратын гран-туринг және туристік автомобильдер жарысы. Continental Tire Sports Car Challenge, Grand AM-нің Rolex Sports Car Series ең басты жарысын қолдайтын серия болып табылды. 2014 жылы Rolex Series және American Le Mans Series бірігуі нәтижесінде United SportsCar Championship сериясының қолдау сериясы болды. Серия IMSA Continental Tire SportsCar Challenge деп аталды, ал Continental Tire 2010 маусымынан бастап 2018 жылға дейін бас демеуші болды. 2019 жылы Michelin, Continental Tire компаниясын жабдықтаушы және бас демеуші ретінде алмастырды. Бұл серияда TCR туристік автомобильдері мен GT4 автомобильдері қолданылады.

IMSA VP Racing SportsCar Challenge жарысы

IMSA VP Racing SportsCar Challenge – LMP3 және GT4 автомобильдерінен тұратын даму сериясы. Бұл серия 2023 жылы IMSA Prototype Challenge сериясының орнына құрылды. Сериядағы жарыстар көбінесе IMSA WeatherTech SportsCar чемпионатының жарыстарын қолдайды. Жарыстар екі 45 минуттық спринттен тұрады, онда пит-стоптар мен жүргізушілер алмасу болмайды. Бұрынғы сериядан өзгешелігі, VP Racing SportsCar Challenge бірнеше санаттағы жарыстарды ұсынады, яғни прототиптер мен GT автомобильдері бір уақытта жарысқа қатысады. Серия IMSA чемпионаттарындағы жоғары деңгейлі жарыстарға дайындық құралы болғандықтан, жүргізушілер FIA-дан күміс немесе қола санатында болуы тиіс.

Солтүстік Америкадағы Porsche Carrera кубогы

Porsche GT3 Cup Challenge USA by Yokohama – бұл Porsche 911 GT3 моделіне арналған, Porsche Carrera Cup тұжырымдамасына ұқсас, 2005 жылдан бері өткізіліп келе жатқан бір маркалы жарыс сериясы. Жүргізушілерге Платина және Алтын есімдерімен белгіленген екі сыныпта жарысуға рұқсат беріледі. 2009 жылдан бастап қатысушылар American Le Mans Series жарысында GTC сыныбында өнер көрсетуге мүмкіндік алды. 2021 жылғы маусымнан бастап серия Porsche Carrera Cup North America болып өзгертілді.

Ferrari сынағы

Ferrari Challenge – бұл қазіргі уақытта Ferrari 488 моделіне арналған, бұрын Grand Am ұйымымен санкцияланған, бірігуге дейін өткізілген бір маркалы жарыс сериясы.

Ламборгини Супер Трофео

Lamborghini Super Trofeo – қазіргі уақытта бірнеше сыныптағы жарыстарға арналған бір маркалы серия, ол жаңа Huracán LP 620 2 Super Trofeo және 2013 және 2014 жылдары Солтүстік Америка чемпионатының алғашқы екі маусымында эксклюзивті машина болған Gallardo LP 570 4 Super Trofeo-ны көрсетеді. Серия 2013 жылы Солтүстік Америкада IMSA санкциясымен дебют жасады.

Mazda MX-5 Кубогы

BFGoodrich Tires компаниясы ұсынған Mazda MX 5 Cup – Mazda Road to 24 жолындағы ең басты арнайы модельдер сериясы. MX 5 Cup жарыс машиналарын Жапонияның Хиросима қаласындағы Mazda зауытында толыққанды MX 5 жол машиналары ретінде құрастырады, содан кейін олар Флорида штатының Дейтона Бич қаласындағы Flis Performance инженерлік даму серіктесіне жіберіледі, онда олар жарыс машинасына айналдырылады. Бұл серия 2021 жылғы маусымнан бастап IMSA ұйымымен санкциялау туралы келісімге келді.

Ford Mustang сынағы

2023 жылдың 27 шілдесінде Ford және IMSA компаниялары 7-ші буын Mustang үшін Mustang Challenge деп аталатын жарыс сериясы құрылатынын мәлімдеді. Чемпионатты IMSA санкциялайды, ал ұйымдастыру жұмыстарын Ford Performance Racing School арқылы Ford компаниясы өз күшімен жүзеге асырады.

IMSA HSR прототипіне арналған сынақ

2023 жылдың 24 қазанында HSR (2022 жылдың қаңтарынан бері IMSA-ға тиесілі) және IMSA LMP3 Gen 1 және Gen 2 машиналары үшін «IMSA HSR прототиптік шақыруы» деп аталатын, жаңа прототиптік серия құру туралы хабарланды. Жеке жарыстар өткізу үшін кемінде 20 машинадан тұратын қатысушылар тізімі қажет, егер бұл жарыстар басқа прототиптермен біріктірілмесе. Алты жарыстан тұратын кесте HSR-дың дәстүрлі жарыстарының күнтізбесін ұстанады, оның ішінде Дайтонадағы 24 сағаттық және Себрингтегі 12 сағаттық классикалық жарыстар бар.

Жоғалған сериялар

Бұл бұрын IMSA ұйымы басқарған жарыс сериялары.

IMSA IS

Халықаралық Седан сериясы қысқа ғана өмір сүрді және Радиал Седан сериясының бастауы болды. 1969 жылы Талладега суперспидвейінің жол трассасында өткен IMSA Седан жарысының Халықаралық Седан сериясы ретінде тағайындалған-жоқпыны әлі белгісіз. 1969 жылы өткен жалғыз жарыс болғандықтан, мәліметтер шашыраңқы, бірақ 1969-70 жылдардың қысында осы серияға арналған ережелер ресми түрде жарияланды. Бастапқыда 100 куб. дюйм немесе 1600 куб. см дейінгі седандарға арналғандықтан, International 100 Series деп аталатын, алайда 1970 жылғы маусым басталғанға дейін үлкен қозғалтқыштарды қосу үшін және, болжам бойынша, атауын Халықаралық Седан сериясы деп өзгерту үшін қайта қарастырылды. Келесі жылы, 1971 жылы, серия жаңартылды және DOT радиалды шиналарын міндетті ету арқылы революциялық жаңалық енгізілді, осымен Радиал Седан сериясы аталды. Жаңа ережелер бойынша 1,6 литрден асатын көліктер екі классқа бөлінді. А классы 2 литрге дейінгі седандарға арналған, бірақ жоғарғы камералы қозғалтқыштар 1,6 литрге дейін шектелді. В классы – IMSA-ның AMC Gremlin үшін 232 куб. дюймге дейінгі үлкен қозғалтқыштарға арналған, бұл 'түпнұсқа' RS сериясының барлық кезеңінде сақталды. Жеке айта кетейік, осы IMSA сериясына жиі қолданылатын "Baby Grand" лақап аты – тек лақап есім болды. Осы уақытта NASCAR ресми түрде Baby Grand (кейін Goody's Dash Series деп аталды) сериясын санкциялады, ол NASCAR овалдарында жүруге арналған 4 цилиндрлі машиналардан тұрды. Кейбір RS жүйріктері ережедегі айырмашылықтарды ескере отырып, минималды өзгерістер енгізіп, бірдей машинамен екі серияда да қатысқандары белгілі. Карсон Бэйрд, Dodge Colt көлігін басқарып, осы 'кроссовер' жарыстарында өнер көрсетті.

IMSA RS

IMSA RS сериясы (радиалды седан үшін) 1971 жылы Baby Grand сериясы ретінде басталды. Бастапқыда B. F. Goodrich (сондықтан Goodrich Radial Challenge деп аталды) 1975 (немесе 1976) жылдың ортасында демеушіліктен бас тарғанға дейін, содан кейін Goodyear (Goodyear Radial Challenge болып), кейін Champion Spark Plug Challenge демеушілік етті. Алғашқы жарыс 1969 жылы Таладега суперспидвеінің жол трассасында өтті. Гастон Андрей "Alfa Romeo Giulia Super" седанымен жалпы есепте бірінші орын алды. Серияның алғашқы жылы 1970 жыл болды, барлығы екі жарыс өтті. Ашылу жарысы Мемориал күні демалысында жаңадан салынған Summit Point Motorsports Park-та өтті; Расей Физелл "Alfa Romeo Giulia TI Super" седанымен жалпы бірінші болды. Екінші жарыс Монтгомери Спидвейде (Алабама штаты) өтті, онда Қызыл Фермер арнайы дайындалған Datsun 510 жеңіп алды. Физелл жергілікті төрт цилиндрлі "қарақтарып жүргізілетін" машиналармен жарысқа түскенде қиындыққа тап болды, олардың шұбатып тұрған дөңгелектері Рейсидің "міңсіз" Alfa Romeo-сына тиіп, зақымдады. Ашуланған Физелл жарыстан бас тартып, одан кейін IMSA RS жарысына ешқашан қатыспады. Мақсаты – GT санатында қажетті бюджеті жоқ жарыскерлерді тарту, сондай-ақ AMC Gremlin және Opel Manta сияқты ықшам седандарға баса назар аудару еді. 1970 жылдан 1973 жылға дейін екі сынып болды: A класы – 2 литр және 1,6 литрден төмен, жоғары орналасқан камералы қозғалтқыштармен, ал B класы – 1,6 литрден жоғары және 2 литрге дейін, ең үлкен рұқсат етілген қозғалтқыш AMC Gremlin болды. 1974 жылы барлық машиналар бір сыныпқа біріктірілді, кіші қозғалтқыштар үшін жалғыз жеңілдік – 1,6 литрден төмен карбюраторларды еркін орнату мүмкіндігі болды. Дайындық шектеулі болды, және қатысушылар көшеде жүретін жарыс машиналарын болуы тиіс болғандықтан, бастапқы ережелер фараларды, орындықтарды, төсемді, терезелерді айналдыру тұтқаларын, стандартты тежегіштерді, түпнұсқалы серіппелерді және радиалды дөңгелектерді сақтауды талап етті. Тек қана эгзостық жүйелер мен амортизаторлар еркін болды. Кейінірек фараларға, орындықтарға, төсемдерге, терезелерді айналдыру тұтқаларына, түпнұсқалы серіппелерге және басқа да стандартты элементтерге қатысты ережелер біршама жеңілдетілді. Бастапқыда Sports Car Club of America B Sedan-ға ұқсас қозғалтқыш модификацияларына рұқсат берілді, басты айырмашылық – цилиндрлерді кеңейтуге рұқсат берілмеді, ал стандартты карбюраторлар қажет болды, бірақ модификацияларға рұқсат етілді. Серия бәсекелес SCCA Trans Am-нің Two Five Challenge ережелеріне негізделген. Серияның басым бөлігін Mazda-ның роторлық RX 2 және RX 3 машиналары басып алды, бұл IMSA-ны поршенді қозғалтқыштармен жабдықталған машиналарға қарағанда ауыр салмақ белгілеуге және роторларға, әсіресе сіңіру және шығару порттарына кез келген өзгерістер жасауға тыйым салуға мәжбүр етті. Datsun да 510 және 200SX сияқты машиналармен серияда жетістікке жетті. Көптеген жүргізушілер осы серияда тәжірибе жинады, мысалы Electramotive-тен Дон Девендорф, Kudzu-дан Джим Даунинг және Бобби Рахал. Соңғы маусым 1984 жылы өтті, содан кейін келесі жылы IMSA Showroom Stock класымен ауыстырылды, бірақ 1988 жылға дейін демеушісін сақтап қалды. Қазіргі кезде жойылған жарыс кластарының көпшілігі сияқты, бұл санат үшін қайта жаңғыру жарыстары өткізіледі және SCCA көбінесе стандартты және толық стандартты машиналар үшін жарыстарды санкциялайды.

The IMSA RS Series (for radial sedan) began as the Baby Grand Series, in 1971. Originally sponsored by B. F. Goodrich (therefore known as Goodrich Radial Challenge) until they dropped sponsorship midway through 1975 (or 1976) and then by Goodyear (becoming the Goodyear Radial Challenge), and later as Champion Spark Plug Challenge. The initial race held was in 1969 at Talladega Superspeedway Road Course. Gaston Andrey was first overall in an Alfa Romeo Giulia Super sedan. The Series' first year was actually 1970 with only two races, the inaugural race was at the newly constructed Summit Point Motorsports Park on Memorial Day weekend; Rasey Feezell was first overall in an Alfa Romeo Giulia TI Super sedan; the second race was held at the Montgomery Speedway, Alabama, Red Farmer won in a specially prepared Datsun 510. Feezell didn't fare too well having to drive against the local four cylinder "beater class" cars brought in to fill out the field, with their protruding wheels rubbing Racey's "immaculate" Alfa Romeo. Infuriated, Feezell quit and never ran another IMSA RS race after that. The idea was to attract racers who did not have the budgets that were required in the GT category as well as an emphasis on compact sedans such as the AMC Gremlin and the Opel Manta. There were two classes from 1970 through 1973: Class A for under two liters and under 1.6 liters with overhead cam and Class B for over 1.6 L with overhead cam and over two liters up to the largest permitted engine being the AMC Gremlin. In 1974 all cars were placed in one class, with the only parity for the smaller engines being free carburetion for under 1.6 liters. Limited preparation was permitted, and since the entrants were meant to be street driven race cars, the original rules required the retention of headlights, seats, upholstery, window cranks, stock brakes and original springs and radial tires. Only the exhaust systems and shock absorbers were free. Later rules regarding headlights, seats, upholstery, window cranks, original springs, and other stock elements were loosened up somewhat. From the beginning, engine modifications similar to Sports Car Club of America B Sedan were permitted, with the main difference being that over boring cylinders was not allowed, and stock carburetors being required, but modifications allowed. The series was loosely based on rival SCCA Trans Am's Two Five Challenge rules. The series became dominated mostly by Mazda's rotary powered RX 2 and RX 3 prompting IMSA to specify heavier weights than piston engined cars and prohibited any modifications to the rotors and more importantly to intake and exhaust ports. Datsun also had a fair share of success within the series with cars such as the 510 and 200SX. Many drivers would cut their teeth in this series such as Don Devendorf, of Electramotive fame, Jim Downing, of Kudzu, and Bobby Rahal. The final season was run in 1984 before it was replaced by the IMSA Showroom Stock class the following year, while retaining its sponsor until 1988. As with most now defunct racing classes, there are revival races run for this category and the SCCA sanctions events for mostly stock and all stock cars.

Американың қиындықтары

Американдық сын (толық атауы – Келли Американдық сыны), немесе қысқартылған AAC, АҚШ-та жасалған автомобильдерге арналған жарыс санаты болды және серия бойында ол әрқашан басты GT жарысының қосымша жарысы ретінде өткізілді. 1977 жылдан басталып, 1989 жылға дейін жалғасты. 1992 жылы басты GTO санаты демеушілердің талабы бойынша GTS болып өзгертілді, бірақ GTO санатын күштен шығарудың орнына, бұл атау бұрынғы American Challenge машиналарына берілді. Осының нәтижесінде олар GTS машиналарымен бірге жарысатын болды. Осы серияда Ирв Хоерр, Кенни Ирвин кіші, Патти Мойз, Клей Янг, Лин Сент-Джеймс және Пол Джентилоццидің мансаптары бастау алды.

IMSA Renault кубогы

Renault Кубогы – 1982 және 1985 жылдар аралығында өткен бір маркалы жарыстар сериясы. Шығыс жағалау (1982–1985) және Батыс жағалау сериясы (1983–1985) сондай-ақ жалпы чемпионат болды. Серия АҚШ-та тоқтатылғанға дейін Шығыс жағалауда екі маусым бойы Renault Le Car көлігімен басталды. Соңғы екі маусымда Шығыс жағалау сериясында Renault Encore көлігі жарысты. Батыс жағалау сериясы Шығыс жағалаудағы алғашқы сәтті жылдан кейін басталды, бірақ жаңадан енгізілген Renault Alliance көлігімен өтті. Серияның бастауы – Солтүстік Каролина штатының Рали қаласында құрылған, жүргізушілердің Associated Road Racers (ARR) қауымдастығы, оның негізін қалаушы – Стив Коулман. Қауымдастықтың мақсаты – төмен құнмен, бірақ бәсекеге қабілетті, көп көлік қатысатын серияны бастау еді. Басты талап – тұрақты жұмысы мен өмірі бар жүргізушілерге чемпионатты жеңуге мүмкіндік беру, жағалаудан жағалауға сапар шегудің қажеті болмауы, мысалы, VW Bilstein Кубогы сияқты басқа ұқсас сериялардағыдай. Серияның кестесі шамамен он жарыстан тұруы және әр жүргізушінің ең жақсы алты нәтижесі Чемпионатқа есептелуі тиіс еді. ARR мүшелері көбінесе Американың Оңтүстік-Шығыс және Солтүстік-Шығыс аймақтарындағы SCCA (Sports Car Club of America) спорттық автомобиль клубының Showroom Stock жарыстарында қатысқан. Барлық мүшелер қатысатындарын кепілдеу үшін кепілдік төледі, осылай санкция беруші орган мен демеуші бастапқыда сәттілікке қол жеткізе алады. Бастапқыда серия ережелерінің жобасы жасалды, осы арқылы ойдас жүргізушілерді осы жобаға тартуға болады. Қауымдастық құрылғаннан кейін, барлық мүшелердің пікірлерімен түпкілікті нұсқасы әзірленуі керек еді. Ережелермен бірге қауымдастықтың серияны ұйымдастыру және іске қосу жоспары Mazda, Toyota, Nissan және Renault сияқты бірнеше өндірушілерге демеушілік сұрап жіберілді. Renault-дан басқа барлық компаниялар ұсынысты қабылдамады немесе жауап бермеді. Renault жауап беріп қана қоймай, бір маркалы серия тұжырымдамасымен жақсы таныс болғандықтан, мүмкіндікті қуана қарсы алды. ARR және Renault Le Car R5 көлігімен бәсекелесетін форматты аяқтау үшін келісті. Трасса иелері мен санкция беруші органдардың қаусекеушілігіне байланысты Renault жүргізушілердің ұпай жүйесіне келісуге құлықсыздық танытты. Олардың қарсы ұсынысы – бүкіл ел бойынша емес, Шығыс жағалауда серия өткізу. Көбінесе Шығыс жағалаудан келген қызығушылық танытқан жүргізушілер болғандықтан және қажетті сапар көлемі шектеулі болғандықтан, жүргізушілер бұл ұсынысқа келісті. Renault келісімге келгеннен кейін, IMSA президенті Джон Бишоп серияны санкциялау үшін шақырылды. Ол бастапқыда күмәнмен қарады. Road Atlanta трассасында Бишоп, Renault-ның АҚШ-тағы жарыс директоры Б. Клар және жүргізушілерді білдіретін Коулман арасында кездесу өтті. Renault үлкен қолдау бағдарламасын ұсынды және ARR бірінші жарысқа кемінде жиырма бес қатысушыны кепілдеді. Бишоп әлі де күмәнмен қарап, серияны санкциялауға келісті. Коулман тіпті Renault және IMSA ұсынылған серия ережелерін жүргізушілердің көпшілігі қабылдамайтын деңгейге дейін қайта қараса, елуге дейін қатысушы болуы мүмкін екенін айтты. Ол әлі де күмәнмен келісті, Renault-ның уәдесіне және жүргізушілердің тұңғыш жарыста толық қатысатынына сенді. 1982 жылдың 4 сәуірінде дәл сол күні Road Atlanta трассасында тұңғыш жарыс өтті. 51 Le Car көлігі жарысқа қатысты. Сериядан шыққан атақты жүргізушілердің бірі – Паркер Джонстон; ол 1984 жылы дебюттік маусымда екінші орынды иеленді және одан кейін серияда үстемдік етті.

The Renault Cup was a one make racing series that ran between 1982 and 1985. There was an East Coast (1982–1985) and West Coast series (1983–1985) as well as an overall championship. The series began with the Renault Le Car for two seasons on the East Coast until its discontinuation in the US. The last two seasons, the East Coast Series ran the Renault Encore. The West Coast Series started after the first successful year on the East Coast, but ran the Renault Alliance which had just been introduced. The genesis of the series was an association of drivers, Associated Road Racers (ARR), founded by Steve Coleman of Raleigh, North Carolina. The association's objective was to start an inexpensive but competitive series with large car counts. The main prerequisite requirement was a series that would allow drivers who had regular jobs and a life to compete with at least a chance to win the championship without having to travel coast to coast, as was the case with other similar series such as the VW Bilstein Cup. The preference was to have a roughly ten race schedule, with each driver's best six finishes counting toward the Championship. ARR's members were mostly Showroom Stock racers from the Southeast and Northeast Sports Car Club of America (SCCA) regions. All members put up a bond to ensure they would participate if it came to fruition so that a sanctioning body and a sponsor would be assured success from the start. In the beginning an outline of series rules was drawn up to attract like minded drivers to join in the effort. Once the association was formed, a final version was to be drafted with all the members' input. The rules along with the association's proposed plan to organize and launch the series, were sent to several manufacturers soliciting sponsorship, including Mazda, Toyota, Nissan, and Renault. All except Renault either rejected the proposal or did not respond. Renault not only responded, it jumped at the chance, since it was quite familiar with the concept of a one make series. ARR and Renault negotiated to finalize a format competing with the Le Car R5. Due to classic concerns of track owners and sanctioning bodies, Renault was reluctant to agree to the drivers' points system. Their counterproposal was to run an East Coast series in lieu of nationwide. Since most of the interested drivers were from the East Coast, and the amount of travel required was somewhat limited, this was accepted by the drivers. Once Renault was on board, John Bishop, President of IMSA, was approached to sanction the series. He was very skeptical at first. A meeting was held on at Road Atlanta between Bishop, B Clar, the US Competition Director of Renault, and Coleman representing the drivers. Renault offered a major support program and ARR would guarantee a minimum of twenty five entrants for the first race. Bishop, still skeptical, agreed to sanction the series. Coleman even suggested there might be as many as fifty, if Renault and IMSA didn't revise the proposed series rules to a point the majority of drivers would pull out before then. Still skeptical he agreed, convinced by Renault's commitment and the driver's assurances of a full field for the inaugural race. Exactly one year to the date on April 4, 1982, the inaugural race was held at Road Atlanta. 51 Le Cars started the race. One notable driver to come from the series was Parker Johnstone; he took runner up spot on his debut season in 1984 and would virtually dominate the series following that.

IMSA Bridgestone суперкөлік чемпионаты

IMSA сонымен қатар Bridgestone Supercar чемпионатын ұйымдастырды, оны Firestone-нің бауырлас бренді Bridgestone демеушілік етті. Бұл Porsche 911 Turbo, Lotus Esprit X180R, Chevrolet Corvette, Mazda RX 7 және Nissan 300ZX сияқты жоғары деңгейдегі спорттық автомобильдерге арналған чемпионат болды және 1991 жылдан 1995 жылға дейін өтті. Әдетте 30 минуттық GT жарыстарына қосымша телеарнада көрсетілетін жарыс ретінде өткізіліп, Ханс Йоахим Стак, Хёрли Хейвуд, Док Банди, Эллиот Форбс Робинсон, Энди Пилигрим және Пол Ньюман сияқты танымал кәсіби жүргізушілерді қамтыды. 1992 жылғы маусымның жалпы жүлде қоры 555 555 долларды құрады. Барлық автомобильдер жолға қолайлы Bridgestone Potenza RE71 шиналарында жарысқа қатысты, олар жартылай жарыс деңгейіне дейін тоздырылған, ал жаңбырлы жарыста толық тереңдікте қолданылды. Бұл шақыру арқылы өткізілетін жарыс болды, онда әйелдердің Global GT сериясына қатысу үшін төрт жүз үміткердің ішінде қырқы бір жүргізуші таңдалды. Жарысқа қатысушылардың арасында бұрынғы Формула-1 жүргізушілері Джованна Амати және Дивина Галика, NASCAR-дың Шоуна Робинсон, итальяндық Audi зауыт командасының туристік автомобильдер жүргізушісі Тамара Видали және радиоведущий, полиция қызметкері, заң студенті, Microsoft компаниясы үшін жарыс симуляторларын жасаушы дизайнер сияқты әртүрлі мамандық иелерінен құралған талантты әуесқой жүргізушілер де болды. Әр сыныпта жалпы чемпионат, 40 жастан асқан жүргізушілерге арналған шеберлер чемпионат және командалық чемпионат өткізілді. 2017 жылы серия Mazda ұсынған IMSA Prototype Challenge атымен өтті, онда LMP3 автомобильдері және L1 автомобильдері MPC (Mazda Prototype Challenge) ретінде қайта брендтелді. 2023 жылы серия IMSA VP Racing SportsCar Challenge-ке алмастырылды, онда LMP3 және GT4 автомобильдері өз сыныптарында қысқа қашықтықта жарысты.