Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын футболшысы
English footballer
Мансап
Англияның Ланкашир графтығындағы Бьюри қаласында туған Линдсей, Бьюри клубы үшін 139 матч өткізіп, 1967–68 маусымдарында клубтың бірінші лигаға көтерілуіне көмектесті. 1969 жылғы наурыз айында менеджер Билл Шенкли оны 67 000 фунт стерлингке «Ливерпуль» клубына шақырды. Ол 1969 жылғы 16 қыркүйекте Еуропалық қатарлар кубогында ирландиялық «Дундалк» командасына қарсы өзінің тұңғыш ойынын өткізді. «Ливерпуль» 10:0 есебімен жеңіске жетті, бұл «Ливерпуль» 1974 жылғы 17 қыркүйекте Кубок иелері кубогында норвегиялық «Strømsgodset I. F.» командасын 11:0 есебімен ұтқанға дейін рекордтық жеңіс болды. Линдсей жеті ойын өткізгеннен кейін, 1970–71 маусымда негізгі сол қаптал қорғаушысы ретінде таңдалды, оның ішінде 1971 жылғы Уэмблидегі ФА кубогының финалы да бар. Лига чемпиондары және «қос жүлдеге» үміткер «Арсенал» күтіп тұрды. 90 минуттан кейін есеп 0:0 тең болды; қосымша уақытта «қызылдар» көш бастады, «топшылар» қиындықпен теңестіріп, ойынды 2:1 есебімен жеңіп, лига мен ФА кубогының «қос жүлдесін» иеленді. «Арсенал» сол күні жеңіске жетті. Линдсей 1974 жылы тағы бір рет қайта оралуға мүмкіндік алды, бірақ алдымен «Ливерпуль» 1973 жылы өз «қос жүлдесін» жеңіп алды, финалда «Боруссия Мёнхенгладбахқа» қарсы Лига және УЕФА кубогын ұтып алды. Ол 1974 жылғы ФА кубогының финалында «Ньюкасл Юнайтедке» қарсы ойнады және оның голы офсайдтан алынып тасталғанына қарамастан, Линдсей жеңімпаз медалін алды, себебі «Ливерпуль» «қара құздарды» 3:0 есебімен жеңді. Бұл Линдсейдің «Ливерпуль» мансабының шыңы болды. Линдсейді Мерсисайдке әкелген Шенкли 1974 жылғы жазда зейнетке шығуға шешім қабылдады. Алайда, Линдсей үшін жаңа менеджер Боб Пейсли келесі маусымда Фил Нилді тұрақты сол қаптал қорғаушысы ретінде таңдады. Нил оң қаптал қорғаушы рөліне көшкеннен кейін де Линдсей сирек таңдалды, Пейсли уэльстік Джоуи Джонсқа басымдық берді. Ол Англия құрамасы сапында төрт рет ойнаған, бірақ «Энфилдте» формадан шыққаннан кейін Англия құрамасына қайта шақырылмады. «Ливерпуль» келесі үш жылда тағы екі лига титулын жеңіп алды, бірақ Линдсей ешқайсысының да жеңіске жеткеніне жеткілікті матч өткізбеді. Ол сондай-ақ 1976 жылғы УЕФА кубогының жеңісінен және 1977 жылғы ФА кубогының финалынан қалыс қалды, онда «Ливерпуль» «үштік жүлде» үшін күресіп, қарсыласы «Манчестер Юнайтедке» аз айырмамен жеңіліп қалды. Алайда, ол үш күннен кейін Римде өткен Еуропа кубогының финалында «Ливерпуль» «Боруссия Мёнхенгладбахты» 3:1 есебімен жеңген кезде бес қосалқы ойыншының бірі ретінде тізімге алынды. 1977 жылғы жазда «Энфилдтен» кетіп, «Сток Сити» клубына қосылды. Ол «Сток» сапындағы мансабын сәтті бастады, клуб үшін алғашқы бес матчында үш пенальтиді голға айналдырды. Ол «Ливерпуль» клубының жанкүйері болып қала береді және 2009 жылғы тамызда Хиллсборо отбасылық қолдау тобының (HFSG) «96 жобасына» үлес қосты. Мансабын аяқтағаннан кейін ол мейрамхана иесі болды.
Born in Bury, Lancashire, England, Lindsay played 139 matches for Bury, helping the club gain promotion in 1967–68. Manager Bill Shankly signed him for Liverpool in March 1969 for £67,000. He made his debut against Irish side Dundalk in the European Fairs Cup, on 16 September 1969. Liverpool won by an emphatic 10 0 scoreline, a record win until Liverpool thumped Norwegian side Strømsgodset I. F. 11–0 in the Cup Winners' Cup, on 17 September 1974. After an initial settling in period in which Lindsay played seven times, he was the selected as first choice left back during the 1970–71 season, which included the 1971 FA Cup Final at Wembley. League champions and double hunting Arsenal lay in wait. After the allotted 90 minutes the scores were level 0–0; during extra time the Reds took the lead, the Gunners scored a scrappy equaliser and went on to win the game 2–1 thus completing the league and FA Cup double. Arsenal were victorious that day Lindsay would be back for another go in 1974 but first Liverpool won a double of their own in 1973, winning the League championship and UEFA Cup, against Borussia Mönchengladbach in the final. He played in the 1974 FA Cup Final against Newcastle United and despite him having a goal ruled out for offside, Lindsay got his winners medal as Liverpool beat the Magpies 3–0. This was to be the peak of Lindsay's Liverpool career. Shankly, the man who brought Lindsay to Merseyside, decided to retire in the summer of 1974. Unfortunately, for Lindsay, new manager Bob Paisley selected Phil Neal as his regular left back the following season and even after Neal then moved to his favoured right back role, Lindsay was still rarely selected with Paisley preferring Welshman Joey Jones. He had already played four times for the England team, but was not selected for England again after falling out of favour at Anfield. Liverpool won two more League titles during the next three years but Lindsay did not play enough games on either occasion to collect a league title medal. He also missed out on the 1976 UEFA Cup success and the 1977 FA Cup final when Liverpool, in search of a "treble", lost narrowly to rivals Manchester United. However, he was named as one of the five substitutes for the European Cup final in Rome three days later, when Liverpool beat Borussia Mönchengladbach 3–1. He left Anfield in the summer of 1977 and joined Stoke City. He made a good start to his Stoke career converting three penalties in his first five matches for the club under George Eastham. He remains an avid Liverpool supporter and was a contributor to the Hillsborough Family Support Group's (HFSG) "Project 96" in August 2009. After his retirement he became a publican.