Крис Лоулер: «Ливерпульдің үнсіз рыцары»

Кіріспе

Англиялық футболшы (1943 жылы туған)
Австралиялық регби лигасының футболшысы

Крис Лоулер (20 қазан 1943 жылы туған) – 1960 жылдардың ортасынан 1970 жылдардың басына дейінгі Ливерпуль клубының көптеген табыстарын бастан өткерген бұрынғы футболшы.

Өмір және ойыншы карьерасы

Оң жақ қорғаушы Лоулер 1960 жылы 17 жасқа толғанда жергілікті клубқа қосылды. 19 жасында ол 1963 жылғы 20 наурызда «Анфилдте» «Вест Бромвич Альбионмен» 2:2 тең түскенде тұңғыш рет алаңға шықты. Екі маусым бойы бірінші командаға енуі біртіндеп жүрді, әр маусымда алты матч өткізді, бірақ 1965 жылы ол негізгі құрамдағы оң жақ қорғаушы болды. Сол маусымда ол оң жақ қорғаушы ретінде алғашқы голын соқты, 1964 жылғы 5 желтоқсанда «Тёрф Мурда» «Бернлиді» 5:1 есебімен ұтқан кезде. Лоулердің уақытты дұрыс сезінуі мен ойынды болжауы, маңызды голдарды дұрыс уақытта соғуға мүмкіндік берді, осының арқасында ол «Үнсіз салт атты» деген лақап атын алды. 1964–65 маусым «Уэмблиде» «Лидс Юнайтедті» жеңіп, клуб тарихында тұңғыш рет ФА кубогын жеңумен аяқталды. Лоулер келесі жеті маусымда үш матчты ғана өткізіп алды. Осы кезеңде ол «Ливерпульдің» 1966 жылы Лига чемпионы атағын жеңуіне көмектесті, «Лидстен» алты ұпайға оқсып өтті (жеңіске екі ұпай есептелетін кезде). Содан кейін «Ливерпуль» «Хэмпден Паркте» «Боруссия Дортмундты» 2:1 есебімен ұтты, бұл «қызылдардың» Еуропалық турнирлердегі тұңғыш ірі финалы болды. Лоулер 1968–69 маусымда «Лидстен» екінші орын алған команданың негізгі құрамында ойнады. Ол менеджер Билл Шенклидің 1970 жылғы жаппай тазалауынан аман қалды, онда 1960 жылдардың көптеген көне жұлдыздары жас таланттармен алмастырылды; бұл, мүмкін, Лоулердің сол кезде 26 жаста болғандықтан, көптеген тазалаудан өткендерден жас болғандықтан болды. Лоулерден басқа, тек Эмлин Хьюз, Ян Каллаган және Томми Смит сақталды. 1971 жылы ФА кубогының финалында «Арсеналға» ұтылып, Лоулер тағы да жеңіліске ұшырады. «Ливерпуль» 1973 жылы Лига чемпионы және УЕФА кубогын жеңіп алды. «Ливерпуль» лигада «Арсеналдан» үш ұпайға жоғары тұрды, ал УЕФА кубогының финалында «Боруссия Мёнхенгладбахты» жалпы есеп бойынша 3:2 есебімен жеңді (бірінші ойында «Анфилдте» 3:0 есебімен жеңіске жетті, екінші ойында Батыс Германияда 2:0 есебімен жеңіліс тапты). Осы кезеңде Лоулер Англия құрамасы сапында төрт матч өткізді. Ол тұңғыш ойынында 1971 жылғы 12 мамырда «Уэмблиде» УЕФА Еуропа чемпионатының іріктеу матчында Мальтаны 5:0 есебімен ұтқан кезде гол соқты. Ол 1974 жылы ФА кубогының финалына жеткенде, жарақаттан кейін, құрамада болды. 12-ші ойыншы ретінде ол «Ливерпульдің» «Ньюкасл Юнайтедті» 3:0 есебімен ұтқанда жеңімпаздың медалін алды, бірақ алаңға шықпады. 1974 жылдың жазында Билл Шенклидің клубтан кенеттен кетуі Лоулердің «Ливерпульдегі» карьерасының төмендеуіне әкелді, сонымен қатар 1973 жылы «Куинс Парк Рейнджерске» қарсы жарақат алды. Жаңа менеджер Боб Пейсли жыл соңында «Нортгемптон Тауннан» арнайы оң жақ қорғаушы Фил Нилді сатып алды, содан кейін Лоулер тек сирек-сирек ғана алаңға шықты. Ол «Ливерпульде» соңғы рет 1975 жылғы 17 қыркүйекте УЕФА кубогының матчында «Гибернианға» қарсы ойнады. 1975 жылғы қазанда Лоулер «Портсмут» клубына қосылды, оны бұрынғы «Ливерпуль» командаласы Йан Сент-Джон басқарды. Кейіннен 1978 жылы Лоулер «Стокпорт Каунти» клубына өтті. Ол сондай-ақ Уэльс лигасының «Бангор Сити» клубында ойнады. 1976 жылы ол жазда Солтүстік Америка футбол лигасының «Майами Торосына» қарызға ойнады. 1980–81 жылдары Крис Лоулер Норвегия лигасындағы екінші деңгейлі клуб «Рауфосс И. Л.» командасында ойнады және жаттықтырды. Лоулер ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін «Ливерпуль» футбол клубында жаттықтырушы болды, бірақ 1986 жылы қызметтен босатылды. Содан бері Лоулер көптен көрінбейді, бірақ «Ливерпуль» үшін ойыншыларды іздеумен айналысты. Лоулер «Ливерпуль» футбол клубының веб-сайтындағы «The Kop» социологиясын толтырған 100 ойыншының арасында 51-ші орынға ие болды.

A right sided defender, Lawler joined his local club when he turned 17 in October 1960, and made his debut at the age of 19 in a 2–2 league draw with West Bromwich Albion at Anfield on 20 March 1963. For two seasons his progression into first team regular was gradual, playing just six matches in each of the seasons, but by 1965 he was the first choice right back. He scored the first of his many goals (for a right back) during that season in a 5–1 defeat of Burnley at Turf Moor on 5 December 1964. Lawler's timing and anticipation, enabling him to turn up in the right place at the right time to score vital goals, earned him the nickname 'The Silent Knight'. The 1964–65 season culminated in him being selected in the team which beat Leeds United in the FA Cup final at Wembley, winning the trophy for the first time in the club's history. Lawler missed just three games in the next seven seasons. During this period, he helped Liverpool win the League championship in 1966, ahead of Leeds by six points (in the old two points for a win system). This was followed by Liverpool being beaten 2–1 by Borussia Dortmund in the Cup Winners Cup at Hampden Park, Glasgow, in the Reds' first ever appearance in a major European final. Lawler was an automatic starter on the team that finished second to Leeds for the 1968–69 league championship. He survived manager Bill Shankly's massive cull of 1970 which saw many of the older 1960s stars replaced by younger talent; this was perhaps due to Lawler being only 26 years old at the time and hence younger than many who did get culled. Other than Lawler, only Emlyn Hughes, Ian Callaghan and Tommy Smith were retained. Lawler again tasted defeat when he played in the 1971 FA Cup final loss to Arsenal. Liverpool won a League title and UEFA Cup double in 1973. Liverpool finished three points ahead of Arsenal in the league, while in the UEFA Cup final Liverpool defeated Borussia Mönchengladbach 3–2 on aggregate (won the first leg 3–0 at Anfield, lost the second leg 2–0 in West Germany). It was during this period that Lawler won his four England caps. He scored on his debut, in the 5–0 defeat of Malta in a UEFA European Football Championship qualifier at Wembley on 12 May 1971. He was on the bench, after a spell out injured, as Liverpool reached the FA Cup final again in 1974. As the 12th man, he received a winner's medal when Liverpool beat Newcastle United 3–0, but he did not see any action. Bill Shankly's sudden departure from the club in the summer of 1974 marked the downturn of Lawler's Liverpool career, in addition to an injury suffered against Queens Park Rangers in 1973. New manager Bob Paisley purchased specialist right back Phil Neal from Northampton Town at the end of the year, and thereafter Lawler played only sporadically. He made his final Liverpool appearance against Hibernian in a UEFA Cup tie on 17 September 1975. Lawler joined Portsmouth in October 1975, who were managed by former Liverpool teammate Ian St John. Lawler later joined Stockport County in 1978. He also played for Welsh League side Bangor City. In 1976, he played the summer on loan to the Miami Toros of the North American Soccer League. In 1980–81 Chris Lawler played and coached second level club Raufoss I. L. in the Norwegian league system. Lawler became a coach at Liverpool FC after his playing days were over until he was acrimoniously released from his duties in 1986. Lawler has kept a low profile since then, though has done some work for Liverpool, scouting for players. Lawler was voted in at No.51 in the 100 Players Who Shook The Kop poll on the Liverpool FC Club website.