Гүл тәрізді басу технологиясының тарихы

Кіріспе

Импактты басып шығару технологиясы

Дейзи дөңгелекті басып шығару – 1970 жылы Diablo Data Systems компаниясының Эндрю Габор ойлап тапқан импактты басып шығару технологиясы. Ол алмастырылатын, әрқайсысы әдетте 96 глифтен тұратын, алдын ала қалыптастырылған элементтерді пайдаланады. Бұл технология IBM Selectric сияқты премиум жазу машиналарына ұқсас, бірақ екі-үш есе жылдам сапалы шығыс беруге мүмкіндік береді. 1972 жылдан бастап дейзи дөңгелекті басып шығару электронды жазу машиналарында, мәтін өңдеу машиналарында және компьютерлерде қолданылды. Бұл дөңгелек гүлінің пішініне ұқсас болғандықтан "дейзи дөңгелек" деп аталды. 1980 жылға қарай дейзи дөңгелекті принтерлер жоғары сапалы мәтін басып шығаруда басым технологияға айналды, бұл қолмен және электрлік жазу машиналарының үстемдігіне елеулі әсер етті және Brother және Silver Seiko сияқты осы саладағы ірі компанияларды жылдам бейімделуге мәжбүр етті, ал Canon және Xerox сияқты жаңа компанияларға жеке және кеңсе нарығына енуге мүмкіндік берді. Жеке және кеңсе басып шығару өнеркәсібі жақын арада ПК және мәтін өңдеу бағдарламалық жасақтамасының пайда болуына бейімделеді. Жоғары жылдамдық немесе кескіндерді басып шығару қажет болған жағдайларда және олардың басып шығару сапасы қанағаттанарлық болғанда нүктелік матрицалық, жылулық немесе желілік принтерлер қолданылды. Алайда, екі технология да көп жағдайда нүктелік принтерлермен, әсіресе лазерлік және сия тастау принтерлерімен тез ауыстырылды. Бұл принтерлер 96 таңбадан тұратын шектелген жиынтыққа емес, кез келген таңбаларды, графиканы, шрифттерді басып шығаруға қабілетті болды және бірте-бірте салыстырмалы сапалы шығыс беруге қол жеткізді. Дейзи дөңгелек технологиясы қазір көбінесе қолданылмайды, бірақ оны электронды жазу машиналарында кездесуге болады.

Тарих

1889 жылы Артур Ирвинг Джейкобс Виктор индекстік машинасында қолданылатын маргаритка дөңгелек дизайнын (АҚШ патенты 409 289) патенттеді. Teletype Corporation компаниясының А. Х. Рейбері 1939 жылы маргаритка дөңгелекті принтер үшін АҚШ патенты 2,146,380 алды. 1970 жылы Diablo Systems компаниясының инженері доктор Эндрю Габор басқарымындағы команда алғашқы коммерциялық сәтті маргаритка дөңгелекті принтерді жасады. Бұл құрылғы IBM-нің Selectric құрылғыларынан жылдамырақ және икемдірек болды, секундтына 30 таңбаны (cps) басып шығара алды, ал Selectric 13,4 cps жылдамдықпен жұмыс істеді. Доктор Эндрю Габорға осы өнертабысы үшін екі патент берілді: АҚШ патенттері 3,954,163 және 3,663,880. Сол жылы Xerox компаниясы Diablo-ны сатып алды. Xerox компаниясының кеңсе өнімдері бөлімі Redactron мәтіндік редакторы үшін Diablo принтерлерін сатып алып жатқан болатын. Diablo-ны табысты етуге жеті жылдық тырысыстан кейін, бөлім Diablo 630-ды әзірлеуге және сатуға күш салды, оны Digital Equipment Corporation сияқты компаниялар көбінесе сатып алды. Diablo 630, IBM Selectric немесе Selectric негізіндегі принтерлердегідей сапалы хаттарды шығара алды, бірақ төмен қ costта және екі есе жылдамдықпен. Оның тағы бір артықшылығы – ASCII жинағының толық қолдауы. Серво басқарылатын каретасы пропорционалды аралықтағы қаріптерді пайдалануға мүмкіндік берді, онда әрбір таңбаның еніне қарай көлденең кеңістік әртүрлі болады. Diablo 630 өте сәтті болды, сондықтан кейінгі маргаритка дөңгелекті принтерлердің барлығы, сондай-ақ көптеген нүктелі матрицалы принтерлер және тіпті алғашқы Apple Laserwriter оның командалар жиынтығын көшірді немесе оған ұқсады. 1980 жылға қарай Diablo және Qume компанияларының маргаритка дөңгелекті принтерлері компьютерлер мен кеңсе автоматизациясы үшін басым жоғары технология болып табылды, бірақ жоғары жылдамдықты соққысыз технологиялар да нарыққа еніп жатты (мысалы, IBM 6640 сиялы принтері, Xerox 2700 және IBM 6670 лазерлік принтері). 1981 жылдан бастап IBM PC-нің 254 басып шығаратын глифтері бар "Код бет 437" (соның ішінде 40 пішін сурет салуға арналған) және Xerox Star-тің ықпалымен пайда болған Macintosh, GEM және Windows сияқты орталардың дамуы біттік карталы тәсілдерді қанағаттандыра бастады, лазерлік басып шығарудың құнын төмендетіп, нүктелі матрицалық басып шығару үшін жоғары ажыратымдылықты қамтамасыз етті. Кейіннен Xerox компаниясы Diablo-ның маргаритка дөңгелек технологиясын 50 доллардан кем бағамен сатылатын жазу машинасына бейімдеді. Даллас қаласының жанында 30 минуттан кем уақытта Xerox жазу машиналарын құрастыратын автоматтандырылған завод салынды. Xerox жазу машинасы жақсы қабылданып, бірақ жеке компьютерлер мен мәтін өңдеу бағдарламалық жасақтамасының пайда болуына байланысты күтілген сату көлеміне жете алмады. Жазу машинасы кейіннен жеке компьютерлермен үйлесімді болу үшін өзгертілді, бірақ оны арзан құрылғыға айналдырған инженерлік шешімдер оның икемділігін төмендетті. 1980 жылдардың ортасына қарай лазерлік және сиялы принтерлердің қолжетімділігі артып, маргаритка дөңгелек технологиясы тез ескірді, ал маргаритка дөңгелек машиналары жазу машиналары нарығында ғана қалды және олар да жақын арада жоғалып кетті.

In 1889 Arthur Irving Jacobs patented a daisy wheel design (U. S. Patent 409,289) that was used on the Victor index typewriter. A. H. Reiber of Teletype Corporation received U. S. Patent 2,146,380 in 1939 for a daisy wheel printer. In 1970 a team at Diablo Systems led by engineer Dr Andrew Gabor developed the first commercially successful daisy wheel printer, a device that was faster and more flexible than IBM's Selectric devices, being capable of 30 cps (characters per second), whereas the Selectric operated at 13.4 cps. Dr Andrew Gabor was issued two patents for the invention U. S. Patents 3,954,163 and 3,663,880. Xerox acquired Diablo that same year. Xerox's Office Product Division had already been buying Diablo printers for its Redactron text editors. After 7 years trying to make Diablo profitable, the OPD focused on developing and selling the Diablo 630 which was mostly bought by companies such as Digital Equipment Corporation. The Diablo 630 could produce letter quality output as good as that produced by an IBM Selectric or Selectric based printer, but at lower cost and double the speed. A further advantage was that it supported the entire ASCII printing character set. Its servo controlled carriage also permitted the use of proportional spaced fonts, where characters occupy a different amount of horizontal space according to their width. The Diablo 630 was so successful that virtually all later daisy wheel printers, as well as many dot matrix printers and even the original Apple Laserwriter either copied its command set or could emulate it. Daisy wheel printers from Diablo and Qume were the dominant high end output technology for computer and office automation applications by 1980, though high speed non impact techniques were already entering the market (e. g. IBM 6640 inkjet, Xerox 2700 and IBM 6670 laser). From 1981 onwards the IBM PC's introduction of "Code page 437" with 254 printable glyphs (including 40 shapes specifically for drawing forms), and development of Xerox Star influenced environments such as the Macintosh, GEM and Windows made bit mapped approaches more desirable, driving cost reductions for laser printing and higher resolution for impact dot matrix printing. Xerox later adapted Diablo's daisy wheel technology into a typewriter that sold for less than $50. An automated factory was built near Dallas that took less than 30 minutes to assemble a Xerox typewriter. The Xerox typewriter was well received but never achieved the projected sales numbers due to the advent of the PC and word processing software. The typewriter was later modified to be compatible with PCs but the engineering which made it a low cost device reduced its flexibility. By the mid 1980s daisy wheel technology was rapidly becoming obsolete due to the growing spread of affordable laser and inkjet machines, and daisy wheel machines soon disappeared except for the small remaining typewriter market.

Дизайн

Жүйенің негізі – алмастырылатын металл немесе пластикалық "гүл тәрізді дөңгелек", онда әрбір "жапырақшаға" көтеріңкі әріптер түрінде бүкіл әріптер жиынтығы орналастырылған. Жұмыс істеу кезінде сервомотор гүл тәрізді дөңгелекті айналдырып, қажетті әріпті балға мен лентаның арасына орналастырады. Сонымен, соленоидпен басқарылатын балға оқ атып, әріпті лентаға және қағазға басып, қағазға әріпті шығарады. Гүл тәрізді дөңгелек және балға нүктелі матрицалық принтерлерде қолданылатын сияқты жылғалы шассиге орнатылған. Гүл тәрізді дөңгелекті ауыстыру арқылы әртүрлі шрифттер мен өлшемдерді пайдалануға болады. Бір құжатта бірнеше шрифттерді қолдануға болады: шрифттерді өзгерту принтер драйверлері арқылы жеңілдетіледі, олар шассиді платинаның ортасына орналастыра алады және басып шығаруды жалғастыру алдында пайдаланушыны дөңгелекті ауыстыруға шақырады. Дегенмен, жиі шрифттерді ауыстыруды талап ететін құжатты басып шығару тез шаршатушы болды. Көптеген гүл тәрізді дөңгелек принтерлері қалың шрифт мүмкіндігін ұсынады, бұл белгіленген әріптерді екі немесе үш рет басу арқылы жүзеге асырылады; сервомоторлы принтерлер әріптің енірек (демек, қара) болуы үшін шассиді сәл жылжытады, ал арзан принтерлер жолдың басына оралу үшін жолдан өтпейді, барлық қалың емес мәтін арқылы өтеді және әр қалың әріпті қайта басады. Шассиді оралып келгеннен кейін дәл сол жерге қайта басуға тырысудың өте нақты болмауы, принтер ескіргенде және тозғанда қалың мәтін қалыңдауымен бірге, қымбат сервомоторлы принтерлер сияқты әсер береді. Барлық басқа да соққылы принтерлер сияқты, гүл тәрізді дөңгелек принтерлері де шулы.

Екі бағыттағы басып шығару

Көптеген ромашка дөңгелекті принтерлер бір жолды басып шығарып, содан кейін кіріктірілген жадысын пайдаланып, келесі жолды оңнан солға қарай кері басып шығаратын. Бұл баспа басының бастапқы орнына қайта оралуына кеткен уақытты үнемдеді. Бұл кейде 'логикалық іздеу' деп аталатын, және мұндай мүмкіндік кейбір матрицалық принтерлерде де кездесетін.

Графика

Дегініш дөңгелек принципі негізінен бит карталық графикті басып шығаруға қолайсыз болғанымен, оған мүмкіндік беру үшін әрекеттер жасалды. Көптеген дегініш дөңгелекті принтерлер кескінді толыққанды нүктелерден (“период” таңбасынан) басып шығару арқылы салыстырмалы түрде өрескел және өте баяу графикалық режимді қолдады. Бұл үшін пикселдік пикселдік қозғалысқа қабілетті механизм қажет болды, ол көлденең және тік бағытта жүзеге асырылуы тиіс, бірақ төменгі деңгейдегі принтерлер мұндай мүмкіндікке ие болған жоқ. Баяу жылдамдық пен төмен ажыратымдылықты ескере отырып, бұл үлкен кескіндерді басып шығару үшін тиімді әдіс болған жоқ. Дегенмен, ол хатқағыздың үстіне кішкентай логотипті, содан кейін хаттың өзін басып шығаруды тиімді түрде орындай алатын, бәрі бір рет, басып шығару элементін алмастырмайтын басып шығару процесін қамтамасыз етті. Дегініш дөңгелекті принтерлер ASCII өнері түрінде қарапайым графикалық бейнелерді жасауға қабілетті. Сондай-ақ, әрбір нүктеге соққы беру қажеттілігін жойып, барлық қажетті бит картасы комбинацияларын жылдамырақ басып шығаратын глифтерді дегініш дөңгелегінде өзгерту арқылы графикалық басып шығаруды оңтайландыру мүмкіндігі де қарастырылды. Бұл тік нүктелік комбинацияларды бір соққыда басып шығаруға мүмкіндік берер еді, бұл үшін платиналық ролик айналысын дәл бақылау қажет болмас еді. Алайда, бұл үшін арнайы дегініш дөңгелек қажет болар еді, сондықтан хат пен хатқағызды басып шығару екі кезеңді процесті талап ететін болар еді, олардың арасында дөңгелекті қолмен ауыстыру қажет болар еді. Бұл техниканың дамуы 24 тігізгішті нүктелік матрицалық принтерлердің кеңінен қолжетімділігінен кейін және кеңселерде қолжетімді лазерлік принтерлердің пайда болуымен бірге жүргендіктен, бұл ешқашан кең таралған тәсіл болған жоқ. Brother Industries 1985 жылғы Twinriter 5 және 1987 жылғы Twinriter 6 принтерлерін шығарды, олар дегініш дөңгелекті принтерлердің графикалық мүмкіндіктерінің шектеулерін жеңуге тырысты. Бұл нүктелік матрицалық басып шығару қаптамасын дегініш дөңгелекті басып шығару қаптамасына қосу арқылы жүзеге асырылды, біріншісі әріп сапалы басып шығару үшін, екіншісі жобалар мен дегініш дөңгелек таңбалар жиынтығында жоқ символдарды басып шығару үшін пайдаланылды.

Нұсқалар

Шалбарлы принтерлер гүл тәрізді принтерлермен тығыз байланысты, бірақ жалпақ дөңгелектің орнына гүлдің жапырақшалары тостаған пішіндес "шалбарлы" баспа элементін құратын етіп иілген. NEC компаниясы 1977 жылы бұл принтерлерді "Spinwriter" сериясы ретінде таныстырды, ал алмастырылатын шалбарлардың әрқайсысы 128 символдан тұратын.