Ева Демарчик: Поляқтың қара періштесінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Польша әншісі, актрисасы (1941–2020)

Ева Мария Демарчик (16 қаңтар 1941 – 14 тамыз 2020) – поляк әншісі, көбінесе поэзиялық әндер жанрымен және «Пивница под Баранами» кабаресімен байланысты. Демарчик поляк музыкасы тарихындағы ең талантты және харизматикалық әншілердің бірі ретінде танылды. Ол өзінің бірегей интерпретациялары, экспрессиясы және ерекше сахналық бейнесі үшін жоғары бағаланды. 1960 жылдары оны Эдит Пиафпен салыстырған. Польшада оны көбінесе «Қараңғы періште» деп атады.

Өмірбаян

Ол өзінің мансабын 1961 жылы Ягеллон университетінің медициналық колледжінің студенттік кабаресі "Цируликке" қосылғаннан кейін бастады. Бір жылдан соң ол "Цируликтен" "Пивница под Баранамиге" кетті, онда ол Зигмунт Конечнымен танысты, осымен ол келесі төрт жыл бойы жұмыс істеді. Оның алғашқы үлкен жетістігі – 1963 жылы Ополедегі Польша әнінің ұлттық фестивалінде "Karuzela z madonnami", "Taki pejzaż" және "Czarne anioły" әндері үшін алған сыйлығы болды. Сол жылы ол Сопоттағы халықаралық ән фестивалінде өнер көрсетіп, польшалық журналистер оны 1963 жылдың ең үздік әртісі деп атады. 1964 жылы "Grande Valse Brillante" әнімен Сопот фестивалінде екінші орын алды. Ол Бруно Кокватрикстің шақыруымен Париждегі "Олимпияда" сахнасында, сондай-ақ Біріккен Ұлттар Ұйымының 20 жылдығына арналған салтанатты шарада өнер көрсетті. 1966 жылы Демарчик Людвик Сольский атындағы драмалық өнер академиясын бітірді (бірақ ол ешқашан кинода түспеді). Сол жылы ол тағы бір композитор, Анджей Зарицкиймен бірлесе жұмыс істеді. 1967 жылы оның тұңғыш альбомы – "Ева Демарчик Зигмунт Конечны әндерін орындайды" жарық көрді, ол үлкен сәттілікке ие болды және кейіннен 100 мыңнан астам дана сатылып, платиналық дискіні алды. 1960-жылдардың соңы мен 1970-жылдардың басында ол Италия, Франция, Германия, Куба, Бразилия, Мексика, АҚШ, Австралия, Ұлыбритания және Финляндия сияқты елдерге кеңінен саяхат жасады. Ол Нью-Йорктегі Карнеги залы және Чикаго театры сияқты көптеген концерт залдарында өнер көрсетті. Демарчик 1972 жылы "Пивница под Баранамиден" кетіп қалды. Екі жылдан кейін оның келесі альбомы шықты, онда бірнеше жаңа поляк әндері және оның бұрынғы хиттерінің төрт орыс тіліндегі нұсқасы енді. Бұл альбом Ресейде "Мелодия" мемлекеттік лейблі арқылы шығарылып, бірнеше миллион дана сатылды. 1970-жылдардың соңында ол Ополе фестивалінде арнайы сыйлықпен және "Polonia Restituta" орденімен марапатталды. 1982 жылы шыққан "Live" альбомы Польшада алтын дискіні алып, үлкен жетістікке жетті. 1990-жылдары оның альбомдары CD форматында қайта шығарылды және Демарчик поляк мәдениетіне қосқан үлесі үшін бірнеше марапат алды. Ол 1990-жылдардың соңына дейін концерттер беріп тұрды. 1999 жылдың 8 қарашасында Познаньдегі Ұлы театр сахнасында соңғы концертін өткізіп, содан кейін қоғамдық өмірден толығымен шеттеді. 2001 жылы "Ева Демарчик театры" қоры құрылды. Ол 2020 жылдың 14 тамызында 79 жасында дүние салды.

She started her career in 1961, when she joined Jagiellonian University Medical College's student cabaret Cyrulik. After a year she left Cyrulik for Piwnica pod Baranami, where she met Zygmunt Konieczny, with whom she would work for the next four years. Her first big success was a performance at the 1963 National Festival of Polish Song in Opole, where she received an award for the songs "Karuzela z madonnami", "Taki pejzaż" and "Czarne anioły". Later the same year, she sang at the Sopot International Song Festival and was named the best artist of 1963 by Polish journalists. In 1964 she took second place in Sopot for "Grande Valse Brillante". She went on to perform at Olympia in Paris, at Bruno Coquatrix's invitation, as well as at a ceremony celebrating the 20th anniversary of United Nations. In 1966, Demarczyk graduated from the Ludwik Solski Academy for the Dramatic Arts (however, she never had any film roles). The same year she teamed up with another composer, Andrzej Zarycki. 1967 saw the release of her first album, Ewa Demarczyk śpiewa piosenki Zygmunta Koniecznego, which proved to be a major success and was later certified platinum for selling over 100,000 copies. At the turn of the 1960s and 1970s, she travelled extensively around the world to countries such as Italy, France, Germany, Cuba, Brazil, Mexico, United States, Australia, United Kingdom and Finland. She performed in numerous concert halls, including Carnegie Hall in New York and the Chicago Theatre. Demarczyk left the Piwnica pod Baranami in 1972. Two years later her next album was issued, including some new Polish songs and four Russian language versions of her previous hits. The album was released in Russia by the state owned label Melodiya and sold several million copies. Later in the 1970s she was awarded an honorary award at Opole Festival and the Order of Polonia Restituta. Her 1982 live album, simply titled Live, turned out to be a big success, achieving gold certification in Poland. In the 1990s her albums were re released on CD and Demarczyk received a number of awards recognising her input to Polish culture. She continued to perform live until the late 1990s. She gave her last concert on 8 November 1999 at the Grand Theatre in Poznań and afterwards she completely withdrew from public life. In 2001 a foundation, Teatr Ewy Demarczyk, was created. She died on 14 August 2020, aged 79.

Стиль

Демарчик репертуары қатал, түсінуге оңай емес өлеңдерді интерпретациялаудан тұрды. Оның әндері көбінесе "классикалық" ақындардың шығармаларына негізделген – поляк ақындары Джулиан Тувим мен Кшиштоф Камил Бачинский, сондай-ақ Гёте, Мандельштам, Райнер Мария Рилке сияқты халықаралық ақындар мен Мирон Бялошевский сияқты авангард жазушылары. Сондықтан, Демарчикпен байланысты жанр – ән өлеңдері деп аталады. Ол өнер көрсетулерінде драмалық театрлық экспрессия мен вокалдық өнерді біріктірді (ол драма мектебі мен консерваторияны бітірген, онда фортепианоны оқыған). Оның орындаған әндері – негізінен, қысқа, қарқынды музыкалық драмалар болды.