1998 жылғы Бейсбол Лигасы Әлем сериясы

Кіріспе

1998 жылғы Үлкен Лига Бейсбол маусымы

1998 жылғы Әлем сериясы – Үлкен Лига Бейсболдың (MLB) 1998 жылғы маусымының чемпиондық сериясы. Әлем сериясының 94-ші турнирі, бұл Американ лигасының (AL) чемпионы «Нью-Йорк Янкис» және Ұлттық лигасының (NL) чемпионы «Сан-Диего Падрес» арасындағы жеті ойындық плей-офф болды. «Янкис» командасы «Падрес» командасын төрт ойында жеңіп, үш жылдың ішінде екінші рет және барлығы 24-інші рет Әлем сериясын жеңіп алды. «Янкис» клубының үшінші базасының ойыншысы Скотт Брозиус Әлем сериясының ең құнды ойыншысы атанды. «Янкис» командасы AL дивизиялық сериясында «Техас Рейнджерс» командасын үш ойынға 0-бен жеңіп, содан кейін AL чемпиондық сериясында «Кливленд Индианс» командасын 4-2 есебімен жеңіп, Әлем сериясына жолдама алды. «Падрес» командасы NL дивизиялық сериясында «Хьюстон Астрос» командасын 3-1 есебімен жеңіп, содан кейін NL чемпиондық сериясында «Атланта Брейвс» командасын 4-2 есебімен жеңіп, серияға қатысты. Бұл «Янкис» командасының үш жылдың ішінде Әлем сериясына екінші рет қатысуы, ал «Сан-Диего» командасының барлығындағы екінші Әлем сериясына қатысуы, олардың соңғы рет 19 жылғы жеңілісінен бері біріншісі. Бұл ресми түрде Бад Селигтің Бейсбол комиссары ретінде басқарып отырған алғашқы Әлем сериясы болды, бірақ ол 1996 және 1997 жылғы Әлем серияларының соңында уақытша комиссар ретінде Комиссар кубогын табыстау рәсіміне төрағалық еткен болатын. Бірінші рет бір қала – Сан-Диего – бір жылы Әлем сериясының финалдық ойыны мен Супербоулға төрағалық етті; олар бір қалада ғана емес, сонымен қатар бір стадионда, Qualcomm Stadium-да өтті.

Сан-Диего Падрес

1984 жылы Ұлттық лиганың алғашқы жеңімпаз туын алғаннан кейін, «Падрес» командасы сәтсіздікке ұшырады. Сол кездегі бас жаттықтырушы Дик Уильямс пен «Падрес» бас кеңсесі арасындағы келіспеушіліктер 1986 жылы оның қызметтен босатылуына әкелді. Бірнеше маусым қатарынан плей-оффқа қатыспағаннан кейін, ойыншылар, басшылық және бас кеңсе қызметкерлері арасындағы шиеленіс, сондай-ақ екі иелік алмасудан соң, команданың бағы 1995 жылы клуб Брюс Бочиді жаңа бас жаттықтырушы етіп тағайындағанда өзгерді. Алғашқы маусымында ол 1994 жылы бар болғаны 40 ойын жеңген (бірақ маусым ойыншылардың наразылығынан қысқартылған) команданы келесі жылы 70–74 есебімен жаңғыртты. 1996 жылы «Падрес» 91–71 есебімен Ұлттық лиганың Батыс дивизионында жеңіске жетіп, Бочиге «Жылдың Ұлттық лига бас жаттықтырушысы» құрметін сыйлады. Дегенмен, сол жылы Ұлттық лига дивизиялық сериясында «Сент-Луис Кардиналс» командасынан сүтін ағызып алды. 1997 жылы 76–86 есебімен соңғы орынға түсіп қалғандарына қарамастан, келесі жылы қайта өркендеп, 1998 жылы клуб тарихындағы рекордтық 98–64 көрсеткішін тіркеді. Тони Гвинн (команданың 1984 жылғы жеңімпаз туын ұстаған құрамының бір бөлігі болған), Грег Вон, Энди Эшби, Тревор Хоффман (сол маусымда 53 ойынды сақтап, «Алтын доп» сыйлығына ие болған) және Кевин Браун сияқты негізгі ойыншылар 1998 жылы Сан-Диегоның сәттілігіне зор үлес қосты. Вон, әсіресе, тұрақты маусымдағы хоум-рандарының санымен көзге түсті, оның көрсеткіші жұлдызды соққы берушілер Марк Макгуайр мен Сэмми Сосамен салыстырылды: Вон 50 хоум-ран соқса, Макгуайр мен Соса тиісінше 70 және 66 хоум-ран соқты. «Падрес» 1998 жылғы MLB плей-офф турниріне Ұлттық лигада үшінші орын алған команда ретінде қатысты. Олар дивизиялық серияда екінші орын алған «Хьюстон Астрос» командасын 3:1 есебімен жеңіп, плей-офф жолын бастады, бұл салыстырмалы түрде беймәлім ойыншы Джим Лейрицтің уақтылы соққыларының арқасында мүмкін болды (Лейриц NLDS-де 3 хоум-ран соқты, ал тұрақты маусымда 62 ойында 4 хоум-ран соққан еді). Чемпиондық серияда лигадағы үздік көрсеткішті «Атланта Брейвс» командасына қарсы «Падрес» Джон Смолц, Том Главин және Грег Мэддукс құрамынан тұратын «Үштік» тізімін команданың уақтылы соққыларының арқасында жеңіске бұрды. «Падрес» «Брейвс» командасын NLCS-де 4:2 есебімен жеңіп, әлем чемпионатына жолдама алып, клуб тарихындағы екінші жеңімпаз туын ұстады.

After winning their first National League pennant in 1984, the Padres fell into futility. Disagreements between then manager Dick Williams and the Padres front office led to his dismissal in 1986. Following multiple consecutive seasons of missing the playoffs, friction between players, management, and front office personnel, and two ownership changes, the team's fortunes changed when the club hired Bruce Bochy as their next manager in 1995. In his first season, he had turned around a club that had won only 40 games in 1994 (though the season was cut short by a players' strike) into a 70–74 team the following year. In 1996, the Padres finished with a 91–71 record winning the National League West, earning Bochy NL Manager of the Year honors. Though they were swept by the St. Louis Cardinals in that year's National League Division Series. Despite taking a step back in 1997 in which they finished in last place with a record of 76 86, they would rebound the next year and finished with a franchise record 98–64 record in 1998. Key players such as Tony Gwynn (who was a part of the team's 1984 pennant winning season), Greg Vaughn, and pitchers Andy Ashby, Trevor Hoffman (who saved 53 games that season and was a runner up in Cy Young Award voting), and Kevin Brown all contributed heavily to San Diego's success in 1998. Vaughn in particular drew notice for his home run count during the regular season as it compared to the counts star sluggers Mark McGwire and Sammy Sosa; Vaughn had 50 while McGwire and Sosa had 70 and 66, respectively. The Padres entered the 1998 MLB Postseason as the #3 seed in the National League. They began their playoff run by defeating the second seeded Houston Astros in the division series 3 games to 1, thanks to timely hitting from relatively unknown hitter Jim Leyritz, who hit 3 home runs in the NLDS alone (Leyritz had hit 4 homers in 62 games played during the regular season). In the championship series against the top seeded Atlanta Braves, the Padres dismantled the "Big Three" lineup of the Braves consisting of John Smoltz, Tom Glavine, and Greg Maddux thanks to more timely hitting from the team's lineup. The Padres defeated the Braves in the NLCS 4 games to 2, winning the franchise's second pennant en route to the World Series.

Нью-Йорк янкилері

"Падрес" командасынан өзгеше, "Янкис" командасы 1998 жылға зор үмітпен келді. 1996 жылғы әлем чемпионатын жеңіп алғаннан кейін, "Янкис" 1997 жылы Американдық лиганың Шығыс дивизионында екінші орынға түсіп, Американдық лиганың дивизиондық сериясында "Кливленд Индианс" командасынан күтпеген жеңіліс тапты (5:0 есебімен). 1997-1998 жылдар арасындағы маусымдық үзілісте "Янкис" бірнеше маңызды трансфер жасады, оның ішінде Скотт Брозиусты "Окленд Атлетикс" командасынан, Чак Кноблаухты "Миннесота Твинс" командасынан алды және Альфонсо Сорианоның контрактын "Ниппон Профессионал Бейсбол" клубынан сатып алды. Осы жаңа ойыншылармен қатар, "Янкис" командасы шабуылда да, қорғаныста да көптеген позицияларда талантқа толы болды. Команданың "Төрт негізгі" ойыншысы – питчер Энди Петтит, шортстоп Дерек Джетер, кетчер Хорхе Посада және клозер Мариано Ривера, сондай-ақ Дэвид Коун және эйс Дэвид Уэллс сияқты басқа да жұлдыздар, және аутфилдерлер Пол О’Нилл мен Берни Уильямс "Янкис" командасына 1998 жылы жаңа биіктерге көтерілуге көмектесті. Үшінші жылғы бас жаттықтырушы Джо Торре басшылығымен "Янкис" маусымды 46-13 есебімен бастады және плей-оффтың басталуымен 114-48 есебіне жетіп, қарқынын сақтап қалды. Команданың 114 жеңісі маусымдағы жеңістер саны бойынша Американдық лиганың рекордын жаңартты; бұрынғы рекорд 1954 жылы 111 ойын жеңген "Кливленд Индианс" командасына тиесілі болған (бірақ "Янкис" командасының рекорды кейін 2001 жылы 116 ойын жеңген "Сиэтл Маринерс" командасымен басып озылды). "Янкис" 1998 жылғы плей-оффқа жалпы бірінші нөмірлі команда ретінде қатысты. Олар дивизиондық серияда үшінші орынды алған "Техас Рейнджерс" командасын 3:0 есебімен жеңіп, Веллс, Петтит, Коун және Ривераның сенімді ойындарының арқасында "Рейнджерс" командасының шабуылдарын үш ойында бір ғана голмен шектеді. Чемпионат сериясында "Янкис" 1997 жылғы дивизиондық серияның қайталама матчында екінші орынды алған "Кливленд Индианс" командасымен кездесті. Нью-Йорк алғашқы ойында жеңіске жетті, бірақ екі ойын қатары жеңіліске ұшырап, "Индианс" командасын 2:1 есебімен алға шығарды, бұл көптеген көрермендерді таң қалдырды. Алайда, команда өзін құтқарып, серияның соңғы үш ойынын жеңіп алды, оның ішінде серияны жеңіп алу үшін үйде өткен ойынды ұтып, "Янкис" командасына үш жылдың ішінде екінші Американдық лиганың чемпионы атанын жеңіп алды.

In contrast to the Padres, the Yankees entered the 1998 with high expectations. Following their victory in the 1996 World Series, the Yankees regressed to second place in the AL East in 1997 and were dealt a stunning five game defeat against the Cleveland Indians in the American League Division Series. During the 1997–98 offseason, the Yankees made multiple moves, most notably trading for Scott Brosius from the Oakland Athletics, Chuck Knoblauch from the Minnesota Twins, and purchasing the contract of Alfonso Soriano from Nippon Professional Baseball. Alongside these new acquisitions, the Yankees boasted a plethora of talent across numerous positions, both on offense and defense. The team's "Core Four" of pitcher Andy Pettitte, shortstop Derek Jeter, catcher Jorge Posada, and closer Mariano Rivera, alongside other stars like pitchers David Cone and ace David Wells, and outfielders Paul O'Neill and Bernie Williams helped the Yankees reach new heights in 1998. Under third year manager Joe Torre, the Yankees started the season with a 46–13 record and would never look back, carrying their momentum to a 114–48 regular season record by the start of the playoffs. The team's 114 wins surpassed the American League record for wins in a season; the previous record was held by the 1954 Cleveland Indians, who won 111 games (though the Yankees' record has since been surpassed by the 2001 Seattle Mariners, who won 116 games). The Yankees entered the 1998 postseason as the overall #1 seed. They swept the third seeded Texas Rangers 3 games to 0 in the division series, thanks to solid pitching from Wells, Pettitte, Cone, and Rivera, holding the Rangers' offense to just one run in three games. In the championship series, the Yankees faced the second seeded Cleveland Indians in a rematch of their 1997 division series faceoff. New York won Game 1, but suffered back to back losses that put the Indians ahead 2 games to 1, stunning many onlookers. The team, however redeemed itself by winning the last three games of the series, which included the series clinching game at home to win the Yankees' second AL pennant in three years.

1-ойын

1-ші ойында Кевин Браун "Падрес" сапынан табалдырыққа шықты, ал "Янкиз" ALCS MVP Дэвид Уэллсті бастапқы құрамға жіберді. "Янкиз" екінші иннингте есеп ашты, онда жаңадан келген Рикки Лиди толық базада оң жақ бұрышқа екі ұпайлық соққы берді. Алайда, "Падрес" Уэллске қарсы күшті шабуыл жасады, үшінші иннингте Грег Вон оң ортаға хоум-ран соғып, есепті 2:2-ге теңестірді. Бесінші иннингте, қуатты соққышы емес Тони Гвинн жоғарғы қабаттың сыртына екі ұпайлық соққы берді (Гвинннің постсезон ойындарындағы алғашқы хоум-раны), содан кейін Вон сол түні екінші хоум-ранын соқты. 5–2 есебімен қалып қойған "Янкиз" жетінші иннингте Хорхе Посада сингл соқты, ал Лиди бір ойыншыны шығарды, Браунның ойынға қатысуын аяқтады. Чак Кноблаук Донн Уоллдан хоум-ран соғып, есепті 5:5-ке теңестірді. Дерек Джетер сингл соққаннан кейін Марк Лэнгстон Уоллды ауыстырды, ал Пол О'Нилл аут болғаннан кейін екі базаны толтырды. Базалық төреші Рич Гарсияның 2-2 есебі шешуші болып шықты. Лэнгстонның соққысы шекараға жақын болды және Гарсия оны "доп" деп жариялады. Келесі соққыда Тино Мартинес жоғарғы қабатқа гранд-слэм соғып, "Янкиз" есебін 9–5-ке жеткізді. "Падрес" сегізінші иннингте Мариано Риверадан бір ұпай соқты, ол Джефф Нельсонға есептелді, бірақ Ривера тоғызыншы иннингті ұпайсыз аяқтады, нәтижесінде "Янкиз" 1-ші ойында 9–6 есебімен жеңіске жетті.

2-ойын

2-ойында "Бомбардшылар" Сан-Диегоның бастаушы ойыншысы Энди Эшбидің нашар ойынының арқасында серияда 2:0 есебімен көшбасшылыққа шықты. Бір айдан бері алғаш рет негізгі құрамға кірген қақпашы Грег Майерс тиімді ойын танытпады. Чак Кноблаух бірінші иннингті бастап, екінші базаны ұрлады, ал үшінші базадағы Кен Каминитидің Пол О'Ниллдің соққысынан кейін бірінші базаға жіберген қатесінен соғып, ұпай алды. Берни Уильямс ойыннан шығарылғаннан кейін, Чили Дэвис пен Скотт Брозиуспен жасаған RBI соққылары "Янкис" командасына 3:0 есебімен басымдық берді. Келесі иннингте Дерек Джетер Кноблаухты соққымен ұпай алдырды, содан кейін Уильямстың хоум-раны есепті 6:0-ға жеткізді. Олар төртінші иннингте Рики Ледидің RBI соққысымен есебін арттырды. Нью-Йорк кубалық импорт Орландо Эрнандеспен ойынды бастады, ол бес иннингте екі ауттан кейін Крис Гомеске үш базалық соққыдан кейін гол жіберді. Гомес Куилвио Верастың соққысынан ұпай алды, бұл "Падрес" командасын алаңға шығарды, бірақ иннингтің төменгі жағында Хорхе Посаданың Брайан Борингерден соққан екі ұпайлық хоум-раны "Янкис" командасының көшбасшылығын 9:1 есебімен арттырды. Майк Стэнтон сегізінші иннингте Эрнандеске көмектесті, Каминитиге екі ауттан кейін соққы жіберді. Карлос Эрнандес соққыдан кейін Джефф Нельсон Стэнтонды алмастырды және Марк Суиниге RBI соққысын жіберді, содан кейін Верастың соққысын тоқтатып, иннингті аяқтады. Нельсон содан кейін таза тоғызыншы иннингті өткізіп, "Янкис" командасының 9:3 есебімен жеңісі серияда 2:0 есебімен көшбасшылыққа шығуына мүмкіндік берді.

3-ойын

Янкилер Дэвид Коунды бұрынғы янкилер ойыншысы, НЛК-нің ең қымбатты ойыншысы Стерлинг Хичкокқа қарсы шығуға жіберді. Екі команда да алтыншы иннинг соңына дейін есеп ашпады, онда Хичкок өзі Коуннан сингл соғып, иннингті бастады. Ол және Куливио Верас екеуі де кейін екі ойыншыдан соң ұпай жинады, Тони Гвинн бірінші базадағы Тино Мартинестің қасынан сингл соғып, ал Пол О’Нилл сол ойын кезінде допты лақтыруда қате жіберді. Гвинн да сол иннингте ұпай соғып, Сан-Диегоға 3–0 есебімен көшбасшылықты сыйлады. Бірақ, жарты иннинг өткен соң Янкилер Хичкоктан екі ұпай алды, бастапқысы Скотт Брозиус сол ортаға хоум-ран соғу болды. Екінші ұпай Шейн Спенсердің даблдан кейін Кен Каминитидің қатесінен туды. Сегізінші иннингте Рэнди Майерс О’Ниллді базаға жібергеннен кейін Тревор Хоффманға шақырды. Хоффман содан кейін Тино Мартинесті базаға жіберді, ал Скотт Брозиус үш ұпайлық хоум-ран соқты. Грег Вонның құрбандық соққысы, Куилвио Верастың ұпай жинауымен, тоғызыншы иннингке 5–4 есебімен кірді, бірақ Янкилер жеңісті Мариано Риверамен сақтап, ойынды аяқтады. Падрес командасының бас жаттықтырушысы Брюс Бочи Джон Вандер Уолды қосымша ойыншы ретінде пайдаланғаны үшін сынға ұшырады, бұл Ривераға қарсы соңғы шабуылды Энди Шитске жүктеді. Шитс ойынды аяқтау үшін страйк-аут жасады.

4-ойын

Энди Петтит, тұрақты маусым бойы қиындыққа тап болып, ALCS-те нашар ойын көрсеткенімен, 4-ші ойында Кевин Браунды жеңіп, 7 1/3 иннинг бойы гол жібермеді. "Янкис" командасы ойынның алтыншы иннингінде Берни Уильямстың екінші және үшінші базадағы ойыншылары бар жердегі RBI соққысымен алғашқы ұпасын алды, содан кейін сегізінші иннингте Скотт Брозиустың базаға толтырылған RBI синглінен кейін Рикки Ледидің құрбандық соққысымен еселеді. Алайда, ойынның төменгі жағында "Падрес" командасы Петтитке қарсы екі ойыншыны базаға шығара алды. "Янкис" командасының резервтік ойыншысы Джефф Нельсон Грег Вонды үш соққымен тоқтатып, содан кейін Мариано Ривера шақырылды. Кен Каминити базаны толтырғаннан кейін, Ривера Джим Лейрицті, плей-офф кезеңіндегі шешуші соққыларымен танымал ойыншыны, қауіпті жою үшін ұшырып жіберді. Ривера тоғызыншы иннингті де гол жібермей аяқтады, осылайша серия аяқталды. Әлемдік серияның 4-ші ойыны Qualcomm стадионында өткен соңғы плей-офф ойыны болды.

Құрама қорап

1998 жылғы әлем сериясы (4–0): Нью-Йорк Янкиз (Американ лигасы) Сан-Диего Падрес (Ұлттық лигасы) жеңісімен аяқталды.

Хабар тарату

1998 жылғы Әлем сериясының телеарна құқықтары Fox телеканалына берілді, себебі 1996 жылы жасалған телекелісімшарт бойынша олар жұп жылдары Әлем сериясын көрсету құқығына ие болған еді. Джо Бак ойынды суреттеп беруді тағы да жалғастырды, ал оның қасында Тим Маккарвер мен Боб Бренли болды. Бірінші рет ESPN радиосы Әлем сериясын тікелей эфирде берді, CBS радиосынан Бас лига бейсболының ұлттық радио құқықтарын алғаннан кейін. Джон Миллер мен Джо Морган осы желі үшін хабар таратуды жүзеге асырды.

Янкилер

Сериядағы жеңіс «Янкилердің» франшизалық чемпионаттарының жалпы санын 24-ке жеткізді, бұл Солтүстік Американың төрт ірі кәсіби спорт лигасында франшиза жеңген чемпионаттардың саны бойынша Монреаль «Канадиендерімен» теңестірді. 1998 жылғы «Янкилер» бейсбол тарихындағы ең үздік командалардың бірі саналады. Жеңіспен «Янкилер» МЛБ тарихында бір маусымдағы ең көп жеңіс рекордын орнатып, 125 жеңіске (плей-офф ойындары қоса алғанда) қол жеткізді. Бір маусымдағы ең көп жеңіс рекорды бұрын 1906 жылы «Чикаго Кабс» командасымен 118 жеңіс құраған еді. Бұл серияда «Янкилер» «Филадельфия Филлизден» бері алғаш рет әлем чемпионатын таза жеңіспен аяқтады. Сондай-ақ, олар «Цинциннати Редс» командасынан бері әлем чемпионатын таза жеңіспен аяқтаған алғашқы команда болды. Бұл команданың үздік көрсеткішпен маусымды аяқтағаннан кейін әлем чемпионатын жеңгені 19 жылдан бергі алғашқы рет болды. Бүгінгі күнге дейін бұл Сан-Диего кәсіби спорт командасының қатысқан соңғы чемпионат ойыны немесе сериясы болып табылады. «Падрес» командасының жеңілісі де маңызды болды, өйткені Сан-Диего қаласының 1963 жылдан бергі спорттық чемпионаттардағы құрғақшылығы жалғасатынын растады, бұл кем дегенде бір кәсіби спорт командасы бар қала үшін мұндай нәтижесіздіктің ең ұзақ кезеңіне айналды. «Падрес» Кевин Браунды еркін агент ретінде «Лос-Анджелес Доджерс» командасына жоғалтты. Браун 100 миллион долларлық келісімшартқа қол қойған алғашқы бейсболшы болды. Браун 2004 жылы «Доджерс» командасынан «Янкилер» командасына ауыстырылды және 2005 жылы зейнетке шыққанға дейін сонда ойнады.