Кристофер Эндрю: Регби және крикет шебері

Кіріспе

Британдық Арыстантар және Англия халықаралық регби футболшысы және крикетші Кристофер Роберт Эндрю (18 ақпан 1963 жылы туған) – бұрынғы ағылшын регби ойыншысы және 2016 жылдың сәуір айына дейін RFU-да кәсіби регби директоры болды. Бұрын ол «Ньюкасл Фальконс» регби клубының директоры болған, ал 2017 жылдың қаңтарынан бері Суссекс округі крикет клубының бас атқарушы директоры қызметін атқарып келеді. Ойыншы ретінде Эндрю екі аяғымен де сенімді түрде тепкілеу және қорғану дағдыларына ие болды. Эндрю университетте оқып жүргенде бірінші сынып крикетпен айналысып, «Йоркшир» графтығының екінші құрамында ойнады. Клубты Сер Джон Холл сатып алған кезде, крикет кәсіби деңгейге көтерілді; олар бүгінгі «Фолконс» клубына айналды. «Ньюкасл Фальконс» клубына жетекшілік еткен кезінде Джонни Уилкинсонды тауып шығарғаны үшін оған үлкен еңбек сіңірген. 1991 жылы ол бір маусымға танымал «Стад Тулузен» (Франция) клубына қосылды. «Ньюкасл Фальконс» 1997-1998 жылдары Премьер-лига жеңімпазы болған кезде ол әрқашан негізгі құрамда болды. 1999 жылы жаттығу барысында алған жарақатынан кейін ойыншылық карьерасын аяқтады.

Халықаралық

Эндрю Уилл Карлинг дәуірінде Англияның жартысына ұшып, 1985 жылғы қаңтарда Туикенхэмде Румынияға қарсы дебюттік ойынында жеңіске жетті. Келесі 10 жыл бойы ол Англияның тұрақты жартысына айналып, 70 рет құрама сапында ойнады, оның ішінде 2 рет капитандыққа ие болды. 1993 жылы Англия «Бат RFC» клубының Стюарт Барнсын жартылай қорғаушы позициясында сынағанда ол қысқа мерзімге құрамнан шығарылды, бірақ екі ойыннан кейін қайтадан орын алды. 1995 жылғы Регби әлем чемпионатында Англия 4-орынды иеленгеннен кейін, ол «Уоспс» клубымен келісімшартын аяқтап, «Ньюкасл Фальконз» клубына ауысты. 1997 жылғы наурыз айында Уэльске қарсы өткен ойында гол соғу үшін алаңға қосымша шақырылып, шамамен екі жылдық үзілістен кейін Англия құрамасына соңғы рет қатысты. Барлығы ол 396 халықаралық ұпай жинады, Англия құрамасымен 3 рет «Үлкен дулыға» жеңіп алды және 1994 жылы Канадаға қарсы өткен матчта 30 ұпай жинаған ағылшын рекордын сақтады. Англия құрамасының сыншылары оны допты жиі тепкендігі үшін айыптады, оның орнына допты пас беруі керек еді – бұл, мүмкін, әділ емес, себебі Англия Эндрю жартылай қорғаушы ретінде ойнаған кезде үш рет бес ұлттың рекордтарын бұзды (турнирде жеңіске жетпесе де, 1990 жылы, сондай-ақ 1992 және 1995 жылдары): алайда Англияның ойын жоспары олардың шабуыл шебіне қарағанда, алдыңғы қатарға көбірек негізделгендігі даусыз болды, допты алысқа тебу және қарсыластың жақын аймағында сызықтық ойын мен күреске қатысу тактиканың маңызды бөлігі болды. Дегенмен Англия оны No10 ретінде үлкен табысқа қол жеткізді. Карьерасының басында айыппұлдар мен конверсияларды орындауда тұрақсыз болған және бұл міндетті көбінесе Вебб пен Ходжкинсонға тапсырған (бірақ Вебб өзінің мансабының басында тұрақсыз болғандықтан кейде оның да қатысуы керек болды), Эндрю өзінің ойынның осы аспектісін қатты жақсартты, соның нәтижесінде карьерасының соңында ол әлемдегі ең жақсы орындаушылардың қатарында болды, сонымен қатар ол жеңілген голдардың сенімді көзіне айналды. Ол 3 регби әлем чемпионатында ойнады: 1987 (2 матч), 1991 және 1995 жылдары. Қызығы, 2003 жылғы Регби әлем чемпионатының финалында Вилкинсон Австралияны бір голмен жеңгендей, Австралия соңғы рет осы жарыста 1995 жылы жеңілген болатын. Сол жылы Эндрю толық уақыт соққысына гол соқты және «Уаллабиді» 25:22 есебімен жеңді. Төрт жыл бұрын, Шотландияға қарсы өткен жартылай финалда Эндрюдің тағы бір голы Англияны Австралияға қарсы финалға жеткізді. 1989 жылы ол Британдық және Ирландиялық Арыстар құрамасының Францияға қарсы өткен сирек кездесетін «үй» матчында капитаны болды. Ойын Француз революциясының екі жүз жылдығын мерекелеудің бір бөлігі болды. «Анзак» командасына қарсы финалдық ойында, 1989 жылы Австралияға саяхаттаған «Арыстардың» жеңісті туры аясында, Эндрю жарақат алған Брендан Мулленді алмастырып, ішкі ортадан алаңға шықты. 1993 жылы Эндрю «Арыстар» құрамасымен Жаңа Зеландияға турнеге барды, ол Англиядағы өзінің бәсекелесі Барнсқа қарағанда жартылай қорғаушы ретінде бастапқы құрамда ойнады. «Арыстар» Жаңа Зеландиямен өткен тестілік серияны 2:1 есебімен жеңіліске ұшырады.

Andrew was fly half for England during the Will Carling era, making a winning debut in January 1985 against Romania at Twickenham. For the next 10 years he was England's regular fly half earning 70 caps, including 2 as captain. He was briefly dropped in 1993 as England tried out Bath RFC's Stuart Barnes for the fly half's position, but regained it after two matches. After England finished 4th in the 1995 Rugby World Cup, he saw out his contract at Wasps and moved to the Newcastle Falcons. He made his final appearance for England after an absence of almost two years when he was called off the bench as a try scoring replacement against Wales in March 1997. In total, he scored 396 international points, won the Grand Slam with England 3 times and held the English record for the most points scored in an international 30, scored against Canada in 1994. Critics of the England side blamed him for kicking the ball too much rather than passing perhaps unfairly since England three times broke the Five Nations records for tries scored, and points scored, with Andrew as fly half (in 1990 despite not even winning the tournament, and again in 1992 and 1995): however it was undeniable that England's game plan was based very much more around their forwards than their backs, with kicking for territory and competing to win line outs and rucks in opposition territory being a major part of the tactic. England did, however, enjoy a great deal of success with him as their Number 10. Inconsistent early in his career as a place kicker for penalties and conversions, and often ceding that duty to fullbacks Webb and Hodgkinson (only to have to take some kicks anyway, when Webb also proved inconsistent early in his own career), Andrew improved that aspect of his game greatly, until by the end of his career he was among the best in the world at it, as well as being a reliable source of dropped goals. He played in 3 Rugby World Cup competitions; 1987 (making 2 appearances), 1991 and 1995. Curiously, just as Wilkinson had beaten Australia in the 2003 Rugby World Cup Final with a drop goal, the last time Australia lost in the same competition was in 1995. In that year, it was Andrew who nailed a drop goal on the stroke of full time to beat the Wallabies 25–22. Four years before, it was another late drop goal by Andrew, in the semi final against Scotland, that took England to the final against Australia. In 1989 he had the honour of captaining the British and Irish Lions against France in a rare "home" match for the Lions. The game formed part of the celebrations of the bi centennial of the French Revolution. In the final match, against ANZAC, of the Lions' victorious '89 tour to Australia, Andrew came on at inside center as a substitute for the injured Brendan Mullen. Andrew also toured to New Zealand with the Lions in 1993, starting at flyhalf over his England rival Barnes. The Lions lost the test series to New Zealand 2–1.

Крикет мансабы

Эндрю крикетте де талантты ойыншы болды, сол спорт түрінен Кембридж түсін алды, сондай-ақ бір күндік крикеттен Комбинированный университеттер құрамасы үшін бес рет өнер көрсетті. Сол жамбаспен ойнайтын және оң қолмен айналдыра беретін доп тастаушы, ол бірінші сыныптағы ойындарда бір рет ғасырлық нәтиже көрсетті. 2016 жылдың қараша айында Эндрю Суссекс округі крикет клубының бас директоры болып тағайындалды.

Ойын алаңынан тыс

Эндрю Ұлыбритания мен Ирландиядағы мүмкіндігі шектеулі балалар мен жастарға көмек көрсету үшін қаражат жинайтын «Wooden Spoon» регби қайырымдылық қорының құрметті президенті.