Джеймс Окендон: Виктория кресінің иесі және батырлығының тарихы
James Ockendon
Джеймс Окендон VC – британдық батыр, Виктория кресімен марапатталған. 1890-1966 ж. өмір сүрген, Royal Dublin Fusiliers әскерінде қызмет еткен. Батылдығымен көзге түскен.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның Виктория кресінің иегері (1890–1966)
English Victoria Cross recipient (1890–1966)
Джеймс Оккендон VC, MM (10 желтоқсан 1890 – 29 тамыз 1966) – британдық және Достастық әскерлеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және беделді награда – Виктория кресінің (VC) иегері болған ағылшын.
James Ockendon VC, MM (10 December 1890 – 29 August 1966) was an English recipient of the Victoria Cross (VC), the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces.
Алғашқы жылдар
Ол Альфред пен Мэри Оккендонның Ландпорттағы Альфред көшесінің 56-үйінде дүниеге келген тоғыз баласының бірі еді. Ол Санкт-Агата мектебінде оқыды, содан кейін Портсмут қаласындағы Рассел көшесіндегі мата сатушы Чалкрафттың дүкенінде жұмыс істеді. Мұнда бес жыл жұмыс істегеннен кейін 1909 жылы қарапайым сарбаз ретінде Дублин корольдік фузилер полкіне қосылды. Виктория казармасында (Оңтүстік теңізде) жаттығуын аяқтағаннан кейін Үндістанда қызмет етті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Оккендон Галлиполи операциясында Түркияда қатысты, онда 1915 жылғы 24 сәуірде ол батальонымен бірге «V» жағажайына түсіп, маңдайына оқ тиіп жарақаттанды. Жазылғаннан кейін Мысырда қызмет етті. Жасыруда жүргенде 1917 жылғы 20 тамызда Портсмут қаласындағы Сент-Люк шіркеуінде Каролина ("Карри") Аннеге үйленді. Олардың төрт баласы болды. Отасына көп ұзамай ол Франциядағы Батыс майданындағы Бірінші батальонға қосылды, онда 1917 жылғы 28 қыркүйекте Үшінші Ипр шайқасының бастапқы кезеңдерінде көрсеткен батылдығы үшін Әскери медальмен марапатталды.
He was one of nine children born to Alfred and Mary Ockendon at 56, Alfred Street, Landport. He attended St Agatha's School, following which he worked for Chalcraft's, a drapers in Russell Street, Portsmouth. After working here for five years he joined the Royal Dublin Fusiliers in 1909 as a private. After completing his basic training at the Victoria Barracks in Southsea he served in India. During World War I Ockendon saw action in Turkey during the Gallipoli Campaign where, on 24 April 1915, he landed with his battalion on ‘V’ beach and received a bullet wound to his forehead. Following his recuperation he served in Egypt. While on leave he married Caroline ("Carrie") Anne at St Luke's Church in Portsmouth on 20 August 1917. They had four children. Soon after his marriage he joined the First Battalion at the Western Front in France where he was awarded the Military Medal for bravery on 28 September 1917 during the opening stages of the Third Battle of Ypres.
Сілтеме
Оккендон 26 жаста болған және 1-ші батальонның сержанты, Корольдік Дублин фюзилерлері, Ұлыбритания армиясы, келесі ерлігі үшін Виктория кресімен марапатталды. 1917 жылғы 4 қазанда Бельгияның Лангемарк қаласының шығысында сержант Оккендон ротаның аға сержанты міндетін атқарып жатқанда, оң жақтағы взводтың жау пулеметінен тоқтағанын көрді. Ол дереу пулеметке шабуылдап, оны жаулап алып, экипажды өлтірді. Содан кейін ол бір бөлімді фермаға шабуылға жетектеді, онда қатты атыс барысында алға жүгіріп, гарнизонды қарсылық көрсетпеуге шақырды. Жау оған атыс жалғастырғанда, ол өзі де атып, төртеуін өлтірді, ал қалған он алтысы бағынды.
Ockendon was 26 years old and a sergeant in the 1st Battalion, The Royal Dublin Fusiliers, British Army when the following deed led to the award of the Victoria Cross. On 4 October 1917 east of Langemarck, Belgium, Sergeant Ockendon was acting as company sergeant major. Seeing the platoon on the right held up by an enemy machine gun, he immediately rushed the gun and captured it, killing the crew. He then led a section to the attack on a farm, where under very heavy fire he rushed forward and called on the garrison to surrender. As the enemy continued to fire on him he opened fire, killing four, whereupon the remaining 16 surrendered.
Кейінгі өмірі
Виктория кресінің сыйлығы 1917 жылғы 5 қарашада «Лондон газетінде» жарияланды және ол 1917 жылғы 5 желтоқсанда Букингем сарайында Георг V қолдарынан табыс етілді. 1918 жылғы сәуірде оған Бельгияның Соғыс кресі сыйланды. Суретші Эрик Кеннингтон салған оның портреті Джон Брофи жазған және 1945 жылы жарық көрген «Ұлыбританияның үй күзетшілері» кітабында жарияланды. Ол 1966 жылғы 29 тамызда Саутсидедегі үйінде қайтыс болды, ал қосылу рәсімі 1 қыркүйекте Портчестерде өтті. Оның күлі Естелік бақта шашылды. 1962 жылы Окендон Клоуз оның құрметіне аталды. Медальдер әлі де оның немересінің қолында болды және 2022 жылғы мамыр айында BBC телеарнасының «Antiques Roadshow» бағдарламасында көрсетіліп, талқыланды.
The award of his Victoria Cross was published in The London Gazette on 5 November 1917 and he was presented with it by George V at Buckingham Palace on 5 December 1917. In April 1918 he was awarded the Belgian Croix de Guerre, His portrait by the artist Eric Kennington was reproduced in Britain's Home Guard written by John Brophy and published in 1945. He died in his home at Southsea on 29 August 1966 and his funeral took place at Portchester on 1 September. His ashes were scattered in the Garden of Remembrance. In 1962 Ockendon Close was named in his honour. The medals, still in the possession of his granddaughter, were shown and discussed on the BBC Television programme Antiques Roadshow in May 2022.