Мария Маккидің альбомы: варьете тарихы мен Теннесси Уильямс пьесаларынан шабыдаланған, ән жазу өнері, сыншылар пікірлері, романтикалық ажырылыс тақырыбы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Өндіріс
Ән жазуға шабындық көзінің бір бөлігі водевиль тарихы туралы кітаптар болды, сондай-ақ Теннеси Уильямстың пьесалары да әсер етті.
The songwriting was inspired in part by books about the history of vaudeville, as well as by Tennessee Williams plays.
Сыни қабылдау
The Washington Post газетіндегі Джо Браун альбомды "керемет" деп атап, "Маккидің жарқын ән айту қабілетінен бөлек, оның жеке альбомының нағыз жетістігі – оның ән жазу өнері, жоғары деңгейде дамыған және амбициялы, мелодиялық және ырғақтық әртүрлілікке толы" деп жазды. Лос-Анджелес Таймс газетіне жазған Криc Уиллман альбомды "Мария Маккиді өзіне тереңдей қарастыратын, тіпті усақ-түйекке дейін назар аударатын, романдық аяққа жетпеген жалғыз адам ретінде көрсетеді" деді. Айра Роббинс Маккидің "өлеңдері ешқандай айқын көркемдік мақсатты көрсетпейді, ал Митчелл Фрумның әрмен қатар жасалған өндірісі оның жекелігін альбомнан жойып, немесе әлсіретіп, мықты мәлімдеме орнына ешқандай ерекшелігі жоқ сәнге айналдырады" деп санайды. Cashbox журналынан Оскар Уэднесбұл жазбадан көңілі қалды. Ол былай деп жазды: "Мен осы альбомды жақсы көруді қатты қаладым. Менің ойымша, Мария Макки бүгінгі күннің ең талантты және көтеріңкі әншілерінің бірі. Рас солай. Бірақ альбомды бірнеше рет тыңдағаннан кейін, мен өзімді қызықтырмайтындықтан басқа ештеңе сезінбедім. Lone Justice тобының екінші және соңғы альбомы, 1986 жылғы Shelter, шатаң және қиын болды, және бұл жеке шығарма одан әлдеқайда жоғары болса да, ол да сәл жасанды сезіледі". New Musical Express журналына жазған Терри Стаунтон Маккидің "америкалық студиялық музыканттардың элитасымен" жұмыс істеу шешімінің "таң қалдырарлық нәтижелерге" әкелгенін айтты және альбомның "жылдың ең жақсы жазбаларының бірі болуы керек" деп ұсынды. Ол Маккидің "бал тәрізді әдемі даусын" "Пэтси Клайннің нәзік құштарлығымен, Арета Франклиннің отты жанымен және Дженис Джоплиннің күшті блюзімен" теңестіргені үшін мақтады. Стаунтон былай қосты: "Мария әрқашан жақсы ән жаза алатын, ал мұнда сіз оның ең жақсы тоғыз әнін естисіз". Melody Maker журналынан Иан Гиттинс былай қорытындылады: "Мария Макки – кантри, блюз, соул, рок-н-ролл, бірақ әрқашан өзінің әндерінің рухымен толыққан бір керемет жандар. Осыны естіп, ғашық болмауға батыл боламын".
The Washington Posts Joe Brown called the album "stunning", writing that "aside from her luminous singing, the real success story of McKee's solo album is her songwriting, highly developed and ambitious, full of melodic and rhythmic variety." Chris Willman writing for the Los Angeles Times stated the album "presents Maria McKee the person as something of an introspective, even introverted loner reeling from a romantic split." Ira Robbins considered McKee's "lyrics don't reveal any clear artistic mission and Mitchell Froom's overstylized production drowns and/or drains her personality out of the album, leaving characterless elegance instead of a strong statement." Oscar Wednesday of Cashbox was disappointed by this record. He wrote: "I really wanted to love this album. As far as I'm concerned Maria McKee is one of the most talented and exciting singers around today. No, honest. But after listening to the album repeatedly, I found myself anything but captivated. Lone Justice's second and final album, 1986's Shelter, was unfocused and awkward, and although this solo outing stands head and shoulders above that effort, it too feels a little unnatural." Terry Staunton, writing for New Musical Express, felt that McKee's decision to work with "the elite of American sessions musicians" produced "astonishing results" and suggested the album "has to be one of the best records of the year". He praised McKee's "honey roast vocals" for "matching the frail passion of Patsy Cline, the fiery soul of Aretha Franklin and the forceful blues of Janis Joplin". Staunton added, "Maria's always been able to pen a good tune and here you'll hear nine of her best." Ian Gittins of Melody Maker summarised, "Maria McKee is country, is blues, is soul, is rock 'n' roll, but is always one delicious demon possessed by the spirit of her songs. I defy you to hear this and not fall in love."