Америкалық жазушы және редактор Ана Мари Кокс туралы

Кіріспе

Америкалық жазушы және редактор

Ана Мари Кокс (23 қыркүйек 1972 жылы туған) – американдық автор, блогер, саяси бағанашы және сыншы. Ол саяси блог Wonkette-тің негізін қалаушы редакторы, сондай-ақ MTV News-тің аға саяси тілшісі болды және 2015 жылдан 2017 жылға дейін The New York Times Magazine журналында жарияланған "Сөйлесу" сұхбаттарын жүргізді. 2010 жылы Кокс GQ журналының Вашингтон тілшісі қызметін атқарды. Кокс 2009 жылдан бері The Daily Beast-ке үлес қосып келеді. Бұрын Air America Media-да жұмыс істеген. 2014 жылдың тамызына дейін The Guardian газетінде АҚШ саясаты бойынша жетекші блогер болды, ал Mother Jones журналының редакторы қызметін атқарды. Ол Линкольн, Небраскадағы Линкольн Оңтүстік-Шығыс орта мектебінде оқыды, онда мектеп газеті The Clarion үшін жазды. 1994 жылы Чикаго университетін тарих мамандығы бойынша бакалавр дәрежесімен бітірді. Ол Калифорния университетінде, Берклиде аспирантураға түсті, онда американдық тарихты зерттеді, бірақ оқуын тастап, Alfred A. Knopf баспасында редакторлық көмекші болды.

Мансап

Кокс болды прогрессивті онлайн журнал Bad Subjects редакторы. Кейін ол Suck.com журналының бас редакторы болды, онда Ann O'Tate атты псевдониммен жазды, бұл annotate сөзімен ойын. 2004 жылы Кокс саяси блог Wonkette-тің негізін қалаушы редакторы болды. Оның басшылығымен Wonkette Капитолий тауындағы Вашингтон саясаты, сондай-ақ саясат және саяси мәселелер бойынша өткір пікір білдірді. Кокс және Wonkette саяси әлемде сенатор Майк ДеУайннің (R-Огайо) штаб қызметкері Джессика Катлердің, сондай-ақ "Washingtonienne" деп танылған, Джордж У. Буш әкімшілігінің лауазымды тұлғасынан және басқалардан жыныстық жақындық үшін ақша алғаны туралы оқиғаны жариялағандары үшін танымал болды. 2006 жылдың 5 қаңтарында Кокс блог редакторы қызметінен зейнетке шығуын және "Wonkette Emerita" статусына өтуін ресми түрде жариялады. Кокстың "Иттер күндері" романы 2006 жылдың 6 қаңтарында жарық көрді. Кітап көбінесе жағымсыз пікірлер алды. The New York Times газетінде Кристофер Бакли оны "шапшаң, ақылды, ұятсыз, білгіш және өте жақсы жазылған алғашқы роман" деп сипаттады. The Times газетінде Джанет Маслин Кокстың "сатиралық шеберлігіне" қарамастан, роман "стереотиптік кейіпкерлерге" толы және "бірнеше дәстүрлі: ол ескі үлгідегі махаббат, сатқындық және құтқару аркасын, сондай-ақ жаңа, ескіше Prada-ға ұқсас қыз балалар романының мотивін ұстанады" деп жазды. Slate.com сайтында Тоби Янг романның "беткей" екенін айтты. Ол былай деді: "Проблема мынада, сюжет басталып кеткеннен кейін, ол ешқашан көтерілмейді. "Иттер күндері" көңілді комик роман болуға барлық мүмкіндіктерге ие, бірақ Кокс жанрдың негіздерін меңгеруге тырыспады. Мен әртүрлі элементтердің қайнап кетуін күттім, бірақ ештеңе болмады, Кокс оқиғаның барысында қызуды төмендетіп қойды". Kirkus Reviews Кокс "Primary Colors романы Пруст сияқты оқылатын нәтижелер" береді деп бағалады және "шынайы лас заттарды (немесе кем дегенде әдепсіз көшірмені) күтетін оқырмандарға жеңіл және бір рет қолданылатын фарстан басқа ештеңе берілмейді" деп қорытындылады. Los Angeles Times газетінде Диана Вагман: "Иттер күндері" болжамды және ең жаманы, жаман ниетті. [Ол] ең қарапайым қыз балалар романы". "Бұл роман кешегі күннің бас хабарларынан алынған", - деп жазды П. Дж. О'Рурк The Washington Post газетінде. Мен сюжетті бұзбаймын. Мұнда сюжет жоқ. "Иттер күндері" идеялардан немесе идеяларға сілтемелерден бос. "Иттер күндері" романындағы кейіпкерлер жедел хабар алмасу, мәтіндік хабарламалар, хабарламаларды жіберу және басқа да нәрселерге соншалықты көп энергия жұмсайды, сондықтан олардың ештеңе айта алмай шаршағаны таңқаларлық емес. Human Events басылымының мәліметінше, кітап жарық көргеннен кейін бір жылдан астам уақыт өткен соң "5000 дана ғана сатылды". 2006 жылдың 27 шілдесінде Кокс Time.com журналының Вашингтон редакторы болып тағайындалды, онда ол The Ana Log-ты да жазды. 2007 жылдың 12 сәуірінде Кокс Time журналының веб-сайтында Дон Имустың радиошоуына қатысуға келіскенін мәлімдеді, өйткені оның нәсілдік және жыныстық сипаттағы мазмұнына қарамастан, ол өзін бұқаралық ақпарат құралдарының элитасының бір бөлігі деп санайтын. Кокс былай деп жазды: "Менің өзімді өзімше сезінуім үшін Имустың осындай қорлық сөздерін айтуы керек болды. Мен бұл шоуға тек медиа элиталық белгіні алу үшін қатыстым". 2008 жылдың 5 желтоқсанында Кокс Time журналының Swampland блогына енді қатыспайтынын мәлімдеді. 2009 жылдың 19 қаңтарында Кокс Air America Media-да Вашингтонға негізделген алғашқы ұлттық тілшісі ретінде дебют жасады. Ол Рейчел Мэддоу Шоуының жиі қонағы болды және 2009 жылдың 4 қыркүйегінде Мэддоу болмаған кезде шоуды қонақ ретінде жүргізді. 2009 жылы Кокс Playboy журналының редакторларының бірі болды. 2010 жылдың 17 ақпанында ABC телеарнасының "Top Line" веб-трансляциясында Кокс GQ журналының Вашингтондағы тілшісі болғаны туралы хабарланды. 2011 жылдың 26 қыркүйегінен бастап ол The Guardian блогері болып жұмыс істеді. 2012 жылдың 26 қыркүйегінде кітап шығарушы Penguin Group Кокске 81,250 доллар аванс пен 50,000 доллар пайызды қайтару үшін талап қойды, бұл 2006 жылы шығаруға келіскен, бірақ ешқашан баспаға бермеген әзіл-сықақ кітабы үшін төлем. Penguin 2007 жылы Кокс қолжазбаны жібермегендіктен кітапты алып тастады. Кокс 2009 жылдан бері The Daily Beast-қа Crooked Media брендінің бөлігі ретінде қызмет етеді. Ол сондай-ақ Джон Моның American Public Media-дағы Депрессияның күлкілі әлемі подкастында қонақ болды, онда ол депрессия және "бірнеше" өзін-өзі өлтіруге тырысқаннан аман қалған адам туралы әңгімеледі. 2019 жылы Кокс SyFy арнасының The Expanse сериалына арналған The Churn подкастының жүргізушісі болды. 2020 жылы ол және бірге жүргізуші Дэниел В. Дрезнер подкасты тәуелсіз түрде Space the Nation деп қайта іске қосты.

Cox was an editor of the progressive online magazine Bad Subjects. Later, she was an executive editor of Suck. com, where she wrote under the pen name Ann O'Tate, a wordplay on annotate. In 2004, Cox became the founding editor of the political blog Wonkette. Under her tenure, Wonkette was a sportive commentary on Capitol Hill Washington politics, as well as more serious matters of politics and policy. Cox and Wonkette gained notoriety in the political world for publicizing the story of Jessica Cutler, also known as "Washingtonienne," a staff assistant to Senator Mike DeWine (R Ohio) who accepted money from a George W. Bush administration official and others in exchange for sexual favors. On January 5, 2006, Cox officially announced her retirement as the blog's editor and her imminent transition to "Wonkette Emerita." Cox's novel Dog Days, a satire of Washington, D. C. life for which she was reportedly paid $250,000, was published on January 6, 2006. The book received generally negative reviews. In The New York Times, Christopher Buckley described it as a "brisk, smart, smutty, knowing and very well written first novel." In the Times as well, Janet Maslin wrote that despite Cox's "satirical expertise," the novel is replete with "stock characters" and "manages to be doubly conventional: it follows both an old fashioned love betrayal redemption arc and the newer, bitchier nanny Prada chick lit motif." Writing in Slate. com, Toby Young found the novel "shallow." He continued,

The problem is, once the plot is set in motion, it never really takes flight. Dog Days has the makings of an entertaining comic novel, but Cox hasn't bothered to master the rudiments of the genre. I kept waiting for the different elements to come to a boil, but if anything, Cox turns down the heat as the story continues. Kirkus Reviews adjudged that Cox offers "results that make Primary Colors read like Proust" and concluded, "[R]eaders hoping for some real life dirt (or at least a salacious facsimile) will be dealt nothing more than lightweight fluff and throwaway farce." In the Los Angeles Times, Diana Wagman wrote, "Dog Days is predictable and, worst of all, mean spirited. [It] is chick lit at its most hackneyed." "It's a novel torn from the day before yesterday's headlines," wrote P. J. O'Rourke in The Washington Post. I won't spoil the plot. There isn't one. Dog Days is devoid of ideas or even references to ideas The people in Dog Days spend so much energy on instant messaging, text messaging, message forwarding and such that it's no wonder they are too exhausted to have anything to say. According to Human Events, more than a year after its publication the book had sold "a dismal 5,000 copies." On July 27, 2006, Cox was named the Washington editor of Time. com, where she also wrote The Ana Log. On April 12, 2007, Cox claimed on Time magazine's website that she agreed to appear on the Don Imus radio show despite its history of racially and sexually charged content because she wanted to be considered part of the media elite. Cox wrote: "I'm embarrassed to admit that it took Imus' saying something so devastatingly crass to make me realize that there just was no reason beyond ego to play along. I did the show almost solely to earn my media elite merit badge." Cox announced on December 5, 2008, that she would no longer be contributing to Time magazine's Swampland blog. On January 19, 2009, Cox debuted on Air America Media as their first Washington based national correspondent. She was a frequent guest on The Rachel Maddow Show, and guest hosted the show in Maddow's absence on September 4, 2009. In 2009, Cox also became a contributing editor for Playboy. The February 17, 2010 episode of ABC's "Top Line" webcast announced that Cox had become the Washington correspondent for GQ magazine. Since September 26, 2011, she has worked as a blogger for The Guardian. On September 26, 2012, book publisher Penguin Group sued Cox for the return of an $81,250 advance and $50,000 in interest, payment for a humorous book she agreed in 2006 to produce and never provided to the publisher. Penguin canceled the book in 2007 when Cox did not forward a manuscript. Cox has been a contributor to The Daily Beast since 2009. as part of the Crooked Media brand. She was also a guest of John Moe on his podcast The Hilarious World of Depression at American Public Media, where she talked about depression and being a survivor of “a couple” suicide attempts. In 2019, Cox took over as host of the podcast The Churn, SyFy's recap and commentary show on The Expanse. In 2020, she and co host Daniel W. Drezner relaunched the podcast independently as Space the Nation.

Жеке өмір

Кокс бұрын The Washington Post, Нью-Йорк және Congressional Quarterly газеттерінде жұмыс істеген Крис Леманға үйленген. Олар 2011 жылы ажырасып кетті. 2014 жылдың 11 қазанында Кокс Twitter-де Миннеаполис қаласындағы тәуекелді басқару жөніндегі маман Джон Рамонасқа күйеге шығатынын хабарлады. Ол 2015 жылдың Жаңа жыл күні Вермонт штатында Рамонасқа үйленді. Кокс қазір Техас штатының Остин қаласында тұрады және Рамонастан ажырысу процесі жүріп жатыр. 2016 жылдың 27 желтоқсанында Кэрри Фишердің қайтысымен байланысты, Кокс Twitter арқылы өзінің екіполярлық бұзылысы бар екенін растады. 2017 жылы Sports Illustrated журналында жарияланған мақаласында Кокс 2011 жылдан бері алкогольге тәуелді емес екенін айтты. Кокс өзі жыныстық шабуылдан аман қалғанын жазды. Сондай-ақ, ол бірнеше рет өмірге қол жұмысы жасауға тырысқанын және одан аман қалғанын айтты.