Кіріспе

Джон Спаркс (30 тамыз 1843 - 22 мамыр 1908), "Шыншыл Джон" деген лақап атымен танымал, американдық саясаткер және Невада штатының 10-шы губернаторы болған. Оның алдыңғы губернаторы Рейнхольд Садлер сияқты, Спаркс та мал өсіруші болған. Оның саяси билікке өсуі Невададағы кен өндірісінің төмендеуі мен мал шаруашылығының дамуын көрсетеді. Ол "Күміс" – Демократиялық партиясының мүшесі болды. 1958 жылы ол Ұлттық Каубойлар және Батыс мұражайының Батыстың ұлы тұлғаларының залына енгізілді.

Ерте өмір

Спаркс 1843 жылғы 30 тамызда Миссисипи штатының Уинстон округінде дүниеге келген. Оның отбасы "жаңа жерлер отбасылары" деп белгілі болған, шекарадағы жерлерді дамытумен айналысып, сол аймақтағы қоныстану тығыздалғанда оларды сатып, басқа жаққа көшіп кеткен отбасылардың бірі еді. Оның отбасы Арканзас арқылы шекараны бойлай жылжып, 1857 жылы Техасқа көшіп келді, сол кезде олар шамалы дәулетті болған. Техаста олар мал шаруашылығымен айналыса бастады, ал Джон шебер ковбой болды.

Мал шаруашылығындағы еңбек жолы

1861 жылы Спаркс Техас рейнджерлеріне қосылды, мүмкін Конфедерация армиясына шақырудан қашу үшін. Оның бөлімшесіне қоныс аударушыларды команчтардан қорғау міндеті жүктелді, және ол Азамат соғысында қатыспады. Соғыстан кейін Спаркс сол дәуірдегі ірі Лонгхорн керуендерінде мал айдап, бастапқыда Джон Мейерске, кейін ағаларымен серіктестік құрды. 1872 жылы Спаркс Рейчел Найтқа үйленді, және олардың Мод және Рейчел есімді екі қызы болды. 1873 жылы Спаркс Техаста ірі қара малдың үлкен тобын сатып алып, оларды Вайомингке айдап, Шайенн қаласының жанындағы Чугаутер өзенінің аңғарында ранчо құрды. Ол сол ранчоны және 2100 бас ірі қара малын келесі жылы "Лебедь ағалар" отбасына сатты. Содан кейін Спаркс Солтүстік Плат өзенінің бойында бірнеше ранчо құрды, олардың әрқайсысын жылдам сатып, ақшаны келесі ранчоға инвестициялады. Спаркс сондай-ақ Джорджтаундағы (Техас штатындағы, әйелінің туған қаласы) банкке инвестиция жасады, онда ол особняк та салды. 1879 жылы оның әйелі қайтыс болды, ал 1880 жылы Спаркс оның жарты қарындасы Нэнси Элнора "Нора" Найтқа үйленді, олардың үш ұлы болды: Бентон, Чарльз және Лиланд. Сол кезде Роки тауларының шығысында иеленбеген жайылымдар қалмады, Спаркс батысқа көз жүгіртті. Техастық Джон Тиннинмен бірігіп, Спаркс 1881 жылы Невада штатының Элко қаласының солтүстігіндегі Мың көктемдер аңғарындағы H D ранчосын сатып алды. 1883 жылы Спаркс Тиннин Джаспер Харреллдің барлық ранчоларын 900 000 долларға сатып алды. Сол кезде Харреллдің ранчолары Невада мен Айдахоның кең аумағында жатқан шамамен 30 000 бас ірі қарадан тұрды. Бұл жердің өте аз бөлігі жеке меншікте болды. Спаркс Тиннин су көзіне жақын жердің кішкентай бөліктерін сатып алып, басқа шаруашылықтарға осы суды пайдалануға тыйым салды. Бұл оған меншігінде жоқ кең аумақтарды бақылауға мүмкіндік берді. Спаркс Тиннин өздеріне тиесілі болғысы келген жерге үй салу үшін қызметкерлерін тіркеді, содан кейін сол жерді компанияға қайта сатты, өйткені бір адам өмірінде бір үйге ғана үміткер бола алады. Ең жақсы көрсеткіш бойынша, "Спаркс Тиннин" Невада жерінің 6%-ын иеленді. 1885 жылы Спаркс өзінің 1640 акр (6,64 км²) Алам ранчосына көшіп келді, ол Невада штатының Рино қаласының оңтүстігіндегі Стимбоут Спрингс аймағында орналасқан. Ол жерде ол таза қанды Херефорд сиырларының "хобби" үйірін құрды. Спаркс батыс мал аукциондарында танымал болды, ол Херефорд сиырлары үшін абдырап қалғанша ақша төледі. Өзінің мал өсіру орнына басқа малшылардан мал сатып алу арқылы Спаркстің үйірі мал көрмелерінде жеңіліссіз болды. Спаркстің өзінің үйірінен нашар малды сатуы Херефордты Невададағы басым тұқым ретінде орнатуға көмектесті. Спаркс сондай-ақ Алам ранчосында бизон және бұғы сияқты "экзотикалық" жануарларды өсірді. "Спаркс Тиннин" операциясы 1880 жылдар бойы өсіп келе берді, бірақ ол, батыс мал шаруашылығының барлық операциялары сияқты, 1889-1890 жылдардағы қатал қыста ауыр соққыға ұшырады. Сол қыста Елкодағы температура -41 градусқа дейін төмендеді, ал қаңтардан наурызға дейін тау аралығында терең қар жатты. Сол кезде Невададағы ірі мал шаруашылықтарының көпшілігі ірі қараларын жыл бойы ашық жайылымда ұстады, қыста қосымша жем бермеді. Малдың жоғалуы апатты болды. 1890 жылдың көктемінде Хумбольдт өзенінің бойында жүз мильдей жерге сиырдың өлекселерімен кезігуге болатыны және суға батқан өлекселер Елкодағы көпірлерге тығылып, су тасқынына себеп болғаны туралы хабарланды. Кейінірек Спаркс өзінің 45 мыңға жуық мал басынан тек 15 мыңы ғана аман қалғанын айтты. Сондай-ақ, ол аман қалғандардың 90%-ы "Херефордтарға тән ақ жүзді" болғанын мәлімдеді. Бұл, әдетте, Лонгхорн аналық сиырлар мен Херефорд бұқаларының ұрпақтары болуы мүмкін. Ол кездегі мал шаруашылығында 20 аналық сиырға бір бұқа жеткілікті болғандықтан, бұқаларды алмастыру арқылы жаңа мал басын құруға қарағанда, ондағы мал басын жақсарту әлдеқайда арзан болды. Бұл Херефорд/Лонгхорн айқастарының тіршілік ету деңгейі Херефордтың жоғары сапасына байланысты болды, бірақ гибридтік күш-қуаттың да рөлі болуы мүмкін. 1889-1890 жылдардағы қыстан кейін Тиннин енді Джаспер Харреллге ипотекалық төлемдерді жасай алмады, ал Харрелл оның үлесін иеленді. "Спаркс Тиннин" "Спаркс Харрелл" деп қайта аталды. Алам ранчосындағы шығындар мен тау-кендік спекуляциядағы шығындар арасында Спаркс қаржылық қиындықтарға ұшырап, 1901 жылы "Спаркс Харреллдің" жартысын Джаспер Харреллге қайта сатты.

Саяси мансап

Сенатқа үміткерліктен сәтсіз өткен соң, Спаркс 1902 жылы Невада штатының губернаторы болып сайланды және 1906 жылы қайта сайланды. Оның басшылығымен штаттық теміржол комиссиясы құрылды; Невада штатының полициясы ұйымдастырылды; кеншілер үшін сегіз сағаттық жұмыс күні туралы заң қабылданды; және штаттық инженерлік кеңсе ашылды. 1904 жылы Уошо округындағы Харриман қаласы губернатордың құрметіне Спаркс деп аталды. Спаркс өзінің екінші мерзімінде 1908 жылдың 22 мамырында қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде қаражаты қалмағандығы хабарланды, ал Аламо ранчосы оның қарыздарын төлеу үшін дереу сатылды.

Мемориум

Аламо ранчосы, Спаркстің Аламо ранчосының бір бөлігі бүгінге дейін сақталған және АҚШ Ұлттық тарихи орындарының тізіліміне енгізілген.