Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Эйнсфорд ( /eɪn//s//f//ər//d/ немесе /eɪn//z//f//ər//d/) – Англияның Кент графтығындағы Севенокс ауданындағы ауыл және азаматтық қауымдастық. Ол Суонлиден оңтүстік-шығысқа қарай 3,3 миль (5 км), Дартфордтан оңтүстікке қарай 7 миль (11 км) қашықтықта орналасқан. Ауыл, оның егістік жерлері мен ормандарымен бірге, Батыс Кенттегі үш тас жолы құратын үшбұрыштың солтүстік жартысын алып жатыр, оның ең солтүстік бөлігі Фарнингхам болып табылады. Бұл аймақ төбелі және ормандардың көп бөлігін қамтиды. Қауымдастықтың оңтүстігінде Лаллингстоун орналасқан, оның көп бөлігі көп ғасырлар бойы үлкен, соңғы орта ғасырлық Лаллингстоун қамалына тиесілі болған, ал ауылдың басқа бөліктері көне Эйнсфорд қамалына тиесілі болған. Англия Корольдігі құрылмас бұрын, осы қауымдастықтың бөлігінде Лаллингстондағы римдік вилла салынған, ол бүгінде жұртшылыққа ашық. Дарент аңғары жолы аймақтың әртүрлі бөліктерінен өтеді.
Eynsford ('/eɪ//n//s//f//ər//d/ or '/eɪ//n//z//f//ər//d/) is a village and civil parish in the Sevenoaks District of Kent, England. It is located 3.3 mile (5 km) south east of Swanley, 7 mile (11 km) south of Dartford. The village including its farmland and woods occupies the northern half of the triangle formed by three motorways in west Kent barring its very northernmost part which is Farningham. This area is undulating and has a large minority of woodland. In the south of the parish is Lullingstone, much of which was owned for many centuries by the large, late medieval Lullingstone Castle, whereas other parts of the village were owned by Eynsford Castle, which is older. Well before the founding of the Kingdom of England, Lullingstone Roman villa was founded in this part of the parish, which is open to the public today. The Darent Valley Path takes in a cross section of the area.
Ауыл
Эйнсфорд алғаш рет 864 жылы «Egenes homme» деп жазылған. Атауының шығу тегі нақты емес, бірақ бір болжам бойынша, ол «Ægenнің өзен жағалауындағы шабындысы» дегенді білдіреді, бұл ежелгі ағылшын тіліндегі «өзен жағалауындағы шабынды, қоршау» сөзінен туындаған. 1801 жылы ауылда Дартфорд аймағындағы ең көп халық – 841 адам болды. Ауылдың орталығында өзен арқылы өтетін броды бар, оның қасында көрнекті дөңгелек көпір тұр. 16 ғасырға жататын Plough Inn және Old Mill сияқты көптеген ескі ғимараттар сақталған. Шіркеу әйіс Қайып Мартинге арналған. Шамамен 1163 жылы Томас Беккет Эйнсфорд қамалының иесі Уильям де Эйнсфордты анафемаға ұшыратқан. Анафема король Генрих II-ге таратылды және бұл мәселе 1170 жылы Беккеттің өліміне әкелген даудың бір бөлігіне айналды. Джон Уэсли осы жерде уағыз айтқан деп есептеледі: ол аңғар бойындағы келесі ауыл Шорхэмнің сол кездегі пасторымен дос болған. Көпірдің жанындағы Уэсли тасы осы оқиғаны еске салады. Перси Пилчер жеңіл планерлерді жасап, сәтті ұшырған орын Эйнсфорд ауылының жанындағы (Остин Лоджасында) болды. 1899 жылдың 30 қыркүйегінде үшұшақтысын аяқтағаннан кейін, ол оны Стэнфорд Холл маңындағы көрермендер мен әлеуетті демеушілер тобына көрсетуді жоспарлаған. Бірақ бірнеше күн бұрын қозғалтқыштың коленкалы білігі бұзылып, қонақтарын көңілсіз қалдырмау үшін «Хок» ұшағымен ұшуға шешім қабылдады. Ауа райы жаңбырлы және дауылды болды, бірақ сағат 16:00-ге қарай Пилчер ауа райы ұшуға қолайлы деп шешті. Ұшып бара жатқанда, құйрығы сынғаннан кейін Пилчер жерге құлап, екі күннен кейін алған жарақатынан қайтыс болды. Оның үшұшағы ешқашан көпшілік алдында ұшқан емес. Танымал тұрғын болған Артур Ми Эйнсфорд төбесін салып, онда тұрды – ауылға көрініс ашатын әсем үй. Ми апталық «Балалар газеті» мен «Балалар энциклопедиясын» редакциялады, онда Эйнсфорд төбесінің дизайны мен құрылысы туралы мәліметтер келтірілген. Джордж Бернард Шоудың «Пигмалион» романындағы Элиза Дулиттлдің күйеуі Фредди Эйнсфорд Хиллдің аты осы үймен байланысты ма, жоқ па – бұл мәселе әлі де болжамдарға толы. 1920 жылдары композиторлар Э. Дж. Моэран мен Питер Уорлок үйді жалға алып, ауылды шулатып жіберді. Уорлоктың мотоциклімен ауылды жалаңаш жүру әдеті үй иесінің жексенбі күні таңертең теңіз әндерін орындап, көрші баптист шіркеуіндегі қауымның даусын басу әрекетімен теңестірілді. Уорлок Эйнсфордта өткізген уақыты жемісті болғанымен, Моэран ешқашан толыққанды қалпына келмеді. Грэхам Сазерленд көп жылдар бойы 17 ғасырлық Уиллоу коттеджінде, ескі ауыл мектебінің қарама-қарсысында тұрды. Бұл аудан бұрын Аксстан жүздігінің, кейін Дартфорд ауылдық округінің құрамында болды.
Eynsford is first mentioned in writing in 864, as "Egenes homme". The derivation is unclear, but one possibility is that it represents "Ægen's river meadow", from the Old English hamm "river meadow, enclosure". In 1801 the village had the highest population in the Dartford area, at 841 persons. In the centre of the village is a ford over the river, with a picturesque hump back bridge alongside. There are many old buildings including the 16th century Plough Inn and the Old Mill. The church is dedicated to St Martin. In about 1163, Thomas Becket is reputed to have excommunicated William de Eynsford, the owner of Eynsford castle. The excommunication was cancelled by King Henry II and the issue became part of the quarrel that led to Becket's murder in 1170. John Wesley is thought to have preached here: he was a friend of the then vicar of Shoreham, the next village along the valley. The Wesley Stone by the bridge commemorates the spot. It was near Eynsford village (at Austin Lodge) that Percy Pilcher constructed and successfully flew lightweight gliders. On 30 September 1899, having completed his triplane, he had intended to demonstrate it to a group of onlookers and potential sponsors in a field near Stanford Hall. However, days before, the engine crankshaft had broken and, so as not to disappoint his guests, he decided to fly the Hawk instead. The weather was stormy and rainy, but by 4 pm Pilcher decided the weather was good enough to fly. Whilst flying, the tail snapped and Pilcher plunged to the ground: he died two days later from his injuries with his triplane having never been publicly flown. Another famous resident was Arthur Mee who built and lived in Eynsford Hill, a grand house overlooking the village. Mee edited both the weekly Children's Newspaper and the Children's Encyclopaedia, in which the design and construction of Eynsford Hill was chronicled. Whether the name of Eliza Doolittle's husband Freddy Eynsford Hill in George Bernard Shaw's Pygmalion is connected to the house is a matter of conjecture. The village was scandalised in the 1920s by the antics of composers E. J. Moeran and Peter Warlock who rented a house there; Warlock's habit of riding his motorbike round the village naked was matched by his housemate's singing sea shanties on a Sunday morning to try to drown out the congregation in the Baptist chapel next door. Although the time spent in Eynsford was productive for Warlock, Moeran never really recovered. Graham Sutherland lived for many years in the 17th century Willow Cottage opposite the old village school. The parish was part of Axstane Hundred and later Dartford Rural District.
Эйнсфорд қамалы
1088 жылдан бастап салынған Эйнсфорд қамалы Англиядағы ең жақсы сақталған Норман қамалының бірі. 14 ғасырда ол тоналып, құлдырап кеткен. Бірнеше жыл бойы жақын жердегі Лаллингстон қамалының Харт Дайк отбасы оны иттерге арналған бау-бақша ретінде пайдаланған. Қазір ол «Ағылшын мұрасы» қорының қамқорлығында және жұртшылыққа ашық.
Dating from 1088, Eynsford Castle is one of the most complete Norman castles in England. Ransacked in the 14th century, it fell into decay. For years it was used as dog kennels by the Hart Dyke family of nearby Lullingstone Castle. It is now in the care of English Heritage and open to the public
Лаллингстон қамалы
Бұл нағыз қамал емес, 15 ғасырда салынған, ал 18 ғасырда сэр Персивалл Харт патшайым Аннаның құрметіне нысаналы түрде қайта жаңартып, кеңейтті, себебі ол осы жерде жиі тоқтаған. 1875 жылы сэр Уильям Харт Дайк және оның екі досы Лаллингстонда теннистің ережелерін жасап, алғаш рет осы жерде ойнады, тор ретінде екі бөшкеге тіреу берілген баспалдақ қолданды. Елизавета II патшайымның үйлену көйлегіне жібекпен қамтамасыз еткен жібек шаруашылығы осы жерде орналасқан, бірақ Лаллингстон жібек шаруашылығы Леди Диана Спенсерге жібек берген кезде Дорсетке көшіп кеткен. 2004 жылы қазіргі иегер Том Харт Дайк Колумбияда көтерілісшілер тарапынан тұтқынға алынғанда 2000 жылы жасаған жоба бойынша, үйдің аумағында Дүниежүзілік өсімдіктер бағын құрды. Қоршалған бақ әлем картасы сияқты жоспарланған, онда 10 000-ға жуық түр өсімдіктер олардың шыққан жерлерінің пішіндерін жасау үшін отырғызылған. Үй мен бақ жұртшылыққа ашық, ал 2005 жылы бақ Британдық саяхат жазушылар гильдиясының «Ұлыбританиядағы үздік туристік жоба» сыйлығын жеңіп алды.
Not a true castle, but a manor house, built in the 15th century and substantially rebuilt in the 18th century by Sir Percyvall Hart in honour of Queen Anne, who often stayed there. In 1875 Sir William Hart Dyke and two of his friends framed the rules of lawn tennis at Lullingstone and first played the game there, using a ladder supported on two barrels for a net. The silk farm that supplied Queen Elizabeth II with silk for her wedding dress was situated here, though by the time the Lullingstone Silk Farm provided Lady Diana Spencer with silk for hers, it had moved to Dorset. In 2004 the current heir to the estate, Tom Hart Dyke, created the World Garden of Plants in the grounds from a design made in 2000 while he was held captive by rebels in Colombia. The walled garden is laid out like a map of the world, containing some 10 000 species planted to create the shapes of their areas of origin. Both house and garden are open to the public, and the garden in 2005 won the British Guild of Travel Writers' 'Best UK Tourism Project' award.
Лаллингстондағы римдік вилла
Лаллингстондағы римдік вилла 1939 жылы ашылды және Британиядағы римдік виллалардың ең жақсы зерттелген қалдықтарын, соның ішінде римдік-христиандық шапельді қамтиды.
Lullingstone Roman villa was discovered in 1939, and contains some of the finest excavated remains of a Roman villa in Britain, including a Romano Christian chapel.
Жабайы табиғат
Дарент өзенінің бойындағы шығыс аймақтар 1950 жылдарға дейін жайылым ретінде пайдаланылып, бұталар мен орманның өсуіне қарсы ашық ұсталып келді. Содан кейін болған өзгерістер мен бұталардың таралуы көптеген төбелік көбелек түрлерінің мекендеу ортасын жоғалтуына әкелді. Бұл құстар мен бауырымен жорғалаушылар популяциясының азаюында да көрінді. Престон төбесі мен Төменгі Остин ложасының еңкейген беткейлерінде Стирлингті тазалау жұмыстары жүргізілді, бірақ олар елеулі нәтиже беру үшін жеткілікті тұрақты болмады. Даренттің Lullingstone Golf Course-ке дейінгі беткейлерінде көбелектер мен құстардың әртүрлілігі сақталды, тіпті 2020 жылғы карантин кезеңінде Wheatear сияқты күтпеген құстар да көктем мен жазда мекендеуге бейімделді.
The Eastern areas flanking the Darent were largely grazed and kept open from encroaching scrub and woodland up until the 1950's. The ensuing changes and scrub encroachment meant a loss of habitat for many downland butterfly species. This decline was repeated in the bird and reptile populations. Stirling clearance efforts ensued along Preston Hill and the flanks of Lower Austin Lodge, though without enough consistency to make a substantial difference. The shallower Western slopes of the Darent up to Lullingstone Golf Course still have a substantial diversity of butterflies and birds, the lockdown period on 2020 even encouraging quite unsuspected birds like the Wheatear to take up spring and summer residence.
Эйнсфорд баптистік шіркеуі
1775 жылы баптист уағызшысы Дж. Моррис Ейнсфордтағы үйін Жақсы Жаңалықты (Евангелиені) уағыздау үшін ашты. Бұл баптист қауымының бастауы болды, және олар орналысқан шіркеудің қарсылығына қарамастан өркендеді. 1802 жылы шіркеу тарихында Роджерс мырза пастор болып келген кезде "жас пасторға жатақ табу өте қиын болды, баптист пасторына деген ықылас соншалықты күшті болғандықтан, ол тұрған адамдарға ол кетпесе үйден шығып кетуі туралы хабарланды, және ол үйленгенде үй табу өте қиын болды" деп жазылған. Алғашқы ғимарат 1806 жылы салынып аяқталды, ал 1906 жылы қазіргі кеңейтілген ғимарат пайдалануға берілді. Қазіргі пастор – пастор Джоэл Скофилд.
In 1775, A Baptist preacher, Mr J. Morris, opened his house in Eynsford for the preaching of the Gospel. This was the beginning of a Baptist community, which grew despite opposition from the established church. In 1802, it is recorded in the history of the church that when Mr Rogers came to be pastor "great difficulty was experienced in obtaining lodgings for the young Minister, that at one time the prejudice against a Baptist Minister was so strong that the people with whom he lodged had notice to quit their house unless he left, and it was with the greatest difficulty he secured a house when he married." The first building was completed in 1806, giving way to the present enlarged building in 1906. The current pastor is the Rev. Joel Schofield.
Темір жол
Eynsford станциясы ауылға Catford арқылы Лондон Блэкфрайерс және Sevenoaks қалаларына National Rail пойыздары арқылы қызмет көрсетеді.
Eynsford station provides the village with National Rail services to London Blackfriars via Catford and to Sevenoaks.
Автобустар
Эйнсфорд қаласына Go Coach компаниясының 2-бағыты арқылы Севеноакс және Суонли қалаларына қатынайтын автобустар жүзеді, дүйсенбіден сенбіге дейін рейстер саны шектеулі.
Eynsford is served by Go Coach route 2 to Sevenoaks and Swanley, with limited journeys on Mondays through Saturdays.