Локомотив шассисі: теміржол локомотивтерінің негізгі құрылымы, мықтылығын қамтамасыз етеді. Шасси, осьтер немесе тележкаларға орнатылады. Steel пластиналар қолданылады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өздігінен жүретін теміржол көлігінің шассиі Локомотив рамасы – теміржол локомотивінің негізгі құрылымдық бөлігі, оған беріктік сыйлап, кабина, қазандық немесе кузов сияқты жоғарғы құрылым элементтерін ұстап тұрады. Локомотивтердің көп бөлігінде осындай рамалық құрылым кездеседі. Рама тікелей бекітілген осьтермен немесе көліктік жинақтармен (Ұлыбритания) / жүк арбаларымен (АҚШ) немесе олардың комбинациясымен де қолдауға ие болуы мүмкін. Көліктік жинақтардың өздері де жеке рамалық құрылымдарға ие.
Chassis for a self propelled railway vehicle
A locomotive frame is the structure that forms the backbone of the railway locomotive, giving it strength and supporting the superstructure elements such as a cab, boiler or bodywork. The vast majority of locomotives have had a frame structure of some kind. The frame may in turn be supported by axles directly attached to it, or it may be mounted on bogies (UK) / trucks (US), or a combination of the two. The bogies in turn will have frames of their own.
Тақтаның қоршаулары
Бұл шамамен осы қалыңдықтағы қолданылған болат пластиналар. Олар негізінен Ұлыбритания мен континенттік Еуропада пайдаланылды. Көптеген локомотивтерде рамалар жетекші дөңгелектердің ішінде ("ішкі рамалар") орналасқан, бірақ ерте бу локомотивтерінің және дизельдік маневрлік локомотивтердің кейбір түрлері "сыртқы рамалармен" салынған. Кейбір алғашқы конструкциялар қос рамалы болды, онда рама жетекші дөңгелектердің ішкі және сыртқы жағындағы пластиналардан тұрды. Тағы басқалары екі металл пластинаның арасына орналасқан ағаштан жасалған "сэндвич" рамалар болды.
These used steel plates about thick. They were mainly used in Britain and continental Europe. On most locomotives, the frames would be situated within the driving wheels ("inside frames"), but some classes of an early steam locomotive and diesel shunters were constructed with "outside frames". Some early designs were double framed where the frame consisted of plates both inside and outside the driving wheels. Others were sandwich frames where the frame was constructed of wood sandwiched between two metal plates.
Сызық шеңберлері
Бұл – болат немесе темір таяқшалардан құралған, әдетте қалың, бір жүк көтергіш жиынтыққа дәнекерленген ашық металл арқалық құрылымдар. Олар алғаш рет 1830 жылдары Бьюри Бар Фрейм локомотивінде қолданылған, содан кейін 19 ғасырдағы американдық локомотивтерде кеңінен таралды (Австралия мен Жаңа Зеландияға экспортталғандары да бар; Вогель темір жолдарына қараңыз).
These are openwork girder structures built up from steel or iron bars which are usually thick, welded into a single load bearing assembly. They were first used on the Bury Bar Frame locomotive during the 1830s, and were widely used in nineteenth century American locomotives (including those exported to Australia and New Zealand; see Vogel railways).
Құйма болаттан жасалған төсек
Құйма болаттан жасалған локомотивтік негіздер АҚШ-тағы бу локомотивтерінің соңғы даму кезеңдерінің нәтижесі болды. Олар АҚШ-тан Ұлыбритания мен Австралияға да экспортталды.
Cast steel locomotive beds were a development of the final years of steam locomotive design in the United States. They were also exported to Britain and Australia from the US.
Артикуляциялық локомотивтер
Белгілі доңғалақтары жоқ, буыны бар локомотив (яғни, Мале локомотивін есептемегенде, бірақ басқа булы буыны бар локомотивтерді, сондай-ақ көптеген дизельді және электрлік локомотивтерді қамтиды) жоғарғы құрылымның астында жеке рамаға ие болуы мүмкін, немесе корпус ішкі құрылымы жүк көтеруге арналған болуы мүмкін. Нағыз монокок құрылымы сирек қолданылады. Солтүстік Америкада "кабиналық локомотивтер" деп аталатын, дәстүрлі, толық енді дизельді және электрлік локомотивтердің күші көбінесе ішкі құрылымында болады. Бұл құрылыс стилі әлі де басқа жерлерде танымал, бірақ қазіргі Солтүстік Америка локомотивтері көбінесе "капотты локомотивтер" болып табылады – барлық жүктемені көтеретін берік рамасы жоғарғы құрылымның астында орналасқан, ал корпусы оңай күтім үшін алынып-қойылатын панельдерден жасалған. Толық жабық локомотивтер кейбір шектеулі қолдануларда, көбінесе жолаушылар пойыздарында қолданылады. Бұлар көбінесе капотты локомотивтер болып табылады, онда корпус жүк көтермейді.
An articulated locomotive with no fixed wheels (i. e. excluding the Mallet locomotive but including other articulated steam locomotives, as well as most diesel and electric locomotives) may have a separate frame beneath the superstructure, or the bodywork's internal structure may be load bearing. Rarely is a true monocoque structure used. Diesel and electric locomotives with a traditional, full width body, known as cab units in North America, tend to have their strength in an internal structure. This style of construction is still popular elsewhere, but North American locomotives nowadays are overwhelmingly hood units—with a strong frame beneath the superstructure that carries all the load, and bodywork made of removable panels for easy maintenance. Fully enclosed locomotives are used in some limited applications, mostly for passenger trains. These tend to be cowl units, in which the body is not load bearing.