Кіріспе

Швед биохимигі және Нобель сыйлығының лауреаты (1902–1971)
Бьоркен сыйлығы (1940)
Химия бойынша Нобель сыйлығы (1948)
Ұлттық ғылым академиясының шетелдік мүшесі (1949)
Жүз жылдық жүлде (1953)
Франклин медалі (1955)
Корольдік қоғамның шетелдік мүшесі (1957)

Білім

Тизелиус Стокгольмде дүниеге келді. Әкесінің қайтысынан кейін отбасы Гётеборгқа көшті, ол онда мектепте оқыды. 1921 жылы жергілікті "Realgymnasium" мектебін бітірген соң, Уппсала университетінде химия мамандығы бойынша білім алды.

Мансап және зерттеу

Тизелиус 1925 жылы Теодор Сведбергтің зертханасында ғылыми көмекші болып жұмыс істеді және 1930 жылы ақуыздардың электрофорезын зерттеуге арналған жылжымалы шекара әдісі бойынша докторлық диссертациясын қорғады. 1935 жылға дейін ол табиғи түрде кездесетін базалық алмасуға қабілетті цеолиттердегі диффузия және адсорбция туралы бірнеше мақала жариялады, ал бұл зерттеулер Рокфеллер қорының стипендиясымен Принстон университетіндегі Хью Стотт Тейлордың зертханасына бір жылдық сапары кезінде де жалғасты. Упсалаға оралғаннан кейін ол ақуыздарға деген қызығушылығын жаңартты және физикалық әдістерді биохимиялық мәселелерді шешуге қолданды. Бұл оны электрлік-фореттік талдаудың күрт жақсартылған әдісін жасауға алып келді, оны ол келесі жылдары одан әрі жетілдірді. Тизелиус Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жылдары Швециядағы ғылыми зерттеулерді қайта ұйымдастыруға белсенді қатысты және 1951–1955 жылдары Халықаралық таза және қолданбалы химия одағының президенті болды. 1960 жылдан 1964 жылға дейін ол Нобель қоры басқармасының төрағасы қызметін атқарды.

Арне Тизелиус сөзінен алынған

Біз өмір сүріп жатқан әлемде, өкінішке орай, шындық пен жалған арасындағы шекара фактілерді манипуляциялау, сыни ой жоқ саналарды пайдалану және тілдің бұзылуы арқылы күннен-күнге нашарлап бара жатқан сияқты. Арне Тиселиус.

Жеке өмір

Тиселиус үйленген, екі баласы болған. Ол 1971 жылғы 29 қазанда Упсала қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды. Әйелі 1986 жылы қайтыс болды.