Кіріспе

ЭМ сәулесін қатты денеге бағыттап, байланыстардың үзілуіне қол жеткізіледі.

Куломб жарылысы – молекуланың немесе кристалл торының құрамындағы атомдар арасындағы Куломб итергіш күші салдарынан қирауымен жүзеге асатын қысықталған материя физикасының процесі. Куломб жарылысы лазерлік өңдеуде кеңінен қолданылатын техника болып табылады және кейбір жоғары энергиялы реакцияларда табиғи түрде пайда болады.

Механизм

Куломб жарылысы қатты денедегі валентті электрондарды күшті электр өрісі (көбінесе лазерден) қоздырып, оларды жүйеден шығарып, оң зарядты иондарды қалдырған кезде басталады. Электрондардың жоғалуы қатты денени ұстап тұратын химиялық байланыстарды әлсіретеді, бұл иондар арасындағы Куломбтік итергіш күштің оларды жеңуіне мүмкіндік береді. Нәтижесінде иондар мен электрондардың жарылысы – плазма пайда болады. Куломб жарылысын тудыру үшін лазер өте күшті болуы керек. Егер ол тым әлсіз болса, электрондарға берілген энергия электрон-фонон байланысы арқылы иондарға беріледі. Бұл бүкіл материалды қыздырып, ерітіп, термиялық абляция арқылы плазмаға айналдырады. Соңғы нәтиже Куломб жарылысына ұқсас, бірақ материалдағы кез келген ұсақ құрылым термиялық балқудан зақымданады. Куломб жарылысы суперрадиациялық фазалық өтумен бірдей параметрлік режимде жүзеге асады, яғни тұрақсыздандыратын өзара әрекеттесулер басым болып, осцилляциялық фонондық байланыстыру қозғалыстарына басымдылық етеді.

Технологиялық қолдану

Кулон жарылысы – лазерлік термиялық абляцияның басым лазерлік кесу техникасына "салқын" балама, ол молекулалар мен атомдарды жергілікті қыздыру, балқыту және буландыру арқылы жүзеге асырылады, бұл үшін аз қарқынды сәулелер қолданылады. Импульстің ұзақтығы наносекундтық деңгейге дейін төмендесе, жылулық абляцияны жылу алысқа тарар алдында локализациялау жеткілікті – энергия енгізу (импульс) аяқталады. Дегенмен, термиялық абляцияға ұшыраған материалдар катализ немесе аккумулятор жұмысында маңызды болатын тесіктерді бітеп тастауы, немесе субстратты қайта кристалдауы, тіпті күйдіруі мүмкін, соның салдарынан кесу орнындағы физикалық және химиялық қасиеттер өзгереді. Керісінше, тіпті жеңіл көбіктер де Кулон жарылысы арқылы абляцияланғаннан кейін жабық қалмайды. Өнеркәсіптік өңдеуде қолданылатын Кулон жарылыстары өте қысқа (пикосекундтық немесе фемтосекундтық) лазерлік импульстермен жасалады. Қажетті зор сәуле қарқындылығы (материалға байланысты 10–400 тераваттқа дейін шаршы сантиметрге шаққандағы шегі) тек өте қысқа уақыт аралығында жасалып, қалыптастырылып, жеткізілуі мүмкін. Кулон жарылысымен кесуді кез келген материалда тесіктер бұрғылау, беткі қабаттарды жою, беттердің текстурасын және микроқұрылымын өзгерту үшін қолдануға болады; мысалы, баспа машиналарынде сияның мөлшерін реттеу үшін.

Табиғаттағы көрінісі

Судағы сілтілі металдардың жоғары жылдамдықты камерамен түсірілуі жарылыстың Кулон жарылысы екенін көрсетті. Уранның бөлінуіне негізделген ядролық жарылыс кезінде, уранның әрбір бастапқы ядросы арасында 167 МеВ Кулон жарылысы түрінде шығарылады, екі бөлінген ядро арасындағы итергіш электростатикалық энергия бөліну өнімдерінің кинетикалық энергиясына айналады, бұл қыздырылған тығыз плазма/ядролық шардың пайда болуын қамтамасыз ететін қара дене сәулеленуінің негізгі күші болып табылады, сонымен қатар кейінгі жарылыс және жылу әсерлеріне де себеп болады. Кёльн университетінің зоология институты ғалымдары Кулон жарылысы (әсіресе полиглутамин қышқылының диссоциацияланған карбоксил тобының электростатикалық итергіш күші) нематоциттердің – су ортасында тіршілік ететін қымызбалылар (Cnidaria) типіне жататын организмдердің уақтау жасушаларының жарылыс механизміне қатысуы мүмкін деген болжам жасады.

Кулон жарылысының суреттеуі

Молекулалар теріс электрон мен оң ядролар арасындағы зарядтардың тепе-теңдігімен байланысты болады. Егер бірнеше электрон лазерлік сәулелену немесе жоғары зарядталған иондармен бомбалау арқылы шығарылса, қалған, бір-бірін итермелейтін ядролар Кулон жарылысынан шашырайды. Газ фазасындағы қарапайым молекулалардың құрылымын фрагменттердің траекториясын бақылап бейнелеу арқылы анықтауға болады. 2022 жылғы мәліметтер бойынша, бұл әдіс 11 атомнан тұратын молекулалармен де жұмыс істей алады.