Жасырын желілерде қолданылатын радио байланысы: бір бағытты дауыс байланысы (OWVL), әсіресе қысқа толқынды радиоарналар арқылы қашықтықтан хабар алмасу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Радио негізіндегі байланыс әдісі
Radio based communication method
Біржақты дауыс желісі (OWVL) – тыңшылар желілерінің өрістегі агенттермен байланысу үшін, әдетте (бірақ тек қана емес) қысқа толқынды радиожиіліктерді пайдаланатын радио негізіндегі байланыс әдісі. Қысқа толқынды жиіліктер ұзақ қашықтығы үшін әдетте артықшылыққа ие, себебі 1200 км байланыс желісін құру оңай. VHF және UHF жиіліктерін бір бағытты дауыс схемалары үшін қолдануға болады, бірақ олардың таралу радиусы ең жақсы жағдайда 300 км (жазық жерде) болғандықтан, көбінесе оларға басымдық берілмейді. 1970 жылдардан бері инфрақызыл нүктеден нүктеге байланыс жүйелері қолданылып келеді, бірақ пайдаланушылар саны шектеулі болды. Бұл байланыс жүйесі көбінесе алдын ала жазылған хабарламаларды нақты уақытта немесе үзіліспен беру үшін диктофондарды қолданады, бұл тыңшының эфирде болу уақытын азайтуға мүмкіндік береді. Дауысты шифрлау жүйелері 1980 жылдардан бері операциялық қажеттіліктерге байланысты осы типтегі байланыс схемалары үшін таңдамалы түрде қолданылып келеді. 2000 жылдары жеке компьютерлер арзан және қолжетімді болғандықтан, бір бағытты және екі бағытты схемалар үшін уақытпен сығылған дауысты шифрлау іс жүзінде тегін технологияға айналды. OWVL тыңшылықтан тыс жерлерде де қолданылды, мысалы, Ұлыбританияда NICAM хабар тарату жүйесі BBC мобильді бөлімшелеріне OWVL мүмкіндігін қосу үшін өзгертілді. Бұл OWVL көбінесе спорттық іс-шараларда қолданылды, өйткені ол өте икемді болды.
A one way voice link (OWVL) is typically a radio based communication method used by spy networks to communicate with agents in the field typically (but not exclusively) using shortwave radio frequencies. Shortwave frequencies were and are generally highly preferred for their long range, as a communications link of 1200 km is easily possible. VHF and UHF frequencies can be used for one way voice circuits, but are generally not preferred as their range is at best 300 km (on flat terrain). Since the 1970s infrared point to point communication systems have been used that offer OWVLs, but the number of users was always limited. This communications system often employs recorders to transmit pre recorded messages in real time or in burst transmissions, which minimize the time that a spy needs to be on the air. Voice scrambling systems have been selectively used for this kind of communications circuit since the 1980s, based on operational needs. Since personal computers became cheap and readily available in the 2000s, time compressed voice scrambling for one way and bi directional circuits is a practically free technology. OWVLs have existed outside espionage, for example the NICAM transmission system was modified in the UK to allow for an OWVL to BBC mobile units. This OWVL was typically used for sports events, as it was highly flexible.
Тарихи контекст
Суық соғыстың ортасынан соңына дейін СТАСИ (Шығыс Германияның барлау қызметі) бөлінген Берлин қаласында екі бағытты дауыс байланысын қамтамасыз ету үшін инфрақызыл технологиясын пайдаланды. ОВВЛ-дер (сымсыз оптикалық байланыс желілері) үзіліс-үзіліс қолданылды. Фолкленд соғысы кезінде Ұлыбританияның элиталық күштері ОВВЛ тарату әдістерін қолданып, қолайлы әскерлерді түсіру аймақтары туралы ақпарат берді. Бұл факт 1980-ші жылдардың аяғында Ұлыбритания соғысының ардагерлері естеліктерін жазып жатқанда анықталды. Аргентинаның да әскерімен байланыс үшін ұқсас технологиясы болды, бірақ ол осы қақтығыс кезінде тиімді пайдаланбады.
During the mid to late Cold War the STASI (the East German intelligence agency) used point to point infrared technology for 2 way voice links within the divided city of Berlin. OWVLs were used intermittently. OWVL transmission methods were used during the Falklands War by UK elite forces to provide information about suitable troop landing areas. This fact emerged in the late 1980s when UK veterans of the war were writing their memoirs. Argentina had access to similar technology to communicate with its military, but did not really use it during this conflict.