R.B.I. Baseball – 1987 ж. басталган бейсбол ойындары сериясы. "Runs batted in" деген мағынаны білдіреді. Бейсбол жанкүйерлері үшін тамаша ойын!.B.I.Baseball
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бейсбол видео ойындары сериясы
Baseball video game series
the series
R. B. I. Бейсбол – бейсбол спорты туралы видео ойындар сериясы. R. B. I. аббревиатурасы "ұрып соққан ойыншылар" дегенді білдіреді. 1987 жылы Namco-ның Family Stadium сериясының жергілікті нұсқасы ретінде басталып, R. B. I. Бейсбол сериясы алғашқыда 1995 жылға дейін жалғасты. 2014 жылы серия MLB: The Show-ға қарсылас ретінде қайта іске қосылды және тоқтатылғанға дейін әр жыл сайын жаңа нұсқалары шығарылды. Серия 2022 жылы Nintendo Switch платформасында MLB The Show 22 ойынының шығуымен аяқталды.
R. B. I. Baseball is a baseball sports video game series. R. B. I. stands for "runs batted in". Launched in 1987 as a localized version of Namco's Family Stadium series, the R. B. I. Baseball series initially ran through 1995. In 2014, the series was rebooted as a competitor to MLB: The Show, with releases each year until its cancellation. The series ended in 2022 with the release of MLB The Show 22 on the Nintendo Switch.
Тарих
Namco 1986 жылдың 10 желтоқсанында Family Computer (Famicom) үшін Pro Yakyū: Family Stadium (Pro Baseball: Family Stadium) ойынын әзірледі және шығарды, ол олардың Family Stadium сериясының алғашқы ойыны болды. Pro Baseball: Family Stadium ойынын Namco бағдарламашысы Йосихиро Кисимото жасады, ол бұрын Baraduke (1985) сияқты ойындарда жұмыс істеген. Atari Games 1987 жылы Family Stadium ойын автоматының Nintendo VS. System нұсқасын Atari R. B. I. Baseball деген атпен шығарды. Atari бағдарламашысы Питер Липсон Family Stadium-ды американдық локализацияланған R. B. I. Baseball нұсқасына бейімдеді, ол Atari Games еншілес компаниясы Tengen арқылы NES үшін жарық көрді. Кейінгі нұсқалары 1995 жылға дейін, көбінесе Sega жүйелерінде шығарылды. 2014 жылы MLB-ның цифрлық бөлімі, MLB-ның ресми сайты, түпнұсқа серияның ықпалымен аркада стиліндегі ойынға ие жаңа MLB ойындары үшін атауды қайта жаңғыртты. Жыл сайын жаңа нұсқалары шығарылатын бұл серия бірнеше платформада қолжетімді болды. Бұл серия Sony басып шығарған және бұрын PlayStation эксклюзивті ойыны болған MLB The Show-ға қарама-қарсы қойылды, ол көбінесе симуляциялыққа бағытталған. 2022 жылы Nintendo Switch-те MLB The Show 22 шығуына байланысты серия тоқтатылды.
Namco developed and released Pro Yakyū: Family Stadium (Pro Baseball: Family Stadium) for the Family Computer (Famicom), the first game in their Family Stadium series, on December 10, 1986. Pro Baseball: Family Stadium was created by Namco programmer Yoshihiro Kishimoto, who had previously worked on games such as Baraduke (1985). Atari Games released a Nintendo VS. System arcade machine of Family Stadium named Atari R. B. I. Baseball in 1987. Atari programmer Peter Lipson adapted Family Stadium into the American localized version R. B. I. Baseball for the NES, which was published by Atari Games subsidiary Tengen. Subsequent editions were published until 1995, mostly on Sega systems. In 2014, Major League Baseball Advanced Media, the digital arm of MLB, revived the name for a new series of MLB games featuring arcade style gameplay influenced by the original series. The new series, which had annual releases, was made available on multiple platforms. The series was meant to contrast the Sony published and formerly PlayStation exclusive MLB The Show, which is considered more simulationist in its focus. In 2022, the series was cancelled due to the release of MLB The Show 22 on the Nintendo Switch.
Ойын процесі
RBI Baseball – бұл өзінің түріндегі алғашқы консольдық ойын, оған Бас лига бейсболшыларының қауымдастығы (MLBPA) лицензия берді және 1980-жылдардың соңындағы басқа бейсбол бейне ойындарынан айырмашылығы, нақты MLB ойыншыларының аттарын қолданды. Ол Бас лига бейсболының (MLB) өзінің лицензиясына ие болмағандықтан, командалардың лақап аттары мен логотиптері қолданылмады. Оның орнына, ойында тек орналасқан жері бойынша тізімделген 8 команда бар: Бостон, Калифорния, Детройт, Хьюстон, Миннесота, Нью-Йорк, Сент-Луис және Сан-Франциско; олардың нақты өмірдегі MLB әріптестері (Бостон, Калифорния, Хьюстон, Нью-Йорк) және (Детройт, Миннесота, Сент-Луис, Сан-Франциско) MLB маусымдарында әр дивизионда бірінші орын алған командалар болды. Ойын сонымен қатар екі All-Star командасын, Американдық лига мен Ұлттық лиганы мақтан тұтады; екеуінде Джордж Бретт, Майк Шмидт, Дейл Мерфи және Андре Доусон сияқты белгілі ветерандар болды – олардың ешқайсысы басқа сегіз командада пайда болған жоқ – және Марк МакГвайр, Андрес Галаррага, Кевин Сейтцер және Хосе Кансеко сияқты жаңа және болашақ ойыншылар. Әр ойыншының ойындағы қабілеті әртүрлі: соққышылар қатты байланыс жасау, допты күшпен соғу және олардың базалық жүгіру жылдамдығы бойынша әртүрлі. Винс Коулман – ойынның ең жылдам ойыншысы; оны екінші базаны ұрлап ұстап алу өте қиын. Пичерлерді салғанда, олардың салған жылдамдығы әртүрлі болады, сондай-ақ ойыншы оның ұшуы кезінде допты солға және оңға қарай бағыттауға мүмкіндік береді. Сонымен қатар, пичерлердің төзімділігі әртүрлі болады; пичер шаршағанда, доп баяулайды және оны басқару қиынға соғады. Нолан Райан мен Роджер Клеменс – ең жылдам соққан екі пичер. Фернандо Валенсуэла қатты жылдамдықсыз екі жаққа да керемет қозғалыс жасайды. Майк Скотттың өткір және алдамшы топтары бар. Ойыншылардың оларды қалай пайдаланғанына байланысты ең жақсы пичерді талқылауға болады. Филдтегі қабілеттердің жеке ойыншыларға сәйкес келетіндігіне ешқандай дәлел жоқ. Әр ойыншының қабілеті ойыншы соққыға келгенде немесе үйіндіге түскенде экранда көрсетілген статистикамен сәйкес келмейді. Бұл статистикалар, әдетте, дұрыс, бірақ көптеген ерекшеліктер бар. Олар ойын барысында немесе ойын кезеңі кезінде өзгермейді. Ойын кезінде және одан кейін әр команданың жиынтық статистикасын көрсететін бастапқы қоршау көрсеткіші көрсетіледі. Соққышы баттерге жаяу жүру есебі беріледі, ал қателік жасаған кез келген адам басқа команда қателік жасаған кезде де, соққы үшін есеп беріледі. Керісінше, қосымша базаны алуға тырысқан кезде шығарылған соққышы соққымен есептелмейді. Ішкі ұшу ережесі орындалмайды. Сегіз команданың тізімдері, егер плей-офф тізімдерінің қарапайым бейнелері болса, олардың тиісті жылдарының тізімдері өте дәл. Әр командада 8 бастауыш ұрып-сатушы, төрт кенші ойыншы, екі бастауыш пичер және екі релиф пичері бар. Ойыншы кез келген пичерді өз қалауымен бастай алады, бірақ релиф пичерлердің төзімділігі өте төмен. Егер олар жүйелерді қалпына келтірмей, бірінен кейін бірі ойын ойнаса, алдыңғы ойын кезінде пайдаланылған кез келген бастауыш пичер қол жетімді болмайды. Ойыншы ойын басталғанша ойыншыларды кез-келген позицияда ойнай алатын шұңқырлармен ауыстыруды күтуі керек. Шыншыл жүгірушілер іске асырылмаған. Бас лига бейсболынан айырмашылығы, R.B.I. Baseball мейірімділік ережесін іске асырады: егер бір команда он немесе одан да көп ұпаймен алда болса, ойын бірден аяқталады. Сонымен қатар, бастапқы ойынның әр ойыншысына арналған экранда көрсетілген статистика жеткілікті дәлді болғанмен, олардың ойын атрибуттары әрқашан дәл болған жоқ. Мысалы, Джордж Бретт ойын кезінде оң қолды соққышы ретінде бейнеленген, ал нақты өмірде Бретт сол қолды соққышы. Сонымен қатар, Тим Рейнс сияқты барлық шынайы өмірдегі ауыстырмалы соққышылар тек сол қолмен соққы бергендер ретінде бейнеленген. "Vs. RBI Baseball" ойынында командалар 10 түрлі франчайздың легендаларынан тұрады. Бұл ойыншылар статистикалық тұрғыдан ең жақсы маусымдарымен ұсынылған. Бір ерекше ерекшелігі МакГвайр болды, ол Окленд командасына кірді және статистикалық тұрғыдан оның әлеуетті сандарымен ұсынылған. Оның ең үздік маусымында 62 гол соғатыны болжалды. 1998 жылы ол бір маусымда 70 гол соғып, сол кездегі бас лига рекордын орнатты. Екінші ойыннан бастап бастапқы R.B.I. Baseball сериясы, (содан кейін) 26 (кейін 28) Бас лига бейсболының командалары көрсетілген; дегенмен, бұл кейінгі ойындарда толық MLB лицензиясы болмағандықтан, командалар тек қалалары бойынша анықталды (бірақ оларда MLBPA лицензиясы болғандықтан нақты ойыншылардың аттары болды). Үшінші ойыннан бастап, соңғы жылдардағы кейбір плей-офф командалары ұсынылды, соның ішінде олардың сол жылдардағы тізімдері де бар.
RBI Baseball was the first console game of its kind to be licensed by the Major League Baseball Players Association (MLBPA) and used actual MLB player names, unlike other baseball video games of the late 1980s. As it was not licensed by Major League Baseball (MLB) itself, it did not use team nicknames or logos. Instead, the game contained 8 teams listed by only their location: Boston, California, Detroit, Houston, Minnesota, New York, St. Louis, and San Francisco; their real life, MLB counterparts were the first place teams in each division in (Boston, California, Houston, New York) and (Detroit, Minnesota, St. Louis, San Francisco) MLB seasons. The game also boasted two All Star teams, American League and National League; the two featured established veterans such as George Brett, Mike Schmidt, Dale Murphy and Andre Dawson—none of whom appeared on the other eight teams—and up and coming players like Mark McGwire, Andrés Galarraga, Kevin Seitzer and José Canseco. Each player has different capabilities in the game; hitters vary in ability to make solid contact, to hit the ball with power, and their base running speed. Vince Coleman is the fastest player in the game; it is very difficult to catch him stealing second base. Pitchers vary in pitching speed, and the amount by which the player can steer the ball left and right during its flight. Pitchers also have varying stamina; as a pitcher gets tired, the ball slows down and is harder to steer. Nolan Ryan and Roger Clemens are two pitchers in the game with the fastest pitches. Fernando Valenzuela, without a hard fastball, has tremendous movement in both directions with his pitches. Mike Scott has a sharp and deceptive breaking ball. The best pitcher is debatable, depending on how they are used by the players. There is no evidence that fielding abilities correspond to individual players. The abilities of each player do not necessarily correspond with the statistics shown on the screen when the player comes to bat or takes the mound. These statistics are generally accurate, with many exceptions. They do not change during the course of the game or sequence of games. A rudimentary box score is displayed during and after the game showing composite statistics for each team. A hit batter is credited with a walk, and anyone reaching on an error gets credited for a hit even as the other team is charged with an error. Conversely, a batter thrown out while trying for extra bases is not credited with a hit. The infield fly rule is not implemented. The rosters for the eight teams are fairly accurate if simplified representations of the playoff rosters from their respective years. Each team has 8 starting batters, four bench players, two starting pitchers and two relievers. The player can start any pitcher they like, though the relievers have very low stamina. If they play consecutive games without resetting the system, any starting pitcher used in the previous game will be unavailable. The player has to wait until the game starts before substituting players with pinch hitters, who can play any position. Pinch runners are not implemented. Unlike Major League Baseball, R. B. I. Baseball implements the mercy rule—if one team is ahead by ten or more runs after any number of completed innings, the game ends immediately. Additionally, while the statistics shown on the screen for each player in the original game were reasonably accurate, their playing attributes were not always accurate. For example, George Brett was depicted in game as a right handed batter, while the real life Brett batted left handed. Also, all real life switch hitters, such as Tim Raines, were depicted exclusively as left handed batters. In Vs. RBI Baseball, the teams are made up of legends from 10 different franchises. These players were statistically represented with their best seasons. A notable exception was that of McGwire, who was included on the Oakland team, and was statistically represented by his potential numbers. In a remarkable display of foresight, he was projected to hit 62 home runs in his best season. In 1998, he set the then major league record for home runs in a season with 70. From the second game onward in the original R. B. I. Baseball series, all of the (then) 26 (later 28) Major League Baseball teams were featured; however, these later games also did not have a full MLB license, so the teams were only identified by their cities (though they still had real player names as they had the MLBPA license). Beginning with the third game in the series, some playoff teams of the recent past were featured, which also include the rosters of those teams in the years that they qualified.
Қабылдау
R. B. I. Baseball журналының көптеген басылымдары, Metacritic шолу агрегаторының мәліметінше, 2014 жылғы жаңарудан бастап сыншылардан "көбінесе жағымсыз пікірлер" алды. R. B. I. Baseball 19 "аралас немесе орташа пікірлер" алды. IGN, R. B. I. Baseball 14 және 15 ойындарын "нашар" деп бағалады. Forbes 16, 17 және 18-ге нашар пікір берді. 18-ші нұсқасы анимациясы мен соқтығысуды анықтау жүйесі үшін сынға ұшырады. Polygon, R. B. I. Baseball 18 ойынын "қалың" деп сипаттады. R. B. I. Baseball 18, 2019 жылғы Webby Awards сыйлықтарында "Спорттық ойын" және "Стратегиялық/симуляциялық ойын" номинацияларына ие болды.
Most every edition of R. B. I. Baseball typically received "generally unfavorable reviews" from critics starting with its 2014 reboot, according to review aggregator Metacritic. R. B. I. Baseball 19 received "mixed or average reviews". IGN called R. B. I. Baseball 14 and 15 "bad". Forbes gave bad reviews to 16, 17, and 18. 18 was criticized for its animation and collision detection. Polygon called R. B. I. Baseball 18 "primitive". R. B. I. Baseball 18 was nominated for "Sports Game" and "Strategy/Simulation Game" at the 2019 Webby Awards.